CRISTALLE CHANEL

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 28, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET C, KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN. 2 reacties

KRISTALWATER

Jaar van lancering: 1974/1995

Laatst bijgewerkt: 20/05/13

Neus: Henri Robert/Jacques Polge

Model: onder meer Sharon van Knaap, Tricia Helfer, Claudia Schiffer

Art director campagne: Jacques Helleu

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE CRISTALLE CHANELOnverwacht verscheen vier jaar na het overlijden van couturière Coco Chanel – door het Amerikaanse weekblad Time uitgeroepen tot de invloedrijkste ontwerpster van de twintigste eeuw – onder haar naam Cristalle. Het werd gelanceerd om Chanel in de parfumerie en onder het publiek levend te houden, en hiermee tegelijkertijd het merk, te midden van de hippie- en love and peace-ontwikkelingen, van een jonger imago te voorzien.

Cristalle verwijst naar de helderheid, zuiverheid en transparantie van kristal en natuurlijk naar de veronderstelde onschuld en reinheid van de draagster. Natuurlijk is er een link met Coco Chanel. Want ze zag kristal als een voorbeeld van iets dat twee uitersten in zich verenigt: ‘Een steen en toch kun je er doorheen kijken. Sommige geloven dat je er de toekomst in kunt lezen’. Cristalle is van de moderne Chanelgeuren de ‘onbekende’.

Jammer. Is in ieder geval een nadere kennismaking waard. Ook nu nog. Je zult dan ontdekken dat de naam aardig overeenkomt met de geur. Sinds 1995 heeft Cristalle ook een eau de parfum-versie. Gemaakt door de huidige huisneus van Chanel, Jacques Polge. Hoe die  verschilt van het ‘oude kristal’ lees je hieronder.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

De oorspronkelijke Cristalle wordt omschreven als een tedere en heldere ontmoeting tussen Siciliaanse citroen en handgeplukte jasmijn uit Zuid India ondersteund door lelie. Maar wat voor de echte kristalheldere sensatie zorgt is de ruime hoeveelheid hyacint (fris, voorjaar, groen, zon), kamperfoelie (op de foto: fris, zomer, groen, honing) en narcis (zwoel-fris, voorjaar, zon). Jacques Polge heeft als het ware Cristalle laten rijpen. Dat wil zeggen: de openingsnoten zijn minder hesperide-groen.

En dat komt door het toevoegen van mandarijn en perzik, en de eikenmos is verdwenen. Maar toch: ik bespeur (voor het eerst) een soort van enorme galbanuminjectie (die doet denken aan N° 19 uit 1970) met een gepeperde nuance die eigenlijk meer lijkt op vers, fijngewreven groen gras. Heerlijk. En hierachter houdt de hyacint zich schuil. Jacques laat haar eerst aards-sensueel, een beetje mineraal ruiken om haar vervolgens zachter, zoeter en bloemiger te maken door toevoeging van kamperfoelie. Het is een prachtige bloemig-zoete frisse ontwikkeling versterkt met lelietje-van-dalen (die je heel subtiel ruikt) die hierna een enorme heldere en klaterende toets krijgt, en ‘bepaalt’ waarom de geur Cristalle heet.

Komt volgens mij op conto van hedione (waterjasmijn) gecombineerd met een lichte watertoets van calone. Gezien de nieuwe interesse voor hyacint in de nichesector – ruik maar eens aan Tom Fords Ombre de Hyacinth (2012) uit de Jardin Noir-serie – wordt voor mij alleen maar bevestigd hoe modern Cristalle blijft ruiken.

In 2009 verscheen Cristalle Eau Verte (apart beschreven op deze blog) waarin de geur een fluweelzachte interpretatie krijgt met behulp van de fragiele magnolia.

RUIK & VERGELIJK

Chanel was met Cristalle het eerste couturehuis dat een jongere groep vrouwen wou aanspreken. Velen zijn inmiddels gevolgd. Jong van geest zijn ook onderstaande couturegeuren.

Givenchy Fleur d’Interdit (1994)
Nina Ricci Belles de Ricci (1995)
Yves Saint Laurent Baby Doll (1999)

MISS DIOR ORIGINAL CHRISTIAN DIOR

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 28, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET M, KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN. Getagd: , . 3 reacties

VROUW OP VOETSTUK

DIE ER VERVOLGENS AFSTAPT

OM EEN GEWONE MISS DIOR TE WORDEN

Jaar van lancering: 1947

Laatst bijgewerkt: 21/03/12

Neus: Jean Carles, Paul Vacher

Model: onbekend, want voornamelijk getekend door René Gruau

Flaconontwerp: Christian Dior

Christian Dior (1905-1957) presenteerde zijn eerste couturecollectie in 1947 als La Ligne Corolle. De journalisten die zich in zijn gloednieuwe salon aan de Avenue Montaigne in Parijs hadden verzameld, kregen eerst (en daarna de rest van de wereld) een schok te verwerken. Wat vóór het defilé nog doorging als modieus, was na afloop in één klap hopeloos ouderwets geworden.

