EAU D’IKAR SISLEY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op november 5, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET E, NICHE IN DE PARFUMERIEKETEN. Een reactie plaatsen

NO FEAR OF FLYING

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 05/11/11

Neus: Olivier Cresp (?)

Model: ‘een gedroomde Icarus’

Flaconontwerp: Bronislaw Krysztof

Beetje vreemd: Icarus staat in de westerse wereld symbool voor de man die wordt afgestraft voor zijn hoogmoed en/of overdreven zelfvertrouwen. Hij ‘leefde’ in de Griekse mythologie.

Ging als volgt: omdat Icarus en zijn vader Daedalus door koning Minos gevangen werden gehouden op Kreta, bedenkt de laatste a way to escape: hij bouwt voor zijn zoon vleugels van een houten raamwerk, veren en was. Omdat de was niet mag smelten, waarschuwt pappa zoonlief niet te hoog en niet te dichtbij de zon te vliegen. Maar ook niet te laag omdat de vleugels dan te zwaar worden van het zeewater. In zijn ‘bevleugelde’ enthousiasme wordt Icarus – eigen aan jeugd – roekeloos: hij vliegt te hoog, de was smelt en hij, poor bugger, slaat te pletter in de Egeïsche Zee.

Sisley ziet Icarus een ietsiepietsie anders: ‘Een naam die poëtische verlangens belichaamt, het diepe verlangen van een man om te vliegen, om licht boven de grond te zweven, niet zozeer om de hemel aan te raken’. Anders gezegd Icarus is ‘lichtheid, intensiteit en vrijheid voor een zorgeloze geest’, maar ook een ‘zachte wind, het voorbijgaan van wolken en opkomende wind, het verlangen van de zon om zijn warmte weer te laten herinneren, om zijn licht te voelen’.

Daarnaast is Eau d’Ikar volgens Sisley gebottled verlangen: ‘Ikar is moed en fantasie. Breekbaar en dapper. Een man klaar voor een avontuur. Zich bewust van de kwetsbaarheid van alle menselijke verlangens. Een man niet bang een blik op de hemel te werpen’. Zo, nu jij weer!

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Eau d’Ikar wordt omschreven als ‘elegante eenvoud, van hoge kwaliteit, rijk aan natuurlijke essences’ – dat ruik je – ‘opgebouwd rond mastiek, een mediterrane boom die groeit op Corsica, geboorteplaats van de familie d’Ornano van Sisley. Even een ‘verbetering’: van oorsprong groeit de mastiekboom (zie foto) ietsje verderop, namelijk op Chios – zie ruik & vergelijk.

De hars die deze boom oplevert is complex: door de opvallende frisheid heen, ruik je licht-zonnige, beetje zalvende sensuele noten met een groene nasleep.

Ruik je zowel in de opening, hart en basis. Dus eerst als essence omringd met bittere sinaasappel, citroen en wortelzaad (kruidig, houtig, aards). Dan als absoluut begeleid door ‘droge’ iris, stralend jasmijn, donker orange pekoe en ‘fris’ riet (ik vermoed calamus).

‘In de val naar de zee’ wordt Eau d’Ikar begeleid door sensueel cistus labdanum, vetiver en amber. Heel mooi hoe de mastiek geleidelijk aan kracht en sensualiteit wint en toch zijn frisheid behoudt. Inderdaad elegante eenvoud die me doet denken aan Moustache van Rochas (1949) en Eau Fraîche van Dior (1953) die alle twee ook zo’n prachtige, groene diep-mossige basis hebben.

RUIK & VERGELIJK

Mastiek is een honderd procent Grieks product – opgestart in de middeleeuwen – waarvan de naam inmiddels (net zoals balsamico-azijn uit Modena) is beschermd. De toepassing is zeer divers: het wordt verwerkt in paasbrood, ijs (kaimaki), likeur, ouzo en verf.

De hars is ook ‘pure’ kauwgum; goed voor tandvlees en tegen tandbederf waarvan de smaak 60 keer langer houdt dan gewone kauwgom. Zou ook nog helpen bij maagzweren, is cholesterol verlagend en verlaagt de bloeddruk – zo waar wetenschappelijk bewezen. En het wordt ook al eeuwen verwerkt in lotions en parfums. Gezien de complexe geur is het verbazingwekkend dat het tegenwoordig zo weinig wordt verwerkt in geuren. Zal wel met de prijs te maken hebben.

