En ook in 2006 bleven de zomerse variaties populair. De sierlijkste schoenenontwerper van Italië, Salvatore Ferragamo, siert hem met de naam Incanto Charms. De bedoeling: op een zonnige wijze ontsnappen aan de dagelijks sleur waardoor je je waant in de heerlijkste vakantieoorden. Want Icanto Dreams heeft de glamour en aantrekkingskracht van verre, exotische gebieden.
En dus typisch een geur voor een onafhankelijke en avontuurlijke vrouw die wil weten hoe de wereld in elkaar zit, die iedere dag als een reis ziet en daar het beste van weet te maken. Ook een sympathiek aan deze vrouw, aldus Ferragamo, is dat ze iedere belevenis omzet in een onvergetelijk moment – een charmante eigenschap.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Incanto Charms wordt omschreven als een exotische explosie van bloemen en fruit. De eerste charme manifesteert zich met passievrucht en kamperfoelie. De charme van het hart schuilt’m in de mix van jasmijn en ottomanroos. De charme eindigt op een zonovergoten terras onder wuivende palmen waar je de geuren opsnuift van witte musk en amyris, ook wel bekend als kaarsenhout omdat het brandt als een kaars met een geurspoor van sandelhout.
RUIK & VERGELIJK
Ontdekt sinds kort door parfumeurs: de passievrucht, oorspronkelijk afkomstig uit het Amazonegebied. Bloem zowel als vrucht verspreiden een lichtzoete geur die met exotsich en erotisch wordt geassocïeerd. Ook te ruiken in:
Emanuel Ungaro Apparation (2004)
Yves Saint Laurent In Love Again Fleur de la Passion (2005)
Lancôme Hypnôse (2005)
Wil je meer weten over de man achter Parfum d’Emprire, ga dan naar de geurbeschrijving van Ambre Russe (2004). Ook Iskander heeft het leven van een beroemd keizer als inspiratiebron. Via historisch onderzoek, probeert Marc-Antoine Corticchiato, oprichter Parfums d’Empire te achterhalen wat voor een ingrediënten in de tijd populair van zijn ‘hoofd-parfum-persoon’ waren en hoe de geuren geroken moeten hebben. Maar de grootste uitdaging voor hem: wat voor een geur zou een dergelijk leider nu gebruikt hebben?
Klinkt moeilijk (is het ook), soms een beetje vermoeiend (idem) maar het blijkt in iedereen geval een dankbaar onderwerp gezien de prachtgeuren die het oplevert. Zoals Iskander, ‘bijnaam’ voor de man die wel wordt gezien als de grootste strateeg die de mensheid ooit heeft gekend: Alexander de Grote (356-323 v.Chr.). Om al zijn verdiensten te weten te komen, raad ik aan het boek The Persian Boy van Mary Renault te lezen.
Wat Iskander in relatie met geur betreft, dan moet je denken aan hoe Yves Saint Laurent bijvoorbeeld naar de Oude Grieken heeft gekeken met zijn Kouros (1981). Kortom: een ongebreidelde ophemeling van het mannelijke ideaal die door legendevorming en broodje aapverhalen in Alexander de Grote tot een hoogtepunt komen. Niet alleen omdat deze held zo jong stierf (ooit een ideaal) maar ook alles wat een man maar zich kan wensen in zich verenigde: ruw, robuust, schrander, onverschrokken, elegant en filisofisch en dat alles verpakt in een atletische schoonheid.
Wat hem ook interessant maakt als ‘parfumpersoon’ is zijn sexuele ambivalentie. Een stoer brouwsel past niet bij Alexander de Grote. Ook geen ijle en etherische geur. Nee, een geur voor deze held (die volgens overlevering ook het scheren heeft geïntroduceerd), moet tussen aarde en hemel zweven. Ik schrijf bewust niet tussen hemel en aarde, omdat Aleaxander gezien zijn daden meer aards, dan hemels kan worden beschouwd. En dat idee heeft Marc-Antoine Corticchiato heel goed in Iskander weten te vangen.
Wil je Iskander naar ‘de man van nu’ vertalen, denk dan aan zo’n Engels ‘landadelijke’ type met een mooi, tweed colbert, mosgroene corduroybroek, leren laarzen. Dit alles op z’n ‘Gucci-strak’ getailleerd en gestyled. Een soort neo-prins op het witte paard die door een bos galoppeert, waarvan de bodem warm-vochtig is van mos en vergane bladeren, met zijn trouwe ‘viervoeter’ onder hem…
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
De laatste jaren weinig geuren ontdekt met een zulk vanzelfsprekende elegantie en raffinement. Iskander is geen geur die willens en wetens wil opvallen met rare en grappige smaakmakers. Nee, Iskander toont aan dat je met beproefde ingrediënten nog steeds een smaakvolle variatie op een klassiek thema kunt maken.
