Nino Cerruti heeft twee klassiekers op zijn naam staan. Nino Cerruti uit 1979 (niet meer verkrijgbaar) en Cerruti 1881 uit 1990 (nog wel). Gaat dat ook met de nieuwste geur gebeuren? Correctie: er is inmiddels een opvolger: L’essence de Cerruti (2009) waarvan de beschrijving weldra volgt. Pour Homme is de vertaling van de nieuwe Cerruti-mannenmode. En die is geheel conform de nieuwe codes, begin deze eeuw door Hedi Schlimane (voor Dior) in gang gezet. Wil zeggen: jonger en minder casual. Want de nieuwe man kleedt zich weer klassiek, maar dan minder stijf en formeel. Zie het model: strak gekleed in de geliefde zwart-wit-combinatie, maar nu zonder stropdas en zonder manchetknopen.
Deze relaxte houding, zie je ook terug in het geurconcept. Cerruti noemt Pour Homme zelf een nieuwe kijk op mannelijke uitstraling, een perfecte balans tussen stijl en emotie, tussen zelfvertrouwen en gevoel ‘die als een natuurlijke aantrekkingskracht gedragen wordt’.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Dit hadden de neuzen voor ogen: ‘de eenvoud van frisheid gecombineerd met kruiden en de diepte van hout’. Het eerste wordt geleverd door de sprankelende energie van bergamot en mandarijn die rust op met dauwdruppels besprenkelde ‘verse bladeren’. Het tweede aspect verschijnt door ‘aromatisch geurende planten’ die zich elegant mengen met anijs, koriander en basilicum. De diepte van hout tenslotte is een levendige combinatie van ceder-, guajac- en sandelhout.
RUIK & VERGELIJK
Anijs geeft niet alleen aan veel drankjes, maar inmiddels ook aan geuren een levendige zoetheid die tegelijkertijd warm en ‘vertrouwd’ aanvoelt. Dat ruik en ‘voel’ je ook in:
Kenzo Pour Homme (1991)
Lolita Lempicka Au Masculin (2000)
Kenzo KenzoAir (2003)
De allereerste mannengeur van Kenzo is een perfecte ‘parfumvertaling’ van hetgeen de van oorsprong Japanse ontwerper Kenzo al decennialang met zijn mode doet: de esthetiek van het Verre Oosten samensmelten met die van het dichtbije westen. In kleding betekent dit: de ‘strakke’ Europese patroonkleding de vrijheid en comfort geven van de oosterse draperie-, vouw- en draagmanieren (denk aan het kimonojasje).
Vertaald in geur betekent dit: Europese parfums de toegevoegde waarde van sereniteit schenken. Want geuren worden in het Verre Oosten – nog – niet echt gebruikt zoals het westerse cliché wil: om te verleiden en ‘voor de lekker’, maar om een balans tussen lichaam en geest te bewerkstelligen. Zegt men.
Dat zie je direct aan de flacon: niet protserig en niet typisch mannelijk. Wél een die een door de wind gebogen bamboe symboliseert. Kortom: rust en sereniteit. Dit prettige gevoel wordt nog eens versterkt door de visuals waarin we een man aan een imaginair strand zien zitten. Met andere woorden: gebruik Homme en je ‘verdwijnt’ naar een gebied waar het druk-druk-druk en de waan van de dag plaats heeft gemaakt voor pais en vree. Ga je mee?
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Homme heeft nog niet aan kracht ingeboet. Meer dan tien jaar ‘oud’ en inmiddels bekend als moderne klassieker. In de diepblauwe flacon, zit een nevel van geurnoten waarover een zilt zeebriesje vermengd met bladgroen en bloemen, ‘vastgehouden’ door rozenhout, heeft gewaaid.
Let op de bijzondere verwerking van venkel die voor de anijs-touch zorgt. Voor de sensuele drydown werden eikenmos, vetiver, pijnboom en sandel- en cederhout geselecteerd. Eindeffect: een zoet-zilt watertje, niet stoer, toch mannelijk.