Heel opvallend, of beter gezegd wonderlijk: men heeft geprobeerd mastiek in andere landen te laten groeien. Niet gelukt. Wat de familie d’Ornano ook moge beweren. Alleen de  twintig mastichochória (mastiekdorpen) in het zuiden van Chios leveren op jaarbasis gemiddeld 300 ton gewonnen uit inkepingen (kentima) in de bast waar de hars doorheen sijpelt en dan stolt door contact met de buitenlucht. Er zijn twee kwaliteiten: ‘dahtilidopetres’ (smetteloze eerste klas-kristallen) en ‘kantiles’: kristallen met vlekjes.

Mastiek voor haar:

Prada Infusion d’Iris (2007)

Mastiek voor hem:

Dior Fahrenheit (1988)

Parfums 06130 Lentisque (2007)

Mastiek voor allebei:

Maître Parfumeur et Gantier Eau de Mûre (1988)

Comme des Garçons Series 3 Kyoto (2002)

Hermès Un Jardin en Mediterranée (2002)

Annick Goutal Encens Flamboyant (2007)

Hussein Chalayan Airborne (2011)

MOMENT DE BONHEUR YVES ROCHER

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op november 5, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET M. Een reactie plaatsen

LEVENSLUST IN EEN FLACON

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 05/11/11

Neus: Annick Menardo

Model: onbekend

Fotografie: idem

Klinkt bijna te mooi om waar te zijn: ‘Moment de Bonheur is als een moment van inspiratie waar de tijd geen vat op lijkt te hebben. Als een golf van licht die zich plotseling als een bliksemflits meester maakt van de ziel, een helderheid zonder schaduw of twijfel die je overspoelt met een gevoel van puur geluk’. Om van deze ‘bijna schokkende ervaring’ nog intenser te genieten, sluit je je ogen of doe je je ze ‘juist wijd open van verrukking’. Het effect: ‘Je gaat sneller ademen of houdt je adem juist in’. En en passant ‘raken we beneveld door een vlaag van overvloedigheid en warmte, glad en rond als een zeepbel’.

Yves Rocher is ervan overtuigd al deze gevoelens in een geur te hebben gevat ‘waarin lieflijke plantensappen en bloemkelken samenkomen met zomerse frisheid, en kostbare ingrediënten uitmonden in uitbundige levenslust’. Beetje vreemd alleen dat de verpakking ‘een mythische bloem’ siert, in plaats van de bloem waar het in Moment de Bonheur om draait: de centifoliaroos.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Yves Rocher wordt wat geuren betreft onderschat. Hoewel sinds de lancering van de Secrets d’Essences-lijn het huis ook door een beperkt aantal no snobby nichegeur-liefhebbers is ontdekt, halen veel geurengekken hun neus op voor Rocher. Stom, stom, stom. Bewijst ook Moment de Bonheur: een elegante en transparante rozengeur met een sprankelende toets. Mooi om te ruiken hoe de roos niet zwaar, maar bijna etherisch wordt gepresenteerd.

Eerst een onbestemde groene opening: bladeren, riet en gras in een watersluier. Dan in het hart de centifoliaroos die Anninck Menardo heel veelzijdig interpreteert: ‘volbloeiend, poederachtig, onstuimig, onschuldig vanzelfsprekend zonder doornen, variërend van pioenroos tot egelantier (wilde roos), afgesloten met de zachte geur van jam’. Kortom: een roos die superzoet is.

Dit alles moet natuurlijk wel beklijven. Wel, wees niet bang: ‘de pakkende aroma’s van patchoeli en diepzinnige nuances van cederhout’ geven al deze roosimpressies nog meer luister. En toch blijft Moment de Bonheur aangenaam transparant. Geen verkeerde geur, zeker gezien de prijs.

RUIK & VERGELIJK

Dat de (centifolia)roos ook rijk, vol en bedwelmend kan zijn, bewijst Yves Rocher met

Yves Rocher – Secret d’Essences – Rose Absolue (2009)

YELLOW DIAMOND VERSACE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op november 5, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET Y. Een reactie plaatsen

SPRANKELEN ALS EEN GELE DIAMANT

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 05/11/11

Neus: Alberto Morillas

Model: Abbey Lee Kershaw

Fotografie: Mario Testino

Videovlip: onbeked

Dit zegt Donatella Versace over Yellow Diamond: ‘De kleur geel herinnert aan helderheid, sensualiteit en de energie die deze geur verspreidt. Het roept op en benadrukt de vrouwelijkheid van de vrouw die het draagt’.

