XS PACO RABANNE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juli 20, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET X. Een reactie plaatsen

EEN GEUR VOOR DE ULTIME VERLEIDSTER

Jaar van lancering: 1994

Laatst aangepast: 17/07/04

Neus: Gérard Anthony

Model: Ewa Witkowska

Je moet wat doen om op te vallen als je een nieuwe geur onder de aandacht wil brengen. Weet Paco Rabanne ook. Dus om XS te promoten, deed hij het volgende: enkele weken voor de lancering verschenen op elk trendy feestje en belangrijke opening in Parijs prachtige modellen die duidelijke zichtbaar XS op hun decolleté ‘getatoeëerd’ hadden. De meisjes zaten steeds vooraan, aan de juiste tafel en verlieten aan de arm van de juiste persoon deze happenings. Natuurlijk raakte de pers geïnteresseerd. In alle tijdschrijften doken de XS-modellen op. En toen de geur werd gelanceerd verkocht die zich vanzelf.

XS staat voor excess en niet voor extra small. Ofwel, buitensporig en dat moet in het geval van de geur gekoppeld worden aan de drang van een vrouw om haar object van verlangen – de ultieme verleider – in haar macht, uit de kleren en in bed te krijgen. Samen beleven ze wat je meestal alleen in films ziet: een verhouding zo explosief, daar spatten de vonken en geilheid vanaf. Met andere woorden de ultieme verleidster (denk de moderne Carmen) ontmoet de ultieme verleider (denk de moderne Don Juan).

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

In de op een aansteker geïnspireerd flacon (symboliek) zit een geur die je als het ware in vuur en vlam zet. Steek XS aan en mandarijn, ‘groen viooltje’ en neroli zorgen voor een pittige onthulling die overloopt in een overdadig boeket van fresia (foto), jasmijn, cyclaam, ylang-ylang en sering. Zwoel, romig en ‘heftig sensueel’ gemaakt door sandelhout, musk en: minder geil dan je zou verwachten afgaande op de marketing.

RUIK & VERGELIJK

Dat Paco Rabanne met XS meer voor marketing heeft gekozen, bewijzen onderstaande geuren. Die zijn meer in lijn met zijn visie op de vrouw en het parfum dat ze draagt.

Paco Rabanne Calandre (1969)
Paco Rabanne Métal (1979)
Paco Rabanne Ultraviolet (1999)
Paco Rabanne Pour Elle (2003)

XS POUR HOMME PACO RABANNE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juli 20, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET X. Een reactie plaatsen

GEUR VOOR DE ULTIEME VERLEIDER

Jaar van lancering: 1993

Laatst aangepast: 17/07/05

Neus: Gérard Anthony

Model: Johnny Zander

Hij is vurig. Hij is sensueel. Hij is macho. Ladykiller. Latin lover. Kortom: de reïncarnatie van de twee verleiders bij uitstek uit de geschiedenis: Don Juan en Casanova. Over wie hebben we het? Juist! De (jonge) man die XS pour Homme draagt. XS staat niet zoals velen denken voor extra small maar voor excess, ofwel buitensporig.

En dat moet je in geval van deze geur koppelen aan de drang van een man om zijn begeerde vrouw in zijn armen en vervolgens in bed te krijgen. Met andere woorden de ultieme verleider ontmoet de ultieme verleidster (denk Carmen). Bij zo’n man hoort een machogeur, en dat is volgens Paco Rabanne XS pour Homme. Sterker, het is een über-machogeur. Zie samenstelling.

En de vonk van deze boodschap sloeg in 1993 over. En die vonk brandt nog steeds, want volgens Paco Rabanne zijn meer dan 15 miljoen flacons verkocht. Zou het dan toch zo zijn dat de man over het algemeen met een geur liever op zijn viriliteit dan op zijn subtiliteit wordt aangesproken?

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

In de op een aansteker geïnspireerde flacon (de symboliek) zit een geur die je als het ware in vuur en vlam zet. XS pour Homme opent klassiek-fris: bergamot en mandarijnblad die een kruidige kick krijgen van koriander en ‘wilde’ munt. Het hart van deze veroveraarsgeur zet zijn vurige boodschap met jeneverbes en geraniumblad voort, voorzien van een bloemige ondertoon van egelantier en rozenhout. De basis is sensueel – of zeggen we gewoon geil, mag wel van Paco – warm (musk, sandelhout, amber) met een intense houtachtige ondertoon van vetiver, cederhout en eikenmos.

