LEGEND MONTBLANC

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 16, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET L. Een reactie plaatsen

VOOR DE MAN MET KARAKTER

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 16/04/11

Neus: Olivier Pescheux

Model: Simon Clark

Fotografie: Peter Lindbergh

Brutale en dus gewaagde naam voor een geur. Want is het niet meestal zo dat ‘anderen’ bepalen of een persoon, product of zelfs een geur een legende is of wordt. Nu heeft Montblanc (anno 1906) wel een echte legende in zijn assortiment: het Meisterstück Writing Instrument dat sinds de verschijning in 1924 geldt als een van de beroemdste vulpennen. Maar gezien – zegt het persbericht – bij Montblanc de focus ligt op innovatie en vernieuwing, wordt de collectie constant uitgebreid met geraffineerde producten die symbool staan voor excellentie en, net zoals het Meisterstück Writing Instrument, de potentie hebben een cultstatus te krijgen. Misschien wel de nieuwste geur voor de man: Legend. Montblanc: ‘Als schrijven de visuele expressie van de ziel is, dan is parfum zijn onuitgesproken, onderbewuste taal. Parfums vertellen verhalen, vormen emoties, roepen poëzie op. Ze omhullen de huid, schrijven in transparante inkt wat de vulpen zwart op wit op papier zet.

Waar het om gaat, is wat er overblijft aan verbeelding, meer dan wat er te zien is’. En dat is toch mooi omschreven. By the way: Legend is niet gemaakt voor de doorsnee-man. Wel voor hem die ‘subtiliteit boven openlijke uitleg verkiest’, die ‘vrijmoedig en zelfverzekerd is, liever behouden dan spraakzaam’ en volgens ‘zijn gevoelens, moed en overtuigingen leeft’. Maar het mooiste toch wel: het gevoel dat deze Legend-man aan anderen overbrengt: ‘Zonder een woord te zeggen, voelen we zijn bedoeling en verbintenis, zijn smaak voor het authentieke, zijn liefde voor passie en plezier’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Legend is een elegante klassiek-mannelijke geur. Categorie: fougère. Dit varenidee ruik je direct in de opening, want essentieel voor een fougère is de combinatie van lavendel (foto) met bloem-fris bergamot (Calabrië). De toevoeging van litsea cubeba (exotische verbena) heeft net zoals bergamot een opwekkend citrusaroma en vormt het moderne component. Het hart is donker en groen door een overdosis evernyl (de synthetische variant van eikenmos).

Wordt vermengd met pomarose – een nieuw ontwikkeld ingrediënt met facetten van roos en appel. Eveneens het moderne component. Ook typisch fougère. Een klassieke fougère kan niet zonder coumarine met die eigenaardige ‘half hooi, half biscuit’-noot die ook nog enigszins fris is. Je ruikt het, omringd met zacht sandelhout, op aangename wijze in de basis van Legend.

RUIK & VERGELIJK

De klassieke varengeur lijkt weer herontdekt te worden. Daarom is het goed te ruiken aan de geuren die ten grondslag lagen aan dit lid aan van de parfumfamilie:

Houbigant Fougère Royale (1882)

Paco Rabanne Pour Homme (1973)

TEA ROSE THE PERFUMER’S WORKSHOP

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 15, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET T, KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN. Een reactie plaatsen

EEN ‘GELAKTE’ THEEROOS

Jaar van lancering: 1972

Laatst aangepast: 15/04/11

Neus: onbekend

Ik vraag wel eens aan geurgekken: als je je brandende huis moet ontvluchten en je kunt tijdens de benen nemen nog één parfum grijpen, welk wordt het? Vroeg het onlangs aan een van mijn kakelverse medewerkers – Maria van Geuren. Die hoefde niet lang over na te denken: ‘Tea Rose… is voor mij heilig’.