De begeleidende promovideo toont een onderzoek naar een kostbaar juweel. Gaat zo: een aantrekkelijke man haalt een gele diamant uit een koffer. Terwijl hij ernaar kijkt, ziet hij in de facetten de reflecties van een dansende vrouw die lijkt op een – zal toch niet… godin. En de hele wereld hult zich vervolgens in een gele, sprankelende waas.

Maar wat is het geheim van deze diamant? Achter het juweel gaat een onverwacht geheim schuil… Hij sluit de deal of misschien daarom wel.

Het verhaal wordt niet in detail uitgesproken; de oplossing ligt namelijk verborgen in het parfum. ‘Om het te begrijpen, dien je het te ruiken’. Zegt Donatella Versace ook. Hiermee maakt ze het geheim alleen maar groter – spannend!

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Alberto Morillas omschrijft Yellow Diamond als een fris en levendig bloemenparfum, een uitbarsting van sappige frisheid en omhullende sensualiteit die herinnert aan de helderheid van een zonnige dag.

Eerst is er de ‘verrassing’: de kristallen helderheid van citroen uit Diamante. Nee dit is geen fantasiestad, het ligt in Calabrië, een belangrijk gebied voor de productie van citroen en bergamot – naar men zegt. Deze citroen wordt vermengd met bergamot en neroli. Dan is er de ‘beweging’: oranjebloesem gekoppeld aan (gele) fresia en mimosa.

Het effect: een gouden, zonnige en fris-bloemige explosie transparant gemaakt door waterlelie. Yellow Diamond eindigt in ‘fascinatie’ door amber, palo santo-hout (nog nooit geroken, maar wordt omschreven als zonnig en levendig) afgemaakt met een ‘geraffineerde aanwezigheid van musk’. Geel ruikt Yellow Diamond inderdaad, maar ik vind de geur in vergelijk met Bright Crystal (2004) minder spannend, minder eigen.

RUIK & VERGELIJK

Een goede flacon; zonde om maar één keer te gebruiken, toch? Hij blijft mooi en over the top deze ‘xxl diamant’-serie van Versace:

Versace Crystal Noir (2004)

Versace Bright Crystal (2005)

WILD ROSE AVRIL LAVIGNE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op november 4, 2011
Geplaatst in: CELEB FRAGRANCES, GEURENALFABET W. Een reactie plaatsen

EEN PARFUM VOOR VRIJE GEESTEN

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 04/11/2011

Neus: onbekend

Model: duidelijk

Fotografie: Naomi Kaltman

Artistic direction commercial: Dave Meyers

Het motto van Avril Lavigne’s derde geur: Dare to discover more. Doen we. Moet je zo zien: ‘Door het lichte karakter is Wild Rose een perfect parfum voor overdag, een mooie aanvulling op de warme avondgeur van Forbidden Rose’.

Ook handig om te weten als gebruikster: ‘In Wild Rose worden Avrils stoere en speelse kant speels verenigd’. Want deze frisse geur is voor ‘meiden die niet bang zijn om hun wilde kant te laten zien en die willen ontdekken wat het leven in petto heeft’.

Alsof dat nog niet genoeg is: ‘Met Wild Rose spoort Avril meiden aan hun dromen te beleven en het leven leuker en spannender te maken’. En  en passant worden ze aangespoord ‘hun eigen, puur vrouwelijke stijl te ontdekken’.

Geurengoeroe zegt: ‘Succes’. En voor ik het vergeet: onder de roze dop van de flacon zit een verrassing: de ring met prikkeldraad kan worden losgemaakt en en als gedragen als ‘grappige accessoire’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

De opening van Wild Rose vermengd een citrusfrisse opening van mandarijn en grapefruit met zoet-sensuele pruim. Laatste haakt elegant in op de bloemen in het hart: frangipani, ‘blauwe orchidee’ en oranjebloesem. De afronding heeft een ‘muskachtige ondertoon van sandelhout’ zoetgemaakt door een crème brûlée-akkoord (foto). En dat geeft de Wild Rose ‘zijn ondeugende zoete aantrekkingskracht’.