RUIK & VERGELIJK

XS pour Homme is heftig. Maar het kan volgens Rabanne nóg heftiger wat geur (en emoties) betreft. Hiervan getuigen:

Paco Rabanne XS Extreme (2000)
Paco Rabanne XS Summer Sensual (2003)

BLACK XS PACO RABANNE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juli 20, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET B. Een reactie plaatsen

TOUGH GUYS WITH A TENDER HEART

Jaar van lancering: 2005

Laatst aangepast: 18/07/08

Neus: Olivier Cresp

Model: Will Chalker

Dat een internationale geurlancering tegenwoordig meer is dan een leuk treffen met collega’s, gevolgd door een leuker etentje op de leukste plek van dat moment, bewijst wel Black XS. Want voor deze gelegenheid was op 31 mei 2005 de beroemde concerthal Olympia in Parijs afgehuurd waar in een ultra- hippe ambiance deze XS-variant door videokunstenares Judith Darmont (begeleid door een muziekmix van Parijs’ hipste dj van dit moment; Rouf) aan het publiek werd voorgesteld. Aan de vormentaal van Darmont (zwart gestyleerde rozen en woorden in gothic-stijl) kon je aflezen dat Black XS helemaal op één lijn zit met de codes en vormentaal van ‘a new breed of man’. En dat werd helemaal duidelijk toen vervolgens ‘het gezicht van’ Black XS, model Will Chalker, op een motor het podium betrad.

Chalker is volgens Paco Rabanne een vertegenwoordiger van de jongeman (door de een metroseksueel, door de ander metrosensueel genoemd) die binnen een paar jaar ingeroeste cliché’s en percepties rondom het ‘man zijn’ heeft afgebroken: je bezighouden met je uiterlijk en je lichaam is niet vrouwelijk, maar een teken van onafhankelijkheid en persoonlijkheid! Zo tis maar dat je het weet! Dat wil niet zeggen dat je deze nieuwe kijk op de man als een dictaat moet ondergaan. Paco Rabanne: ‘Hoewel je als man nu mag toegeven aan je zwakke kanten, zonder daarvoor je mannelijkheid op te offeren, hoef je het niet te doen. Want dat is het mooie aan deze tijd, dat je de vrijheid van keuze hebt’. Het is maar dat je het weet!

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Eerst is er de klassiek-frisse opening. In dit geval: citroen, salie, afrikaantje en kalamansi (zie foto), een citrussoort met een geur die zweeft tussen sinaasappel en citroen. Maar dan: praline, nootmuskaat, tolu-balsem en ‘zwarte koriander’ zorgen voor een ongekende zoete sensualiteit die door de warme basis van palissander- en ebbenhout, ‘zwarte amber’ en patchoeli worden versterkt. De onzinnige zwarte smaakmakers daargelaten, is Black XS een goede geur waarin op plezierig gedoseerde wijze de gourmandtrend is verwerkt voor de man.  

RUIK & VERGELIJK

Jonge mannen met een overdosis sensualiteit in een geur; deze combinatie wordt steeds vaker gemaakt. En wat ook opvalt: de styling van dergelijke ‘gevaarlijke’ geuren is vaak zo donker als de nacht. Je hebt XS Black maar ook:

Emporio Armani Night He (2003)
Cerruti Cerrutisí (2004)
Calvin Klein Obsession Night (2005)

LOLA MARC JACOBS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juli 20, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET L. Een reactie plaatsen

LOLA, LOLITA… EEN GEUR VOOR VOLWASSEN LOLITA’S

Jaar van lancering: 2009

Laatst bijgewerkt: 27/07/13

Neus: Calice Becker, Ann Gottlieb

Model: Karlie Kloss

Fotograaf: Juergen Teller

Flaconontwerp: Marc Jacobs/Deborah Aruta

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE LOLA MARC JACOBS MOODDe parfumwereld heeft een nieuw soort vrouw ontdekt. Ze is een eigentijdse variatie op de ‘Hollywood-vrouw’ van voor de Tweede Wereldoorlog die haar beroemdheid en/of beruchtheid aan haar eigenheid en/of eigengereidheid dankte.