RUIK & VERGELIJK
Het begon 1988. Davidoff lanceert Cool Water. Het succes (dat tot aan de dag van vandaag standhoudt) had tot gevolg dat we midden jaren negentig een hausse aan geuren zien die het frisse gevoel van de zee in een flacon moet oproepen. Eigenlijk merkwaardig als je weet wat een duik in een zoute zee ‘met je doet’. Ze werden ook wel bekend als oceanische of ozongeuren. Weinig hiervan hebben de tands des tijds doorstaan. Hieronder twee andere survivors.
Davidoff Cool Water (1988)
Issey Miyake L’Eau d’Issey pour Homme (1994)
Mary J. Blige, Britney Spears, Anastacia, Jennifer Lopez, Lenny Kravitz, Bono en Sting: ze treden graag op (privé en voor publiek) in kleding van Roberto Cavalli. Voor de mensen die alleen via de zijkant de internationale modeontwikkelingen volgen, was deze naam rondom de millenniumwissel nieuw. En wat viel hij op. De reden: hij ging nóg verder waar zijn landgenoot Gianni Versace was opgehouden. Ongekende kleuren- en printexplosies verwerkt in zéér sexy kleding voor mannen en vrouwen die niets (meer) aan de verbeelding overliet. Insiders wisten beter: eindelijk succes voor de man die op 15 november 1940 werd geboren en in 1972 zijn modecarrière begon.
Zijn eerste show is direct een succes en een voorbode waarom hij nu zo geliefd is: prints van dieren die al jaren hoog op de lijst van beschermde soorten staan: luipaard, tijger, zebra en natuurlijk de slang, het dier dat sinds het scheppingsverhaal staat voor verboden verleiding en gevaar. Die kronkelt nu ook langs de slanke flacon van zijn eerste parfum Profumo. Slang en parfum: dan weet je dat je met een gevaarlijk parfum van doen hebt. Na de twijfel (doe ik het wel, doe ik het niet) komt de roes en de vervoering. Het effect: als vrouw lig je lang uit (zie de visual) na te genieten van deze zinderende geurervaring.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
De topnoot van Profumo is fris door mandarijn, rode appel en bergamot uit Calabrië gecombineerd met de delicate, zoetruikende magnolia. De opening eindigt met het fris-kruidige elemihars. Het hart: meiroos, fresia en ‘wilde’ orchidee verzacht door cederhout. De basis is – kan niet anders – is rijk en verleidelijk dankzij amber, musk, patchoeli en sandelhout.
RUIK & VERGELIJK
Een slang op of rondom een parfum flacon, betekent verleiding die gevaarlijk is. Om de zoveel jaren zien we het net zoals de verboden appel terugkeren in de parfum. Zoals ook in:
Sinds eeuwen al een geliefd thema in de westerse kunst: de slang als oersymbool van – fatale – verleiding. Ook in de wereld van geuren. Voeg parfum samen met slang, denk er een paradijselijk sfeertje bij en je weet… deze combi is maar een ding met je van plan: het wil je verleiden op alle fronten. In het geval van Python, de draagster van dit drop dead-parfum doet mannen bezwijken voor haar charmes. Zegt Trussardi in eerste instantie. Natuurlijk een cliché, maar wel een dat nog steeds werkt. Als het leuk wordt uitgewerkt.
En dat kun je van Python toch niet echt zeggen. Waar is de verleiding? Ja, het model is heel sexy, zeg maar gewoon mega-geil, maar meer op een Playboy-manier, niet op een Trussardi-manier. Misschien schuilt de verleiding dan in de flacon – niet echt. Misschien in de geur? Trouwens, voor Trussardi kan de slang uit het paradijs maar een slang zijn: inderdaad de pyton. Logisch; menig huidje hiervan werd opgeofferd voor statussymbooltassen van het Italiaans luxelabel.
Nu het vreemde: Python is niet gecreëerd om moderne Adams in de armen van moderne Eva’s te drijven, maar – nu volgt de tweede instantie – wil zonder bijbedoeling alleen alle moderne Eva’s bekoren. Zou je afgaande op de advertentie niet zeggen. Trouwens, het hele concept ademt helemaal geen Trussardi.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Python opent vertrouwd fris: bergamot en mandarijn. Maar dan slaat de verleiding toe: de weelderige roos mengt zich met jasmijn en krijgt een kruidig-zoete injectie door nootmuskaat, kardemon en chocolade. De staart van Python geeft deze zoetigheid door vanille en benzoë een licht-sensuele afronding.