RUIK & VERGELIJK

En dan beweren sommigen dat celebrity-geuren over hun hoogtepunt heen zijn… My God, het gaat maar door. Heel fijn: ook ‘nieuwe sterren’ mogen in de parfumerie stralen: Justin Bieber en Heidi Klum. Maar vol verwachting klopt ons hart toch ‘over’ de eerste geur van de ster die zichzelf best wel gek vindt: Lady Gaga. En – beetje laat – de eerste geur van Madonna: Truth or Dare.

Beyoncé Pulse (2011)

Justin Bieber Someday (2011)

Mariah Carey Inseparable (2011)

Mariah Carey Never Forget You (2011)

Mariah Carey Vision of Love (2011)

Celine Dion Signature (2011)

Sean John Empress (2011)

Heidi Klum Shine (2011)

Jennifer Lopez Love & Light (2011)

Shakira S Eau Florale (20110)

Britney Spears Cosmic Radiance (2011)

Gwen Stefanie Harajuku Lovers Super G (2011)

SHALIMAR PARFUM INITIAL GUERLAIN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op november 4, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET S, NICHE IN DE PARFUMERIEKETEN. Een reactie plaatsen

SHALIMAR REVISITED

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 04/11/11

Neus: Thierry Wasser

Model: Natalia Vodianova

Fotograaf: Paolo Reversi

Zou het waar zijn? Een nichtje (die blijkbaar anoniem wenst te blijven) van Thierry Wasser vond Shalimar ‘fascinerend’, maar was tegelijkertijd ‘een beetje geïntimideerd door het historische meesterwerk’.

Dus vroeg ze oompjelief een Shalimar alleen voor haar te creëren. Zo geschiedde. Jammer voor haar, want haar ‘privéparfum’ moet ze vanaf nu delen met generatiegenoten die ook verlangen naar lichtere, dus meer toegankelijke versies van ‘zware’ meesterwerken.

Thierry Wasser over Shalimar Parfum Initial: ‘Een echte uitdaging om na 85 jaar Shalimar aan te passen aan de tijd zonder het van zijn karakter te beroven en met handhaving van de alchemie die het zo aantrekkelijk maakt. Ik moest het parfum lichter maken zonder het te verwerpen, overzetten zonder het te verraden. De toekomst bedenken en tegelijk het verleden in ere houden’. Klinkt allemaal mooi. Maar wat ik achter al deze woorden ruik, is toch ook een duidelijk marketingverhaal. Niet dat dat erg is. Je moet als parfumhuis, of je wil of niet, meevaren op trends, wil je nog geroken worden.

Maar… hoe ‘gek’ Guerlain (zie presentatie van Insolence uit 2006), eigentijds (zoals het online-verhaal van Nymphée Florale in 2010) en modern het parfumhuis zich ook presenteert (met een facebookpagina), toch ziet de ‘jeugd van tegenwoordig’ Guerlain nog niet echt staan in de ketenparfumerie. En doen jonge meisjes het, dan associëren ze het parfumhuis met ‘something mother used to wear’ en lopen dus door naar Dior, Gucci, Donna Karan of Dolce & Gabanna.

Moet – weer eens – veranderen vinden ze bij Guerlain. Waarom eigenlijk? Jonge meisjes komen er vanzelf een keer achter – of niet – dat Guerlain in huis heeft wat bij concullega’s vaak ontbreekt: geschiedenis plus een onvoorwaardelijke liefde voor parfum. Parfum blijft bij Guerlain kunst dat marketing nodig heeft en niet andersom zoals bij zoveel lifestylemerken die zich inlaten met parfums.

En trouwens: de lichtere versies van Shalimar zijn toch ook helemaal ‘niet verkeerd’ en toch ook een mooie introductie voor de ‘jeugd van tegenwoordig’ met de beroemdste oosterse geur van de twintigste eeuw? Ben benieuwd of volgend jaar weer een nieuwe versie wordt gepresenteerd: Shalimar Poudre d’Hiver?

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Doe de proef. Eerst alleen aan Shalimar Parfum Initial ruiken en vervolgens vergelijken met Shalimar. Het effect: een merkwaardige gewaarwording. Zit namelijk zo: Shalimar Parfum Initial ruikt aangenaam, heeft iets ondefinieerbaar verfijnds en valt hierdoor voor mij in de nieuwe trend: ‘huideigen’ parfums. Alleen ik het associeer het niet direct met Shalimar. Pas als je aan dé oosterse klassieker van de twintigste eeuw hebt geroken, herken je de overeenkomsten.

