GOOD TO BE BAD – MY ASS!
Geurengoeroe is in New York geweest. Voor werk, verantwoordelijk als hij is voor het learningmagazine – Juice – voor Coty-medewerkers op de werkvloer in vijf Amerikaanse winkelketens. Een eerste indruk, of beter gezegd, een eerste algehele deceptie.
Ik ben dus bezig met een artikel over hoe geuren worden gepromoot en verkocht in de Verenigde Staten. Om precies te zijn: New York. Terwijl hiermee bezig, zat een ergernis me constant lastig te vallen in mijn achterhoofd. Een ergernis die in a way voor mij het faillissement van designergeuren illustreert. En wel de nieuwste van Carolina Herrera. Ik heb begrepen dat de ontwerpster nu definitief afscheid van haar huis heeft genomen. Had ze voor mij al eerder mogen doen, en wel op het moment dat haar facelift haar geheel ongeloofwaardig maakte.
Even tussendoor: over gezichtsaanpassingen gesproken: veel van de mensen die ik tijdens mijn parfumwerkbezoek ontmoette, bleken – bij niet al te nadere inspectie – op z’n minst hun voorhoofd te hebben volgespoten met good old botox. Zelfs die cute guy van pak’m beet 30/35 die werkte in de Philosophy-winkel in de nieuwe shopping mall van het WTC (een bezoek waard) ‘klaagde’ dat al zijn vrienden het ook deden.
Good Girl heet dus de meest recente geur van Herrera. Wat een armoe, wat een lelijkheid, wat een ‘marketing-über-geur’-aanpak. Geen kennismaking waard. De flacon verwacht je eerder in een winkel gelijk de 1-euroshop of Tati in Parijs (waar de marketinglui van Paco Rabanne volgens mij ook inspiratie opdeden voor Invictus).
Ik bedoel: voor mij oogt de flacon als een prijs die je kunt winnen in de schiettent op de kermis. Maar dan weet je dat je wordt gefopt. Het heeft niets vandoen met geur en daarnaast is Good Girl zo hopeloos ouderwets in uitstraling (vond ik al toen By Kilian iets soortgelijks qua naam een paar jaar geleden lanceerde) en het serieus nemen van de vrouw als consument. Een flacon in de vorm van een überstiletto-heel – de boodschap is duidelijk. En dan de slogan: Good to be Bad. Inside or outside barf? Mijn uitgangspunt bij een slogan: als je’m kunt omdraaien, stelt het niets voor. Bad to be Good. Bestaat er ook een opvangcentrum voor geur-ontgoochelden?
Gelukkig, ter compensatie biedt Herrera ook een soort van nichelijn. Nee hè, voor de zoveelste keer amber, oud, roos, patchoeli, tuberoos en neroli in een uniek licht geëtaleerd met Amber Desire, Oud Couture, Burning Rose, Nightfall Patchouli, Herrera Tuberose, Neroli Boheme. Ben echt héièêl, héëèêl benieuwd.
Misschien presenteert Donald Trump binnenkort ook niche – developed by Melania I hope – in zijn winkel in de Trump Tower. Zullen we dan via testers ermee mogen kennismaken? Met Empire en Success lukte mij dat niet. Of die waren gestolen – niet zo moeilijk gezien het lanterfanterende personeel. Of is het een bewuste keuze in de The Donald-verkooppolitiek: Trump koop je blind want boven alle twijfel verheven.





Jouw positie bij Burberry is eigenlijk uniek voor een neus. Vertel.



Genomineerden Parfums Dames
Genomineerden Parfums Heren
Genomineerden Parfums Uniseks
Naam van de expositie: Magische Miniaturen. Ik zou miniaturen (en manuscripten) eerder omschrijven als magnifiek. Dus in de zin van fantastisch, fenomenaal, geweldig, glansrijk, grandioos, illuster, luisterrijk, oogverblindend, prachtig, schitterend, subliem, voortreffelijk. De reden: daardoor leg je meer nadruk op de werkwijze en totstandkoming in plaats van de – veronderstelde – werking. Tenminste als je magisch naar de letter interpreteert, want magische is afgeleid van magie, dus ‘de vermeende kunst van het manipuleren van de werkelijkheid met behulp van speciale objecten, spreuken en rituelen op basis van verborgen krachten’. Niet bepaald ‘ons’ christelijke erfgoed uitdragend, lijkt me.
Om een cliché te gebruiken: je komt ogen te kort. Elk middeleeuws miniatuur is eigenlijk een ‘tentoonstelling’ op zichzelf, een venster op de wereld. Sterker, slechts twee perkament vellen uit een getijdenboek (handschrift gebruikt door leken voor privédevotie) brengen je al in een andere wereld. Prachtig al die ‘zwier en zwaai’ in het aanzetten van hoofdletters, ‘encadreringen’ en de mini én minutieuze tekeningen met duizelingwekkende details die bij achteloos kijken gewoon over het hoofd worden gezien. Altijd leuk: het dagelijkse leven van toen uitgebeeld: ‘De manuscripten tonen een wereld vol bloemen, dieren en glooiende akkers. Behalve bijbelse taferelen en heiligen zijn ook afbeeldingen te vinden van dagelijkse, en minder dagelijkse activiteiten, zoals boeren op het land en hertogen tijdens de jacht’.
Elke tentoonstelling moet tegenwoordig een multi-zintuiglijke ervaring zijn. Gewoon alleen kijken en gewoon ondergaan en interpreteren is er niet meer bij. Dus ook bij Magische Miniaturen niet. Je kunt zelf manuscripten maken met plakplaatjes, stempels en nog wat andere hulpmiddelen. Tijdens mijn bezoek alleen maar uitgevoerd door – hoe omschrijf je de belangrijkste doelgroep van musea, waartoe ik inmiddels zelf ook behoor, op een leuke manier – actieve, midden in het leven staande vijftigplussers. Maar moet dat nou? Hiermee doe het je het letterlijke en figuurlijke monnikenwerk echt tekort, maak je het tot ‘een even voor de leuk’-tijdverdrijf. Of moet je als bezoeker hierdoor juist ondervinden dat het nog niet zo makkelijk is. Maar dan kun je bij elke tentoonstelling een publieksatelier inrichten waar afhankelijk van het geëxposeerde werk naar hartenlust kan worden geschilderd, gebeeldhouwd, geborduurd, geëtst, gefilmd, gemonteerd etc. etc.
Wat je niet vaak kunt in musea: bewust ruiken. Dus speciaal voor een expo gemaakte geuren. Is vaak een kwestie van het beschermen van kunstwerken tegen ‘negatieve invloeden van buitenaf’ – iets wat geurmoleculen in dit geval kunnen zijn. Daarom zitten de, naar ik aanneem, speciaal voor Magische Miniaturen gemaakte geuren in kastjes opgeslagen. Magische Miniaturen stelt de vraag ‘Hoe ruikt een miniatuur?’ Ik dacht zelf: een beetje muf, oude verf (gemaakt van, hoe hip nu, natuurlijke ingrediënten), leer, kortom alles wat je je bij oude boeken en oude bibliotheken voorstelt.