Klassieke geur niet zo gevaarlijk als de naam doet vermoeden. Daarvoor is de afronding te beschaafd, te weinig sensueel, te weinig dierlijk, te weinig slangerig.
RUIK & VERGELIJK
De slang, de appel en het paradijs: vaak de inspiratiebron voor een geur. Maak kennis met andere vormen paradijselijke verleiding.
Joop! All about Eve (1996)
Lolita Lempicka Lolita Lempicka (1997)
Boucheron Trouble (2004)
Roberto Cavalli Serpentine (2005)
HIJ DIE ZOEKT NAAR EEN SYMBOLISCHE GEUR DIE HIJ NIET SNEL VERGEET
Jaar van lancering: 2001
Laatst bijgewerkt: 19/11/09
Neus: Louise Turner
Hij kronkelende tevoorschijn uit een boom in het paradijs en droeg een prachtige vrucht in zijn bek. Volgens sommige historici was het de appel. Volgens sommige historici was het de banaan. Volgens sommige historici was het de vijg. Hoe het ook zij – fruit is gezond! – tot onze grote vreugde – andere beweren tot onze grote spijt – hapte Adam gelukkig toe. De zonde was geboren. Dit gegeven spreekt in de – westerse kunst – nog steeds tot de verbeelding: de slang als oersymbool van – fatale – verleiding.
Ook in de wereld van geuren. Voeg een parfum samen met de slang, denk er een paradijselijke sfeertje bij en je weet dat deze gevaarlijke combinatie je figuurlijk wil verleiden. Alleen welk slangensoort deed zijn werk in het paradijs? Trussardi, het Italiaanse ledermerk houdt het op de pyton… waarvan het de gestroopte huid al vele meters verwerkte in statussymbooltassen.
Na de moderne Eva in 1999 wordt nu de moderne Adam verleidt met een slangengeur. Python for Men is volgens Trussardi ‘gemakkelijk om te dragen, maar moeilijk om te vergeten’.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Dat laatste klopt, want wat opvalt is het nieuw-groene karakter dat je tegenwoordig vaker in mannengeuren ruikt. Deze fris-groene noten worden versterkt met theeblad en vijgenboomschors. Cipres (naalden en hout) vermengen zich vervolgens met zoete lychee en krijgt in de Python-staart door vetiver, teakhout en tonkaboon een sensueel houtachtige afronding.
RUIK & VERGELIJK
Alles aan de vijgenboom ruikt lekker. De vrucht, het blad, de schors. Dat weten parfumeurs ook: met de vijg kun je op diverse manieren kennismaken in geuren. En je herkent de ‘anders’ groene geur die de vijg verspreidt – zoet groen, bittergroen, zonnig groen, ‘sensueel’ groen – direct.
En misschien denk je wel: onderstaande geuren zijn ‘vijgtechnisch’ interessanter dan deze Trussardi? Ik zeg: klopt! En, what’s in a name… Premier Figuier startte de trend van vijg in geuren.
L’Artisan Parfumeur Premier Figuier (1994)
Delrae Bois du Paradis (2002)
Marc Jacobs Men (2002)
Miller Harris Fique Amère (2002)
Hermès Un Jardin en Méditerranée (2003)
L’Artisan Parfumeur Premier Figuier Extrême (2003)
Marc Jacobs Fig (2008)
Guerlain – Aqua Allegoria – Fique-Iris (2008)
VOOR DE MAN DIE WEET WAAR HIJ NAAR TOE WIL, MAAR ZONDER HAAST
Jaar van lancering: 2004/2012/2014
Laatst bijgewerkt: 20/01/14
Neus: Nathalie Lorson, Ilias Ermenidis
Mijn mannenfavoriet van Jil Sander, de krachtige varengeur Background (qua naam nog steeds een trouvaille om het ‘geurverlangen’ van een man uit te drukken) uit 1993, is helaas ‘te licht bevonden’ om opgewaardeerd te worden tot de The Essentials-status. Pure for Men daarentegen wel. Heet nu Pure Man. Dit schreef ik over de introductie in 2004. Geen zin om weer te lezen, scroll twee alinea’s verder.