Iskander – een klassieke chypre – opent prachtig helder (en tegelijkertijd hint hij al op de mosachtige finish) met een gedoseerde citrusmix van cedraat, mandarijn en grapefruit (niet te fris, niet te ‘citroenig’) die geleidelijk overgaan naar een intense combinatie van eikenmos, amber en musk waarvan steeds een ander accent naar bovenkomt. Van groen, naar, naar kruidig en weer terug. Mannelijke elegantie ten top.
RUIK & VERGELIJK
Geuren die heel dicht bij dit vanzelfsprekende chique gevoel in de buurt komen, zijn:
Givenchy Gentleman (1974)
Annick Goutal Eau de Monsieur (1981)
Voor de ontwikkeling zette Estée Lauder een bijzondere stap, en wel richting Europa. De reden: het verschil in benadering van parfum. Doen Amerikaanse parfums een beroep op het emotionele aspect van een specifieke levensstijl – heel bereikbaar en realistisch – Europese daarentegen zijn minder tastbaar maar te meer ambitieuzer en dromeriger in presentatie. Om deze touch te verwerken, maakte Lauder gebruik van haar kenniscentrum in Parijs. Het resultaat: Intuition, een geur met een ‘unieke en moderne signatuur met een rondborstige, maar toch frisse en lichte toets’. Volgens Evelyn – schoondochter van Estée – Lauder en betrokken bij de ontwikkeling – is de naam gekozen omdat elke vrouw erover beschikt en er gebruik van maakt: ‘Sommige zien het als het zesde zintuig, maar voor vrouwen is het gewoon een tweede natuur – de alwetende, innerlijke stem die je op het rechte pad houdt’.
Kortom, het perfecte ‘ingrediënt’ voor een geur voor het nieuwe millennium dat wordt gekenmerkt door een verhoogde belangstelling voor spiritualiteit en zich keert tegen een bestaan beheerst door technologie. Evelyn: ‘Mensen gaan steeds meer in zichzelf op zoek naar antwoorden op dwingende vragen en daarbij komt intuïtie vaak van pas’. Leuk: om de waarde van het begrip kracht bij te zetten, verzamelde Estée Lauder uitspraken van bekenden mensen over dit zesde zintuig.
Albert Einstein, wetenschapper (1879-1955): ‘Het enige van waarde is intuitie’.
Bill Gates, Amerikaans computergigant (1955): ‘Vaak moet men op zijn intuitie afgaan’.
Anne Lamott, schrijfster (1954): ‘Je krijgt je intuitie terug als je er ruimte voor maakt. Als je het gekwetter van de rationele geest een halt toeroept’.
Dr. Joyce Brothers, psychiater (geen jaartallen vermeld): ‘Ga af op je intuïtieve gevoelens. Ze zijn gebaseerd op feiten die net onder het bewuste liggen opgeslagen’.
Madeleine L’Engle, schrijfster (1918-2007): ‘De tweede Industriële Revolutie had vele trieste gevolgen, zoals het feit dat we meer dan ooit op ons intellect gingen vertrouwen en geen aandacht meer hadden voor de intuïtie en haar symbolische denkwereld’.
De leukste omschrijving komt van Evelyn Lauder (jaartallen niet vrijgegeven – overleden in 2011), ook nog eens senior vice president Estée Lauder Companies: ‘Ook mannen beschikken over intuïtie. Alleen luisteren ze er nooit naar’.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Intuition wordt omschreven als een luminous oriental – een oosterse geur waar als het ware licht doorheen schijnt – anders dan bestaande geuren. Althans dat claimt Estée Lauder, want in plaats van de traditionele top-, hart-, en basisnoot, is Intuition als een ‘dans’. Anders gezegd: een harmonie van ‘geurbewegingen’ waarin het geheim van amber – de eerste beweging – geliefd om zijn warmte, diepte en sensualiteit, wordt ontsloten. Hierbij voegt zich in de tweede move ‘voluminaire’, een fluwelige toets (voor het eerst gebruikt) dat doet denken aan de adem van een warme vrouwenhuid.
De bloemige noot staat voor de derde beweging en wordt geleverd door de witte double delight-roos (door nature print-technologie gevangen), gardenia, rhodondendron en fresia. Vervolgens zorgt een mix van hout (waaronder zilveresdoorn en ebbenhout) voor diepte en permanente sensualiteit.
