COLOGNE NOIRE 01703AK – LA COLLECTION EXTRAORDINAIRE – VAN CLEEF & ARPELS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 9, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET C, GEURENALFABET CIJFERS, NEO NICHE. Een reactie plaatsen

EEN COLOGNE DIE DE ZINNEN PRIKKELT

Jaar van lancering: 2009

Laatst bijgewerkt: 09/10/09

Neus: Marc Buxton

De Parijse juwelier noemt zijn Collection Extraordinaire ‘couture parfumerie’. Wat de zes – Muguet Blanc, Bois d’Iris, Orchidée Vanille, Lys Carmin, Gardénia Pétale, Cologne Noire – verbindt is excellente authenciteit, hoge kwaliteit en puurheid van de materialen. Lijkt me niet meer dan logisch. Nog een sleutelwoord: ongekunsteldheid. Dat uit zich met name in de presentatie. Gelijk een juweel is iedere eenvoudige flacon gesigneerd met een stempel op de onderkant en is ieder parfum ‘gepersonaliseerd’ met naam en nummer – ‘een wijze van identificatie vaak door parfumhuizen toegepast’. Hiermee sluit de Parijse juwelier aan op de ultieme verfijning die sinds 2004 – in gang gezet door Giorgio Armani – in de hoogste regionen van de parfumerie plaatsvindt. Chanel, Dior, Givenchy, Guerlain, Hermès en Prada presenteren collecties waarin één klassiek parfumingrediënt of één parfumfamilie centraal staat. Gemaakt van de best mogelijke kwaliteit. Niet te koop op iedere straathoek. Het is een reactie op de tsunami van middle of the road-geurtjes van de afgelopen jaren – waar sommige huizen zéér enthousiast in participeerden – en antwoord op de enorme populariteit en  inwisselbaarheid van de celeb fragrances.

Bijna elke ‘extreme luxelijn’ heeft natuurlijk ook een cologne in zijn collectie. Van Cleef & Arpels ook. De ‘kleur’ slaat op het kruidige aspect. En hierin schuilt de charme en de ‘moderniteit’ van Cologne Noire.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Cologne Noire is een ‘op de kop’-cologne: in plaats van de klassieke citursuitbarsting word je eerst meegesleurd door een gekruide wolk van gember, kardemon en peper. Lekker, en: je bent direct wakker. Dan verschijnen de citruswolkjes aan de horizon gevuld met bergamot, neroli en mandarijn. Fris maar ook bloemig. En dit alles mooi vastgehouden door houtaccenten die naar verloop van tijd geprononceerder worden. Kruiden geplakt op hout ondergedompeld in hesperiden.

Van Cleef & Arpels spreekt van een ‘een cologne met nieuwe toon, nieuw effect en moderniteit’. Niet heel maar waar. ‘Gekruide’ colognes bestaan al langer, het effect dat Cologne Noire geeft – instantfrisheid – is gelijk andere colognes.

Modern… daar kan ik me in vinden, als je de geur vergelijkt met 4711 (1792) of Eau de Cologne van Chanel (2007). Maakt ook niet uit. Een mooie cologne, is voor een cologne-fan altijd welkom.

RUIK & VERGELIJK

Cologne Noire is gemaakt door de neus die in de jaren tachtig op de Duitse televisie in het programma Wetten Das allerlei geuren, wat zeg ik héél véél, blind van elkaar kon onderscheiden. Iemand uit de parfumindustrie, zag dit en bood hem direct een opleiding/baan aan.

Marc Buxton geldt nu als een van de eigenzinnigste neuzen met sinds 2008  een eigen lijn: Nameless, Wood & Absinth, Black Angel, Hot Leather, English Breakfast, Around Midnight… die ik helaas nog niet heb geroken. Hieronder vier andere geuren net zoals Cologne Noire voor haar en hem gemaakt door Buxton.

Comme des Garçons Green Eau de Cologne (1995)
Elternhaus MoslBuddJewChristHinDao (2005)
Gianfranco Ferré Acqua Azzurra (2008)
Karl Lagerfeld Kapsule Light (2008)

POUPÉE ROCHAS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 8, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET P. Een reactie plaatsen

JE SUIS UNE POUPEE DE ROCHAS

EEN FREL MEISJE MET EEN FRAGIEL HARTJE

Jaar van lancering: 2004

Laatst bijgewerkt: 08/10/09

Neus: Anne Flipo

Model: Renée Hirst

Art director: Olivier Theyskens

Bij de naam Rochas moeten parfumkenners denken aan één van de grote klassiekers van de twintigste eeuw: Femme, het huwelijkscadeau van Marcel Rochas in 1944 aan zijn vrouw – la belle – Helène. Toen de ontwerper in 1954 overleed – hij werd slechts 52 jaar – naam zij de teugels in handen. Resulteerde in nog een beroemd parfum van het huis: Madame uit 1960.