Als er één Europees ontwerpster bestaat op wie het woord puur van toepassing is, dan is het Jil Sander. Zowel in kleding als in geuren streeft ze een minimalisme na die door haar jarenlange zoektocht naar de perfecte coupe en afwerking – waarin de draagbaarheid het nooit verliest van het statement – bij vriend en inmiddels ook bij vijand veel respect heeft afgedwongen. Even leek ze de mode- en geurenwereld te verlaten, maar toen ze met de lede ogen moest aanzien hoe onder haar naam collecties verschenen die niet haar goedkeuring (en ook niet van haar trouwe klanten) kon wegdragen, keerde ze snel terug: de collecties kregen weer de vanzelfsprekende en understated Sander-touch.
In 2003 vierde deze terugkeer (in 2004 vertrok ze trouwens weer) ook olfactorisch met Pure voor de vrouw. Een jaar later kon de man ervaren wat Jil Sander onder een pure man en pure geur verstaat. Mannen: wees niet bang. Volgens Sander is puurheid in een man ‘duidelijkheid en authenticiteit uitstralen, de kracht bezitten een eigen mening te hebben en tegelijkertijd open te staan voor nieuwe ervaringen. Hij weet waar hij naar toe wil, maar heeft geen haast om er te komen’. Dat is toch mooi laid back gezegd. En deze pure man wordt uitgezwaaid met het bij veel mensen als smaakvol ervaren gedachte dat ‘hij geniet van de reis’, want ‘the yourney is the destination’.
Ik weet inmiddels niet meer of ze nu wel of niet werkzaam is voor haar eigen label, en interesseert me ook niet in die mate, want het gaat bij Geurengoeroe op de eerste plaats, inderdaad, om de geuren. Maar, het verwondert me toch dat ‘Pure for Men turned Pure Man‘ is uitverkoren onderdeel te worden van The Essentials. In die zin dat de geur niet echt zo bijzonder en/of revolutionair is. Ook niet achteraf gezien. Pure Man gaat mee in de lijn van niet opdringerige, transparante, aqua-achtige geuren ondersteund door groen-kruidige, harsachtige en oosterse noten bescheiden gedoseerd.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Weer zo’n opmerking van Jil Sander die je prettig vindt als man te horen volgens mij: ‘Een pure geur is een geur die de persoonlijkheid van de drager onderstreept, hem niet overschaduwt’. Het is een rode draad bij haar geuren voor mannen. Want dezelfde bescheidenheid zagen we bijvoorbeeld ook in Man Pure uit 1981 en Feeling Man uit 1989.
Nu is er wel een verschil tussen haar eerste pure en tweede pure geur voor de man. Pure Man is namelijk helemaal van nu – anno 2004, maar ook anno 2014. Dus bescheiden, dus less is better. Je ziet het direct aan de ingrediënten. Geen krachtpatsers. Wel mandarijn in de opening die lekker zoet en lekker scherp is.
Gecombineerd met de ijl-etherische maar toch krachtige jeneverbes (foto). En die krijgen een intense behandeling door elemi-hars met zijn balsemachtige warmte en tegelijkertijd lichte citrusondertoon. ‘Waterbamboe’ zorgt voor een fris-hip accent die in combinatie met het eveneens in Pure voor de vrouw verwerkte luchtmolecuul, aan Pure Man een hoog new age-gevoel geven. Chic zonder te overheersen, ruiken we in de sensuele ‘comfortzone’ van Pure Man – de basis dus – witte musk, mahonie- en sandelhout besprenkeld met zoet-zwoel vanille.
RUIK & VERGELIJK
De geuren die onder de naam van Jil Sander verschijnen, blijven ook na haar vertrek minimalistisch, smaakvol en etherisch. Kijk en ruik je ook heel goed aan de geur die hierna volgde:
ALS JE NOG MEER GENOT IN EN UIT JE LEVEN WILT HALEN
Jaar van lancering: 2002
Laatst bijgewerkt: 04/11/09
Neus: Alberto Morillas, Annie Buzantian
Model: Carolyn Myrphy
Artistic direction: Herb Ritts
Dat Pleasures (1996) de parfumwereld heeft veroverd, blijkt wel uit het feit dat drie nieuwe geurcreaties van Estée Lauder geïntroduceerd ná dit heldere bloemenaroma – Dazzling Silver, Dazzling Gold (1998) en Intuition (2000) – het maar niet naar de kroon wisten te steken. De reden van het succes: afgezien van de genotsgeur is het natuurlijk de presentatie die de ‘eenvoudige en intieme momenten’ van het leven zo treffend benadrukt. En dan de tuin waarin Elizabeth Hurley met Pleasures werd gesignaleerd; die wil iedereen wel achter zijn huis hebben (om over de golden retriever maar te zwijgen). Eén en al bloem, één en al harmonie, één en al zonneschijn.
