LABDANUM DE SEVILLE – VOYAGE EN MEDITERRANEE – L’OCCITANE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 12, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET L, NEO NICHE. Een reactie plaatsen

‘PURE CISTUS LABDANUM’

Jaar van lancering: 2009

Laatst aangepast: 12/04/11

Neus: onbekend

Artistic direction: Pierre Aulas

Krijg de laatste tijd verzoeken of ik de geuren van L’Occitane wil bespreken. Doen we. Het is opvallend hoe slim en snel L’Occitane altijd geurtrends in de parfumerie oppikt. En het merk weet ze zo ‘authentiek’ te presenteren, dat je bijna zou denken dat het de eerste was. Neem de serie Voyage en Méditerranée, je kan het de neo niche-tak van dit puur natuur-merk noemen die in feite een fusie is van Secrets d’Essences van Yves Rocher, L’Art et La Matière van Guerlain en Hermès’ Hermessence. Ziet er goed uit, en de inhoud is ‘pas mal’. In 2009 werd dit concept gepresenteerd met Labdanum de Seville en Mimosa de L’ Esterel. Vervolgens werden hier reeds bestaande geuren – Cèdre, Iris, Jasmin, Myrtle, Néroli – uit de Notre Flore-collectie (2007) aan toegevoegd.

De geuren zitten in lekkere zwaar-kloeke flacons. De verpakking is gesierd met een ‘windrozenkompas’: hieraan werden ‘vroeger’ magische krachten toebedacht en zeemannen beschermden tijdens hun gevaarlijke reizen naar de… Middellandse Zee bijvoorbeeld. Labdanum de Seville moet de warmte en magie van Andalusië tot leven brengen. Daarin is de – helaas – onbekende neus goed geslaagd. Maar anders dan verwacht. Want gewoonlijk staat in de parfumerie Andalusië symbool voor zonnige frisheid en licht-bloemige sensualiteit opgeroepen met met name oranjebloesem – zoals Oranger Alhambra uit de Armani Privé-reeks.

De neus koos daarentegen voor een diepe, zwoele en aardse sensualiteit die letterlijk en figuurlijk kleeft aan cistus labdanum, ook wel bekend als zonneroosje. Moet je weten dat Spanje een van de belangrijkste commerciële verbouwers is van de hars die het zonneroosje ‘produceert’ met zijn karakteristiek parfum dat eigenlijk een optelsom is van intense geurervaringen. Want de hars van de struik Cistus ladanifer is zowel animaal, houtig, zoet, musk- en leerachtig, en komt volgens velen in de buurt van natuurlijk ambergris.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Gebeurt niet vaak dat het zonneroosje (foto) tot hoofdsmaakmaker wordt gepromoot. Sterker, ik ken ze niet. Het is een warme en pure geur die direct zijn intenties blootgeeft. Heel even een lichte huivering van citroen beplakt met peperkorrels. Daarna ruik je cistus labdanum in al zijn rijkheid en geschakeerdheid. Vol, warm, oosters en ‘droog-sensueel’. En daaraan verandert de basis van benzoïne en vanille weinig. Die maakt de geur zachter, niet zwoeler. Want wat ik mooi aan Labdanum de Seville vindt, is de droge kamferachtige uitstraling.

Een geur die je ook kunt opsnuiven in een oude leren hutkoffer, of op een zolder die al jaren niet gelucht is. Ik hou ervan. Ken alleen weinig medestanders.

RUIK & VERGELIJK

Geuren waarin de basis is voorzien van de zwoele toets het zonneroosje zijn bijna oneindig. Geen beginnen aan. Daarom ‘dan maar’ geuren die ik al van L’Occitane heb besproken. Ik weet, niet veel. Ga ik goed maken.

L’Occitane Eau de Récolte Bleue (2005)

L’Occitane Feu de l’Orange (2008)

Ô DE L’ORANGERIE LANCÔME

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 11, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET O. Een reactie plaatsen

EVERY PERFUME HOUSE SHOULD HAVE ONE:

AN ORANGE FLOWER INFUSED PERFUME

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 25/03/11

Neus: Anne Flipo, Dominique Ropion

Model: Daria Werbowy

Fotograaf: Mario Testino

Jarenlang, zo niet eeuwenlang voornamelijk gebruikt als fris-bloemige ondersteuning van de eenvoudige eau de cologne: oranjebloesem. Werd nogal door neuzen op neergekeken. Maar vanaf het nieuwe millennium wordt de citrus aurantium (spp. amara) serieus genomen. Met dank aan de niche-neuzen. Nu geldt: every perfumehouse should have one: een ‘pure’ oranjebloesemgeur. Lancôme had er nog geen gebaseerd op de bittere sinaasappel. Nu wel.