Let wel: het zijn fictieve heldinnen door steractrices onsterfelijk gemaakt. Cacharel doet het nu met Scarlett (geïnspireerd op de gelijknamige filmrol van Vivienne Leigh in Gone with the Wind uit 1939), Marc Jacobs met Lola.

En zeg je deze naam dan denken filmkenners direct aan Marlene Dietrich die deze ‘gevaarlijke’ verleidster, femme fatale en mannenverslindster in 1930 speelde in Der Blaue Engel.

Zo ziet Marc Jacobs haar. Let wel op. Hoe origineel en ‘ver-neo-ver-nieuwend’ Marc Jacobs zijn modellen ook aankleedt, in de beschrijving van zijn Lola struikelt hij over de clichés. ‘Ze is sexy met haar flirtende knipoog. Koket en ietwat uitdagend. Ontspannen, cool en zelfverzekerd. Speels, charmant en onweerstaanbaar verleidelijk. Een moderne onafhankelijke geest met een onweerstaanbare attitude’. Tjonge, tjonge, meisje, meisje!

En dan de flacons. Bijzonder. Je weet niet of het kunst of kitsch is, of dat ze tussen beide balanceren. Zo ziet Jacobs ze: ‘een opwindend over the top-boeket met verschillende lagen dat als het ware uit de sensuele en vrouwelijke flacons explodeert. Deze iconische high gloss-hoed valt op door haar verbazingwekkende grootte, de speelse kleuren maken haar onweerstaanbaar’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE PIOENROOSDe kleuren van de verpakking en de flacon staan voor de inhoud. Met andere woorden: een paars parfum opgeroepen in de opening door heel veel fruit: rode grapefruit en anjoupeer besprenkeld met roze peperkorrel.

Lola’s hart: lief en onschuldig door pioenroos (foto) en roos (dus heel bloemig, heel zacht, heel zoet, heel vrouwelijk) waarvan de roosaccenten worden versterkt door geranium. Lola eindigt minder zwoel en ‘gevaarlijk’ als je zou verwachten. Gewoon een beschaafde dosis vanille, tonkaboon en musk.

RUIK & VERGELIJK

Gevaarlijke vrouwen, gevaarlijke geuren. Wanneer zal Mata (Hari) verschijnen? Of Mae (West)? Of Bonnie (van Clyde)? De vrouw naar wie onderstaand parfum is genoemd, heeft ook heel wat mannen aan de rand van de afgrond gebracht.

Cacharel Loulou (1987)

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE LOLA MARC JACOBS MODEL AGAIN

MIDNIGHT POISON DIOR

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juli 18, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET M. Een reactie plaatsen

VOOR DE MODERNE ASSEPOESTER OP ZOEK NAAR EEN WARME ROZENGEUR

Jaar van lancering: 2007

Neus: François Demachy

Fotograaf: Solve Sundsbo

Model: Eva Green

Art director: John Galliano

Regisseur: Wong Kar-Wai

Haar gratie is niet zonder mysterie. Haar schoonheid niet zonder gevaar. Haar vrouwelijkheid niet zonder passie. Zo ziet John Galliano de moderne incarnatie van Assepoester en hij vond haar in ‘levende lijve’ in actrice Eva Green. En in de rol van Assepoester weet ze dat om middernacht alles mogelijk is, maar ook dat om middernacht alles begint. En denk nou niet: ‘Jezus, wat een clichés!’, want deze Dior-cinder-ella is verwijderd van alle stereotypen van romantiek en dagdromen van kleine meisjes. Daarvoor is ze te eigengereid. Ze wacht niet af, maar neemt zelf het initiatief – over cliché’s gesproken. En dat resulteert in een duizelingwekkend gefilmd miniverhaal waarin we Assepoester niet wacht op een koets in de vorm van een pompoen – boring. Nee, ze neemt gewoon de metro. Maar dan wel in groot ornaat – Galliano toverde uit zijn hoed een couturejurk bezaaid met middernachtelijke sterren.