Intuition is niet het gedroomde succes geworden. En dat ligt volgens mij aan amber. Of aan het ontbreken ervan. De zo specifieke ambernoot wordt in deze geur te veel verdrongen door de andere. Dat amber sowieso niet makkelijk is bewijst Prada Parfum (2003). Ingeluid als het begin van een nieuwe amberrevolutie, bleek de geur voor de gemiddelde consument te donker en te zwaar.
Toch blijft Miuccia Prada erin geloven, waarvan de nieuwste versie L’Eau Ambrée (2009) getuigt. Misschien is geduld in deze een schone zaak, is de consument er nu klaar voor. Misschien hoogste tijd voor Estée Lauder om Pure Intuition te lanceren. Hoe dat moet ruiken, vraag in de parfumerie eens naar Amber Ylang Ylang (2008) uit de Private Collection-serie van Estée Lauder.
RUIK & VERGELIJK
Amber lijkt het nieuwe toverwoord bij veel parfums die warmte, diepte en zachtheid moeten oproepen. Dat op amber geïnspireerde geuren veel op elkaar kunnen ‘ruiken’, merk je aan:
Neus: Pierre Wargnye, Yves Cassar, Lois Evans, Alenor Massenet
Model: Jonathan Passavant
Art directon en zo: Inez van Lamsweerde, Vinnoud Matadin
Evelyn Lauder, getrouwd met een van de zonen van Estée Lauder – Leonard – en senior vice president van de Estée Lauder Companies, zei in 2000 tijdens de introductie van Intuition voor de vrouw dat ook mannen beschikken over intuïtie alleen dat ze er nooit naar luisteren. In 2002 kregen ze met Intuition for Men de kans als moderne mannen van de 21ste eeuw dit ‘zesde zintuig van de vrouw’ in zichzelf te ontdekken. Met behulp van een geur welteverstaan.
Zien ze het licht op deze manier, dan komen ze er volgens Evelyn Lauder achter dat ze zich niet meer schamen hun emoties te uiten en niet meer bang zijn voor sensualiteit (en betekent dat ook dat binnenkort Sensuous for Men verschijnt?). Toch zal deze ‘expressie’ niet vanzelf gaan aangezien mannelijke intuïtie voor veel mannen eerder ‘luisteren naar intelligentie’ dan ‘het volgen van het hart’ betekent. Er is volgens Evelyn Lauder nog iets opvallend met de Intuition for Men-man aan de hand. Kocht deze eerst zijn geuren pure ter verfrissing en vervolgens vanwege het versierdersprincipe, nu doet hij het puur voor zijn eigen genot. Intuition for Men kent ook een Nederlandse bijdrage: de dromerige foto werd geschoten door Inez van Lamsweerde en Vinnoud Matadin.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Intuition for Men is een van de eerste mannengeuren in het nieuwe millennium die mikt op het grote publiek waarin amber een hoofdrol speelt. En de totstandkoming was een ingewikkelde exercitie: vier neuzen waren erbij betrokken. Amber ruik je dus door de hele geur heen en moet je hier zien als een mix van natuurlijke en synthetische harsen die een warm, behaaglijk en intiem gevoel oproepen.
In de opening wordt het begeleid met salie, goudsbloem (ruik je goed en past wat warme kruidigheid goed bij amber) en komkommer (minder). Rondom het amberhart werd ‘groen sap’, cederhout en patchoeli toegevoegd. In de basis van Intuition for Men verwarmt het amber zich aan mirre en wierook. En voor de extra amber-sensatie werd een klassieke ‘ambermaker’ toegevoegd: cistus labdanum.
Intuition for Men is een spagaatgeur geworden. Dat wil zeggen: om ‘de man in de straat’ niet te veel af te schrikken voor het volle (en absoluut niet-frisse) gevoel dat ‘pure amber’ oproept, werd er naar mijn smaak te veel frisheid (voor ‘de gewone man’ herkenbaar en als zeer prettig ervaren) toegevoegd: komkommer en ‘groene sap’. Toch ervaar je – en dat is interessant – als de geur zich goed heeft gehecht op de huid, een aangename amber-warmte.
RUIK & VERGELIJK
Aangezien er weinig tot geen moderne ‘gewone’ mannengeuren zijn met heel veel amber, hier ter vergelijking enkele andere Laudergeuren voor de man, waaronder Aramis. Deze klassieker werd namelijk ook Estée Lauder bedacht, maar is later onder zijn naam een geuren- en verzorgingslabel binnen het Amerikaanse cosmeticahuis geworden.