Dit zegt het cosmeticahuis: ‘Iedereen heeft wel eens de behoefte te ontsnappen naar een tijdloze plek, een moment terug in de tijd, een droom. Ô de l’Orangerie is als een wandeling op een prachtige zomerse dag terwijl de lucht bezwangerd is met oranjebloesem. Ô de l’Orangerie: een lichte bries door de bomen. Hoe verbeeld je dit? Door Lancôme’s belangrijkste ambassadrice, Daria Werbowy, te laten schieten door sterfotograaf Mario Testino in een mediterrane tuin terwijl de opkomende zon begint te stralen.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Anne Flipo en Dominique Ropion laten elke nuance van oranjebloesem – fris, rijk intens, delicaat – optimaal tot leven komen in Ô de l’Orangerie. Zij zegt: ‘We wilden oranjebloesem met prachtige facetten gecombineerd met de mooiste sinaasappelschillen, watertonen en levendige houtaccenten. Hierdoor wordt oranjebloesem naar een geheel nieuwe dimensie gebracht’. Dominique Ropion: ‘We hadden het idee van een frisse en duizelingwekkende vrouwelijkheid. We droomden van een verfijnd parfum, waarin deze mythische bloem subtiel én majestueus tot bloei komt’.

Ze roepen het op eerst ‘met een extract van frisse en knisperende sinaasappelbloesem’ plus pure oranjebloesem-essence met honingaccenten. Hieromheen cirkelen twee akkoorden: bergamot en sinaasappelschil. Ze geven ruimte voor een kristalachtig water-akkoord afgerond met de zachtheid van jasmijn. Ô de l’Orangerie eindigt op een houtbasis waaraan de zwoele muskachtige noten van benzoïnehars kleven. Alleen: ik ruik oranjebloesem niet in al zijn facetten. De frisse sprankeling die overloopt in een licht-sensuele bloemigheid ontbreekt, gaat een beetje verloren in de ‘waterjasmijn’. De oplossing volgens mij: een eau de parfumversie.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Om je geheugen op te frissen: in 1955 werd door vorst alle oranjebloesemboomgaarden aan de Côte d’Azur vernietigd. Aangezien deze boompjes pas vijf jaar na eerste aanplant geoogst kunnen worden, besloten de meeste kwekers, tot teleurstelling van de parfumindustrie, hun grond aan projectontwikkelaars te verkopen. Hierop toog Jean-Paul Guerlain naar Cap Bon bij Nabeul (Tunesië) om daar een plantage op te zetten. Tot de dag van vandaag hét oranjebloemadres voor parfumhuizen die met natuurlijke ingrediënten werken.

De uit China stammende bittere sinaasappelboom werd in de achtste eeuw door de allereerste naar Europa emigrerende generatie moslims naar het Iberisch schiereiland meegenomen en verspreidde zich vervolgens langs de Middellandse Zeekusten. De hernieuwde interesse voor oranjebloesem valt binnen de ‘terug naar de natuur’ en ‘minder is méér’-trend. Reden voor niche-parfumeurs een eigen solifleurvariatie te produceren – zie de eerste drie hieronder.

Oranjebloesem is verkrijgbaar in vier essences: absoluut, eau orange, petitgrain (olie geperst uit bladeren en takken van de boom) en neroli, gemaakt van de bloesems en genoemd naar de hertogin van Orsini van Néroli die deze geur in de zeventiende eeuw populair maakte door neroli-olie als geurstof voor haar leren handschoenen te gebruiken om de looigeur ervan te maskeren.

Prada – The Exclusive Collection – N°4 Fleur d’Oranger (2003)

Serge Lutens Fleur d’Oranger (2004)

L’Artisan Parfumeur Fleur d’Oranger 2004 (2005)

Oranjebloesem blijft populair, elk jaar lanceert op z’n minst één huis een nieuwe versie:

Giorgio Armani – Armani Privé – Oranger Alhambra (2008)

Roger & Gallet Bois d’Orange (2009)

Maison Francis Kurkdjian APOM (2009)

Lush Orange Blossom (2010)

L’Occitane Fleur Chérie (2011)

REVEAL HALLE BERRY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 10, 2011
Geplaatst in: CELEB FRAGRANCES, GEURENALFABET R. Een reactie plaatsen

ONTHULLINGEN IN EEN VINTAGE-FLACON

Jaar van lancering: 2011

Neus: Richard Herpin

Model: Halle Berry

Wil je dit wel: ‘De geur die jezelf, je verhaal en je ziel blootlegt’ – de slogan van Reveal. Vind het persoonlijk nogal veel. En: vormen deze drie ‘dingen’ eigenlijk niet één geheel? Anyway, dit zegt ‘een van de grootste aanwinsten van Hollywood die ondanks haar publieke persoonlijkheid toch een mysterie blijft’: Reveal nodigt vrouwen uit hun verhaal te vertellen, om delen van zichzelf bloot te geven die ze niet eerder hebben getoond.