Na haar dood voer het huis zowel op mode- als op geurgebied een onduidelijke koers. Het belandde uiteindelijk bij een groep investeerders die sinds het midden jaren van de jaren negentig probeert de mode- en de parfumtak van nieuw elan te voorzien. Er volgden veel ontwerpers en nog meer geuren. Onder meer: Byzance (1987), Tocade (1994), Absolu (2002).

Met het in dienst treden van de jonge Belgische ontwerper Olivier Theyskens – in 2007 aan kant gezet aangezien de nieuwe eigenaar Proctor & Gamble het couturehuis helemaal opdoekte – vormen de mode en parfums van Rochas weer een mooie symbiose. Theyskens vertaalde de oude Rochas-chic naar nu. Het levert een zeer romantisch en frêle silhouet op voor ‘popachtige’ meisjes waarin de favoriete stof van Marcel Rochas prominent present is: kant. Deze stof zie je ook terug op de verpakking.

De naam is al bekend bij Rochas: een gelijknamige geur stamt uit 1947 die het jaar daarvoor als Chiffon op de markt was gezet. Ook de flacon is een oude bekende: Theyskens stopte Poupée in de klassieke Femme-flacon – gevormd naar de opvallende maten van een van Marcel Rochas’ favoriete klanten, de Amerikaanse queen of sex and oneliners, Mae West.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Jammer dat veel geuren niet de kans krijgen zich waar te maken. Zoals Poupée, karaktervol en toch subtiel. Komt door de gulle dosis tuberoos. En wanneer je deze erotische noot verfrist en verluchtigd met ‘groene jasmijn’ en verstevigt met de volle, maar toch delicaat-zachte geur van gardenia, en je haar tenslotte in de basis afrondt met de sensuele noten van amber, dan heb je een erg elegante geur te pakken. Ik vind Poupée een prachtgeur.

RUIK & VERGELIJK

In Frankrijk is Rochas op parfumgebied nog steeds een instituut. Geldt ook voor de omringende landen. In Spanje is bijvoorbeeld Eau de Rochas – een van de allereerste aqua’s – en de mannelijke variant Eau de Rochas pour Homme (1993) al jarenlang favoriet. En met veel andere parfums heeft het huis ook geschiedenis geschreven.

Rochas Femme (1945)
Rochas Eau de Rochas (1970)
Rochas Mystère (1978)
Rochas Tocade (1994)

OPIUM POUR HOMME YVES SAINT LAURENT

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 8, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET O. Een reactie plaatsen

VOOR DE MAN DIE ZICH WIL VERLIEZEN IN EEN GEUR

Jaar van lancering: 1995

Laatst bijgewerkt: 08/10/09

Neus: Jacques Cavallier

Model: Alessandro Gassman, Rupert Everett (Linda Evangelista)

Art director: onder meer David Lynch

Verboden verleiding in een exotisch decor waarin je je ongegeneerd overgeeft aan vurige passies. De lucht is bezwangerd van doordringende en lustopwekkende aroma’s. Bijvoorbeeld in een harem. Dit soort beschrijvingen horen eerder thuis bij damesparfums dan bij herengeuren. Want totale overgave wordt – ook in de parfumwereld – verwacht van de vrouw. De man wacht af.