Aramis Aramis (1965)
Estée Lauder Pleasures for Men (1997)
Estée Lauder Beyond Paradise for Men (2004)
Inmiddels is er een ‘echte ambergeur’ voor de man bijgekomen:
Ze worden omschreven als de nieuwe royalty: sterren uit de sport- en muziekwereld die binnen een paar jaar een kapitaal en levensstijl opbouwen (waarmee ze heel erg te koop lopen) die het oude blauwe bloed doet blozen… van plaatsvervangende schaamte of bewondering? Laten we in het midden.
Als Madonna de ongekroonde keizerin is, dan is David Beckham de onbetwistbare keizer. Het opvallende: deze voetballer doet allerlei ‘eigenaardige’ dingen die zijn die-hards fans weer doet blozen… van plaatsvervangende schaamte of bewondering? Laten we in het midden.
Zoals: lingerie van zijn vrouw – ‘Queen Victoria II’ – aantrekken, nagellak en make-up gebruiken. Daarnaast wisselt hij sneller van garderobe en kapsel dan zij doet. En tijdje heette deze nieuwe verschijningsvorm van de man metroseksueel, nu metrosensueel en over tijdje krijgt het weer een label opgeplakt. Maakt de fans niet uit. Ze vreten het. Ze zien in king Beckham een symbool van durf en originalitieit die ook in hen huist, maar niet naar boven durft te komen (nou, misschien alleen tijdens een binging-avondje)!
Reden dat hij door multinationals als marketingstool wordt ingezet: Gilette, Vodafone en Giorgio Armani. Coty, het grootste cosmeticabedrijf ter wereld, vond dat zijn naam ook aan een geur gekoppeld moest worden omdat ‘terwijl hij in de wereld van hun dromen leeft, toegankelijk blijft voor zijn bewonderaars’. Ook belangrijk volgens Coty: ‘Zijn imago weerspiegelt de moderne man; een samensmelting van stijl en mannelijkheid. Hij vindt opnieuw klassieke trends uit – kan dat wel, ik bedoel dat opnieuw? – door er een persoonlijke en eigentijdse draai aan te geven. Daardoor oogt zijn eerste geur Instinct klassieker dan je zou verwachten. Wordt nog eens versterkt wordt door zijn eigen ‘adelijke wapen’ – dvb – in gotische stijl op de verpakking. Niet echt eigen die gothiek-chic, maar wel een bevestiging dat David Beckham new bleu blood is.
En inmiddels blijkt dat Instinct zich geurtechnisch zich diverser kan manifesteren. Zo verscheen Intense Instinct (2007), Instinct After Dark (2008) en Pure Instinct (2009). Van de laatste twee volgen nog beschrijvingen tzt. Van de eerste hoeft niet echt vind ik: deze versie ruikt zoals de naam doet vermoeden!
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
David Beckham durft wel: hij omschrijft Instinct als een ‘eigentijdse klassieker’ die opent als een ‘pure vorm van lef en dynamiek’. Ofwel: bergamot, grapefruit, sinaasappel en mandarijn. Het hart is als een ‘instinctieve kracht van karakter en intuïtie’. Ofwel, ‘anijsplant’, pimento, jamaica-peper (is dat niet hetzelfde qua geurbeleving?) en kardemon.
De finish is als een ‘onweerstaanbare rijkheid van sensaties en emoties’. Ofwel: vetiver, patchoeli en witte amber. Samen maakt het Instinct, aldus de man die nieuwe mannelijkheid een gezicht heeft gegeven, ‘tot een onconventionele geur voor een standvastige persoonlijkheid’.
RUIK & VERGELIJK
Sterren stralen overal en steeds meer in de parfumerie. Of ze zetten onder hun naam een eigen parfumlijn op of aanvaarden de rol als ‘geurambassadeur’. Wat hierbij opvalt: mannelijke wereldsterren doen het vooralsnog minder dan hun vrouwelijke collega’s. Behalve tennisster Andre Agassi, popvedet Enrique Iglesias, acteur Ewan McGregor, popvedet Justin Timberlake, acteur Jude Law. Ze zijn respectievelijk het gezicht van:
Aramis Life (2003) Tommy Hilfiger True Star Men (2005) Davidoff Adventure (2008) Givenchy Play (2008) Dior Homme Sport (2008)
Zelden een parfum tegengekomen met zo’n uitgebreid verhaal over de inspiratiebron. Alsof je een roman leest vol romantische cliché’s. Het werd geschreven door Eliette Abécassis (in Frankrijk beroemd door haar Qumran-trilogie). In het kort: vrouw dineert met nieuwe vlam die plotseling geroerd omkijkt naar een vrouw, of beter gezegd ruikt aan het parfum dat ze draagt: Shalimar (1925), de favoriet van zijn ex. ‘De liefde houdt op en vervliegt. Vrouwen komen en gaan in het leven van mannen. Maar Shalimar was gebleven, als een voorproefje van de eeuwigheid’, denkt de vrouw van de vlam. En ik maar denken dat Barbara Cartland geen waardige opvolgster heeft gekregen!