Maar hoe doe je dat als vrouw, als je de drang voelt te onthullen? Halle Berry heeft niet zoals Thierry Mugler met zijn Womanity (2010) een internetplatvorm geopend waarop je al je ervaringen kunt delen met alle vrouwen. Twitteren dan maar? Of aansluiting zoeken bij een ‘deel je ervaring en emotie’-site? Anyway. Reveal heeft een aangenaam vintage-gehalte door de flacon. Op de foto indrukwekkender dan ‘in het echt’ is en – let op – ‘geïnspireerd op Halle’s herinneringen aan een favoriet kunstobject’. Het heeft volgens de actrice ‘klassieke glamour met een modern en sexy tintje’. Plus: ‘Een perfecte balans tussen tijdloze verfijning en comfortabele elegantie’. Nu ze toch aan het cliché’s strooien is: ‘Met Reveal weet je weer wat het is om natuurlijke glamour te bezitten, deze intrigerende combinatie van zelfvertrouwen, charisma, echtheid en een vleugje mystiek’. Leuk dat weer in de zin.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Reveal is een typische midprice celeb-geur: heel toegankelijk en een verpozen in vage bloemachtige nuances ‘opgevrolijkt’ met zomers fruit en afgerond met een licht-sensuele toets. De afronding van is ‘houtiger’ dan gemiddeld door de sterke nadruk op kasjmierhout ondersteund door vetiver (detecteer ik niet) en zacht gemaakt door ‘huidmusk’. Maar voor je hiervan kunt genieten, ruik je als het goed is, in het hart een zacht-zwoel boeket van frangipani (foto), oranjebloesem en iris. En voor je hiervan kunt genieten, ontwaar je in de opening een fris-fruitige golf van perzik, honingmeloen, rode bes (ruik je goed!) begeleid door mimosa.

Halle Berry: ‘Reveal heeft een perfecte balans. Het is licht, fris en hoe langer je het draagt, hoe sensueler en mysterieuzer de geur wordt. Iris is erg belangrijk in deze samenstelling, die kan soms donker of houtachtig zijn, maar ik heb voor bepaalde facetten gekozen om de geur fluweelzacht en toch fris te maken’. Mijn vraag: welke?

RUIK & VERGELIJK

Halle (2010) de eerste geur van Berry is niet het succes geworden als gehoopt. In ieder geval in Amerika. De ‘gedroomde’ oplossing: een flanker die net iets lichter, net iets gemakkelijker is om direct te begrijpen. En dat alles overgoten met een roze saus – zelfs de campagnefoto’s.

Halle Berry Halle Pure Orchid (2010)

STARGAZER 7.71 YOSH

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 9, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET S, NICHE. Een reactie plaatsen

DE FAVORIET VAN NICOLE KIDMAN

Jaar van lancering: onbekend

Laatst aangepast: 14/08/12

Neus: Yosh Han

Schijnt de verkoop een enorme boost te geven, als je aan je ‘publiek’ weet over te brengen dat een celeb één van jouw geuren draagt. Yosh kan het van Nicole Kidman zeggen. Naast haar talloze andere favorites – Tea Rose van Perfumers Workshop (1972), Eau d’Hadrien van Annick Goutal (1981), Jo Malone’s White Jasmin and Mint (2007) – draagt ze van Yosh Stargazer. Wat zegt dat over deze ‘glued to the red carpet’-actrice volgens chakra en de numerologie?

Duidelijk: deze groen-tropische bloemengeur stelt haar in staat een open verbinding met de kosmos aan te gaan. Kidman beschikt over het zevende zintuig dat het hogere met onszelf verbindt. Let wel: niet andersom. We wisten het al, toch prettig om bevestigd te zien: numerologisch is ze 1. Dus Kidman kent zichzelf, weet dat haar sterren op een lijn liggen – whatever that may mean – en dat haar vermogen tot geven en delen overvloedig en zonder bijbedoelingen is. Colorwise is ze fuchsia, en dat staat voor sensueel, energiek en vitaal. Stemming: zelfverzekerd en besluitvaardig.

Hoe hoger in de bergen, hoe dichter bij de evenaar… als je op deze plekken ‘gazed’ naar de ‘stars’, dan verwonder je je nog meer over hun mysterieuze schittering, de oneindigheid van het heelal en de ‘kleinheid van jezelf’. Maar wie zegt dat je niet in jezelf het heelal of alle sterren kunt dragen – hellup… ik lijk wel onder de invloed van Stargazer en de daaraan verbonden symboliek volgens Josh. Ga me op Happinez abonneren…

Alle gekheid op een stokje. Yosh liet zich inspireren door het narcotisch aroma van de stargazer-lily terwijl ze tijdens zwoel-zomerse nachten naar het hemelwerf met vallende sterren staarde. Met een mooie vol-bloemige ‘Europese’ geur tot gevolg die Yosh met behulp van witte gember ‘doorluchtigt’ met ‘Amerikaanse’ frisheid – ‘like the first breath of cold night air looking out over the city’, aldus de neus.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Het is echt opvallend hoe zuinig Yosh met ingrediënten speelt. Volgens haarzelf gebruikte ze alleen de (zeer vrouwelijke) stargazer-lelie (ken geen Nederlandse benaming, zie de youtube-clip stilzwijgend of met sfeervolle achtergrondmuziek) en combineerde dit slechts met witte gember. Het effect: ‘A twist of pure rockstar glam’. Maar ik ruik meer. Een groene noot, een lichte ylang-ylangtoets, iets zoetbloemigs dat neigt naar viooltje en iets zepigs als Stargazer langer op de huid zit. Maar het kan zijn dat alle deze nuances in de stargazer-lelie zitten.