Dior had met zijn ingesnoerde wespentaille, aangedikte heupen en verbrede schouders het supervrouwelijke silhouet – geïnspireerd op technieken uit het belle epoque – in ere hersteld. Met deze New Look – naam waaronder de collectie de geschiedenis is ingegaan, bedacht door de beroemde moderedactrice Carmel Snow – plaatste Dior de vrouw (weer) op een voetstuk dat reikte naar de hemel. Niet iedereen was gecharmeerd van deze rijke en barok-overdadige collectie waar men niet op een metertje met de hand geborduurde taftzijde meer of minder keek. Vrouwelijke actiegroepen vonden het in een tijd van naoorlogse schaarste (veel textiel was nog op de bon) niet echt kies. Kon de pret bij Dior en zijn staf niet drukken: klanten stroomden binnen, waaronder de latere koningin Elizabeth van Groot-Britannië en haar zus Margareth die de collectie in het geheim op de Engelse ambassade in Parijs te zien kregen.

Dior wou na zijn revolutie zijn naam direct kapitaliseren in de parfumerie. Bij de testen voor Miss Dior (een eerbetoon aan zijn jongste zus die vaak zo werd genoemd) bleven er uiteindelijk twee geuren over die in aanmerking kwamen voor le premier parfum de Dior.

Hiermee ging, zo gaat het verhaal, Christian persoonlijk op zijn klanten af. Hoewel negen van de tien kozen voor de eerste geur, werd de tweede gelanceerd als Miss Dior. De eerste werd in 1949 uitgebracht onder de naam Diorama (sinds 2011 onderdeel van Les Créations de Monsieur Dior), maar is nooit zo succesvol geworden als Miss Dior. In de meest ultieme vorm van verwennerij en elegantie zit het parfumextract Miss Dior: een door Baccarat geblazen amfoor, voor Christian Dior het zinnebeeld van harmonie. De meer toegankelijke eau de toilette-versie werd geleverd in een flacon en doos ‘bekleed’ met pieds de poule-motief, een favoriete stof van Dior.

Met het verstrijken der jaren werd de geur minder statig, Miss Dior stapte van haar voetstuk, werd een alledaagse vrouw: zie de verschillende illustraties van René Gruau. Eind jaren tachtig volgde een nieuwe campagne plus een enigszins aangepaste formule: echt model toont vol trots nieuwe flacon. Niet echt aangeslagen. Zou dat komen omdat de inhoud, ondanks de veranderingen, toch te ouderwets werd bevonden, of omdat Dior ook meer eigentijdse parfums lanceerde?

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Het mooie: het warme, fluwelige en zonnige gevoel dat de geur uitstraalt. Eerst ondefinieerbaar als een wolk, vervolgens ruik je nuances die als druppels uit deze geparfumeerde wolk vallen. Zoals het ongekende fris-sensuele galbanum in de opening. Heerlijk! In het hart van Miss Dior straalt een bloem die voor veel mensen haute couture als het ware symboliseert: de gardenia. Ruik er aan, en je wordt overmand door een volle, intense licht gekruide bloemengeur. Ze krijgt gezelschap van roos en jasmijn.

Officieel staat Miss Dior omschreven als een bloemige chypre met dierlijke noot. Klopt. Dat laatste kwam op het conto van civet, maar die is in de nieuwe versie helaas vervangen door vetiver. Terwijl synthetisch civet ook gewoon te gebruiken is… Dat maakt het dat Miss Dior zijn oorspronkelijke ruwe, ongetemde en chic-erotische kant heeft verloren. En dat geldt ook voor de klassieke chypre-finish van patchoeli en eikenmos in de basis. Laatste is nauwelijks meer te detecteren – maar daar kan Dior niets aan doen. Vanwege kans op huidirritatie is de toegestane hoeveelheid drastisch verminderd.

Opvallend is trouwens dat de eau de toilette-versie van nu een beetje zacht-zepige finish heeft. Minder ‘rigeur’, minder ‘strak’ dan het eau de parfum. Door al deze veranderingen is Miss Dior voor mij een beetje Madame Dior geworden. Let op: Miss Dior Chérie (2005) heet vanaf najaar 2011 ook Miss Dior. De gourmandnoot is er in de loop der jaren steeds meer uitgezeefd en ligt nu meer in lijn Miss Dior dat nu ‘officieel’ Miss Dior Original heet.

RUIK & VERGELIJK

Miss Dior is het eerste Franse parfum dat de Engelse aanspreektitel voor jonge, nog  ongetrouwde vrouw gebruikt. Deze Frans-Engelse combinatie geeft perfect de internationale allure weer die het couturehuis na zijn eerste show kreeg. Hieronder nog enkele niet miss te verstane parfums.