Hoofdstuk twee: zelfde vrouw heeft afspraak met andere man ‘ergens in de bergen’ die ze nog niet zo goed kent. Ze voelt zich tot hem aangetrokken, moest hem weerzien. Iemand had haar een flesje gegeven met een onbekende geur. Die persoon zei wel de geur vooral niet te dragen omdat hij nog niet in de handel was. Dat is de goden verzoeken. De vrouw beleeft met die man een sensuele, fantastische en eindeloze nacht. En als de ochtend aanbreekt, vraagt hij: ‘Welk parfum draag je?’ Zij: ‘Een parfum dat nog niet bestaat, ik mag de naam niet zeggen’.
Wat een gedoe. Dus moet hij alle winkels afstruinen. Lukt niet, maar wat hij wel vindt (weer die echo van Barbara Cartland): het begin van een liefdesdroom met die vrouw. Een reis naar het land van beloften, hoop, stiltes en verwachtingen. Het begin van een – juist – Idylle. Een geurende weerspiegeling van het moment waarop alles begint, alles opnieuw begint, wanneer de explosie van zintuigen samensmelt met het ontstaan van gevoelens. En dan moet je eigenlijk zeggen: ‘En ze leefden nog lang en gelukkig’, maar dat kan niet want…
… er is nog een ander verhaal vertelt via de parfumvideoclip! Nu betreft het een eigentijdse interpretatie van de mythe van Zeus en Danaë. De eerste wordt verliefd op de tweede en bezoekt haar in de gedaante van een gouden regen die zijn druppels op haar laat vallen. Althans in de eerste clip, en terwijl dat allemaal gebeurt hoor je op de achtergrond een quasi kindvrouw-stemmetje Singing in the rain lispelen. En die druppels zitten dus ook in de flacon van Idylle, ontworpen door Ora Ïto fonkelend als een gestolde gouden traan van vreugde en vrouwelijk geluk. De flacon zelf is ‘natuurlijk de vrouw, zelfs de essentie van de vrouw’. In de tweede clip, wordt het allemaal wat klassieker en braver: dit keer wordt een gedroomd verlangen realiteit in het centraal station van Antwerpen.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Idylle begint niet zoals we van grote Guerlaingeuren gewend zijn met een citrusfrisse (bergamot)nuance, maar met roos. Een assemblage van de Bulgaarse roos – oogst 2008 – die volgens Guerlain opvalt door zijn fruitige nuances van framboos en lychee. Hier aan toegevoegd La Rose du Plessis Robinson – gecreëerd door Jean-Paul Guerlain en omschreven als een roos van vroeger met fruitig en krachtig aroma. Dit is pas het begin. Om deze rozen steviger te laten ruiken, werd het chypre-concept in de vorm van patchoelie – ‘persoonlijk, sensueel, emotioneel’ – en musk – ‘kasjmier op de huid’ – toegevoegd.
Om deze rozen sierlijker te laten ruiken, schikte Wasser ze met lelietje-van-dalen, sering, pioenroos, fresia en jasmijn. Het effect: een niet onder woorden te brengen idee van een idylle: ‘doorschijnend en teder, romantisch en sensueel, vluchtig en eeuwig’. Eindresultaat: heel eigen en toch heel klassiek. De roos is overweldigend in zijn ‘zoete vrouwelijkheid’ en hecht zich met de heldere andere bloemennoten mooi aan de patchoeli en musk. Alleen had het voor mij wat intenser gemogen. Heb het gevoel dat deze Idylle heel snel vervliegt. In ieder geval op mijn pols. Dat kan want er bestaat sinds kort ook een parfumvariatie en verscheen er in 2010 een eau de toilette-versie en in 2011 een eau sublime-variatie.
En dat van die chypre klopt niet. Een klassieke chypre wordt gekenmerkt door zijn nadruk op eikenmos. Maar gezien dat huidirritaties kan veroorzaken is de industrie verplicht het tot een minimum te beperken. Het gevolg: klassieke chypres (zoals Guerlains Mitsouko uit 1919) moeten worden aangepast en een nieuwe chypres (op basis van patchoeli, musk, vanille en soms peper en iris) zien het licht.