Nu gaat Estée Lauder nog dieper deze tuin in om daar bloemen te plukken die weelderiger, exotischer en intenser ruiken dan die werden verzameld voor Pleasures. Het effect: in Pleasures Intense waan je je wederom in een idyllische tuin, maar dan aangelegd op een verweg tropisch eiland.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Estée Lauder kwam dus aan op dat island in the sun en plukte als eerste de groene lelie – geliefd om zijn stralende frisheid – bestaat niet in het echt. Maar de bedoeling is duidelijk: een groenachtige nuance met een exotische ondertoon. Die vermengde ze met pioenroos en rode bes. De eigentijdse toets. Het intense genot begint. Nu is het tijd voor wat exotica! Dus verzamelde ze voor Pleasures Intense ylang-ylang, jasmijn, Marokkaanse roos en de bedwelmende tiaré – beter bekend als ‘de gardenia van Tahiti’ en ook helemaal van nu. Lekker! Maar het kan nog lekkerder, vond Estée. Dus voegde ze de kruidige pink tijger-lelie toe. En om te garanderen dat dit boeket lekker lang blijft hangen omvlechtte ze het met esdoornhout, ‘reukharskristallen’ – denk amberachtige nuances – en een ‘subtiel kruidig vanille-derivaat’ voor het nodige comfort en gevoel van rust en warmte.
RUIK & VERGELIJK
Je kunt op steeds meer manieren genieten van Pleasures. Ruik en vergelijk welke tuin je het meeste genot schenkt.
THE AMERICAN WAY OF LIFE ACCORDING TO RALPH LAUREN
Jaar van lancering: 1978
Laatst bijgewerkt: 25/10/09
Neus: Carlos Benaïm
Model: onbekende stoere polo-mannen en bekende zoals Nachos Figueras
Art director: Ralph Lauren
Flaconontwerp: Ralph Lauren
Heel opmerkelijk: als zoon van arme joodse immigranten heeft Ralph Lauren (eigenlijke familienaam Lifshitz, geboortejaar 1939) de smaakbewuste Amerikanen met gevoel voor klasse (en geld dat het mogelijk maakt) een eigen levensstijl, modestijl en ‘geschiedenis’ gegeven. Natuurlijk beschikten de Verenigde Staten er wel over, alleen was er niemand die deze way of life zo dwingend tot één concept wist samen te smelten.
Tot 1968. Toen legde Ralph Lauren (ooit begonnen als huisschilder en stropdasverkoper) de fundamenten voor zijn miljardenimperium dat hij wat styling en presentatie betreft baseerde op het geïdealiseerde leven van de white anglo saxon protestants, of wasps zoals de bewoners van de eerste dertien onafhankelijke staten van de Verenigde Staten ook wel worden genoemd.
Zie zijn indrukwekkende übergestylde fotocampagnes, en je weet voldoende. In statige panden in de stad, ranches op de prairie en strandhuizen genieten beautiful people in een klassieke ambiance van de schone en mooie dingen van het leven. Als symbool voor deze exclusieve en nostalgische weelde koos Lauren een sport die nog steeds wordt geassocieerd met de groten der aarde: polo. En dit Lauren-logo vind je inmiddels op al zijn producten. Van poloshirt tot onderbroek, van comfortabele driezitter tot bestek, en natuurlijk op zijn eerste mannengeur. Overbodig te vermelden welke man hij in gedachten heeft die Polo gebruikt.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Opvallend aan Polo is dat het een beetje in tegenstelling staat met de ideale Ralph Lauren-man. Die is namelijk smaakvol, verfijnd en niet al te macho. Nu, dat laatste is Polo voor de volle honderd procent. De reden: in deze geur ruik je geen ingrediënten die parfums over het algemeen zachter maken: bloemen. Nee, Polo is een typisch mannelijke chypre waarin de nadruk op de intense basis van patchoeli, eikenmos, vetiver en tabak ligt.