The Perfumer’s Workshop is een van de eerste nichehuizen die, voordat het begrip niche in de parfumerie nog uitgevonden moest worden, heel voortvarend en geloofwaardig van start ging, maar in no time zijn ziel verloor (of verkocht) met als treurig eindresultaat dat het huis eigenlijk niet meer bestaat. In ieder geval heeft het geen officiële site. En wat een onzingeuren zijn er vanaf 1990 gelanceerd. Van Samba (1988) verschenen ongeveer 20 variaties.

En de eerste en de beste – Tea Rose dus – werd in 1999 onnodig uitgebreid met Tea Rose Amber, Tea Rose Jasmine en Tea Rose Musc. Zo te ruiken, is er ook flink gesleuteld aan de oorspronkelijke versie. Nu rook die al behoorlijk, maar aangenaam synthetisch – ja, dat bestaat – door de roos te omlijsten met een goedkoop-platte aldehyden-soort met een heel ijl en tegelijkertijd heel vol bloemeneffect tot gevolg. In de versie die ik nu ruik, heeft een nog goedkopere sandelhout zijn entree gemaakt. Om over de neo-gele kleur van de jus maar te zwijgen, doet bijna pijn aan de ogen. En dan hebben we het nog niet gehad over de lullige, very very cheap spraydop. En toch…

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

…. de geur blijft lekker. Niet vanwege zijn verfijning, wel vanwege de rechtlijnigheid. Tea Rose overvalt en overrompelt. Een roos die je in het gezicht slaat. Doet me denken aan die ‘zuivere’ rozenessences die je in Egypte en India kunt kopen, maar ‘made in France’ zijn en geen druppel roos bevatten. Je weet eigenlijk of het nu lekker of vies is.

Dit zijn de ‘officiële’ ingrediënten: bergamot (heel, heel even in de opening), dan natuurlijk de roos. Heel vol, heel ‘gelakt’ en vettig (volgens mij door aldehyden) wat versterkt wordt door tuberoos (foto) en lelie die ik niet kan detecteren. En dit alles rust op een bedje van ceder-, rozen- en sandelhout, waardoor Tea Rose ook een zekere zepigheid krijgt. Het idee van de theeroos ontgaat me eigenlijk, daarvoor ontbreekt een zekere luchtigheid, een zekere poëzie.

Zo ervaart Maria van Geuren haar sacrale parfum: Tea Rose is plat, maar soms kan plat fijn zijn. Tea Rose is voor mij ongekende blijdschap. Geen zwoele roos, maar bruisend en simpel. Eenvoud siert in dit geval. Net een flirt (na een complexe relatie) die je laat gieren van de lach. Eentje die zorgeloos is en jezelf zorgeloos laat voelen, die je fijne genotmomenten geeft en weet dat het daarbij blijft. Een heerlijke vent die je even rust geeft zonder ingewikkelde zaken ernaast. Een vluchtige, beetje domme minnaar die er lekker uitziet en vooral ‘moet-ie doen waar-ie goed in is en verder moet-ie zijn kop houwuh’.

RUIK & VERGELIJK

Zo moet volgens mij een zuiver rozenparfum eigenlijk ruiken:

Caron Rose (1949)

Annick Goutal Rose Absolue (1984)

Lorenzo Villoresi Donna (1994)

Guerlain Idylle Eau de Toilette (2010)

MON JASMIN NOIR BULGARI

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 15, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET M. Een reactie plaatsen

ZWARTE JASMIJN ‘ALLEEN VOOR JOU’

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 15/04/11

Neus: Sophie Labbé, Olivier Polge

Model: Kirsten Dunst

Fotografie: onbekend

Fotoshopper: onbekend

Sommige merken hebben het niet nodig om via parfum de kwintessens van een vrouw te verbeelden. Ze hebben genoeg autoriteit waardoor je de geuren als het ware voor lief neemt. Want, net zoals Andre Hazes: je gelooft in ze. Telkens als ze een geur presenteren, ben je geïnteresseerd. En al die toeters en bellen… denk je daar nog aan als je in de parfumerie staat? Geldt ook voor Bulgari. En toch, elke keer doen ze het weer. Dus ook met Mon Jasmin Noir.