RUIK & VERGELIJK
Wanneer je als parfumhuis in het verhaal van je nieuwe geur zo sterk refereert aan een klassieker uit je collectie, dan dringt de vergelijking zich op. Wordt Idylle de Shalimar voor een nieuwe generatie?
‘EEN ODE AAN DE VROUWELIJKHEID, EEN DANKJEWEL AAN ALLE VROUWEN
DIE ME HEBBEN GEINSPIREERD’
Jaar van lancering: 2009
Laatst aangepast: 04/08/09
Neus: Bruno Jovanovic
Model: Kasia Smutniak
Art direction: onbekend
Flaconontwerp: Giorgio Armani
Giorgio Armani noemt zijn nieuwe geur ‘een ode aan de vrouwelijkheid, een grande merci aan al die vrouwen die me in de loop van de jaren hebben geïnspireerd’. Dat is duidelijk en verklaart de naam direct. Verdere uitleg overbodig lijkt me. De Poolse actrice Kasia Smutniak was trouwens aangenaam verrast toen ze werd gevraagd voor de Idole d’Armani-campagne. Ze heeft namelijk een duidelijke visie op het verschijnsel idool: ‘Voor mijn generatie bestaan idolen eigenlijk niet meer, de grote voorbeelden zijn weg. Het idool van tegenwoordig is de vrouw die blij is met wie ze is, die er niet naar streeft een ander te zijn, aan de verwachtingen van anderen te voldoen. Die niet mooier hoeft te zijn dan ze is. Die niet kijkt naar het onbereikbare buiten zichzelf, maar die kijkt naar wat ze zelf te bieden heeft’. Even tussendoor: wel makkelijk gezegd als je een stunning beauty bent
Wat vind ze eigenlijk van de geur: ‘Fris en bloemig. Ik vind dat Idole d’Armani verschillende gezichten heeft, als je dat van een geur kunt zeggen. Hij is heel persoonlijk, kan bij iedere persoon een andere gedaante aannemen. Voor mij moet een geur iets over de drager zeggen, vandaar dat de keuze ervan nog belangrijker is dan een kledingstuk, dat je tenslotte gewoon weer uit kunt trekken. Met een geur werkt het niet zo. Geur is veel intiemer, blijft ook veel langer bij je’.
Maar is het waar, wat Kasia zegt? Bestaan idolen niet meer? En dan bedoel ik niet de idolen uit de gelijknamige talentenjachten die wereldwijd hoge kijkcijfers halen. Nee, de echte, die van het witte doek, van het theater, de opera, de concertzaal, de vrouwen en mannen bij wie je allerlei prettige fantasieën krijgt, en die veel beter, en mooier, en intelligenter lijken te zijn dan jezelf en gewone stervelingen om je heen. Ze bestaan nog, geloof me. Ze zijn van alle tijden. En als je te voorschijn komt uit de donkere zaal in de lichte foyer, zou je toch wel heel graag een heel klein beetje op ze willen lijken. Want laten we wel wezen, er zullen weinig vrouwen boos worden als je tegen ze zegt: ‘Weet je aan wie jij me heel erg doet denken? Aan Idole d’Armani, aan Kasia Smutniak’.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Idole d’Armani valt in de categorie kruidige bloemengeur. En het is in feite een erg klassieke geur geworden doordat in het hart jasmijn en roos samensmelten. Hieromheen vlechtte de neus een krans van patchoelie en vetiver die hij voorzag van frisse (clementine, peer, davana-gras) en moderne ‘geurdetails’ zoals gember en saffraan. Niet echt vernieuwend, niet echt vervelend. Gewoon ‘Armani for the masses’. Nog even over de roos. Er is sprake van de loukom-roos. Maar die bestaat niet. Loukom is bij ons beter bekend als Turks Fruit. Met andere woorden: een roos met een gourmandrandje van fruit, suiker, amandel, pistache en kokos.
RUIK & VERGELIJK
Hopelijk brengt het geen verwarring in de parfumerie. Idole lijkt toch verdomd veel op Idylle. Maar goed dat de inspiratiebron en de geur totaal verschillen. Voor ik het vergeet: de flacon werd door de meester zelf ontworpen en is, zoals zo vaak het geval is, geïnspireerd op de gouden jaren van de parfumflacons, de art deco-periode.