En ze is ook niet bang voor de klok. Nee, om twaalf uur begint het feest pas, weet ze. Ze wil de opera eens flink op z’n kop te zetten. Die ‘zweeft’ ze binnen – verrassend gadegeslagen door bezoekers – bestormt vervolgens als een wervelwind de statige en sierlijke trappen, en dan, net voor de klok twaalf uur slaat (als Cinderella uit het sprookje al weer de biezen heeft gepakt), pakt deze nieuwe versie een touw en zweeft als een ster door het gewelf.

Het publiek is vanzelfsprekend dolenthousiast over de ‘entreacte’ van deze betoverende, verwarrende en verleidelijke verschijning die volgens Dior een nieuwe vorm van vrouwelijkheid belichaamt die zich zelf keer op keer opnieuw uitvindt. Midnight Poison wil als geur hetzelfde gevoel overbrengen: een verwarrend spoor van geurnoten dat mensen niet onberoerd laat.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Net zoals Assepoester, symboliseert de geur een droom die voorbijsnelt. Toch laat het een intens spoor na van ‘een fascinerende draagster waarvan je niet weet waar ze vandaan komt en waar ze naar toe gaat’. Wat wel duidelijk is: Midnight Poison is een donker, warm en vol parfum – door François Demachy geconcipieerd als een zwarte roos – dat nadat de klok twaalf keer heeft geslagen direct tot leven komt. Met andere woorden: je komt direct in het hart van het parfum terecht.

De aankondiging gaat snel. De opening van bergamot en mandarijn is als een windvlaag: op het moment dat je de frisse noten waarneemt zijn ze weer verdwenen. Want de roos in het hart openbaart zich manifest en wint aan intensiteit door de volle basis van amber (in dit geval ambrox een synthetische kopie van ambergris), vanille en patchoeli – het laatste zorgt er volgens Demachy dat de roos een bijna animale toets krijgt.

Eigenlijk is Midnight Poison een ‘clear cut’-parfum door zijn beperkt aantal ingrediënten die allemaal herkenbaar zijn: roos, amber, patchoeli. Met andere woorden: de geur doet niet ‘moeilijk’: wat je ruikt is wat je krijgt.

Wil je Midnight Poison geraffineerder ondergaan, ruik dan aan het parfumextract. Voor de zachtheid en extra laag zijn tonkaboon – ‘met zijn houterige en rokerige facetten verlengt het de onontbeerlijke sensualiteit van het vanille-absolu’ – en cistus labdanum dat ‘de warmte en kracht van de ambernoot onderstreept’ – toegevoegd. En in 2008 zag Midnight Poison Elixir het licht. Hier wordt de basis intens verrijkt met caramel- en fruittonen gehuld in een wolk van vanille.

RUIK & VERGELIJK

Er zijn mensen die Midnight Poison in dezelfde categorie als Angel van Thierry Mugler plaatsen door zijn ‘overdosis’ aan patchoeli in combinatie met ‘zoet’. Dat is niet goed geplaatst. Angel heeft ook nog die overheersende gourmandnoot die in Midnight Poison ontbreekt. Het grootste verschil: in Angel ruik je geen roos! Nee, wil je Midnight Poison met een Muglerparfum vergelijken, pak dan een Rose Angel en je zult verbaasd zijn over de overeenkomsten.

Thierry Mugler Angel (1992)
Thierry Mugler – A Garden of Angels – Rose Angel (2006)

BRIT FOR MEN BURBERRY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juli 18, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET B. Een reactie plaatsen

NEO-MICK JAGGER VAN HET NEO-MILLENNIUM

Jaar van lancering: 2004

Laatst bijgewerkt: 15/06/06

Neus: Antoine Maisondieu

Model: Hugh Dancy

Art director: Christopher Bailey

Flaconontwerp: Fabien Baron

Tien jaar geleden stond het regenjas- en paraplumerk Burberry’s nog voor degelijk, saai en burgerlijk. Waar is de wekker! En kijk: Burberry is helemaal hip. Het merk heeft zich ontwikkeld tot een fashion brand die door de modepers wat creativeit en invloed op één lijn wordt gesteld met smaakmakers op niveau als Gucci, Louis Vuitton, Prada en Dior.