Nog opvallender: iedereen die wel eens deze lelie ‘op vaas’ heeft gehad, weet hoe heftig het parfumeffect is. Voor mijn gevoel ruikt de stargazer in het echt iets gekruider wat dan door de gember versterkt moet worden. Yosh heeft hem juist meer getemperd. Leuk: Yosh vindt Stargazer ook geschikt voor mannen. Ik voeg hieraan toe: voor mannen die durven. En over deze ‘deugd’ beschikken volgens haar heel veel Italiaanse machissimo-mannen.

RUIK & VERGELIJK

Hoe meer ik ze met elkaar vergelijk, hoe meer overeenkomsten ik ruik. Kom ik bij de volgende Yosh en Ineke op terug.

Ineke Gilded Lily (2010)

SOTILLE 1.61 YOSH

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 8, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET S, NICHE. Een reactie plaatsen

KNISPEREND GROEN, KNISPEREND MEIKLOKJE

Jaar van lancering: onbekend

Laatst aangepast: 08/04/11

Neus: Yosh Han

Gister een Yosh. Vandaag een Yosh. Misschien morgen. Mijn indrukken zijn nu nog vers en hoe langer ik ze ‘opgeslagen’ laat, hoe sneller ze verwateren. Over water gesproken: zoals gisteren al vermeld, zijn de geuren van Yosh honderd procent Amerikaans. Wil zeggen: licht, crisp, transparant en aqua-achtig. Zelfs door haar meest vrijgevige en intense bloemenhuldes – Stargazer 7.71 en Omniscent 0.96 – waait op de een of andere manier een vochtig briesje. En die moet nog vochtiger zijn geworden sinds Yosh Han besloot haar pure oliën te transformeren tot eau de toillettes.

Voor haar ‘simple, understated and self-assured’ debuutparfum Sottile 1.61 geldt dat zeker. Voor diegene die het echt interesseert. Familie: klassiek-bloemig. Chakra: het derde oog, visionair, helder. Numerologie: 1, onafhankelijk, oorspronkelijk, zelfbevestiging (‘ik ben gracieus’). Kleur: roze. Staat voor – raad even mee – zachtheid, liefde, gevoeligheid.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Sottile 1.61 – Italiaans voor subtiel – zit tot aan de rand vol van lelietje-van-dalen. Deze groene, frisse, knisperende en ‘vochtige’ voorjaarsgroet bloeit bij Yosh op z’n aller-frist, alsof er een hele lichte nachtvorst overheen is gegaan. Deze bloemige frisheid wordt getemperd door ‘theeroos’. Wil dus zeggen: een zachtzoete roosnuance  aangelengd met een theenoot.

Boeiend is die onbestembare groen-luchtige noot die de hele geur omringd. Geeft Sottile 1.61 iets etherisch, iets ongrijpbaars. Op internationale parfumblogs lees je veel dat lelietje-van-dalen en theeroos (en dus Sottile 1.61) als erg ouderwetse en ‘ladylike’ bloemen worden gezien. Nooit begrepen. Hoezo kan een bloem gedateerd zijn? Wat zijn de criteria?

RUIK & VERGELIJK

Het lelietje-van-dalen is dit jaar ‘behoorlijk aanwezig’ in:

Celine Dion Pure Brilliance (2011)

En heel puur in:

Guerlain Muguet  (2011)

OMNISCENT 0.96 YOSH

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 8, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET O, NICHE. 1 reactie

EEN ODE OP KLASSIEKE GUERLAINS VOORZIEN VAN EEN ETHERISCHE TOETS

Jaar van lancering: onbekend

Laatst aangepast: 14/08/12

Neus: Yosh Han

Te koop bij: www.perfumelounge.nl

Heb net een parfumpresentatie achter de rug bij de Annindriya Perfume Lounge in Amsterdam. Tanja Deurloo presenteerde daar het merk van de in San Francisco wonende en werkende Yosh Han. Ik vind het altijd een openbaring om neuzen te horen vertellen die niet werken voor de grote merken.

Je weet dan één ding zeker: je bent gevrijwaard van alle clichés die meestal door de marketingafdeling worden voorgekauwd. Zo ook bij Yosh Han. Haar inmiddels zeven geuren zijn complex omdat ze naast haar inspiratie ook de ‘regels’ van chakra en numerologie toepast. Nu heb ik daar zelf niet zoveel mee, maar zoals zij erover vertelt, ga je geloven dat het zeker een toegevoegde waarde geeft aan haar creaties. Daarom gaat elke geur gepaard met drie nummers. De eerste refereert aan een geurfamilie, de tweede is een ‘chakranummer’ (die iets zegt over je ‘state of mind’) en de derde is gekozen volgens de numerologie-leer.