Tot 1995. Yves Saint Laurent presenteert zijn Opium pour Homme. Vanaf nu mag de man ook zijn fantasie over oosterse sprookjes de vrije loop laten gaan en in praktijk brengen. Vanaf nu de man ook verleiden en worden verleid zonder taboes en zich schaamteloos overgeven aan zijn verlangens. En of het object van zijn verlangen nu hemzelf, een vrouw, een man, vrouwen of mannen zijn, het zal Yves Saint Laurent een zorg zijn. Het gaat er volgens hem om dat je de kracht (en zwakte) hebt om het toe te laten. Opium pour Homme is het afrodisicum dat alles in gang zal zetten.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Voor mannelijke begrippen een zoete en erg zalvende geur. Opium pour Homme opent fris-kruidig: mandarijn, zwarte bes en lavendel. Steranijs (foto) zorgt voor de zoete opmaat. In het hart gaat het er pittig aan toe: gember, peper, geranium en galanga. De basis is helemaal oosters: patchoeli, tolu-balsem, cederhout en een ruime dosis vanille – nog zoeter dus. Wil je deze melange op nog meer oosters, meer intens ervaren; er bestaat van Opium pour Homme ook een eau de parfum-versie. En die is heerlijker, zinnelijker en voller… inderdaad: sluit je ogen, droom en je waant in een lusthof… kom je hier vaker?

Er verschenen ook een aantal lichtere variaties op deze geur en die worden ook op deze blog – bijna – allemaal besproken.

RUIK & VERGELIJK

Sinds 2000 zien we dat mannengeuren explicieter gaan ruiken. En dat betekent meestal dat neuzen kiezen voor een oriëntaalse invalshoek. Hieronder enkele recente nieuwe oosterse geuren voor de man:

Giorgio Armani Armani Code pour Homme (2004)
Serge Lutens Vetiver Oriental (2004)
Guerlain L’Instant de Guerlain Pour Homme (2004)

SIMPLY CLINIQUE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 8, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET S. Een reactie plaatsen

EEN PARFUM DAT SENTIMENTEEL DURFT TE ZIJN

Jaar van lancering: 2003

Laatst bijgewerkt: 08/10/09

Neus: Raymond Matts, Ronne Winnegard

Het dilemma voor  jonge vrouwen wat parfums betreft: ze weten vaak niet uit welke familie te kiezen – aldus Clinique. Want ‘gewone’ parfums zijn vaak zo licht dat je nauwelijks merkt dat je ze draagt. En dan heb je de kruidige, sexy geuren. Die kunnen juist weer zo overweldigend en zwaar ‘overkomen’. Om het beste van twee werelden te combineren, ontwikkelde Clinique Simply – een moderne benadering van het  zwoele, oriëntaalse parfum.

Over de totstandkoming laat ik Raymond Matts aan het woord. Hij was ten tijde van de totstandkoming Clinique’s ‘vice-president corperate fragrant development worldwide’. ‘Simply is een moderne oriental. Het werd gecreëerd rondom typische omschrijvingen van een oosters parfum – zwoel, mysterieus, sensueel, verleidelijk, dromerig – versus de ingrediënten gebruikt in dit soort geuren: vanille, tonkaboon, amber, harsen, kruiden en de frisse opening van bergamot. Ik ben hier vanaf gestapt en heb me geconcentreerd op de helderheid, romigheid en sensualiteit van het oosterse parfum en zocht hierbij alternatieve ingrediënten’.

En dat is het vernieuwende aan Simply. Het distilleert het oosterse parfum tot zijn zuiverste essence: stralend, comfort en intimiteit. En deze zintuiglijke ervaringen versmelten tot een ‘uniek akkoord’ dat je door het hele parfum ervaart. Oosters, maar niet zwaar en overrompelend. Oosters met een nieuwe glans en nieuwe warmte. Simply roept beelden op ‘van vredige en uitnodigende momenten. Het schept een aura van rust, tevredenheid en ongedwongen intimiteit. Alsof je in je geliefde zijden pyama stapt, of met een goed boek in een hoek van de bank kruipt’. Kortom een parfum dat ‘sentimenteel durft te zijn’.

En dat gevoel associeert de gemiddelde Clinique-fan niet met het imago van het klinische cosmeticamerk. Simply sloeg simpelweg niet aan. En de naam dekt natuurlijk niet de lading. Want de geur is meer dan ‘simply’. Ik denk dat Clinique te vroeg was met deze alternatieve interpretatie. Zal mij niets verbazen als over een tijdje deze geur als standaard wordt gezien voor die ‘andere, vernieuwende parfumwind’ komende vanuit het Nabije en Verre Oosten.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Net zoals alle oosterse geuren opent ook Simply ‘stralend’. Maar in plaats bergamot en andere citrusnoten, werd gekozen voor niet nader omschreven vochtige tastbare en fluweelzachte witte bloemblaadjes.Net zoals alle oosterse geuren wil het hart van Simply comfort bieden. Maar in plaats van de traditionele vanillenoot, zocht Raymond Matts het in sojamelk: het bewerkstelligt een fluweelzacht aura. Net zoals alle oosterse geuren is de afloop van Simply intiem. Niet opgeroepen door kruidige noten, maar door geroosterde sojaboon en gerookt hout. En dat alles maakt Simply anders: warm, vol, zacht, licht en lumineus.