Balmain Miss Balmain (1967)
Jaguar Miss Jaguar (1993)
Van Cleef & Arpels Miss Arpels (1994)
Morabito Miss Morabito (1996)

EAU DE FLEUR DE THE – LES EAUX – KENZO

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 27, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET E. Een reactie plaatsen

GROENE THEEBLAADJES EN BLOESEMS

DRIJVEND OP EEN MEER IN JAPAN

Jaar van lancering: 2008

Laatst bijgewerkt: 05/10/09

Neus: Aurelien Guichard

Artistic direction: Patrick Guedji

Je ontkomt er bijna niet aan. Noem je een geur Eau de Fleur de Thé, dan moet je – ik althans – direct denken aan Eau de Cologne au Thé Vert van Bvlgari. De eerste geur die groene thee als hoofdcomponent had. Geldt ook voor deze Kenzo-geur. Mooi, lekker, groen en wat ‘stroever’ dan de gemiddelde groene thee-geur. Misschien binnen de Kenzogeurenbibliotheek een aangename aanvulling, maar daar ‘buiten’ zijn er al genoeg groene theegeuren te ruiken die onderling sowieso al moeilijk van elkaar te onderscheiden zijn.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Met Les Eaux neemt Kenzo je mee op een olfactorische reis door Azië en laat je er de charme ontdekken van ‘typische’ oosterse bloemen ‘opgelost’ in water. In Eau de Fleur de Thé staat de ‘theebloesem’ centraal. Die heb ik nog nooit in het echt geroken, en vraag me ook af of theebloesems, als ze al bestaan, een geparfumeerd spoor trekken. Zou de bloesem op de verpakking een echte theebloesem zijn of een fantasiebloem…

Wel is het idee dat we van groene thee hebben – door Eau de Cologne au Thé Vert – goed in deze geur verwerkt. Wat je ruikt is fris, iets ondefinieerbaars ‘zonnig bloemigs’ en (bitter)groene noot. Ook opvallend is de musktoon die zich na verloop van tijd op de huid ontwikkelt.

RUIK & VERGELIJK

Hoe groen kan groene thee in een geur zijn?

Bvlgari Eau de Cologne au Thé Vert (1992)
L’Occitane Thé Vert (2000)
L’Artisan Parfumeur Tea for Two (2000)
Roger & Gallet Thé Vert (2001)

BELLE DE MINUIT NINA RICCI

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 27, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET B. Een reactie plaatsen

GEUR VOOR BRUTALE NACHTVLINDERS

Jaar van lancering: 2000

Laatst bijgewerkt: 16/06/08

Neus: Cécile Matton

Model: onbekend

Er was eens brutaal meisje. En het bijzondere: ze kwam als jeugdige en frisse tiener ter wereld in 1995. Haar moeder, Nina Ricci, was zo onder de indruk van haar verschijning dat ze haar Belle de Ricci doopte. Het ging haar goed. Generatiegenoten waren gecharmeerd van haar originele verschijning en geur. Alleen, ondanks haar prettige luxeleventje in Parijs voelde ze zich een beetje eenzaam.

Nina begreep dat, et voilà onder een vrolijk en prikkelend gesternte werden Almond Amour, Spicy Delight en Liberty Fizz in 1999 geboren. Overdag leidden deze schoonheden een keurig bestaan. Alleen ’s avonds, dan begon het bij de zusjes te kriebelen. Ze dachten maar aan één ding: de stad in, vertier zoeken, feesten, beesten. Samen met… nog een nieuw charmant en sexy zusje die hen de juiste weg in het nachtleven zou wijzen.

En daar verscheen Belle de Minuit. En zoals in wel meer sprookjes voorkomt, kwam, zag en overwon ze om vervolgens weer in de nacht te verdwijnen. Dat heb je als je als limited edition op de wereld wordt gezet. De slogan was leuk: de nacht valt, jongens ook.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Ik ben nog steeds verbaasd over Belle de Minuit omdat het voor een meisjesgeur behoorlijk heftig is. Geen lieflijk verpozen met lichte bloemetjes, maar een duidelijke en overrompelende sensuele sluier die richting gourmand gaat. Hier verantwoordelijk: de warme, bijna duizelingwekkende combinatie (zeg het persbericht) van crème de café, tonkaboon (foto) en Perubalsem in de basis. En dat in volle lagen.

Het effect: warm, present en zwoel met een musk-gevoel dat niet clean en schoongewassen aanvoelt, maar eerder het dierlijke aspect ervan benadrukt. En dat wordt in basis onderstreept met een melkachtige melange van  mirre, benzoë en sandelhout. En als je heel goed ruikt, neem je eerst in de opening een traktatie tijdens waar mandarijn en bittere sinaasappel. En als je heel goed ruikt neem je vervolgens in het hart blauwe regen, jasmijn, duizendschoon en heliotroop waar.

Als ik aan de geur ruik – ik heb hem nog steeds in mijn collectie – dat moet ik direct denken aan de nichelijn van Guerlain, Elixirs Charnels uit 2008 door de volheid en gelaagdheid. Een groot compliment voor een tussendoortje.