In haar eerste geur Sottile 1.61. is dat bijvoorbeeld chakra nummer 1, de fysieke identiteit, de innerlijke schoonheid. Het is volgens Yosh Han introvert, bescheiden als ‘ambient light’, geschikt voor die momenten dat je niet ‘on the loudspeaker’ wilt zijn, niet wilt opvallen. In White Flowers 1.41 is dat nummer vier. Die ‘zegt’ dus hoe we ons zelf zien. En als je weet dat deze geur een klassiek trouwboeket met moderne twist is, dan is het volgens Yosh eerst belangrijk om te weten wie jezelf bent, want de geur is ‘a love affair for yourself, before you give yourself away’.

Belangrijk is volgens Yosh dat je bij de keuze van een parfum, je ‘personae’ verwijdert om ruimte te geven aan de behoeften van je geest en gevoel. Klinkt misschien vaag en erg ‘happinez’, maar als je weet dat bij te veel mensen de keuze van een geur nog wordt bepaald door wat het verstand ze ingeeft, in plaats van hun gevoel – reden waarom zoveel geuren op marktplaats staan – dan is het misschien niet meer vaag.

Haar motto is ‘zien is beleven, ruiken is voelen’. Als je geuren ruikt, komen herinneringen naar boven die misschien nog wel intenser zijn dan bij het zien van een foto… Opvallend is dat de opbouw van Yosh’ septet dezelfde ontwikkeling heeft doorgemaakt als van haar lokale collega en vriendin Ineke. Van licht, helder en ‘crisp’ – typisch Amerikaans – naar de meer zware en meer overrompelende oosterse parfums – typisch Europees.

Dat laatste onderga je heel goed in haar meest recente parfum: Omniscent 0.96. Het is eigenlijk haar meest Europese geur. Dat wil zeggen, geïnspireerd op klassieke Guerlainparfums als Shalimar en Samsara. En omvat volgens Yosh ‘het hele spectrum aan geuren voor de grootst mogelijke veelzijdigheid’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

En veelzijdig is Omniscent 0.96 zeker. Voor mij een sterk, oosters ‘gedicteerd’ parfum met een stevige onderlaag van patchoeli. En dat is interessant. Deze plant werd niet verwerkt door Yosh. Eerst een kort-frisse opening van roze grapefruit en vijg.

Maar snel word je ondergedompeld in een bloemenweelde van gardenia, tuberoos, sering, viooltje en geranium die een (extra) sensuele onderstroom kent van ‘opium’ uit Tunesië, kruidnagel, vanille uit Madagaskar en sandelhout. Heel mooi is de werking van roze peperkorrel (foto), die geeft de oosterse zinnelijkheid een heldere en etherische toets.

Dat maakt deze ‘Europese’ geur dan weer ‘Amerikaans’. Dat geldt natuurlijk niet voor het opgevoerde marihuana (zou het de echte zijn?), maar deze ‘verdover’ geeft aan de geur ook weer iets etherisch. Eindresultaat: vol, robuust en toch fijnzinnig deze ‘vol-oosterse’ creatie uit Amerika.

RUIK & VERGELIJK

Ominscent 0.96 is inderdaad een eigenzinnige ode op het klassieke Europese parfum, zoals:

Guerlain Shalimar (1925)

Guerlain Samsara (1989)

L.12.12 EAU DE LACOSTE LACOSTE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 6, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET CIJFERS, GEURENALFABET E. 1 reactie

GEKLEURDE GEUREN

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 06/04/11

Neus: onbekend

Art direction: onbekend

Het persbericht: ‘De totstandkoming van een nieuwe geur is nooit gemakkelijk. Omdat ons geurzintuig in het centrum van het emotiegebied van onze hersenen ligt, is het een proces dat maanden of zelfs jaren van uitgebreid overleg, bereiding en verfijning vereist’. Vraag in al mijn onwetendheid: als het geurzintuig links (of rechts) in het ‘emotiegebied’ zou liggen, zou het parfumproces dan korter of langer duren?

‘Echte klassiekers zijn meer dan een som der delen: ze hebben iets magisch en verbeelden niet alleen de essentie van een merk, maar transformeren specifieke parfumelementen via een soort alchemie in abstracte stemmingen en emoties’. Raar omschreven, maar ga akkoord!

‘Om dit te bereiken, laten veel huizen zich inspireren door lokaties of persoonlijkheden. Lacoste niet. De nieuwe geurcollectie is gebaseerd op iets interessanter. Eau de Lacoste L.12.12 is geïnspireerd op een van de beroemdste kledingstukken voor mannen: het gelijknamige L.12.12 poloshirt. Deze klassieker, door René Lacoste in 1927 ontworpen en op de markt gebracht, dankt zijn stijlicoon-status aan zijn unieke, ademende piquéstof, zachte kraag, gesierd met het beroemde krokodillenlogo en het langere achterpand. Het markeerde het begin van de hedendaagse sportkleding’.