RUIK & VERGELIJK

Simply is anders dan het klassieke oosterse parfum. Dat verschil wordt des opmerkelijker wanneer je de geur vergelijkt met ‘mijlpaal-parfums’ in deze categorie – de nieuwe variaties niet meegerekend.

Guerlain Shalimar (1925)
Estée Lauder Youth Dew (1953)
Yves Saint Laurent Opium (1977)
Estée Lauder Cinnabar (1978)

 

 

DIANTHUS ETRO

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 5, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET D, NICHE. Een reactie plaatsen

GODDELIJKE BLOEM GEVANGEN IN EEN GEUR

Jaar van lancering: 2006

Laatst bijgewerkt: 05/10/2009

Neus: onbekend

Jammer aan veel ‘doorgefokte’ bloemen, die voornamelijk worden gekweekt als fleurige accessoire voor op de vaas, is dat ze hun karakteristieke aroma verloren hebben. Neem de anjer. Deze bloem heeft een aangenaam koppig aroma met gepeperde en kruidige nuances. Lekker. Stop nu je neus in een bos anjers en je ruikt bijna niets. Jammer. Ook jammer: anjer wordt zeer weinig in parfums verwerkt. Daarom zijn we blij met Dianthus van Etro.

Die zegt: ‘Bloeiend in de herfst brengt het een vleugje van het voorjaar zelfs in de winter’. En wat de anjer tijdens de zomer doet? Nou, hetzelfde maar dan omringd door zomerse bloeiers. En wat doet deze geur met je volgens Etro: ‘Het benadrukt de weelde van de drager, versterkt zijn ego, zelfvertrouwen en zelfbewustzijn. Samen met Shaal Nur (1997), Etra Etro (1999) en Anice (2004) ondergebracht in het oranjesegment – staat voor enthousiasme – van de Etro-parfumcollectie. Nou, en dat wordt je zeker van Dianthus.

Je ruikt heel goed de anjer. Minder gepeperd dan gehoopt, maar nog steeds mooi doordat de bloem is geschikt in een boeket dat haar koppige aroma versterkt. En ook mooi: het zonnige en ‘hemelse’ karakter van Dianthus. Moet natuurlijk ook als je weet dat de bloem is genoemd naar godin Diana, van oorsprong de verpersoonlijking van het zonnelicht. In tegenstelling tot de andere androgyne Etro-geuren, wordt Dianthus als geur voor vrouwen neergezet. Bloemig en zoetig (dus vrouwelijk) is de  geur, maar nog niet zo bloemig en zoet als Heliotrope (1989) uit de collectie.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Het recept van Etro. Pluk vijf anjers afkomstig uit Zanzibar, besprenkel ze met roze peper, gemberessence en limoen. Het effect: door deze prikkels begint de anjer te leven. Maar vergeet niet wat sinaasappel toe te voegen. Vervolgens neem wat geraniumblad en roosessence: geeft de anjer een extra bloemig effect, komt hierdoor als het ware tot leven. En om de sensuele kant van Dianthus  te benadrukken, dompel haar even onder in vanille en musk.

Wat je krijgt is niet echt een ‘gepeperde’ klassieke anjer, maar een zachte, subtiele en poederige met een aanhoudende frisse resonantie. En zoals alle Etro-geuren heel sierlijk.

RUIK & VERGELIJK

De anjer is een oud cultuurgewas: in 50 v. Chr. beschreef Plinius de Oudere (79-23 v. Chr.) reeds de anjerteelt bij de Romeinen. De plantkundige naam van de anjer – dianthus – is afgeleid van het Griekse dios (stralend) en anthos (bloem). Wordt ook wel nagelbloem (nagel als spijker) genoemd en daarmee het symbool van Christus. Het duurt tot de twintigste eeuw duren voordat de anjer als snijbloem populair werd om in de jaren dertig pas écht furore te maken. Sindsdien ruik je hem – zij het bescheiden – in parfums.