Dit zegt het persbericht: ‘Een ode aan de jonge en verleidelijke vrouw die haar persoonlijkheid uit met een levendige geest, maar nooit roekeloos omspringt met haar verfijnde, onweerstaanbare en kunstige schoonheid’. Tjonge, tjonge, wie gelooft hier (nog) in en wie vraagt zich af of dit wel klopt als je naar de ambassadrice kijkt? Verder: ‘Intuïtieve sensualiteit en tedere onschuld versmelten tot een fascinerend spel van verleiding, dat vertolkt wordt door de briljante akkoorden van haar parfum: Mon Jasmin Noir belichaamt perfect de magie van de intieme band tussen de vrouw en haar geur’. Voor mij hoeft het niet, maar ik ben geen vrouw. Ook niet in het diepst van mijn gedachten. En: wat doet die leeuw bij (de behoorlijke ‘facial’ gemanipuleerde; is ze het wel?) Kirsten Dunst? Mon Jasmin Noir heeft voor mij niet wilds en animaals.

Eerder iets zoets en gourmandachtig, zoals de ‘beboudoirde’ Dunst in haar vertolking van Marie Antoinette in de gelijknamige film (2006) van Sophia Coppola. Mon Jasmin Noir moet je zien als een flanker (in een mooie flacon, dat dan weer wel) die je als Bvlgari-parfumfan vast aan het merk houdt, en dient als ‘opwarmertje’ voor de geplande lancering dit najaar van een nieuw ‘groot’ Bvlgari-parfum.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Mon Jasmin Noir is een lichte variatie op Jasmin Noir. Ofwel een minder overrompelende interpretatie van de denkbeeldige zwarte jasmijn, want die bestaat niet ‘in het echt’. De geur volgt het parfumparcours van jasmijn zoals die bloeit van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat.

Dus van teder en fris tijdens het ochtendgloren, naar ‘warm’ en zinderend rondom twaalf uur tot zeer sensueel als de sterren aan het firmament verschijnen. De ochtend breekt aan onder een frisbloemig gesternte van cederappel (of muskuscitroen waarvan sukade wordt gemaakt) en lelietje-van-dalen. Hoe verder de uren vorderen hoe duidelijker de jasmijn zich manifesteert. Olivier Polge kruidde hiervoor de ‘weelde van Arabische jasmijnabsolue met de exquise jeugdigheid van een verbazingwekkende jasmijnvariëteit: winterjasmijn (jasminum nitidum), ook wel bekend als sterjasmijn: stralend, fris en elegant’.

Nu neemt Sophie Labbé het stokje over door Mon Jasmin Noir te sublimeren met sensuele, fluwelige toetsen van ‘kasjmierhout’, cederhout en patchoeli, gebundeld (de nacht is aangebroken) in uitgelezen romige nuances van musk gelardeerd met noga-accenten. Ofwel: jasmijn weer ‘gourmand gemaakt’.

RUIK & VERGELIJK

Niet moeilijk:

Bulgari Jasmin Noir (2008)

NOA SUMMER EDITION 2011

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 14, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET N. Een reactie plaatsen

ZIN IN ZOMER? ZEN IN ZEE?

ZIN IN ZEE? ZEN IN ZOMER?

Jaar van lancering: 14-04-11

Neus: onbekend

Geschreven door: Maria van Geuren en Pope of Perfumes

Noa zag in 1998 het licht en werd alom geprezen vanwege de geslaagde interpretatie van new age en Zen in de ketenparfumerie. Om te garanderen dat de trouwe gebruiksters niet na een of twee gekochte flacons afhaken, werd de wereld van Noa uitgebreid. Noa is als het ware ‘binnen Cacharel’ een merk op zichzelf geworden.