Ook akkoord met dien verstande dat in 1927 de Parijse modewereld in ban was sportieve kleding. Chanel ontwierp bijvoorbeeld een casual lijn ‘niet om sport te beoefenen, maar om ermee naar te kijken’. Jean Patou idem. En haar grote concurrente, Elsa Schiaparelli, noemde haar debutcollectie (ook in 1927) ‘pour le sport’ en was even revolutionair als de piqué-polo van Lacoste. Haar ‘gedeelde’ rok, een voorloper van het tennisrokje, deed heel wat wenkbrauwen fronsen toen Lili de Alvarez het droeg tijdens Wimbledon in 1931.

‘De essentie van het de Lacoste-polo is nu vertaald naar een collectie voor mannen. Het parfumeursteam werd uitgedaagd geuren te creëren die het kenmerkende lichte, koele en frisse gevoel van L.12.12 perfect vertalen en dit te integreren met ‘de zelfverzekerdheid die mannen voelen wanneer ze dit shirt aantrekken’. Met andere woorden: de drager van de geur moet zich net zo voelen als de tennislegende wanneer hij L.12.12 droeg tijdens zijn wedstrijden: vrij en fris. Weer akkoord. Daarnaast moest het trio ook de uitdagende, elegante stijl van het originele L.12.12 poloshirt uitdragen. Ik zeg: ‘En zo geschiedde’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

L.12.12 Blanc staat, net zoals de witte polo voor ‘pure, elegante en makkelijk draagbare eenvoud’. Opening: Een grapefruitexplosie gelardeerd met kruidige noten (kardemon en rozemarijn). Dan: ongewoonlijk voor een mannengeur, verschijnt de sensuele tuberoos. Waarom? ‘Omdat dit overrompelende ingrediënt onze diepste gevoelens blootlegt en versterkt’. En: ‘Sluit precies aan bij René Lacoste’s passie en vasthoudendheid’.

Mag zo zijn, toch ruikt de tuberoos niet zo overrompelend als je van haar gewend bent in vrouwelijke parfums – daarvoor blijft L.12.12 Blanc eerst te fris en later te houtig. De meeste actie gebeurt in de ‘baseline’, waar sensueel-mannelijke noten van leer, en suède (beide ook niet overrompelend aanwezig, maar net genoeg voor de chique indruk) en cederhout zich ‘vermengen met de onmiskenbare warmte van vetiver’. Eindeffect: crisp met elegante afronding.

Net zoals mensen hun geurkeuze laten afhangen van de gelegenheid (zoals liefhebbers de kleur van hun L.12.12 polo-shirt aanpassen) is er naast L.12.12 Blanc ook L.12.12 Blue en L.12.12 Vert – ‘geïnspireerd op twee andere typische mannenkleuren: blauw en groen’.

L.12.12 Bleu is een krachtig-koele neo-varengeur. Ofwel, stoere mannelijkheid opgeroepen met water, munt, ‘varen’ – foto – en roze grapefruit. Deze frisheid wordt versterkt door salie en eikenmos in de basis. En niet door klassieke vareningrediënten lavendel en coumarine. Eindeffect: minder fris, dan je verwacht. Eigenlijk een soort koele geur dan langzaamaan warmer (groener, aardser) wordt.

L.12.12 Vert: relaxed, fris, ‘outdoor’ en voor mij de modernste. Komt door de groene frisheid opgeroepen door bamboe omringd door een ijskoude wind van bergamot en meloen. De groenheid wordt versterkt door berkenblad. Het sandelhout ervaar je langzaam maar zeker in de basis. Toch blijft de ‘groene wind’-indruk overheersen. Eindeffect: elegant-groen doordat de frisheid wordt getemperd door berkenblad en sandelhout.

RUIK & VERGELIJK

Sportief elegant, fris-elegant of groenig elegant?

Lacoste L.12.12 Blanc (2011)

Lacoste L.12.12 Blue (2011)

Lacoste L.12.12 Vert (2011)

CUIR OTTOMAN PARFUM D’EMPIRE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 5, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET C, NICHE. Een reactie plaatsen

ARABISCH LEER

Jaar van lancering: 2006

Laatst aangepast: 18/12/15

Neus: Marc-Antoine Corticchiato

Te koop bij: www.perfumelounge.nl

CUIR OTTOMAN PARFUM D’EMPIREToch een van mijn favoriete nichemerken, die in Nederland eigenlijk niet zo serieus wordt genomen als gehoopt. Sterker, de geuren van Parfum d’Empire hebben zich teruggetrokken bij ons. Te weinig belangstelling.

Een van de redenen, zou de ‘armoedige’ en een ‘beetje foutje’ presentatie zijn. Ook de verfijnde nicheneus moet eerst met het oog verleid worden. Kan hij niet door deze flacons ‘heen kijken’, dan mist hij veel. En leergeuren-fans in het bijzonder, want Cuir Ottoman is een prachtige opgebouwde cuir. En misschien doet het verhaal achter de geur ze twijfelen.