Klassiekers met anjer:

Guerlain Sous le Vent (1933)
Guerlain Cachet Jaune (1937)
Robert Piguet Bandit (1944)
Guy Laroche Fidji (1966)

Moderne klassiekers met anjer:

Givenchy Givenchy III (1970)
Clinique Aromatics Elixir (1975)
Van Cleef & Arpels First (1976)
Balmain Ivoire (1979)
Estée Lauder Beautiful (1985)

GRAPEFRUIT MARC JACOBS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 3, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET G. Een reactie plaatsen

GRAPEFRUIT IS BITTER

GRAPEFRUIT IS SWEET

Jaar van lancering: 2008

Laast aangepast: 24/06/12

Neus: Andrea Lupo

Flaconontwerp:  Marc Jacobs

Net zoals zijn Basil en Pear uit 2008 gebruikt Marc Jacobs weinig  woorden om Grapefruit toe te lichten. Ook niet echt nodig wanneer je deze bitterzoete vrucht combineert met een splash of eau de cologne. Dan weet je het: honderd procent frisheid. Dit zegt hij: ‘Grapefruit is als het stralende licht van revitaliserende citrusvruchten waardoor een fris zomers gevoel wordt gecreëerd. Een vleugje geur op een warme dag is al voldoende voor een perfecte zomerse verzorging en verfrissing’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Wat direct opvalt: de mooie en originele combinatie van grapefruit met gember: het maakt de toch al bittere prikkeling van grapefruit nog prikkelender. Je krijgt  de neiging de fles aan je mond te zetten. Hieraan toegevoegd voor het bloemig-zomerse effect: sinaasappelbloesem en fresia gedrenkt in ‘waterig ozon’. Grapefruit eindigt als een zonnetje dat hoog zomer langzaam achter de horizon verdwijnt: een kalmerende melange van amber, witte musk en patchoeli.

RUIK & VERGELIJK

Er wordt de laatste jaren kwistig rondgespoten met grapefruit in geuren – voornamelijk in de opening. Niet zo vreemd: het geeft een lekkere bitter-zoete bite.

Met name roze grapefruit wordt als nieuwe citrusfrismaker naar voren geschoven omdat die iets zoeter en intenser zijn aroma verspreidt. Knappe jongen trouwens die het verschil tussen de gele en roze grapefruit in een geur kan onderscheiden.

Grapefruit voor haar en hem:

Annick Goutal Eau d’Hadrien (1980)
Jo Malone Grapefruit (1992)
Guerlain – Aqua Allegoria – Pamplelune (1999)

Geuren met een opvallende grapefruitopening voor haar:

Rochas Eau de Rochas (1971)
Biotherm Eau Vitaminée (1997)
Yves Saint Laurent In Love Again (1998, relaunch 2004, 2011)
Moschino I Love Love (2005)

Geuren met een opvallende grapefruitopening voor hem:

Bvlgari Bvlgari pour Homme (1995)

ONDE EXTASE GIORGIO ARMANI

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 3, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET O, NEO NICHE. Een reactie plaatsen

EXTASE UIT HET LAND VAN DE RIJZENDE ZON

Jaar van lancering: 2008

Laatst bijgewerkt: 21/08/09

Neus: Bruno Jovanic

Model: Jessica Stam

Fotografie: Mert Alas & Marcus Piggott

Flaconontwerp: Giorgio Armani

Met de Onde-trilogie zet Giorgio Armani echo’s, golven en beroeringen in gang die – hoe mooi – volgens de ontwerper blijvend van aard zijn. En welke je van de drie ook draagt – Onde Mystère, Onde Vertige, Onde Extase – ze maken de draagster exotisch en – hoe mooi – laten een onvergetelijke indruk achter. Het is duidelijk: met dit trio wordt ultieme sensualiteit en intense vrouwelijkheid gehuldigd. Armani verwoordt het zo: ‘Ik heb altijd de magnetische aantrekkingskracht die je waarneemt in de nabijheid van een intrigerende vrouw willen verwoorden. Als een waar eerbetoon aan deze mysterieuze allure, creëerde ik een trilogie van geuren’.