RUIK & VERGELIJK

In de parfumerie zie je dat bekende geuren voorzien worden van zusjes die  brutaler en gedurfder zijn. Zoals:

Van Cleef & Arpels Miss Arpels (1994)
Lancôme Ô Oui! (1998)
Yves Saint Laurent Baby Doll (1999)

LIFE THREADS SILVER LA PRAIRIE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 25, 2009
Geplaatst in: Uncategorized. Een reactie plaatsen

DE VEELZIJDIGHEID VAN DE VROUW

UITGEDRUKT IN EDELMETALEN

Jaar van lancering: 2009

Laatst bijgewerkt: 19/10/09

Model: onbekende veelzijdige vrouwen

Neus: Constance Georges-Picot

Dit is de La Prairie-vrouw: gedreven door passie en kracht leidt ze een afwisselend leven, speelt ze diverse rollen en doet daarmee ervaringen op die als draden met elkaar zijn verweven. Deze levensdraden inspireerden La Prairie tot een nieuwe parfumcollectie: Life Threads Silver, Life Threads Gold, Life Threads Platinum. Want, aldus het cosmeticahuis, ‘kan geen enkele vrouw slechts één kant van zichzelf tonen, kan niet één parfum uitdrukking geven aan haar veelzijdigheid’. Tja. De veelzijdigheid van de vrouw wordt in parfumland steeds veelzijdiger… ze is niet alleen amant, vrouw, maatje, maar ook moeder en vriendin. Heel eerlijk gezegd: ik heb deze marketingbenadering in combinatie met parfum nooit zo begrepen. Het enige dat ik hoop is dat het goede en/of interessante geuren oplevert.

Het moet gezegd: alle drie ‘draadjes’-geuren zijn goed. Sterker, zowel Life Threads Silver, Life Threads Gold en Life Threads Platinum doorstaan de vergelijking met de beste parfums binnen hun familie. Nog iets over Life Threads Silver. Deze bedekt de wereld van de draagster met een sensueel zilveren glans. En om het ‘gedurfde statement van dit parfumtrilogie te versterken zijn in de flacons strengen zilver, goud en platina verwerkt die de strakke, transparante en architectonische opbouw verzachten’.

Het persbericht jubelt verder met ‘elke flacon krijgt hierdoor een onderscheidend en kostbaar karakter; in één oogopslag zie je dat de buitenkant van Life Threads veel mysteries verbergt, net zoals La Prairie-vrouw’ – daar gaan we weer! Nog iets: de trilogie komt tot leven op http://www.lifethreads.com en http://www.laprairie.com. Negen ‘webisodes’ blikken in het leven van typische Life Threads Silver-, Gold– en Platinum-vrouwen begeleid door voice overs. Negen keer zie je  – daar gaan we nog een keer – ‘de keuzes die een vrouw dagelijks moet maken: is het liefde, is het passie, is het carrière of is het de  familie’. Difficult, difficult, difficult. De eerste drie zijn nu te zien (inmiddels niet meer), de overige zes volgen weldra.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Mooi aan de  drie geuren: de hoge kwaliteit aan ingrediënten. Die ruik je van kop tot staart en roepen hierdoor – zoals al gezegd – associaties op met klassieke voorgangers uit de diverse parfumfamilies. In Life Threads Silver is dat de tuberoos. Die zich in de opening heel even verbergt achter een citrussplash van citroen en bergamot gewikkeld in groene noten. Het lijkt een afleiding, of eerder een misleiding want weldra ruik je haar in al haar decadente glorie.

Om het sensuele effect te verhogen, wordt ze omringd met Indiase jasmijn en ylang-ylang. Spaanse peper (moeilijk te detecteren) en oranjebloesem (eenvoudiger te detecteren) garanderen warmte en textuur. De ziel van Life Threads Silver combineert sandelhout, vetiver, musk en peperachtig ‘moshout’ die samen garant staan voor een weelderige warmte.

RUIK & VERGELIJK

Oh gevaarlijke tuberoos – killing me softly – die sensualiteit en seksualiteit opvoert tot ongekende hoogten – daar gaan we weer! Maar het laatste is wel waar… vind ik… pure tuberoos is gewoon geil. Hier een paar gevaarlijke variaties. De eerste wordt trouwens gezien als de tuberoos der tuberoosgeuren:

Robert Piguet Fracas (1949)
Annick Goutal Tubéreuse (1984)
Jean Paul Gaultier Fragile (1999)
Frederic Malle Carnal Flower (2005)
Estée Lauder Private Collection Tuberose Gardenia (2007)

 

POLO RALPH LAUREN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 25, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET P, KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN. Een reactie plaatsen

THE AMERICAN WAY OF LIFE ACCORDING TO RALPH LAUREN

Jaar van lancering: 1978

Laatst bijgewerkt: 25/10/09

Neus: Carlos Benaïm

Model: onbekende stoere polo-mannen en bekende zoals Nachos Figueras

Art director: Ralph Lauren

Flaconontwerp: Ralph Lauren

Heel opmerkelijk: als zoon van arme joodse immigranten heeft Ralph Lauren (eigenlijke familienaam Lifshitz, geboortejaar 1939) de smaakbewuste Amerikanen met gevoel voor klasse (en geld dat het mogelijk maakt) een eigen levensstijl, modestijl en ‘geschiedenis’ gegeven. Natuurlijk beschikten de Verenigde Staten er wel over, alleen was er niemand die deze way of life zo dwingend tot één concept wist samen te smelten.