Want, misschien ook ‘armoedig’ en een ‘beetje fout’. En dat komt omdat het al zó vaak verteld is. Ga maar na: ‘Cuir Ottoman is een regenboogkleurig leder dat de erotiek, het mysterie en de charme van Arabië onthult. Een exotisme van een door het Westen gedroomd en gefantaseerd Nabije Oosten, een reis naar het hart van een blauwe sterrennacht, naar smachtende gezangen in harems…

… de sultan, de enige die dit hof van wellust mag betreden, arriveert… het parfum van de ruiter met zich meedragend, het verwachte contrast om de erotiek vrij te laten’. Maar weest verheugd: inmiddels heeft het merk de styling/presentatie aangepast en in Nederland weer te koop bij onder meer The Perfume Lounge in Amsterdam en kun je het ook via http://www.parfumaria.com bestellen (zie haar met Marc-Antoine Corticchiato op de foto onder, gemaakt bij… The Perfume Lounge).

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

LEERBEWERKING TE FEZEn toch, zit iets in. Want Cuir Ottoman is warmte en zwoelte opgenomen door leer van de fijnste kwaliteit rijkelijk geborduurd met de ‘arabeske’ details. Bij opening ruik je direct, maar nog bescheiden, de leernoot die mooi wordt opgezogen door iris. Het effect: dierlijke warmte vermengd met een houtige zachtheid. Egyptische jasmijn in het hart zorgt voor een licht (maar sensuele) bloemige toets…

En dan begint het leer pas goed te werken, te ademen, als verwarmd door de zon die schijnt over de zich eindeloos uitstrekkende woestijnen. En geen oase in zicht. Je raakt bevangen door een mirage, zinsbegoocheling. Marc-Antoine Corticchiato roept het op met styrax (benzoïne) die hij voor het extra leereffect laat verbranden (met behulp van wierook denk ik). Heel mooi. Hoe langer op de huid, hoe zachter het leer van Cuir Ottoman wordt. Eerst met tolubalsem, dan met cistus labdanum, daarna met de sensuele zoetmakers vanille en tonkaboon. Zacht, maar stoer leer. Verfijnd, niet ruig.

RUIK & VERGELIJK

Heel oud en heel heftig leer:

Sanata Maria di Novelle Peau d’Espagne (1901)

Heel klassiek en heel geliefd leer:

Chanel – Les Exclusifs – Cuir de Russie (1924)

Heel ruig leer:

Mona di Orio – Les Nombres d’Or – Cuir (2010)

Heel groenig-gekruid leer:

Barry Lyndon Maria Candida Gentila (2010)

PURE BRILLIANCE CELINE DION

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 4, 2011
Geplaatst in: CELEB FRAGRANCES, GEURENALFABET P. Een reactie plaatsen

(ZE IS) GEWOONWEG BRILJANT

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 04/04/11

Neus: Harry Fremont

Nee, het is geen nieuw glam-parfum van Chopard. Pure Brilliance – we lezen het persbericht – ‘weerspiegelt de natuurlijke glamour van de zangeres en is bedoeld voor vrouwen met een ongekende passie voor het leven. De geur is een fantastisch nieuw product van de bekroonde, uitermate populaire internationale topartiest Celine Dion en Coty’. Dat is heel mooi en wordt nog mooier: ‘Ze heeft een stem en ziel die vrouwen diep raken, zij is gewoonweg briljant; daarom hebben we deze geur samen gemaakt’. Inderdaad mannen niet echt, die raken vaak kriegel – persoonlijke ervaring – als Dion haar vocale grenzen aan het verkennen is.

En wat is de geur toch romantisch en vol verlangen. Dit zegt de met vijf octaven begiftigde nachtegaal: ‘Pure Brilliance gaat om de glans en schoonheid in het hart van elke vrouw. Het is de innerlijke energie die een vrouw uniek maakt’. Maar goed voor Celine Dion dat veel vrouwen hierin heel lang blijven geloven en – hopen – dat hun mannen/vrienden/partners hun Pure Brilliance cadeau doen waardoor ze alleen maar van Dion ‘zwijgend’ hoeven te genieten.

Over de presentatie: ‘Pure Brilliance zit verpakt in een prachtige flacon in de vorm van een smaragd. Door de drie randen aan de zijkanten ontstaat een wisselwerking zodat het flesje licht uitstraalt en glanst. De goudkleurige hals en paarse dop zijn opvallende accenten en zorgen voor een luxe finish met een modern karakter’. En hoe ontstaat zo iets prachtigs? ‘Celine inspireert ons met haar unieke bravoure en zo zal Pure Brilliance de vrouw inspireren die het parfum draagt’. Aldus Coty.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Schrijf het vaker, en doe het weer. Hoe zou Pure Brilliance geroken hebben als Coty had gekozen voor kwalitatief betere ingrediënten. Want de geur opent aanstekelijk met fris fruit: peer en appel op een bed van groene bladeren. Fresia zorgt ervoor dat deze frisheid een bloemige noot krijgt die wordt voortgezet in het hart. Daar bloeit net zo aangenaam fris kamperfoelie (met zijn honingaccent) en lelietje-van-dalen: intens groen en dauwachtig. En dit alles afgerond met zachte houtsoorten. Het effect: ‘Net zo magisch als de stem van Celine. Elke noot van Pure Brilliance weerspiegelt een deel van de talenten en persoonlijkheid van de zangeres: vrolijkheid, levenslust, sensualiteit en bezieling’.