Onde Extase neemt je mee naar Japan, het land van de geisha’s – de beroemde gezelshapdames van wie bekend is dat ze verleiden tot een kunst hebben verheven. Niets een, twee, drie… ram, bam thank you mam, maar een slow ‘sensualiseren’ zodat je als ‘gast’ uiteindelijk niet meer weet of je nu voor de theeceremonie had betaald of voor een portie… Want de kunst van geisha’s bestaat er uit – aldus Armani – ‘vluchtige momenten te transformeren naar momenten van eeuwigheid en totale betovering’

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Niet onbescheiden: ‘de trilogie Onde kondigt een nieuw tijdperk aan voor parfums omdat het de klassieke oriëntaalse familie herdefinieert’. Volgens mij kun je dit – gezien opbouw en ingrediënten – niet beweren. Wat wel waar is: deze neo-oosterse geuren blijven ondanks hun sensuele toon licht en transparant. Mooi aan Onde Extase is de sierlijke overgang van top, hart naar de basis. Eerst is er kortstondige frisse siddering van bergamot en roze peper die snel overwaait naar het hart die origineel is gevuld met  mimosa en narcis.

Beide geel. De eerste als een zon aan een wolkenloze hemel, de tweede – bijna – bedwelmend groen-bloemig. Om de mimosa en narcis in harmonie te krijgen is er Egyptische jasmijn. En dan geleidelijk kom je in basis van cederhout en musk vermengd met – ook origineel – sesamzaad, die je lichtjes ruikt en waardoor het lijkt alsof er een andere warmte ‘optreedt’.

RUIK & VERGELIJK

Het land van de rijzende zon, speelt op geurengebied een steeds belangrijker rol: Kenzo, Issey Miyake, Comme des Garçons. Alleen wat ‘inhoud’ betreft weet het land weinig ontwerpers en parfumhuizen te inspireren…. terwijl iedereen die er geweest thuiskomt met indrukwekkende verhalen over de cultuur en way of life. Misschien is het wel te veel… lost in perfumes!

Guerlain – Un Parfum, une Ville – Paris-Tokyo (2009)

VÉTIVER ORIENTAL SERGE LUTENS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 2, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET V, NICHE. Een reactie plaatsen

DOOR KREUPELHOUT OP ZOEK NAAR VETIVER

Jaar van lancering: 2002

Laatst aangepast: 20/05/12

Neus: Christopher Sheldrake, Serge Lutens

Om misverstanden te voorkomen: de man op de foto met op zijn kar zijn vetiveroogst, is niet Serge Lutens! Nu verder: sommige kenners van de Salons du Palais Royal in Parijs, waar Serge Lutens zijn meest exclusieve parfums verkoopt, beweren dat Vétiver Oriental zijn mooiste compositie is. Of dat daadwerkelijk zo is, kunnen vanaf 2004 ook ‘niet-kenners’ ervaren aangezien toen de geur breder werd gedistribueerd – want vanaf dan ook verkrijgbaar in de selectieve parfumerie. Opvallend aan deze vetiver-interpretatie: niet de frisse kant, maar de donkere en zwoele kant van deze oorspronkelijk uit India afkomstige wortel wordt benadrukt. Daarom moet Vétiver Oriental in ieder geval geroken worden door klassieke vetiver-fans. Loont zich. Voor Serge Lutens is de vetiverwortel mysterieus: ‘Hij roept het verborgene op, dat wat niet gezegd wordt’, en blijft het voor hem ‘een uitzonderlijke draperie van zijdeachtige plantensappen waarin je je kunt hullen’.

Ik voeg hier aan toe: wat fijn dat er zulke mensen als Lutens zijn. Die alles doen om het beste en het mooiste dat in bloemen, planten, harsen, hout en wortels verborgen zit, naar boven te halen.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Open de flacon en je ruikt vetiver, maar direct anders. Lutens omschrijft het als: ‘Vanuit de vetiverwortel verspreidt zich de geur van kreupelhout met naar amber ruikende mossen om even later vermengd te worden met plantensappen’.

Ofwel: warm, beetje rokerig, beetje zweterig. Hierna intensiveren iris en sandelhout het zwoele, houtachtige aspect van vetiver. De basis versterkt de houtstructuur met guajachout – geliefd om zijn rookachtige rozen-viooltjesgeur. Voor de sensualiteit wordt een zweem van chocolade, benzoë en cistus labdanum toegevoegd. Grappig het gebruik van kreupelhout. En vraag me af of het de klassieke soort is, die uit Corsica. Werd vroeger veel in colognes verwerkt.