Alle ‘fetish’-ingrediënten van het huis zijn in Shalimar Parfum Initial present. In de opening fris-bloemig bergamot (fetish), begeleid door karamel (voor de jonge meisjes van nu) en gekonfijt fruit (idem) omringd door hedione, ofwel ‘waterjasmijn’. Het ‘doorschiet de geur als een vlam in de duisternis’.

In het hart centifoliaroos (fetish) en ‘bepoederd, chic en oneindig zachte iris (fetish) in de basis ondersteund door vanille (fetish), ‘snoeplustopwekkende’ tonkaboon (fetish) en patchoeli. Wat ontbreekt is de leerachtige en hars-amberachtige noot dat Shalimar iets dierlijks en mystieks geeft. Hiervoor in de plaats een zacht, bepoederde ‘ambersluier’ die, zoals alle huideigen parfums, bescheiden en intiem zijn nuances verspreidt.

RUIK & VERGELIJK

Met Shalimar Parfum Initial laat Guerlain je op ‘semi-niche-niveau’ genieten van zijn parfumkennis. Wil je nog een trede hoger, wil je absolute verfijning, ontdek dan:

Guerlain – Les Elixirs Charnels – Floral Romantique (2011)

Guerlain La Petite Robe Noire N° 2 (2011)

WINTER FRAGRANCES GIVENCHY: VERY IRRESISTIBLE, ANGE OU DEMON

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op november 4, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET A, GEURENALFABET V. Een reactie plaatsen

ZOETE VERLANGENS EN VERLEIDING ONTMOETEN ELKAAR IN EEN DROOM

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 04/11/11

Neus: onbekend

Wat doe je als zin hebt in een warme geur voor de koudere dagen? Of je koopt een oriëntaals parfum, of je koopt een gourmandparfum, of een winterversie van een populaire geur. Wat dat laatste betreft: de keuze is nog zeer beperkt. Givenchy gelooft zeker in deze nieuwe kijk op geuren: het lanceert nu voor de tweede keer – onder de slogan ‘de poëzie van een wintergeur’ – warme variaties op Very Irrésistible en Ange ou Démon Le Secret die je volgens het couturehuis ‘meenemen naar een betoverend land vol sprookjes, een seizoen vol onschuld en zoete verlangens’.

Winter staat bij Givenchy voor het seizoen ‘dat jeugdherinneringen oproept in een wervelwind van emoties, het seizoen dat de hartstocht uit dromen en zoete verlangens één worden’. Hoewel de twee geuren anders van compositie zijn, hebben ze geurtechnisch toch een overeenkomst: een zoete peperkoek-akkoord (foto): pittige en kruidige noten omhuld door zachtheid. Ofwel: ‘het aroma van amberkleurige honing en een explosie van sinaasappel nemen je mee op een magische reis’. En wat is het effect volgens Givenchy? Je belandt in ‘een sprookje die wordt voorgelezen midden in de winter bij het haardvuur’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Het meest uitgesproken en het meest winters van het duo is Very Irrésistible Winter Fragrance. Eigenaardige opening, want je ruikt direct de roos-steranijs-combinatie, zo kenmerkend voor Very Irrésistible, die door de kaneelpoeder lijkt gerold. Ik bespeur zelfs een vleugje komijn.

De sinaasappel voegt zich vervolgens bij deze bloemige zoetheid. En dan, het is echt waar, ruik je geleidelijk aan de warme en gourmandachtige ondertonen van gember-brood en zoethout die extra ‘gourmandzoet’ worden door vanille en tonkaboon, extra warm door amber. Het opgevoerde zoete peperkoek-akkoord staat volgens mij voor deze basisnoten.

Ange ou Démon Le Secret Winter Fragrance verloochent zijn afkomst niet. Want de groene thee, vermengd met jasmijn (ofwel, groene jasmijnthee waar de zon doorheen schijnt) van Ange ou Démon Le Secret, ruik je goed tot dat het winter wordt. Maar wel een winter waarin de zon blijft schijnen over besneeuwde velden…  Eerst met sinaasappel waarachter zich bonbons schuilhouden die rusten op een ondergrond van guaiac-hout omringd door musk. En ook hier, ruik je duidelijker traceerbaar, de zoete peperkoek.