Dit jaar is Noa voor het eerst in een echte zomerse stemming. De verandering is subtiel, maar duidelijk. Door deze ‘aquarel’-geur, ruik je de basis van Noa. Poëtischer gezegd: Noa Summer Edition 2011 is een weldadige, waterige ‘geurdeken’ die je laat dromen van de zee en azuurblauwe parelkettingen om je nek.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Dit keer is de parel in de flacon een echte zeeparel die een frisse, waterige (mogelijk gemaakt door aldehyden) en tegelijkertijd zonnige golf verspreidt waarop mandarijn, appel en citroen dartel rondspringen. Die worden gekoppeld aan de openingsnoten van Noa: koriander en een ‘groen plantenakkoord’.

In het hart wordt van Noa Summer Edition 2011 wordt de pioenroos uit Noa gekoppeld aan de zonnebloem. Het effect: de geur wordt iets zonniger, warmer. In de basis, herken je ook weer de basis van Noa: benzoïne, koffie en witte musk. Dit keer zonder wierook. Maar het zijn de aldehyden die voor de zomerse impressie zorgen.

En toch, ondanks de ‘zeesensatie’, blijft het toch een echte Zen-geur. Mooi om te ervaren dat frisheid gracieus overloopt in de zepige en romige musk- en houtnoten van de basis.

RUIK & VERGELIJK

Zoveel parels, zoveel geuren:

Cacharel Noa (1998)

Cacharel Noa Fleur (2002)

Cacharel Noa Perle (2006)

Cacharel Noa Dream (2009)

JASMINORA – AQUA ALLEGORIA – GUERLAIN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 14, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET A, GEURENALFABET J. Een reactie plaatsen

IN DE WOLKEN MET JASMIJN

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 14/04/11

Neus: Thierry Wasser

Model: Natalia Vodianova

Fotografie: Paolo Reversi

Flaconontwerp: Robert Granai

Elk jaar weer een verrassing welke verfrissende tuin Guerlain voor ons ontdekt heeft. Wat dat is het idee achter de Aqua Allegoria-reeks: authentieke eenvoud zonder clichés; moderne frisheid gebottled waardoor tuinen beginnen te leven. Sommige tuinen sluiten na een seizoen hun poorten, sommige blijven toegankelijk. Sterker ze zijn opnieuw aangelegd.

Zo vertelde ‘Guerlain’ me onlangs tijdens de presentatie van de La Petite Robe Noire 2 in Brussel dat Thierry Wasser deze ‘blijvers’ heeft gesublimeerd: Herba Fresca en Pamplelune (beide uit 1999) en Mandarine Basilic (2007). Gaan we binnenkort even ervaren. En van mij mogen Pivoine Magnifica en Orange Magnifica (beide 2005) door Thierry Wasser ook opnieuw geopend worden.

Jasminora is het nieuwe olfactorische hoofdstuk in de Aqua Allegoria-reeks. Dit zegt Guerlain: ‘In deze frisgroene, bloemige geur zet jasmijn van begin tot eind de toon. Fluweelzacht deze als het ware gemetamorfoseerde jasmijn – lichter en luchtiger. Minder honingachtig, minder onstuimig. Een getemde jasmijn zonder zijn mooie ziel te verliezen: een jasmijn met het hoofd in de wolken’. Guerlain vergezelt Jasminora met een kleine ‘oosterse’ geschiedenis van de jasmijn: ‘Van oudsher worden de bloemen geassocieerd met liefde, hoffelijkheid, verleiding, aantrekkingskracht en ultieme vrouwelijkheid. Volgens sommige legenden parfumeerden koninginnen en godinnen zich met de geur van jasmijn om hun minnaars of tegenstanders aan zich te onderwerpen. De verhalen laten zich heerlijk met plezier en verbeeldingskracht vertellen, onophoudelijk schommelend tussen droom en werkelijkheid’. Wow!

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Over de compositie zelf: ‘Op de warme gronden van Calabrië heeft Wasser met lokale producenten de sinds enkele jaren gestaakte teelt van de jasminum grandiflora hervat’. Wat is er zo bijzonder aan deze jasmijn? Wasser: ‘Hij bezit sensualiteit en onschuld, is minder fruitig dan jasmijn uit Grasse en lichter dan de Indische of Egyptische variëteiten; eerder plantaardig dan dierlijk’. Wanneer ik weet dat galbanum (tekening) in een geur wordt gebruikt, dan raken mijn neusvleugels geprikkeld.