Dankzij… Christopher Bailey. Hij gumde de laatste letter van het label weg en ging vervolgens met alle cliché’s van het merk, zoals de beroemde ruit die voornamelijk als voering voor de even beroemde trenchcoat werd gebruikt, spelen. Hij verwerkte die tot hippe broeken voor de man en bikini’s en minirokjes voor de vrouw. Daarna vergrootte hij de ruit. Ook dat zag er mooi uit.

Nu is Bailey zelfs zo ver dat hij de ruit al als een oud relikwie uit het verleden ziet. Om Jan en Jannie met de pet niet te snel van het merk te vervreemden, blijft de klassieke ruit voorlopig gehandhaafd in goedkopere tassencollecties en in de eerste geur die Bailey ontwikkelde voor Burberry: Brit uit 2003.

Ook in Brit for Men zie je de ruit, maar dan in een zwarte variant, terug. Bailey had bij de ontwikkeling Mick Jagger voor ogen omdat volgens hem iedere (jonge)man net zo cool als the grandad of rock&roll wil zijn. Want met zijn ontspannen, pretentieloze en zelfverzekerde levenshouding spreekt deze sexy popster enorm tot de verbeelding…

Het is onduidelijk of Burberry de inmiddels tot sir geslagen rebel heeft gevraagd als ambassadeur voor de geur op te treden. Er werd gekozen voor een jongere versie: acteur Hugh Dancy bekend van onder meer Black Hawk en King Arthur. We zien hem in een Burberrypak met stropdas nonchalant losgeknoopt om zijn boord zitten voor een Austin Martin DB6 uit 1968. Kijk je met je ogen bijna gesloten, dan zou je bijna denken dat je de jonge Mick ziet tijdens zijn gloriedagen in the swinging sixties.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Heel opvallend aan de opening van Brit for Men is, dat die exact hetzelfde ruikt als Armand Basi in Red voor de vrouw (2003): gember vermengd met kardemon. Het hart is afgezien van egelantier (wilde roos) echter kruidiger en dus mannelijker. Denk aan nootmuskaat en cederhout. De basis bevestigt deze mannelijkheid: een uitgebalanceerde dosering van ‘oriëntaals hout’, musk en tonkaboon.

RUIK & VERGELIJK

Gember blijft parfumeurs boeien. De wortel blijkt veelzijdig; van prikkelend fris tot sensueel zacht. Hieronder een aantal geuren met een opvallende dosis gember.

Roger & Gallet Eau de Gingembre (2003)
Annick Goutal Le Jasmin (2004)
Issey Miyake L’ Eau Bleue (2004)

BURBERRY LONDON BURBERRY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juli 18, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET B. Een reactie plaatsen

VOLLE, ZOETE BLOEMENGEUR VOOR DE INTELLIGENTE EN SPIRITUELE VROUW

Jaar van lancering: 2006

Laatst bijgewerkt: 15/06/08

Neus: Dominique Ropion

Model: Rachel Weisz

Art director: Christopher Bailey

Flaconontwerp: Fabien Baron

Het in 1836 opgerichte Burberry stond voor saaie degelijkheid, staat voor ‘very british’ hippigheid. Komt door Christopher Bailey die samen met Paul Smith het handschrift is geworden van de Engelse modestijl: klassiek-modern met scherpe en olijke randjes. Stond Burberry ooit voor het vreselijke cliché ‘ongedwongen elegantie’, nu toon je als je het draagt – die bourgeois tuthola-ruittassen daargelaten – dat je front row bij de modeontwikkelingen zit.

Ook op parfumgebied neemt Burberry, ook door de inzet van Bailey, een belangrijke plaats in. Na Touch (2000), Brit (2003) en Brit Gold (2005) introduceert hij Burberry London. Hiermee eert Bailey de hoofdstad van Groot-Brittannië en het stijlgevoel van zijn bewoners. Burberry London is voor de vrouw die Londen kent en verliefd is op deze stad met zijn grillen en tegenstellingen… van het chique Mayfair tot het sprankelende Portobello… van ‘de ultieme dagelijkse lifestyle tot het overweldigende nachtleven’.