RUIK & VERGELIJK

We blijven deze winter lekker dichtbij huis – thuis. Dus:

Givenchy Very Irrésistible (2004)

Givenchy Ange ou Démon Le Secret (2009)

VITRIOL D’OEILLET SERGE LUTENS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op november 4, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET V, NICHE. Een reactie plaatsen

EEN GIFTIGE ANJER, MAAR NIET HEUS

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 04/11/11

Neus: Christopher Sheldrake, Serge Lutens

Hoorde onlangs via het geurengeruchtencircuit dat Serge Lutens met pensioen gaat. Beetje vreemd: kunstenaars stoppen toch eigenlijk nooit met creëren? In ieder geval kan hij terugkijken op een prachtige carrière. En door vriend en vijand (heeft hij die eigenlijk wel?) wordt hij vooral gewaardeerd als een van de eersten die succesvol het niche-principe introduceerde en – kun je niet van alle nichehuizen tegenwoordig zeggen – de inhoud boven de uitstraling stelde.

Ik vind hem een echt ‘maître parfumeur’ en opvallend: ik heb van hem de meeste geuren in mijn collectie. Zijn meest recente creaties waren variaties op zijn favoriete thema’s – de uitglijder L’Eau (2010) niet meegerekend. Ook opvallend: ik draag ze niet vaak, maar vind het altijd een genot om ‘zo maar even’ aan ze te ruiken en bij twijfel hoe een geur ‘ook al weer’ moet zijn, neem ik met Serge Lutens altijd de proef op de som.

Ook leuk aan Lutens: de soms eigenzinnige namen van zijn geuren. Zoals: Vitriol d’Oeillet. Vrijvertaald: ‘een sterk bijtend zuur gemaakt van zwavel-dioxide op basis van anjer’. Ach de anjer, deze in onmin geraakte bloem die alleen zo af en toe in het nichecircuit wordt geplukt. Volgens Lutens droeg vroeger de echte English dandy-gentleman altijd een verse anjer in het knoopsgat van zijn revers om zijn eigenzinnige karakter te symboliseren.

Als voorbeeld noemt hij acteur Patrick Macnee in de rol van John Steed in de cultserie van de jaren zestig: De Wrekers. Goed getroffen: te midden van de hippies en ‘space-agers’ gedroeg John Steed zich als iemand uit de jaren twintig: in al zij gebaren en gebruiken was hij every inch a dandy. Maar hoe ruikt deze anjer? Ouderwets, nieuw of beide…

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Niet makkelijk om anjer ‘anders’ te laten ruiken. Wat je wil oproepen is die kruidige, beetje gepeperde-stroeve geur met aroma’s van kruidnagel, nootmuskaat en peper gecombineerd met een rozerig parfum. Hoe dit te ‘deconstrueren’?

Eerlijk gezegd aan Vitriol d’Oeillet kleeft niets ‘bijtends’ en dus deconstructiefs – of het moet de overdosis van drie soorten peper (cayenne, zwarte en ‘roze’) zijn die in de opening worden opgevoerd in een lichte, poederige aldehydenwolk. In het hart gekoppeld aan dus anjer. Niet warm, maar koud – is dit het beoogde moderne effect? Ofwel een roosachtige sensatie die voor mij maar niet echt anjer wil worden, maar in de basis wel een mooie musk-poederige sillage krijgt. Alhoewel, Vitriol d’Oeillet is geen parfum dat lang beklijft… het ‘vitriol’ vervliegt snel.

RUIK & VERGELIJK

Wat ik interessanter vind: je zou Vitriol d’Oeillet een gedeconstrueerde ouderwetse chypre kunnen noemen. Het donkere bosgevoel wordt niet door eikenmos en patchoeli opgeroepen, maar in dit geval door peper en ‘anjer’. Nog interessanter: hoe langer op de huid, hoe duidelijker de associatie met een van de bekendste klassieke chypres wordt: Guerlains Mitsouko uit 1917.