Tot 1968. Toen legde Ralph Lauren (ooit begonnen als huisschilder en stropdasverkoper) de fundamenten voor zijn miljardenimperium dat hij wat styling en presentatie betreft baseerde op het geïdealiseerde leven van de white anglo saxon protestants, of wasps zoals de bewoners van de eerste dertien onafhankelijke staten van de Verenigde Staten ook wel worden genoemd.

Zie zijn indrukwekkende übergestylde fotocampagnes, en je weet voldoende. In statige panden in de stad, ranches op de prairie en strandhuizen genieten beautiful people in een klassieke ambiance van de schone en mooie dingen van het leven. Als symbool voor deze exclusieve en nostalgische weelde koos Lauren een sport die nog steeds wordt geassocieerd met de groten der aarde: polo. En dit Lauren-logo vind je inmiddels op al zijn producten. Van poloshirt tot onderbroek, van comfortabele driezitter tot bestek, en natuurlijk op zijn eerste mannengeur. Overbodig te vermelden welke man hij in gedachten heeft die Polo gebruikt.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Opvallend aan Polo is dat het een beetje in tegenstelling staat met de ideale Ralph Lauren-man. Die is namelijk smaakvol, verfijnd en niet al te macho. Nu, dat laatste is Polo voor de volle honderd procent. De reden: in deze geur ruik je geen ingrediënten die parfums over het algemeen zachter maken: bloemen. Nee, Polo is een typisch mannelijke chypre waarin de nadruk op de intense basis van patchoeli, eikenmos, vetiver en tabak ligt.

Deze Polo-essentie wordt voorafgegaan door een sterke opening van bijvoet, tijm en koriander gevolgd door het gepeperde hart van komijn, peper, kruidnagel en heel onverwacht het tedere en lieflijke kamille.

Eindeffect: heftig. Ook na dertig jaar. Om dit te vieren, verscheen Polo Modern Reserve. Een licht-groenere versie door de toevoeging van jasmijn, ‘humidor-hout’ (het hout dat gebruikt wordt voor kastjes om sigaren op de juiste temperatuur te houden), kardemon (vervangt kamille), vetiver-leer (vervangt tabak), peper (vervangt jeneverbes).

RUIK & VERGELIJK

Inmiddels zijn er diverse Polo-parfums verschenen, waarvan de kleuraanduiding iets zegt over het gevoel en het soort geur. Zoals:

Ralph Lauren Polo Sport (1993)
Ralph Lauren Polo Blue (2003)
Ralph Lauren Polo Black (2005)
Ralph Lauren Polo Double Black (2007)
Ralph Lauren Polo Explorer (2007)

A*MEN PURE MALT THIERRY MUGLER

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 25, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET A. Een reactie plaatsen

A*MEN UNDER THE INFLUENCE

Jaar van lancering: 2009

Laatst aangepast: 28/09/09

Neus: onbekend

Sterke drank in geuren. Wordt al jaren gedaan. Maar, ruik je nu daadwerkelijk de alcoholische drank, of is het meer het idee? Ik zeg het direct: ik weet het niet bij deze variatie van A*Men (1996). Wat ik wel weet: A*Men Pure Malt is superb! De geur versterkt het doel dat Thierry Mugler zichzelf in de wereld van parfums gesteld heeft: initiatief nemen tot experimenten – hij spreekt zelf heel bescheiden van ‘olfactorische heldendaden’ – die onverwacht zijn en daardoor verrassen. Met Les Liqueurs de Parfums fuseert hij twee werelden: haute parfumerie en  gedestilleerde drank. Ofwel, Thierry Mugler laat dit jaar A*Men (en Angel en Alien) rijpen op vat. Het effect: ‘Parfum en hout ontmoeten elkaar in mysterieuze alchemie’.

Simpeler uitgelegd voor boeren, burgers en buitenlui: de jus van A*Men ondergaat een rijpingsproces (wordt gedestilleerd) van acht weken in vaten. Om het juiste type hout te selecteren passend bij de verlangde ‘toon’ en het olfactorische profiel, werkte Mugler samen met de om zijn know-how bekende vatenmaker Sequin Moreau.

Het resultaat van dit unieke en gepatenteerde destillatieproces: ‘Een langdurige en slimme ontmoeting tussen parfum en hout die zowel elegant als waardevol is’. Alleen moet ik dit geloven…

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Thierry Mugler omschrijft A*Men Pure Malt als ‘pure elegantie’. Hierin kan ik meegaan, want het ‘transformatie-effect’ van A*Men naar A*Men Pure Malt is wonderbaarlijk. Je spuit de geur op en neemt direct de kenmerkende noten waar van A*Men (pepermunt, lavendel, caramel en vanille) die slow, slow, slow in lucht opgaan om de basis van patchoeli en geroosterde koffie te openbaren die in A*Men Pure Malt opmerkelijk aan intensiteit toeneemt.