Dit hebben bijna alle celeb-fragrances gemeen: ze maken de draagster zelfverzekerd(er), vrouwelijk(er) en vrolijk(er). Geldt ook voor Inspire van Christina Aguilera. Lees, geniet, pas op dat je niet wegdroomt. ‘Inspire is gecreëerd om een beetje zelfverzekerdheid en sexy uiterlijk in het leven van iedere vrouw te brengen. Inspire helpt je niet mee te gaan met de massa, maar inspireert je juist op te komen voor jezelf en je dromen. Inspire is een ode is aan het vrouw zijn, aan vrouwelijke charme en levenslust’.
Want het is bij uitstek Christina’s levenslust die jou kan inspireren om het allerbeste uit jezelf te halen – je voelt je helemaal vrij om jezelf te zijn, om je eigen wereld te creëren waar jij de dienst uitmaakt. Vind die inspiratie, wees sexy en vind jezelf opnieuw uit!’ Hoe krijgen ze het nog op papier daar bij Proctor & Gamble. Of ben ik nu te cynisch?
Wat dacht je van het volgende: ‘Met haar stijl, aanwezigheid en fantastische stem draagt ze kracht, individualisme en schoonheid uit. Christina is ongelofelijk sexy, maar altijd met stijl en glamour. Ze holt nooit achter trends aan, maar creëert ze zelf door met elk album weer een look neer te zetten geïnspireerd op een nieuwe fase in haar leven. Op en top glamourous, absoluut. Fashion en beauty spreken haar aan en ze haalt er plezier uit. Ze is gek op mooie kleren, vooral als die haar fantastische lichaam goed laten uitkomen. Haar make-up is altijd perfect en haar benijdenswaardige platinablonde haar draagt ze graag in krullen, in retro of moderne stijl. Christina is een artiest van wie het imago voortdurend in ontwikkeling is’. Volgens mij schaart Christina zich voor de volle 100 procent achter deze treffende karakter- en profielschets.
Maar hoe leg je dit allemaal vast ? Heel simpel. Gewoon David Lachapelle bellen. Tegendraads, maar met een overdosis aan glamour en schreeuwende kleuren heeft hij al een stoet aan celebs en would be-celebs gefotografeerd. Voor Inspire geeft hij ‘de popart uit de jaren zeventig een moderne benadering. De inspiratie werd gevonden in Tokio bij nacht oplichtend in krachtige, heldere kleuren, waarbij zwart-wit beelden worden getransformeerd tot een vibrerende popart-wereld. Fun, dynamisch en kleurrijk… dat gevoel overheerst’. Correct me if I’m wrong: wat dit met Tokio te maken heeft? En: ik heb David Lachapelle beter commercieel zien presteren.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Volgens een woordvoerster van P&G – te lezen in Women’s Wear Daily – is Christina gek op tuberoos (foto), maar omdat deze bloem ‘nogal heavy’ is, werd besloten haar op een jonge manier te bewerken. Het resultaat: een klassiek ‘witbloemige’ geur met fruittonen. De eerste inspiratie: een boeket van mango, citrus en fresia. De laatste is ‘weliswaar zeer delicaat, maar toch prominent aanwezig… net als Christina zelf’. Ik zou zeggen: de fresia is prachtig fris en geven ‘heavy’ bloemen zoals tuberoos en gardenia een mooie luchtige toets.
De laatste twee ruik je samen met roos en oranjebloesem in het hart. Inderdaad klassiek dat in de basis wordt onderstreept sandelhout en musk. Verwacht echter geen klassiek parfum in de ware zin van het woord. Daarvoor is Inspire te weinig gelaagd, te kil en de kwaliteit van de grondstoffen te pover. Dat ruik je vooral aan de bloemen in het hart. Vraag me ook bij deze geur af wat het eindresultaat zou zijn geweest als je de kwaliteit meer uitgelezen was geweest.
RUIK & VERGELIJK
Wil je eens echt ervaren hoe een klassiek witbloemenparfum opgebouwd rond de tuberoos daadwerkelijk ruikt, ga dan voor de lol eens op zoek naar onderstaand parfum. Wees gewaarschuwd: dit parfum heeft op veel draagsters een bedwelmende uitwerking (kenmerkend voor pure tuberoos).
Yves Saint Laurent was bij de creatie van zijn nieuwste In Love Again-variatie in een opperbeste stemming: ‘Dit parfum is een feest, een hemel vol sterren, een geheime afspraak met het geluk. Dit parfum is een liefdesverklaring aan het leven, een ongrijpbare en heerlijke constellatie die mijn huid doet schitteren van plezier. Dit jaar lijkt In Love Again een beetje op vuurwerk en heet In Love Again Edition Jasmin Étoilé’.