Dit ‘neo-klassieke-chypre’-gevoel onderga je ook heel mooi in:

Chanel – Les Exclusifs – 31 Rue Cambon (2007)

Annick Goutal Mon Parfum Chérie par Camille (2011)

BODY BURBERRY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op november 4, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET B. Een reactie plaatsen

DE BURBERRY-TRENCHCOAT VERTAALD IN EEN PARFUM

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 04/11/11

Neus: Michel Almairac

Model: Rosie Huntington-Whiteley

Fotografie: Mario Testino

Artistic direction: Christopher Bailey

Volgens creative director Christopher Bailey is het de grootste lancering in de geschiedenis van het luxelabel (anno 1856). Gaan we niet betwisten! En Body is volgens hem meer dan geur: het reflecteert de klassieke waarden én moderniteit van Burberry. Cliché, maar gaan we ook niet bestrijden. Baily roept dit op met muziek, kledingcollecties, online platforms en communities, en hoopt hiermee alle Burberry-fans te verenigen. Ik ook, alhoewel het over het algemeen niet goed afloopt met online-communities opgezet rondom één geur.

De inspiratie voor Body: het gevoel en het comfort van het dragen van de iconische Burberry-trenchcoat. En: Body reflecteert zowel het karakter als de energie van de Burberry-vrouw: verleidelijk, sensueel, elegant, tijdloos, maar vooral ‘gedenkwaardig’ – beetje vreemd dat laatste. Wat moet je je daar bij voorstellen? Kijk naar actrice Rosie Huntington-Whiteley. Volgens Bailey ‘een sensuele roos die de geest van Body belichaamt door haar perfecte balans tussen sensualiteit, vertrouwen en bescheidenheid’. Bescheiden…

Omdat Bailey Burberry vergelijkt met een multi-facetgeslepen diamant, kreeg de flacon dezelfde uitstraling: een object van verlangen en niet alleen vanwege de geur. Daarom oogt de roségouden ‘pilaar’ als een juweel die in combinatie met de verpakking – met dezelfde ‘feel’ als een Burberry-trenchcoat – een gevoel van pure luxe creëert.

Opvallend is het tromp l’oeil-effect: door de lange, slanke bouw lijkt of de flacon meer inhoud heeft dan in werkelijkheid. Als je tegen mij had gezegd dat de 85ml-flacon, gevuld was met 100 ml, had ik het ook geloofd.

Net zoals geur en flacon heeft de campagne – geschoten door, daar is-ie weer sterfotograaf Mario Testino – meerdere facetten en toont dus beelden die ieder een ander eigenschap van Body presenteert. Maar vooral het sensuele aspect van het dragen van een Burberry-trenchcoat wordt door Rosie Huntington-Whiteley ongedwongen weergegeven. Nou, ongedwongen vind ik haar sensuele ‘soft porno’-houding bepaald niet.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Body is het meest sensuele parfum van Burberry, maar toch een licht, delicaat en ongedwongen op en top bloemenboeket die je kunt plukken in de beroemde, romantische Engelse country garden. In de opening ruik je een hint van bittergroen alsem en heel veel ‘huidzachte’ perzik (foto) gecombineerd met de frisheid van fresia. Het effect: heel zacht, heel fris, heel ‘body’. Het hart laat rozenabsolu en poederig iris fuseren met de warm-melkige noten van sandelhout.

De zachte en sensuele boodschap van Body komt in de afronding tot een hoogtepunt met cashmeran, vanille, amber en musk. Opvallend: de zoete tonen van perzik en roosabsolu gaan een sterk verbond aan met de sensuele basis. Blijf je goed ruiken.

RUIK & VERGELIJK

Let wel, heb geen flacon bij de hand, maar Body roept, na de frisse en fruitige opening, bij mij herinneringen op aan volgende warm-sensuele bloemengeur:

Givenchy Organza (1997)

MADLY KENZO

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op november 4, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET M. Een reactie plaatsen

LEKKER (EN) GEK!

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 04/11/11

Neus: Aurélien Guichard

Model: Amber Anderson

Flaconontwerp: Ron Arad

Artistic direction: Patrick Guedj

‘Ik ren, ik vlieg, ik leef, ik ben vrij, ik vergeet alles om me heen, ik ben… Madly!’ Met deze woorden introduceert Kenzo bij monde van Amber Anderson zijn nieuwste geur. En dat ze echt in een gekke bui is, blijkt uit haar verdere relaas: ‘Mijn paradijs is vandaag, genieten van je gekke kanten voelt goed’. Ik zeg: ‘Heb niet zoveel met dit vrij en blije gedachtengedartel’. Ben meer onder de indruk van de presentatie. Hoewel het de laatste jaren een aan- en afvliegen van vlinders is in de parfumwereld (in de natuur zie je nauwelijks meer), doet Kenzo het overtuigend

Een ware kleurenexplosie die tegelijkertijd goed de inhoud van de geur symboliseert: ‘Een olfactieve uitbundigheid doordrongen met een ultrasensueel karakter, waanzinnig (madly dus) gedoseerd met heliotroop en wierook’.