De presentatie is net zo innovatief als de Burberrymode. Net zoals Brit, is de flacon ontworpen door Fabien Baron en bekleed met een oversized Burberry-ruitdessin. De verpakking valt op door zijn trompe l’oeil-effect van een lap stof. Mooi detail: het label is van geweven stof. Het gezicht van Burberry London is de bekende Britse beauty en actrice (of andersom?) Rachel Weisz. Zij is volgens Bailey – loop even mee over de paden der cliché’s – de verpersoonlijking van een intelligente en spirituele vrouw. Haar uiterlijk en charismatische persoonlijkheid brengen Burberry London meteen tot leven.

Let op: Burberrry heeft al geur op de markt gebracht met dezelfde naam – 1996 dacht ik. Het stamt uit de tijd toen je het label nog met komma’s schreef. Deze heet vanaf nu Burberry en is er ook in een mannelijke versie.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Burberry London opent met roos, kamperfoelie en mandarijn. Ofwel, de geur van een verborgen Londense tuin op een heldere voorjaarsochtend wanneer de lucht nog knisperend fris is. Het hart van deze garden is teder en sensueel en dat komt door de sierlijke combinatie van tiaré, jasmijn en pioenroos. De basis van Burberry London is – loopt u even verder – ‘net zo subtiel in zijn sexuele intenties als de natuurlijke (en daardoor aantrekkelijke) charme van een vrouw’. Hiervoor zorgen sandelhout, musk en patchoeli.

RUIK & VERGELIJK

Tiaré wordt ook wel de gardenia van Tahati genoemd. Het wordt door de oorspronkelijke bevolking – de Monoï – al eeuwen verwerkt in bloemenguirlandes die worden geschonken aan gasten en gebruikt tijdens ceremoniën. De bloesems verspreiden een sensuele en bedwelmende zoete geur, vandaar de bijnaam. Ze spelen ook een belangrijke rol in:

Estée Lauder Pleasures Intense (2002)
Ted Lapidus TL pour Elle (2003)
Dior Sweet Sun (2004)
Roberto Cavalli Serpentine (2005)

CALÈCHE EAU DÉLICATE HERMÈS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juli 18, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET C. Een reactie plaatsen

EEN KOETS RIJDT DOOR EEN BOS IN HET VOORJAAR

Jaar van lancering: 2003

Laatst bijgewerkt: 17/06/08

Neus: Fabrice Pellegrin

Je kunt nou niet van Hermès zeggen dat zijn parfums bijzonder jeugdig ogen! Gelukkig maar, denken veel volwassenen, is het merk nog niet besmet met het verjongingsvirus! Houen zo.  (Alhoewel… Jean Paul Gaultier is sinds 2004 aangesteld als ontwerper, dus zal hij zich ook wel bemoeien met de geuren. Doet-ie zoals inmiddels blijkt).

Vrouwen – ook jonge – die een kwalitatief hoogstaand parfum weten te waarderen, komen vanzelf wel een keer bij Hermès terecht. Om deze loop iets te versnellen, worden nu drie populaire parfums voorzien van een frissere en heldere toets zonder hun typische karakter te verliezen. Naast 24, Faubourg (1995) en Rouge (2000) gaat Calèche (1961) mee in deze transparante transformatie. En helemaal in lijn met de gracieuze filosofie van het huis, worden deze versies niet eaux fraîches of splashes genoemd, maar Les Eaux Délicates.

Als je Calèche kunt vergelijken met een hoogzomers koetsritje door een park waar de prieeltjes zijn omringd met uitbundige bloeienden roos en jasmijn,  Calèche Eau Délicate is als een tochtje door groene velden en beschaduwde bossen in het voorjaar. Let op: Hermès heeft al eerder een variatie op deze geur gebracht: Calèche Eau de Soie uit 1992. Jean Paul Gaultier heeft hier een nieuwe campagne bij bedacht.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Het ritje in Calèche Eau Délicate voert eerst langs een pad aan weerszijden begroeid met mandarijn en zwarte bes. Vervolgens maakt de koets een omweg om niet in het bovengenoemde prieeltje terecht te komen. Je ruikt ze nog wel: roos, jasmijn en gardenia maar iets minder overweldigend door een laantje op te zoeken waar de baie roos-struikt zijn pittig-exotisch parfum verspreidt. De sierlijke toer eindigt daar in het bos waar alleen de witte cederboom groeit.