En het is voor het eerst dat ik deze frisgroen-sensuele hars zo duidelijk gekoppeld zie aan jasmijn. En dat ruik je. Galbanum versterkt de frisse noten van de Calabrische jasmijn. Alsof er een groene schaduw over de tere bloemetjes valt. De frisheid van jasmijn wordt extra geaccentueerd door ‘een vleugje bergamot’ en witte bloemen die ‘van zichzelf’ ook fris en groen zijn: fresia (ruik je goed), cyclaam en lelietje-van-dalen.

Het effect: de eenvoud zelve. Puur natuur. Luchtig. Een hemelse jasmijn die reikt naar de wolken. En om te garanderen dat dit onschuldige geurgenot niet te snel vervliegt, wordt Jasminora verankerd door amber- en muskachtige noten.

RUIK & VERGELIJK

Leuk, de Aqua Allegorie stond ook vorig jaar in het teken van jasmijn. Het betrof zijn ‘boerse’ familielid:

Guerlain Aqua Allegoria Nymphéa (2010)

SAMPAGUITA ORMONDE JAYNE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 14, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET S, NICHE. Een reactie plaatsen

LINDA PILKINGTON PROMISES YOU…

… A DELICATE JASMIN SCENT

Jaar van lancering: 2005 (?)

Laatst aangepast: 14/04/11

Neus: Linda Pilkington

Ik had er nog nooit van gehoord: sampaguita. Spaans voor een sambacjasmijnvariëteit. De naam is gebaseerd op de Philipijnse woorden ‘sumpa kita’. Betekent: ‘Ik beloof je’. De sampaguita is de nationale bloem van de Philipijnen waar die lokaal ook bekend is onder: sambac, sampagung, campopot, lumabi, kulatai, pongso, malur en manul. Hoe Linda Pilkington deze fijnzinnige bloem heeft ontdekt, is me onduidelijk. Maar de sampaguita lijkt voor haar gemaakt. Fijnzinnig, licht, zoet en vrolijk waarover heen de tropische zon straalt. De naar deze bloem genoemde geur van Pilkington, bevestigt weer eens haar onvoorwaardelijk liefde voor exotische bloemen. En het mooie: Pilkington laat ze in hun waarde, versiert ze niet teveel met verhullende ingrediënten, weet elke keer geurnuances te vinden waardoor haar Osmanthus, Frangipani, Champaca en Tiare (verschijningsdata onduidelijk) meer dan solifleurs zijn.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

De eerste indruk: een zoetzachte, koude rilling van perzik, citroen en lychee, alsof je van een sorbet geniet. Wordt opgeroepen met inderdaad dit fruit, maar heel subtiel. Vooral teveel lychee in de opening kan een geur te zoet en daardoor te plat maken. Niet bij Sampaguita. En uit deze waterachtige fruitsfeer bloeit de Philipijnse jasmijn omhoog, begeleid door fresia, lelietje-van-dalen en waterlelie. En weer heel subtiel: zacht en toch de groene noten van deze drie bloemen benadrukkend.

De roos neem ik niet echt waar, daarvoor wiegen de jasmijn, fresia, lelietje-van-dalen en waterlelie te mooi door elkaar. Even mooi in Sampaguita: de basis. Die ondersteunt het hart, maar overheerst niet. Daarvoor zijn de sensuele noten van musk en ambrette, en de aardsheid van vetiver (foto) en mos te evenwichtig gedoseerd. Het is een groen-sensuele voedingsbodem waarop haar Sampaguita bloeit.

RUIK & VERGELIJK

Terwijl ik deze review schrijf, kijk ik de hele tijd op mijn bureau naar:

Guerlain Aqua Allegoria Jasminora (2011)

FOREVER MOSCHINO

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 13, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET F. 1 reactie

FOREVER & EVER MOSCHINO!