Volgens Mugler zelf ontstaat door dit ‘wiegen in vaten’ een houtachtige malt met een accent van turf. Dat laatste is grappig aangezien patchoeli en turf eenzelfde droog-vochtige geur hebben. Mooi is ook het effect van de zoete noten – caramel en vanille. Die worden door het wiegen minder zoet, eerder stoerder (als je dat van een ingrediënt kunt zeggen).

Volgens Thierry Mugler ‘verheft de geur zich tot een warm en gloedvol water met zeldzame edelheid… gelijk een voortreffelijke whisky’. Vind ik een beetje over the top, maar wat wel waar is: door deze voorkeursbehandeling heeft A*Men Pure Malt een zeer elegante niche-finish gekregen.

RUIK & VERGELIJK

Als je maar wél op de koffie komt!

Thierry Mugler A*Men (1996)
Thierry Mugler A*Men Pure Coffee (2008)

PRETTY ELIZABETH ARDEN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 24, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET P. Een reactie plaatsen

FEEL PRETTY, OH SO PRETTY

FEEL PRETTY HOT, OH SO HOT

Jaar van lancering: 2009

Laatst aangepast: 10/10/12

Neus: Claude Dir

Model: onbekend

Fotografie: Coliena Rentmeester

Elizabeth Arden had nog geen geur voor jonge vrouwen met een volwassen geest. Elizabeth Arden had ook nog geen geur voor volwassen meisjes met een jonge geest. Pretty brengt hier verandering in. Het effect: onweerstaanbaar, charmant en vrouwelijk. Maar voor we op deze met roze bloemetjes bestrooide weg verder gaan… het is toch wel not pretty dat ‘ze’ bij Arden voor deze naam hebben gekozen, wetende dat Cartier in 1996 een erg mooie geur op de markt heeft gebracht met de naam So Pretty.

Blijkbaar een nieuwe trend: niet alleen in concepten leentje buur spelen – ik moet bij deze geur toch sterk denken aan Si Lolita van Lolita Lempicka (2009) – maar ook reeds bestaande namen ‘lenen’. Ik zeg alleen maar Celine Dion, ik zeg alleen maar Kylie Minogue.

Verder: de foto van Pretty zegt en toont het allemaal (geschoten door Coliena Rentmeester, beroemd geworden door haar shoot met de Amerikaanse comédienne Ellen voor modebijbel W). Pretty maakt het leven prettig, mooi en aangenaam. En dat moet ook wel, want in de Arden-filosofie kent de schoonheid van de vrouw vele facetten die het meest overtuigend is wanneer het innerlijk met het uiterlijk in harmonie is. Maar dat is nog niet genoeg. Wat dit beeld compleet maakt, is een geur. Welke? Inderdaad Pretty.

Omschreven als een onzichtbare must have voor iedere vrouw. Dus ook de jonge vrouw, want zij was als  meisje al bezig met schoonheid: haar moeder leerde haar de betekenis van dit begrip en die moeder was (en is) voor veel dochters het grote voorbeeld. Sterker, welke vrouw herinnert zich niet hoe ze als klein meisje toekeek als ‘mamma’ zich mooi maakte ter voorbereiding op een avondje uit? Nog sterker, we herinneren ons volgens Arden precies welk parfum ze als finishing touch koos. Dit romantische en sentimentele gevoel brengt Elizabeth Arden allemaal tot uitdrukking met Pretty. Al die gevoelens tezamen culmineren in het moment dat een vrouw in de spiegel kijkt en tevreden constateert: I am pretty

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Pretty wordt omschreven als een ‘pittige’ en positieve bloemengeur samengesteld door Claude Dir. Hij maakte gebruik van de orpur-techniek. Een door Givaudan gepatenteerde formule die de zoete-scherpe geur van Italiaanse mandarijn tot in de finesse nabootst.

Het gevolg: een pretty en sprankelende opening. Vervolgens verschijnt de bloemige en zwoel-warme oranjebloesem. Nectar van perzik zorgt ervoor dat Pretty body krijgt met een fruitige sensualiteit.

Petalia straalt in de middennoot. Eveneens door Givaudan ontwikkelde krachtig en warm bloemenakkoord met de nadruk op het blad van de bloem (petal betekent blad) in plaats van op de bloesem. Het versterkt de stralende sterjasmijn, de zeldzame roze iris (ruikt niet anders dan de paarse variant, dus poederig en zacht-fluwelig) en de lieveling van de voorjaarstuin: pioenroos. Ze geeft een rozige, lichte en verfrissende toets aan Pretty. Musk zorgt voor een warm aura mooi opgaand in het volle, rijke en ‘warme’ jacaranda-hout (beter bekend als palissander) en ‘rustgevend’ en comfortabel amber.