RUIK & VERGELIJK

Nou nogal logisch.

Hermès Calèche (1961)

CALÈCHE HERMÈS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juli 18, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET C, KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN. 4 reacties

ALS JE ZOEKT NAAR EEN KLASSIEKE ROOS-JASMIJNCOMBINATIE

IN EEN CHIQUE SETTING VAN EEN VOORBIJE WERELD

VAN KOETSEN EN PAARDEN

Jaar van lancering: 1961

Laatst bijgewerkt: 17/06/08

Neus: Guy Robert

Model: diverse onbekenden

Het Franse luxe-label Hermès is weer helemaal terug van geweest. Even een nuancering: het huis is natuurlijk door de beroemde shawls en dito parfums nooit weggeweest. Maar sinds de aanstelling van Martin Margiela (1997) waait er een frissere wind door het huis. En sinds 2004 is die wind nog frisser doordat Jean Paul Gaultier de teugels in handen heeft. Samen met de huizen Patou en Chanel behoort Hermès tot de oude garde van de Franse luxe-industrie die het parfummetier nog zeer serieus neemt; ze besteden het niet uit aan grote producenten als Firmenich en IFF. Ze hebben eigen neus. Sinds 2004 is dat Jean-Claude Ellena.

Een goed voorbeeld van deze serieuze kijk is Calèche. Niet het idee, de filosofie of een topmodel die de geur promoot staan centraal (zoals tegenwoordig het geval is) maar de geur. Toch is de naam erg leuk, maar voor niet-Fransen of niet-francofielen een beetje vreemd.

Vertaal je Calèche dan krijg je ‘koets’. Niet echt poëtisch in het Nederlands, maar ‘in het Frans’ zie je direct de voorbije, romantische wereld van Honoré de Balzac en Guy de Maupassant opdoemen: koetsen met zwierige mannen en Franse haantjes samen met fraai geklede femmes en demi-modaines à la Dame aux Camélias vanuit Parijs op weg naar het Bois de Boulogne. Eigenlijk komt het woord uit het Tsjechisch en betekent beweging, en werd in Frankrijk een bespannen rijtuig met twee zitplaatsen en een paard ervoor die bestuurd wordt door zijn eigenaar. Het roept de begindagen van Hermès op toen het huis nog gespecialiseerd was in tuigage.

In de jaren negentig wordt het Calèche hipper gepresenteerd. In 1994: een onbekend, maar naakt model met slechts een zijden Hermès-shawl om haar borsten. De begeleidende slogan: chic à la folie. Een jaar later gevolgd door een ander wederom onbekend maar naakt model met een zijden Hermès-shawl om haar borsten. Haar slogan: L’audace de choisir sa route. Vrijvertaald: de moed om je eigen weg te kiezen.

En over Gaultier gesproken: hij heeft een lichte variatie Eau de Soie (1992) opnieuw gevisualiseerd. Eerste indruk: meer Gaultier, minder Hermès. En over Calèche gesproken: in 2003 wordt een lichtere versie gelanceerd. Naam: Eau Délicate.In 2004 gevolgd door Calèche Fleurs de Méditerranée. Een zomerse variant alleen te koop in de Hermès-booutiques.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Guy Robert over de geur: ‘Dit parfum is heel aangenaam in bed… Het is tenslotte de huid van de vrouw die het parfum maakt tot wat het is, en het zijn niet de parfums die de liefde bedrijven, maar…’ Calèche is een typisch voorbeeld van een klassiek Frans parfum: ‘groots’ in opbouw, subtiel in evenwicht. De geur wordt omschreven als extreem vrouwelijk. Zie je aan de ingrediënten. Na een opening van citrus, ruik je in het hart heel veel roos (damascena en centifolia), heel veel jasmijn en heel veel gardenia die in de basis door iris, sandelhout en vetiver tot een sensueel boeket wordt samengevlochten.

Het laatste, zo blijkt, is volgens Guy Robert een van de geheimen van Calèche: het mannelijke vetiver is zonder beknibbeling geënt op de geur van volle roos. En deze inbreng geeft de geur zijn besliste smaak. Het zorgt voor evenwicht van de samenstelling en maakt Calèche aldus Hermès ‘modern met lef’. Maar de meest opvallende bijdrage wordt toch geleverd door aldehyden: die leggen een chique sluier over het geheel.