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 13/04/11

Neus: Nathalie Lorson

Model: Josh Beech

Fotografie: Alasdair McLella

Geschreven door: Maria van Geuren en Pope of Perfumes 

Altijd weer leuk om een nieuwe geur van Moschino te ontvangen. De reden: de opvolgers van de ontwerper (1950-1994) die het huis in 1983 oprichtte, zijn even gek als Franco op drama, spanning, humor, vette knipogen en dat alles gepresenteerd in een ‘vaderlandslievende’ setting. Ook dit keer stelt Moschino niet teleur: de stoere machofles van Forever laat je gewoon lachen. Over the top. Dan de naam. Forever. Forever wat? Forever wie? Wordt in het persbericht geen woord over gerept. Maar het heeft iets theatraals. Alsof je de naam van de persoon aan wie je deze geur schenkt van de daken zou willen schreeuwen: ‘Forever…’ Net zoals de megadop: net een billboard van een film of het bord Hollywood in de bergen bij Los Angeles. Gewoon een ‘lekkere’ aandachtstrekker.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Geldt dat ook voor de inhoud? Yep, alleen is in feite daar niets theatraals aan. Forever is een klassieke geur met kracht. Parfumfamilie: neo-fougère. Ofwel een fantasie, een idee gebaseerd op de geuren die je opsnuift in een vochtig bos. Fris, vocht, mos, hout, groen gebladerte. Forever opent met bergamot en kumquat (doet je watertanden) dat zorgt voor een beetje zoetige frisheid, zoet steranijs zorgt voor een tintelend effect.

Het hart is donker door bittergroen salie, prikkelend door zwarte peper en zalvend door tonkaboon. Het effect van dit trio: warm en pittig-intens. De dry down is houtig en romig door sandelhout en musk. Kortom, voor de ketenparfumerie een aanwinst. Forever heeft klasse en power. Niet echt geschikt voor de ideale schoonzoon, wel voor zo’n type die met humor kwajongensstreken uithaalt, maar vrouwen ook de adem beneemt – leve het cliché – strak in het pak. Klassieke macho dus. En: hoe zouden vrouwen ruiken als ze Forever dragen. We denken: stoer én sexy!

RUIK & VERGELIJK

De klassieke (aromatische) varengeur is bezig met een voorzichtige comeback. Zijn nieuwe familielid ook: de neo-fougère. De oude benadrukt de coumarine-lavendel-combi, de tweede zoekt voor dit duo alternatieven.

De inspiratiebron:

Houbigant Fougère Royale (1882, 2010)

De klassieker:

Paco Rabanne Pour Homme (1973)

Een nieuwe fougère:

Montblanc Legend (2011)

Een nieuwe neo-fougère:

Lacoste L.12.12 Blue (2011)

FLEUR CHERIE L’OCCITANE EN PROVENCE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 13, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET F. Een reactie plaatsen

ORANJEBLOESEM GEKLEEFD AAN HOUT EN MUSK

Jaar van lancering: 2010

Laatst aangepast: 13/04/11

Neus: onbekend

De ene fleur d’oranger-geur is de andere niet. Dat blijkt wel uit Fleur Chérie van L’Occitane. Voor mij is het nieuwe info, maar volgens L’Occitane droegen tijdens de middeleeuwen bruiden op weg naar het altaar guirlandes van oranjebloesem in hun kapsel. Dat moet aangenaam geroken hebben, wetende dat tijdens deze ‘donkere’ periode in kerken de lucht vaak was bezwangerd met de geur van wierook om de stank van gelovigen en bedevaartgangers te maskeren. Wierook en oranjebloesem… een verrassende geurervaring.


Zo ver gaat L’Occitane niet. In Fleur Chérie verspreidt oranjebloesem zijn zoete, frisse en bloemige nuances begeleid door een sterke houtachtige basis besprenkeld met ‘katoenzachte’ musk. Aan deze geur is trouwens een uitgebreide verzorging- en make-uplijn toegevoegd, zodat je op multi-zintuiglijke wijze oranjebloesem kunt ondergaan.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Heel eerlijk zeggen: de pure zonnige geursensatie eigen aan oranjebloesem is minder spectaculair present dan gehoopt of verwacht. De reden: de oranjebloesem wordt hiervoor te veel omringd met andere ingrediënten waardoor je eerder het idee hebt van een bloemig-houtig parfum.