In 2011 verscheen Pretty Hot. De bedoeling: duidelijk. Door Claude Dir opgeroepen met veel fruit: zwarte bes, bloedsinaasappel, mandarijn en appel in de opening. Veel bloemen: fresia, pioenroos, peperbloesem, petalia en belle de nuit. Ook bekend als koningin van de nacht, de orchidee die een keer per jaar bloeit en dan een vanille-achtige geur verspreidt. De geur wordt pretty hot, eerder sensueel met Georgisch hout, sandelhout, patchoeli, tonkaboon en cosmone (soort van eikenmos).

RUIK & VERGELIJK

Mirror mirror on the wall, who made the prettiest perfume of them all… Elizabeth Arden of

Cartier So Pretty (1996)

EAU MEGA VIKTOR & ROLF

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 24, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET E. Een reactie plaatsen

LADY MEGA

Jaar lancering: 2009

Laatst bijgewerkt: 24/10/09

Neus: Carlos Benaim, Oliver Polge

Model: Raquel Zimmerman

Fotografie: Inez van Lamsweerde, Vinoodh Matadin

Ik heb het ‘nieuwe woord’ gevonden dat binnenkort waarschijnlijk overal op, over, achter en vóór een ander woord als ‘kreet van nu’ geplaatst zal worden. Na vintage, niche, outlet is het nu tijd voor – ta-da! – mega. Dus binnenkort is het leven mega-mooi, een outfit mega-spannend, een chick op de cover van Playboy mega-geil. En een parfum dat je neusvleugels aangenaam doet trillen ruikt mega-lekker! Viktor en Rolf nemen al vast de voorzet met dit nieuwe ‘mot du jour’.

Hun nieuwste water werd gedoopt Eau Mega. Past perfect in hun sprookjesachtige wereldbeeld waarin het grote gebaar alleen maar lijkt te bestaan. Daarnaast: hun leven is mega-meeslepend, hun visie is mega-futuristisch en de mode die hieruit voortvloeit is vaak mega-fantastisch en daardoor mega-ondraagbaar. Maar een mega-kniesoor die daar op let, want ze hebben mini-Nederland toch maar internationaal mega op de modekaart gezet.

Eau Mega – genoemd naar de laatste letter uit het Griekse alfabet, ‘de grote O’, omega – is niet een ode op de supervrouw, maar natuurlijk op de megavrouw die volgens de Gilbert & George van de internationale mega-modescene onlangs is geboren. En komt deze mega-vrouw in aanraking met Eau Mega, dan borrelt het beste in haar naar boven. Dat gaat als volgt: ‘De realiteit wordt omgezet in haar eigen universum van schoonheid en glamour’. Want deze Miss Mega ‘heeft klasse en hoeft zich niet te bewijzen. Ze gaat uit van haar eigen kracht. Haar vrouw-zijn is een sterkte’. Ik zeg: ‘Mega!’

In de parfumwereld wordt een eau over het algemeen gezien als een natuurlijk en ongekunsteld watertje dat je een dito gevoel wil laten ervaren. Niet bij Viktor & Rolf: ‘In onze wereld wordt Eau Mega wat de naam beloofd. Een eau groter dan het leven, glamourous en modern. Deze geur is onder de oppervlakte spannend en overdadig. Een belofte van elegantie en puurheid’.

Ik zeg: ‘Mega! Over de campagne: typisch Inez van Lamsweerde en Vinoodh Matadin. Het leven uitvergroot en gepaintbrusht in een gouden gloed, het leven uit-gemegaat in gespeelde onschuld… En: jeetje wat een mega-vrouw met mega-benen. Jammer dan wel weer dat ze geen gouden muiltjes draagt met mega-hakken… waar je als mini-mens onder wordt vermorzeld als je deze ‘Geur-Gozilla’ kruist.

Over de flacon: het is een minitrendje in de parfumerie: de aandacht van de flacon is verschoven naar de dop. Zie het Harajuku-kwintet (2007) van Gwen Stefani, zie Scarlett van Cacharel (2009). Mooi gedaan dat wel bij Eau Mega. De futuristische verstuiver verzegeld met het Viktor & Rolf-logo zit vernuftig geïntegreerd in de spray en ‘wakkert nieuwsgierigheid aan om deze megageur te ontdekken’. Druk op het zegel en de geur wordt onthuld die alles ‘mega’ maakt.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Viktor & Rolf droomden van een parfum met een nieuwe vrouwelijke frisheid – bestaat toch al? Viktor & Rolf droomden van een modern parfum gebaseerd op een klassiek olfactorisch thema – bestaat toch al? Maar het kan natuurlijk altijd beter, altijd mega-er.