En ruik je aan de geur, dan kun je je het zowaar voorstellen: met je geliefde onder een nachtelijke hemel, waar de sterren als jasmijnbloesems oplichten.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Deze liefdesgeschiedenis ontvouwt zich als een ontmoeting tussen mandarijn en steranijs omringd door zwarte bes. Een wonderlijke combinatie: een ‘oranje’ en zwarte bes-zoetheid die een kruidig-zoete toets krijgt door steranijs. Vervolgens maakt sambacjasmijn met zijn vrouwelijke toets haar opwachting gecombineerd met de frisse noot van stervrucht.
De geschiedenis van In Love Again Edition Jasmin Étoilé wordt afgerond met drie soorten musk die zorgen voor vasthoudendheid (zonder dat die hinderlijk aanwezig en persistent blijft) en een vleugje sensualiteit op basis van cederhout, sandelhout en vanille. Heerlijk! Geur met een niche-toets.
RUIK & VERGELIJK
Yves Saint Laurent presenteert in 2006 ook twee zonnige variaties op zijn klassiekers Opium (1977) en Paris (1983). In de eerste een frisse roos, in de tweede een frisse wind over een zwaar oosters parfum.
Yves Saint Laurent Paris Roses des Vergers (2006)
Yves Saint Laurent Opium Eau d’Orient Fleur Impérial (2006)
In 1998 verscheen – eenmalig – In Love Again. De reden: Yves Saint Laurent zat veertig jaar in het couturevak. En dat moest gevierd worden. Niet alleen met allerlei festiviteiten – inclusief een mega-mega-show van zijn hoogtepunten in couture waarbij hij zelf ook aanwezig was voor de aftrap van het WK voetbal in Parijs en met ‘een onvergetelijk liefdesparfum’. Het bleek een instant succes. Veel vrouwen vonden het jammer dat de geur slechts alleen in het jubileumjaar te koop was. Het was trouwens niet de eerste keer dat de couturier een jubileumgeur presenteerde. In 1998 feliciteerde hij zichzelf en de ware fans met het volbloemige Parfum Yves Saint Laurent.
Saint Laurent wachtte op een passende gelegenheid om de geur ‘voor mensen die weer verliefd zijn’ nog een keer te lanceren. 2004 bleek een goede reden omdat in dit jaar – ook – stil gestaan werd bij het feit dat veertig jaar eerder zijn eerste parfum was verschenen: Y. Het couturehuis omschrijft de in een hartvormige flacon gevangen geur als ‘een zinderende hommage aan de liefde en vrouwelijkheid, een levenselixer in flamboyante kleuren die plezier schenkt en de draagster in een opgewekte bui brengt’. En de geur verscheen in 2011 in de ‘klassiekers-van het huis’-serie: La Collection. De reden: vijftig jaar geurplezier geleverd door Yves Saint Laurent.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Weer zo’ n typische Jean-Claude Ellena-creatie. Helder, minimalistisch en eigenlijk voor zijn doen zeer uitbundig (en origineel) ingevuld. Dat wil zeggen: als je weer ‘in love’ bent, krijg je weer nieuwe energie en extra zin in het leven. Dus is overdreven sensualiteit een beetje overdreven. Niet hervonden liefde staat voor – weer – jong en fris. Dus opent In Love Again opvallend (en zeer aangenaam) met een enorme grapefruitnoot die voorzien wordt van rood fruit. In dit geval zwarte bes en braam, maar zonder dat het te zoet en te limonadesiroperig wordt.
Dat komt volgens mij door het blauwe druifje dat deze frisheid een bloemige onderlaag geeft en mooi opgaat in het zeer delicate hart van zonnig-bloemig magnolia en waterige waterlelie. Toch een beetje sensualiteit, want als je again in love bent, kun je niet zonder. In deze geur staan daar zonnig sandelhout en katoenpluizerig musk garant voor.
RUIK & VERGELIJK
Zelden een geur geroken met een dergelijke mega-frisse opening van grapefruit. Word je direct vrolijk van. Niet zo vreemd: in de aromatherapie is men al langer op de hoogte van het energieke en stimulerende effect van ‘het zure zusje van de sinaasappel’. Andere geuren met een opvallende grapefruit-energieboost:
Rochas Eau de Rochas (1971)
Salvador Dali Eau de Dali (1995)
Biotherm Eau Vitaminée (1997)
Guerlain – Aqua Allegoria – Pamplelune (1999)
GEURENGOEROE 