Merk je direct in de opening: een zoet-groene golf van neroli en zwarte bes waarover een milde citruswind waait. In het hart van Fleur Chérie ruik je vervolgens inderdaad de oranjebloesem vermengd met zonnig jasmijn. Maar het is vooral de basis waardoor de oranjebloesem ‘anders’ gaat ruiken: veel cederhout, veel musk en iets minder patchoeli.

RUIK & VERGELIJK

Oranjebloesem blijft verdomde populair. Meer weten over de moderne geschiedenis van de bittere sinaasappelboom, lees:

Lancôme Ô de L’Orangerie (2011)

Een klassieke fleur d’oranger:

Prada The Exclusive Collection N°4 Fleur d’Oranger (2003)

Een nieuwe fleur d’oranger:

Lush Orange Flower (2010)

DKNY WOMAN ENERGIZING DONNA KARAN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 13, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET D. Een reactie plaatsen

WANNEER WORDEN PARFUMS OOK

GESCHIKT VOOR ORALE CONSUMPTIE?

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 13/04/11

Neus: (helaas) onbekend

Geschreven door: Maria van Geuren en Pope of Perfumes

We hebben het al eerder geschreven: we vinden DKNY Woman (en de variaties die erop volgden) zo vreemd en weirdo. Ze verkennen de grenzen van geuren, neigen naar gourmand, maar dan anders. Zeg maar sterke drank; wij zijn geneigd ons gehemelte met DKNY Woman Energizing te besprayen. Het knappe: veel van de ingrediënten die worden gebruikt, kun je niet een, twee, drie, hupsakee in een parfumblender kieperen en shaken maar… Neem vodka, bestaat niet als geur. Daar moet je als neus diverse geurmoleculen voor blenden om deze, beetje vette, fluwelige watersmaak ‘te pakken’ te krijgen. Prachtig deze mix van bloemen en ‘alcoholica’.

DKNY Woman Energizing is zoals New York moet aanvoelen op een zomerse dag. In real life, niet echt verleidelijk: druk, smog en ‘stadsgeuren’. Maar als fantasie zie je jezelf ‘lazy on a sunday afternoon’ lanterfanten en genieten in Central Park. Voor de echte fans: de modellen van DKNY Woman en DKNY Men zijn ververst in 2009. Esther Canadas en Mark Vanderloo maken pas op de plaats voor Anja Rubik en Sasha Knezevic – zie foto onderaan.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

DKNY Women Energizing: een uitbarsting van fris geweld in zeer positieve zin. New York viert zomerfeest en iedereen mag komen. Wat voor verrassingen heeft het geurenbuffet in petto?

De amuse gueule: knisperend, bittergroen tomatenblad om van te smullen. Zo fijn ‘gesneden’ én dat ruik je! ‘Weggespoeld’ met bloedsinaasappel en koude vodka. Drink ik nou een bloody mary, of heb ik mezelf ermee besprayed? Bij de volgende gang arriveren waterlelie, orchidee en narcis. Zacht, lief en ‘waterig’. Ze garanderen dat de vodkacocktail je niet te veel beneveld. Tulpenboom- en berkenschors zorgen voor de rust, dat je met beide benen op de grond blijft. Lang blijft dit alles hangen. Zeer lang zelfs.