Mega mee in de opening: Italiaanse primofiore-citroen ondergedompeld in ‘watertonen’ waardoor ‘het verslavende spel van licht en schaduw, raffinement en extravagantie’ begint. Mega dan verder met groene noten van viooltjesblad, peer en basilicum… en ervaar ‘een verslaving’. Opmerking: mooie groene combi. In Eau Mega’s hart word je ‘mega-overrompeld’ door de sprankeling van pioenroos en sambacjasmijn. De sensualiteit en verfijning komt op rekening zacht cederhout en ‘kasjmierhout’ die versmelten met de melkachtige warmte van sandelhout en het cocongevoel van witte musk. Het maakt van Eau Mega ‘een elegante en temperamentvolle nooit eerder vertoonde geurcompositie’.

Opmerking: dat is natuurlijk mega-overdreven. Eau Mega is een ‘groots’ water, aangenaam maar volgens mij geen nieuwe vrouwelijke frisheid. Wel een moderne ‘neo’-groene geur gebaseerd op een klassiek olfactorisch thema. Maar zijn dat niet alle mini, gewone, standaard, maxi, buitengewone, extravagante en mega-fantastische geuren?

RUIK EN VERGELIJK

Nieuwe trend in geurenland: parfums gaan weer groen ruiken. Groen van gras, groen van blad, groen van bloem, groen van hout en groen van kruiden. Hieronder vier klassieke groene geuren en vier neo-groene geuren.

Lancôme Ô (1969)
Chanel Nº19 (1970)
Dior Diorella (1972)
Jacomo Silences (1978)

Marc Jacobs Cucumber (2007)
Mona di Orio Amyitis (2008)
Byredo Green (2008)
Issey Miyake A Scent (2009)

POUR HOMME DOLCE & GABBANA

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op oktober 23, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET P, NIEUWE KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN. Een reactie plaatsen

KLASSIEKE ELEGANTIE EIGENTIJDS VERPAKT

Jaar van lancering: 1994/2012

Laatst bijgewerkt: 10/10/12

Neus: onbekend

Model: onder meer Antonio Beis, Noah Mills

Nieuwe campagne: Mario Testino

Het is heel seel snel gegaan met de carrière van het Italiaanse mode-duo Domenico Dolce & Stefano Gabbana. Binnen tien jaar bouwden ze een huis op met een omzet van honderden miljoenen. De reden voor het succes is waarschijnlijk het feit dat deze twee Italianen zich niet schamen om ouderwets te zijn. Maar alleen ouderwets is saai dus werd er een ruime dosis erotiek over uitgestrooid. Het maakt een Dolce & Gabbana-driedelig toch anders wat draag-ervaring betreft.

Je waant je bijna een van de (behoorlijke hunkachtige) male modellen die deze klassieke garderobe met twist promoten. Daarnaast: welke show je ook bekijkt, het is altijd een modefeest der herkenning. Geen moeilijke en verantwoorde concepten waarin je je niet prettig voelt – wel een fashion victim – maar kleding die je direct en heel vaak wilt dragen, en ook heel lang kunt dragen. En het knappe: houdt de modewereld een nieuw label na ongeveer tien jaar voor gezien omdat dan een zekere voorspelbaarheid en herhaling gaat optreden, en er weer een nieuw, hip merk de wereld blij heeft gemaakt, bij Dolce & Gabanna lijkt de interesse alleen maar toe te nemen.

Ook met Pour Homme heb je iets klassieks met een twist in je handen vervolgens in je nek en andere lichaamsdelen. Geen vreemde en nog nooit geroken ingrediënten, wel een very traditioneel boeket, dat gezien het succes, inmiddels de onderscheiding nieuwe klassieker heeft gekregen.

In 2012 onderging de geur, net zoals Pour Femme uit 1990, een kleine opknapbeurt. Nieuwe modellen (Noah Mills en Laetitia Casta gefilmd als newly weds op het favoriete Italiaanse eiland van het modeduo, gemoedelijk Sicilië), lichte aanpassingen in flacon en verpakking. Maar de broeierige, onderhuidse zogenaamd sexy spanning spat nog steeds van de foto’s en videoclip af.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Pour Homme opent met een verfrissende cocktail van bergamot, mandarijn, sinaasappel en citroen. Het hart valt op door de ‘overdosis’ aan zoetig-zonnig gestemde lavendel (foto) ondersteund door een kruidkwartet van dragon, salie, peper en kardemon. Hierdoor ontstaat een mooi contrast tussen bloemig en intense kruidigheid. De finish is even elegant als klassiek, even zacht als sensueel door sandel- en cederhout, tabak, musk en tonkaboon.

Met andere woorden: een zacht, gekruid, sensueel. Met andere woorden: beschaving in optima forma. Ik hoorde trouwens dat de compositie ook lichtelijk is aangepast. Heb dat nog niet kunnen controleren. Heb de oude versie niet meer. Betreft alleen de opening: werd neroli toegevoegd. En in de basis werd sandelhout weggelaten.

RUIK & VERGELIJK

Pour Homme wordt omschreven als een houtachtige varengeur. Deze omschrijving is ook van toepassing op de volgende geuren – ook verschenen in deze periode:

Paco Rabanne XS (1993)
Bvlgari Pour Homme (1994)
Salvador Dali Pour Homme (1996)