En denk je wel eens, ik wil wel lekker gek doen, maar wat zouden de buren er wel niet van denken… zet je schroom opzij want volgens Kenzo zijn ‘waanzinnige momenten de enige waarvan je nooit spijt krijgt’. En nu maar hopen dat weldra ook Madly Man verschijnt, kun je het samen doen. En niet alleen op de klassieke doe-eens-lekker-gek-feestdagen: Koniginnedag, carnaval en canalpride.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Niet helemaal waar natuurlijk, want dat is tegenwoordig eigenlijk niet meer mogelijk: ‘Madly is als geen enkel ander bestaand parfum’. Ruik je in de opening: frisbloemig oranjebloesem voorzien van een pittige toets van roze bes.

In het hart komt de vlinderachtige geur pas echt tot leven met een zoete roos die extra zoet wordt gemaakt door de vanillegeur van heliotroop. Wel ‘anders’ is het feit dat over deze zoete bloemigheid wierook kringelt. Alleen had het voor mij wat rokeriger gemogen.

De basis van Madly is ‘braaf-klassiek’ door vanille, cederhout en musk. Dus zacht en beetje zwoel. Niet echt madly-gek, eerder elegant.

RUIK & VERGELIJK

Je kon in het verleden ook geurengek worden van:

Krizia Krazy (1991)

Chopard Madness (2001)

BANG BANG MARC JACOBS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op november 4, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET B. Een reactie plaatsen

BANG WORDT BANG BANG!

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 04/11/11

Neus: Ann Gottlieb, Vasnier

Flaconontwerp: Harry Allen

Het zal me niet verbazen als Marc Jacobs in de prijzen valt met Bang (2010) en de nieuwe versie Bang Bang. Is het niet om de inhoud, dan toch zeker om de flacon die op een verbazingwekkende manier de popart-wereld (met name het werk van Roy Lichtenstein) ‘tot leven brengt’.

Bang Bang is een verfrissende versie van Bang en wordt omschreven als dynamisch, zelfverzekerd, cool, elegant en houtachtig. Wat ik jammer vind: de zo kenmerkende peper van Bang is eruit gefilterd. Hiervoor in de plaats…

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

… eerst een ‘aparte’ opening met citroen, venkel en kardemon: fris, groen, beetje bitter en zoetig. Weer een goed voorbeeld van de zoektocht van neuzen naar alternatieve smaakmakers in geuren: de venkel gaat heel mooi samen met kardemon. Maar de nadruk ligt toch op het romige sandelhout in het hart dat geleidelijk aan zachter wordt door een overdosis kasjmiermusk in de basis. En daar moet je van houden.

RUIK & VERGELIJK

Venkel (foto, ja niet iedereen weet hoe venkel eruit ziet) in een geur is redelijk nieuw en wordt gezien het verfrissend groene effect tot mijn verbazing nog weinig gebruikt. Oorspronkelijk afkomstig uit de landen rond de Middellandse Zee. De naam verwijst naar het Latijnse foenum, dat hooi betekent. De Romeinen vonden dat de sterk aromatische geur op die van hooi leek. De Oude Egyptenaren en Grieken kenden de plant als groente én geneesmiddel. De laatsten gebruikten het ook als vermageringsmiddel. Ze noemden het ‘marathron’ dat ‘dun worden’ betekent.

In de middeleeuwen kauwde men tijdens de preek in kerk op venkelzaad om borrelende geluiden in de maag te temperen. Maar ook bleek het effectief bij andere maagproblemen – indigestie en krampen. Maar laten we de aangenaam zoetgroene geur met anijsachtige ondertoon niet vergeten. Ruik ook venkel in:

Kenzo Pour Homme (1991)

L’Artisan Parfumeur Patchouly Patch (2002)

Jo Malone Vanille & Anise (2009)

Dolce & Gabanna The One Gentleman (2010)