RUIK & VERGELIJK

Donna Karans DKNY Women Energizing is de calorievrije versie van:

Donna Karan DKNY Women (1999)

FUEL FOR LIFE DENIM COLLECTION DIESEL

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 13, 2011
Geplaatst in: GEURENALFABET D, GEURENALFABET F. Een reactie plaatsen

MEER GUCCI DAN DIESEL

MEER LUXE DENIM DAN CASUAL DENIM

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 13/04/11

Neus: onbekend

Model: He: Marlon Teixeira, She: is er (nog) niet

Fotografie: Terry Richardson

Geschreven door: Maria van Geuren en Pope of Perfumes

We dachten dat de jeansgolf in de parfumerie – ooit in gang gezet door Gianni Versace in 1994 – nu echt voorbij was. Not dus. Esprit lanceert er dit jaar twee en zelfs Diesel, de uitvinder van denim als chic-alternatieve lifestyle, gelooft er (nu pas) in. Volgens Diesel is denim zo vanzelfsprekend, dat we bijna de geschiedenis en de symbolische waarde ervan in de westerse cultuur zijn vergeten. Even zigzaggen: ooit werd deze werkmanskleding gedragen door Amerikaanse pioniers die ‘go west’ gingen. Effecten als ‘stonewashed’ en ‘used’ bestonden toen nog niet. Jeans kregen dit nu zo gewilde effect door ze gewoon te dragen tijdens het robuuste werk.

Na de Tweede Oorlog ontwikkelt zich denim tot hét ‘showmodel’ voor de ‘rebels without a cause’ die eigenlijk tegen iedere vorm van autoriteit waren. De bekendste inspiratiebron: James Dean. Moving on swiftly… in jaren tachtig verschijnt jeans op de Parijse catwalk, wordt dus chic. Versace lanceert zelfs couturejeans – ook in geuren in 2002. Diesel gaf begin jaren negentig – onder invloed van grunge – denim zijn subversieve uitstraling terug door het te bewerken met nieuwe was- en coupetechnieken. Dit alles, gecombineerd met provocerende en dus spraakmakende sex sells-reclamecampagnes, heeft van Diesel een van de belangrijkste ‘easy luxe’-merken van nu gemaakt.

De Diesel ‘denim-saga’ wordt nu gecontinueerd met twee geuren: Fuel for Life Denim She, Fuel for Life Denim He. Inderdaad twee geuren omdat, na de periode van androgynie in de mode, volgens Diesel vrouwen weer vrouwen willen zijn, mannen weer mannen: ‘Do you wear denim? I smell denim!’

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Altijd boeiend om te zien (en te ruiken) hoe stof wordt vertaald in geur. Opvallend aan beide geuren: hoewel duidelijk gelabeld met She en He, kunnen beide door beide seksen geconsumeerd worden. Misschien opvallender: het zijn meer warme wintergeuren dan zomers geurgenot.

Fuel for Life Denim She combineert framboos, jasmijn, gember en houtachtige noten en dit samen transformeert tot een zoete bloemenweelde waarin de framboos het voortouw neemt. Spannend als in een strakke jeans ontwikkeld de geur zich met lekker wat pit – we denken door gember en jasmijn. Mooi is dat de houttonen als een rode draad door Fuel for Life Denim She loopt.

En als je heel diep snuift, zoals in een bos, dan ruik je iets muntachtigs. Ambergris tenslotte zorgt voor de fluwelen musky touch. Eigenzinnige geur voor haar, nog eigenzinniger als He het gaat dragen.

De herendenim opent met citrus en al snel komt de lavendel erin met een lichte framboosnuance. Een ‘kruiderij-buidel’ geeft ook Fuel for Life Denim He pit, maar ook ‘ietwat klassiekigs’. Niet chic, niet casual, maar casual chic. Vervolgens raakt de geur dooraderd met houttonen, krijgt Fuel for Life Denim He iets wierokerigs. En als je denkt, wat komen deze geuren me bekend voor. Klopt! De basis van Fuel for Life for Him en Fuel for Life for Her uit 2007 werden in deze ‘denims’ verwerkt. Niet verder vertellen: dit denim-duo is eigenlijk meer Gucci dan Diesel, dit denim-duo is eigenlijk meer luxe denim dan casual denim.

WAT RUIK IK EIGENIJK?

‘Kweenie wak aan moet trekken?’ ‘Niet zeure!’ Diesel of…

Esprit Jeans Style (2011)