Hoe dat ruikt, weet je eigenlijk niet, maar je kunt je er iets bij voorstellen. Droog, beetje wrang, beetje vochtig. Het maakt Vétiver Oriental met de andere smaakmakers bijzonder aangenaam! Mooi is dat je de vetiver direct waarneemt en langzamerhand lijkt opgewarmd door amber, hars en doordrenkt met een ondefinieerbare kruidigheid en de zachte sensatie van iris. En mooi die lichte gourmandtoets op het eind. Het rondt Vétiver Oriental elegant af.

RUIK & VERGELIJK

Voor veel mannen staat vetiver gelijk met een frisse eau de toilette. Logisch dat in de loop der jaren de ene na de andere variant verscheen die allemaal even ‘anders fris’ – lees: droog – waren. Sinds het nieuwe millennium durven neuzen meer met deze wortel. De schaduwkant wordt ervan benadrukt. Dus groener, donkerder, sensueler.

Frédéric Malle Vetiver Extraordinaire (2002)
Lanvin Vetyver (2003)
Lalique Encre Noire (2006)
Chanel – Les Exclusifs – Sycomore (2008)
Tom Ford Grey Vetiver (2009)

VETIVER GUERLAIN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 2, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET V, KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN. Een reactie plaatsen

INSPIRATIEBRON: DE VETIVERGEUR VAN EEN CONCURRENT

Jaar van lancering: 1959

Laatst bijgewerkt: 21/09/09

Neus: Jean-Paul Guerlain

Model: onder meer Norbert Michalke

Flaconontwerp: Robert Granai

Daar sta je dan als erfgenaam van het beroemdste parfumgeslacht van Frankrijk met de taak de familietraditie voort te zetten. Jean-Paul Guerlain is net aangetreden als ‘hoofdneus’ van het parfumhuis en ziet zich direct voor een groot probleem gesteld. Wat wil het geval: vetiver. Het succes van Vétiver (1957) van couturière Carven is enorm.

Nog zoiets: een nieuwe couturier genaamd Hubert de Givenchy heeft net ook een geur op de markt (1959) gebracht op basis van vetiver, weliswaar anders geschreven, maar toch: Vetyver. Neem daarbij dat Guerlain al lange tijd geen nieuwe mannengeur had toegevoegd aan de collectie. Nou goed, voor Mexico leverde Guerlain Extrait of Vetiver – een simpele formule; olie van de vetiverwortel opgelost in alcohol.

Wat te doen? Jean-Paul maakt een vetivergeur die alle andere vetivers overbodig moet maken. Hoe hij tot de compositie kwam. Lees het volgende, afkomstig uit zijn boek My journeys in the world of perfume (uitgeverij Le Cherche Midi 2002). ‘Mijn inspiratiebron was geen vrouw maar een samenvloeien van geuren. Ik hielp een vriend met het aanleggen van een tuin. Ik werd geassisteerd door een prachtige oude tuinier, gekleed in een jas van ruwe zwarte serge en bruinfluwelen broek. Hij rookte Gitanes, en de vermenging van tabak en aarde die zijn kleding doordrenkten had een grote invloed op me toen ik de formule aan het samenstellen was. Zelfs vandaag wanneer ik ruik aan Vetiver komt deze olfactorische herinnering weer naar boven – iets dat je niet in woorden kunt beschrijven, maar levendig wordt opgeroepen door de kracht van parfum’.

Leuk detail: ‘Toen ik Vetiver creëerde was ik gek van verliefdheid op een mooie, jonge Poolse vrouw. Trots, capricieus. Om persoonlijke redenen wenste ze onze verhouding geheim te houden. Op een dag staat een vriend woedend voor mijn deur, mij beschuldigend van al het gemene maar denkbaar en in het bijzonder dat ik hem bedrogen had. Ik vroeg uitleg…

… hij had net ontdekt dat we verliefd waren op dezelfde vrouw, omdat de jonge vrouw zijn Vetiver herkend had – ik had hem gevraagd Vetiver te testen om te bestuderen hoe die zich zou ontwikkelen. Het lot had beslist dat de enige twee mannen die Vetiver droegen op dezelfde vrouw verliefd waren. Quel dilemma! Om onze vriendschap te redden, besloten we de vrouw in kwestie niet meer te zien’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Over deze geur  wordt wel eens gezegd dat hij niet af is. Er ontbreekt iets waardoor Vetiver niet te verfijnd is, maar eerder ‘ruw’ en ‘droog’ blijft – de uiteindelijke charme van deze geur. Na een opening van citrusnoten – ook hesperiden genoemd – ruik je  in het hart alleen maar vetiver in de basis afgerond met tabak, kruiden en tonkaboon. Heel simpel, heel ‘droog’, heel mannelijk – wat iets anders is dan macho.