Deze Polo-essentie wordt voorafgegaan door een sterke opening van bijvoet, tijm en koriander gevolgd door het gepeperde hart van komijn, peper, kruidnagel en heel onverwacht het tedere en lieflijke kamille.
Eindeffect: heftig. Ook na dertig jaar. Om dit te vieren, verscheen Polo Modern Reserve. Een licht-groenere versie door de toevoeging van jasmijn, ‘humidor-hout’ (het hout dat gebruikt wordt voor kastjes om sigaren op de juiste temperatuur te houden), kardemon (vervangt kamille), vetiver-leer (vervangt tabak), peper (vervangt jeneverbes).
RUIK & VERGELIJK
Inmiddels zijn er diverse Polo-parfums verschenen, waarvan de kleuraanduiding iets zegt over het gevoel en het soort geur. Zoals:
Ralph Lauren Polo Sport (1993)
Ralph Lauren Polo Blue (2003)
Ralph Lauren Polo Black (2005)
Ralph Lauren Polo Double Black (2007)
Ralph Lauren Polo Explorer (2007)
Elizabeth Arden had nog geen geur voor jonge vrouwen met een volwassen geest. Elizabeth Arden had ook nog geen geur voor volwassen meisjes met een jonge geest. Pretty brengt hier verandering in. Het effect: onweerstaanbaar, charmant en vrouwelijk. Maar voor we op deze met roze bloemetjes bestrooide weg verder gaan… het is toch wel not pretty dat ‘ze’ bij Arden voor deze naam hebben gekozen, wetende dat Cartier in 1996 een erg mooie geur op de markt heeft gebracht met de naam So Pretty.
Blijkbaar een nieuwe trend: niet alleen in concepten leentje buur spelen – ik moet bij deze geur toch sterk denken aan Si Lolita van Lolita Lempicka (2009) – maar ook reeds bestaande namen ‘lenen’. Ik zeg alleen maar Celine Dion, ik zeg alleen maar Kylie Minogue.
Verder: de foto van Pretty zegt en toont het allemaal (geschoten door Coliena Rentmeester, beroemd geworden door haar shoot met de Amerikaanse comédienne Ellen voor modebijbel W). Pretty maakt het leven prettig, mooi en aangenaam. En dat moet ook wel, want in de Arden-filosofie kent de schoonheid van de vrouw vele facetten die het meest overtuigend is wanneer het innerlijk met het uiterlijk in harmonie is. Maar dat is nog niet genoeg. Wat dit beeld compleet maakt, is een geur. Welke? Inderdaad Pretty.
Omschreven als een onzichtbare must have voor iedere vrouw. Dus ook de jonge vrouw, want zij was als meisje al bezig met schoonheid: haar moeder leerde haar de betekenis van dit begrip en die moeder was (en is) voor veel dochters het grote voorbeeld. Sterker, welke vrouw herinnert zich niet hoe ze als klein meisje toekeek als ‘mamma’ zich mooi maakte ter voorbereiding op een avondje uit? Nog sterker, we herinneren ons volgens Arden precies welk parfum ze als finishing touch koos. Dit romantische en sentimentele gevoel brengt Elizabeth Arden allemaal tot uitdrukking met Pretty. Al die gevoelens tezamen culmineren in het moment dat een vrouw in de spiegel kijkt en tevreden constateert: I am pretty
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Pretty wordt omschreven als een ‘pittige’ en positieve bloemengeur samengesteld door Claude Dir. Hij maakte gebruik van de orpur-techniek. Een door Givaudan gepatenteerde formule die de zoete-scherpe geur van Italiaanse mandarijn tot in de finesse nabootst.
Het gevolg: een pretty en sprankelende opening. Vervolgens verschijnt de bloemige en zwoel-warme oranjebloesem. Nectar van perzik zorgt ervoor dat Pretty body krijgt met een fruitige sensualiteit.