RUIK & VERGELIJK

Het lelietje-van-dalen, bloeit dit jaar ook heel anders, heel puur en slechts voor 1 dag (31 april) in (bespreek in binnenkort):

Guerlain Muguet (2011)

LOVE COCO – WE LOVE NEW YORK – HONORE DES PRES

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 3, 2011
Geplaatst in: ECO, GEURENALFABET L, NICHE. Een reactie plaatsen

BUIGEND OVER EEN KOM SAJOER LODEH

Jaar van lancering: 2010

Laatst aangepast: 03/04/11

Neus: Olivia Giacobetti

Love Coco. Wat zullen de huidige moneymakers van Chanel hiervan eigenlijk denken? Niets of toch iets? Misschien slaat mijn verbeelding op hol. Zit namelijk zo: het couturehuis doet er alles aan, tot bijna vervelens toe – ‘wist je dat de stiksels van haar klassieke tas in feite de patronen vormen van de tegels van de speelplaats van het klooster waar ze als wees opgroeide’ – om het turbulente leven van de oprichtster, Gabrielle Chanel (voor intimi Coco) naar het ‘nu’ te vertalen. Met name de cosmetica-afdeling presenteert aan de lopende band nouveautés die op de een of andere manier met Coco gelinkt zijn. Geldt inmiddels ook voor de parfumafdeling. De beste voorbeelden: de geuren Coco (1984) en Coco Mademoiselle (2001).

Het ‘fijnste’ voorbeeld: de neo-nichelijn Les Exclusives. Inmiddels 14 stuks, alleen verkrijgbaar in de Chanelboetieks en één ‘gewone’ parfumerie (Place Vendôme in Welvegem, België), die op de een of andere manier allemaal gelinkt zijn met het leven van ‘de kleine zwarte stier’, zoals de schrijfster (en Coco’s vriendin) Colette haar noemde. Ik kan me dus indenken dat ‘onbekenden’ Love Coco associëren met het couturehuis. Niets is minder waar. Love Coco is een letterlijke interpretatie in geur van cocos door Olivia Giacobetti voor het 100 procent eco-vriendelijke parfumhuis Honoré des Prés.

Zuiver genieten van een sensuele geur dus die voor mij een originele interpretatie is van het gourmandprincipe. Geen banketbakkerij-verwennerij, wél een ontmoeting met de Aziatische keuken. Ruik ik aan Love Coco, dan lijkt het alsof ik een Indonesische sajoer lodeh aan het bereiden ben. Warm, zwoel, kruidig. Alleen had er wat mij betreft mij sereh (citroengras) en het blad van djeroek poeroet (kaffirlimoen) toegevoegd kunnen worden voor de zonnige-citrusfrisse exotische noot in de opening. En ondertussen vraag ik me toch af: wat zou er gebeuren als Chanel een geur zou lanceren die puur naar coco(s) zou ruiken? Cent Percent Coco. Of slaat mijn verbeelding nu toch op hol?

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Love Coco? I love Olivia Giacobetti! Ik vind haar als neus zo interessant omdat ze zonder ‘vooroordelen’ de wereld van geuren interpreteert. Ze is een kunstenaar, in die zin dat ze zich kan verplaatsen in andere werelden, dat ze de drang voelt om via haar talent werelden op te roepen die in ons ‘geurgeheugen’ – wil zeggen: als parfum – nog niet bestaan. Doet ze ook met Love Coco. Dit is een ‘strak geredigeerde’ geur. Wil zeggen, met minimale middelen het optimale mogelijk tot uitdrukking brengen.

Dus heel simpel: de geur van kokos. Inderdaad opgeroepen met kokos, maar gelardeerd met korianderblad en vanille (rijkelijk toegepast by the way). En voor de finishing touch tonkaboon en sandelhout, deze twee maken het geheel nog zachter en meer ‘voelbaar’. That’s it. Bijna onvoorstelbaar, maar Olivia Giacobetti maakt met deze geur duidelijk hoe ‘rijk’ en divers cocos is: zwoel, knisperend, ‘wit’ en zonnig. En, prima, als je vindt dat Love Coco naar Bounty ruikt.

RUIK & VERGELIJK

Er zijn weinig geuren die me echt, daadwerkelijk tot ontroering weten te brengen. Huilen is een groot woord. Maar ‘emotioneel’ genieten van parfum alsof je kijkt naar het schilderij Meisje met parelketting van Johannes Vermeer, dat heb ik zelden ervaren. Wel toen ik voor het eerst de volgende geur rook, ook gemaakt door Olivia Giacobetti. Wow!

L’Artisan Parfumeur Dzing! (1999)