Over deze Vetiver wordt wel eens gezegd dat de geur is aangepast, of beter gezegd: aangelengd. Minder houterig, minder vetiver, wel frisser. Ik kan me ook niet aan die indruk onttrekken. Is volgens mij gebeurd sinds de vernieuwde campagne in 2000 die de geur onder de aandacht bij een jongere generatie moest brengen. Ik voel niet meer die aangename ‘droogwortelige’ sensualiteit.

In 2004 werd de geur eenmalig ondergedompeld in een ijskoud bad. De naam: Vetiver Glacée. In 2007 is de geur (niet eenmalig) ontwikkeld tot een intense versie: Vetiver Extrême. In alfabetische volgorde opgebouwd uit: bergamot, citroen, cederhout, dragon, nootmuskaat, peper, tonkaboon, wierook, zoethout en natuurlijk vetiver.

RUIK & VERGELIJK

De populariteit van vetiver valt te verklaren uit het feit dat deze gedroogde wortel allesbehalve aan parfum doet denken. Hoewel de geur frisheid suggereert, ruikt het toch niet naar citroen of lavendel. Sinds een aantal jaren heeft de vetiverwortel jaren ook de belangstelling van een nieuwe generatie parfumeurs. En dat levert zeer interessante vetiver-interpretaties op:

Frédéric Malle Vetiver Extraordinaire (2002)
Serge Lutens Vetiver Oriental (2003)
Lalique Encre Noire (2006)
Chanel – Les Exclusids – Sycomore (2008)
Tom Ford Grey Vetiver (2009)

SANTAL BLANC SERGE LUTENS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 1, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET S, NICHE. Een reactie plaatsen

ODE OP DE HEILIGE SANDELHOUTBOOM

Jaar van lancering: 2002

Laatst bijgewerkt: 01/10/09

Neus: Christopher Sheldrake, Serge Lutens

Mythisch: zijn parfum geeft het licht in de ogen terug. Mystiek: hij parfumeert de tempels van Azië. Waar hebben we het over? Over de santalum album, ofwel de heilige sandelboom: de door de goden uitverkorene die volgens overlevering zich alleen maar voedt met melk, honing, bijenwas en rozenblaadjes. De mooiste sandelhoutgeur geeft volgens Serge Lutens de witte sandelboom waarvan de wortels meer dan dertig meter diep reiken om zich aldaar te laven aan mineralen, vocht en andere puur natuur-ingrediënten.

En hieruit ontstaat een parfum dat volgens Lutens ‘de lucht schminkt met haar gekruide zachtheid en eigenlijk ademt als de huid, want als die een parfum zou hebben, dan zou dat van sandelhout moeten zijn’. Hij kan het elke keer toch weer mooi opschrijven. Zonder nog aan Santal Blanc geroken te hebben, snuif je in gedachten de grondstoffen al op.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Het geurextract van de witte sandelboom (romig, melkachtig, vol, sensueel, zacht) verrijkt Lutens met een kruidig-zwoel kwartet: kaneel, fenegriek, copahu-balsem en benzoëhars. Hierbij voegt hij iriswortel (die de geur nog zachter maakt) en musk (voor het bedwelmende effect).

Lutens selecteerde twee bloemen die vaak in combinatie met sandelhout worden gebruikt: jasmijn en roos. En ten slotte voor de ‘extra bite’ roze peper. Het levert een geur op die aldus Lutens balanceert tussen zijdezacht hout en houtachtig zijde. En hij is heerlijk en eigenlijk heel heerlijk klassiek. Denk comfort, denk warme beige deken.

RUIK & VERGELIJK

Sandelhout is onmisbaar bij de productie van geuren. De er uit verkregen zoete en warme etherische olie, de beste kwaliteit komt uit het Mysore-gebied in India, brengt volgens kenners een parfum in harmonie. Hiervoor heb je een kleine hoeveelheid nodig en alleen in de basis. Ongewoon dus sandelhout in het hart van een geur te positioneren. Durf je dit als parfumhuis, dan creëer je een rijk, vol, vrouwelijk en zoet parfum met een houtachtige ondertoon.

Guerlain Samsara (1989)
Shiseido Féminité du Bois (1992), sinds 2009 Serge Lutens
Christian Dior Dolce Vita (1995)