Petalia straalt in de middennoot. Eveneens door Givaudan ontwikkelde krachtig en warm bloemenakkoord met de nadruk op het blad van de bloem (petal betekent blad) in plaats van op de bloesem. Het versterkt de stralende sterjasmijn, de zeldzame roze iris (ruikt niet anders dan de paarse variant, dus poederig en zacht-fluwelig) en de lieveling van de voorjaarstuin: pioenroos. Ze geeft een rozige, lichte en verfrissende toets aan Pretty. Musk zorgt voor een warm aura mooi opgaand in het volle, rijke en ‘warme’ jacaranda-hout (beter bekend als palissander) en ‘rustgevend’ en comfortabel amber.
In 2011 verscheen Pretty Hot. De bedoeling: duidelijk. Door Claude Dir opgeroepen met veel fruit: zwarte bes, bloedsinaasappel, mandarijn en appel in de opening. Veel bloemen: fresia, pioenroos, peperbloesem, petalia en belle de nuit. Ook bekend als koningin van de nacht, de orchidee die een keer per jaar bloeit en dan een vanille-achtige geur verspreidt. De geur wordt pretty hot, eerder sensueel met Georgisch hout, sandelhout, patchoeli, tonkaboon en cosmone (soort van eikenmos).
RUIK & VERGELIJK
Mirror mirror on the wall, who made the prettiest perfume of them all… Elizabeth Arden of
Het is heel seel snel gegaan met de carrière van het Italiaanse mode-duo Domenico Dolce & Stefano Gabbana. Binnen tien jaar bouwden ze een huis op met een omzet van honderden miljoenen. De reden voor het succes is waarschijnlijk het feit dat deze twee Italianen zich niet schamen om ouderwets te zijn. Maar alleen ouderwets is saai dus werd er een ruime dosis erotiek over uitgestrooid. Het maakt een Dolce & Gabbana-driedelig toch anders wat draag-ervaring betreft.
Je waant je bijna een van de (behoorlijke hunkachtige) male modellen die deze klassieke garderobe met twist promoten. Daarnaast: welke show je ook bekijkt, het is altijd een modefeest der herkenning. Geen moeilijke en verantwoorde concepten waarin je je niet prettig voelt – wel een fashion victim – maar kleding die je direct en heel vaak wilt dragen, en ook heel lang kunt dragen. En het knappe: houdt de modewereld een nieuw label na ongeveer tien jaar voor gezien omdat dan een zekere voorspelbaarheid en herhaling gaat optreden, en er weer een nieuw, hip merk de wereld blij heeft gemaakt, bij Dolce & Gabanna lijkt de interesse alleen maar toe te nemen.
Ook met Pour Homme heb je iets klassieks met een twist in je handen vervolgens in je nek en andere lichaamsdelen. Geen vreemde en nog nooit geroken ingrediënten, wel een very traditioneel boeket, dat gezien het succes, inmiddels de onderscheiding nieuwe klassieker heeft gekregen.
In 2012 onderging de geur, net zoals Pour Femme uit 1990, een kleine opknapbeurt. Nieuwe modellen (Noah Mills en Laetitia Casta gefilmd als newly weds op het favoriete Italiaanse eiland van het modeduo, gemoedelijk Sicilië), lichte aanpassingen in flacon en verpakking. Maar de broeierige, onderhuidse zogenaamd sexy spanning spat nog steeds van de foto’s en videoclip af.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Pour Homme opent met een verfrissende cocktail van bergamot, mandarijn, sinaasappel en citroen. Het hart valt op door de ‘overdosis’ aan zoetig-zonnig gestemde lavendel (foto) ondersteund door een kruidkwartet van dragon, salie, peper en kardemon. Hierdoor ontstaat een mooi contrast tussen bloemig en intense kruidigheid. De finish is even elegant als klassiek, even zacht als sensueel door sandel- en cederhout, tabak, musk en tonkaboon.
Met andere woorden: een zacht, gekruid, sensueel. Met andere woorden: beschaving in optima forma. Ik hoorde trouwens dat de compositie ook lichtelijk is aangepast. Heb dat nog niet kunnen controleren. Heb de oude versie niet meer. Betreft alleen de opening: werd neroli toegevoegd. En in de basis werd sandelhout weggelaten.
RUIK & VERGELIJK
Pour Homme wordt omschreven als een houtachtige varengeur. Deze omschrijving is ook van toepassing op de volgende geuren – ook verschenen in deze periode:
Paco Rabanne XS (1993)
Bvlgari Pour Homme (1994)
Salvador Dali Pour Homme (1996)