RUIK & VERGELIJK

Nog drie Hermès-klassiekers

Hermès Eau d’Hermès (1951)
Hermès Amazone (1974)
Hermès 24, Faubourg (1996)

PARISIENNE YVES SAINT LAURENT

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juli 17, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET P. Een reactie plaatsen

PARIS, PARISIENNE

Jaar van lancering: 2009

Laatst bijgewerkt: 07/07/09

Neus: Sophia Grosjman, Sophie Labbé

Model: hoe heet ze ook al weer…

Flaconontwerp: onbekend

Artistic direction: onbekend

Il est cing heures… Paris s’éveille, il est cinq heures je n’ai pas sommeil… deze inmiddels als klassieker bekendstaande hit zong Jacques Dutronc in 1967 naar de hoogste regionen van de hitparade. Kate Moss lijkt het te neuriën in haar rol van Parisienne. Want ‘in de laatste uren van de nacht draagt ze een geheim met zich mee. Nooit zullen we weten (willen we het?) wat er is gebeurd… het is het verhaal à la Parisienne. Kate Moss gehuld in het zwart die een slapeloze nacht achter de rug heeft. Een duivelse glamourvrouw met engelengezicht terwijl de dag zich aankondigt. Schandalig? Nee. Vrijgevochten. Een Yves Saint Laurent-vrouw. Een Parisienne en dat is een compliment’.

Enne, by the way, wie volgt haar op die brug tegenover de Eiffeltoren. Is hij dat? Jij? Een roos is het enige wat hij bij zich heeft. Waar komt die uitzinnige en zinnelijke bloem vandaan? Geplukt deze souvenir van een nacht in een Parijs’ tuintje in een hartstochtelijke bui…? Maar, euh, wat gebeurt er  nu… Kate verdwijnt in een geurwolk van mysterie… als een Parisienne.

Let op de flacon: het ciseleerwerk verbeeldt de wirwar van Parijse straten waardoor Kate Moss haar weg zoekt, van de kreukels in de lakens die Kate Moss net verlaten heeft – toch nog iets van het geheim onthult!

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

De geur wordt omschreven als een grote bloemengeur met een houtachtige structuur vol paradoxen met lak aan conventies. Nou dat laatste is niet helemaal waar. Parisienne is een mooie, elegante maar bovenalles coventionele geur helemaal in lijn met de huidige parfumtrend. Dat wil zeggen: fruitige opening, transparant bloemenhart afgerond met houtige en sensuele noten.

Grappig de opening: een vinylakkoord die doet denken ‘aan nagellak of de gloss of het metaal van een naaldhak’. Ik zeg: nagellak. Deze ijzige en ijle toets, opgeroepen door aldehyden, maakt snel plaats voor de zurige veenbes (lekker!). Die paart zich vervolgens aan de zoetige braam. In het hart bloeit de damascenaroos met viooltje – vrouwelijkheid en zoetheid gecombineerd. Omdat zejong van karakter is, komt de pioenroos haar opwachting maken – luchtig, frivool en speels.

En door dit alles heen ruik je goed en op aangename wijze de houttonen van patchoeli, vetiver en sandelhout. Wat ik heel opvallend aan Parisienne vind, is het gedrag van de musk. Omringd door zoveel ‘hout’ krijgt deze sensuele verleider een minder fluwelige, ‘pluizige’ en omhullende toets.

RUIK & VERGELIJK

Parisienne zus, Parisienne zo. Hoe komt het toch dat de parfumwereld zo gek is op deze vrouw waarvan wel eens beweerd wordt dat ze in real life een verwend, vervelend en arrogant modepoppetje is, zeg maar een bitchy kreng? Of zou dat nu de reden zijn? In 2009 flaneert ze heel wat af.

Juliette has a Gun Citizen Queen (2008)
Dior L’Eau Miss Dior Chérie (2009)
Lolita Lempicka Si Lolita (2009)
Nina Ricci Ricci Ricci (2009)

En nog wat: ik vind de eerste jonge variatie op Paris (1983), wat geur betreft interessanter, prikkelender een meer uitgesproken.

Yves Saint Laurent Baby Doll (1998)