In 1988 verbaasde Davidoff de wereld met een golf van frisheid gebottled in een flacon: Cool Water. Volgens Davidoff een van de best verkochte herengeuren aller tijden. Het geheim: misschien nog wel meer dan de geur, de presentatie. Voor het eerst werd de zuivere frisheid van water gecombineerd met een krachtig fysiek beeld, een samensmelting van een man met de oceaan.
In 2004 presenteert het merk genoemd naar de van oorsprong uit Zwitserland afkomstige sigarenmaker – Zino – Davidoff een nieuwe geur bínnen het Cool Water-segment. De reden: volgens Davidoff heeft de vaste gebruiker de afgelopen jaren een ontwikkeling doorgemaakt. Hij is minder oppervlakkig, wil meer uit het leven halen dan alleen hedonistisch plezier. Zou het zo zijn?
Deep slaat zowel op het diepste van de ziel van de gebruiker als op de geur: Cool Water Deep, is in vergelijk met Cool Water intenser met nadruk op de aqua-sensatie maar des te meer op het houtaccent.
Om te onderstrepen dat Cool Water Deep een aparte geur in het Cool Water-assortiment is en blijft, werd een nieuwe fles ontwikkeld. Let op pakkende visual. Het verbeeldt het mysterieuze en bevrijdende gevoel dat bijna iedereen wel eens heeft ervaren: terwijl je vanuit de diepe golven van de zee naar de oppervlakte zwemt, zie je de zon door het water stralen.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
‘Mannelijke frisheid opnieuw gecomponeerd’, zo omschrijft Nathalie Lorson Cool Water Deep. Het opent met een frisse kick off van mandarijn en kiwi. Cactussap garandeert vervolgens een subtiele waterachtige toon. Het hart is vol ‘deepere’, kruidige en mannelijke ingrediënten: hars, salie en cedernaald. De basis is het belangrijkste: gaiuac- en hinokihout geven aan Cool Water Deep zijn donkere en diepere sensatie.
RUIK & VERGELIJK
Eigenlijk kun je Cool Water Deep alleen vergelijken met Cool Water! Maar als je dan toch wil… hieronder wat andere blauwe geuren verschenen in hetzelfde jaar.
Givenchy Pour Homme Blue Label (2004)
Hugo Boss Boss In Motion Blue (2004)
Montblanc Presence Cool (2004)
Issey Miyake L’Eau Bleue (2004)
Voor de ontwikkeling zette Estée Lauder een bijzondere stap, en wel richting Europa. De reden: het verschil in benadering van parfum. Doen Amerikaanse parfums een beroep op het emotionele aspect van een specifieke levensstijl – heel bereikbaar en realistisch – Europese daarentegen zijn minder tastbaar maar te meer ambitieuzer en dromeriger in presentatie. Om deze touch te verwerken, maakte Lauder gebruik van haar kenniscentrum in Parijs. Het resultaat: Intuition, een geur met een ‘unieke en moderne signatuur met een rondborstige, maar toch frisse en lichte toets’. Volgens Evelyn – schoondochter van Estée – Lauder en betrokken bij de ontwikkeling – is de naam gekozen omdat elke vrouw erover beschikt en er gebruik van maakt: ‘Sommige zien het als het zesde zintuig, maar voor vrouwen is het gewoon een tweede natuur – de alwetende, innerlijke stem die je op het rechte pad houdt’.
Kortom, het perfecte ‘ingrediënt’ voor een geur voor het nieuwe millennium dat wordt gekenmerkt door een verhoogde belangstelling voor spiritualiteit en zich keert tegen een bestaan beheerst door technologie. Evelyn: ‘Mensen gaan steeds meer in zichzelf op zoek naar antwoorden op dwingende vragen en daarbij komt intuïtie vaak van pas’. Leuk: om de waarde van het begrip kracht bij te zetten, verzamelde Estée Lauder uitspraken van bekenden mensen over dit zesde zintuig.
Albert Einstein, wetenschapper (1879-1955): ‘Het enige van waarde is intuitie’.
Bill Gates, Amerikaans computergigant (1955): ‘Vaak moet men op zijn intuitie afgaan’.
Anne Lamott, schrijfster (1954): ‘Je krijgt je intuitie terug als je er ruimte voor maakt. Als je het gekwetter van de rationele geest een halt toeroept’.
Dr. Joyce Brothers, psychiater (geen jaartallen vermeld): ‘Ga af op je intuïtieve gevoelens. Ze zijn gebaseerd op feiten die net onder het bewuste liggen opgeslagen’.
Madeleine L’Engle, schrijfster (1918-2007): ‘De tweede Industriële Revolutie had vele trieste gevolgen, zoals het feit dat we meer dan ooit op ons intellect gingen vertrouwen en geen aandacht meer hadden voor de intuïtie en haar symbolische denkwereld’.
De leukste omschrijving komt van Evelyn Lauder (jaartallen niet vrijgegeven – overleden in 2011), ook nog eens senior vice president Estée Lauder Companies: ‘Ook mannen beschikken over intuïtie. Alleen luisteren ze er nooit naar’.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Intuition wordt omschreven als een luminous oriental – een oosterse geur waar als het ware licht doorheen schijnt – anders dan bestaande geuren. Althans dat claimt Estée Lauder, want in plaats van de traditionele top-, hart-, en basisnoot, is Intuition als een ‘dans’. Anders gezegd: een harmonie van ‘geurbewegingen’ waarin het geheim van amber – de eerste beweging – geliefd om zijn warmte, diepte en sensualiteit, wordt ontsloten. Hierbij voegt zich in de tweede move ‘voluminaire’, een fluwelige toets (voor het eerst gebruikt) dat doet denken aan de adem van een warme vrouwenhuid.
De bloemige noot staat voor de derde beweging en wordt geleverd door de witte double delight-roos (door nature print-technologie gevangen), gardenia, rhodondendron en fresia. Vervolgens zorgt een mix van hout (waaronder zilveresdoorn en ebbenhout) voor diepte en permanente sensualiteit.
Intuition is niet het gedroomde succes geworden. En dat ligt volgens mij aan amber. Of aan het ontbreken ervan. De zo specifieke ambernoot wordt in deze geur te veel verdrongen door de andere. Dat amber sowieso niet makkelijk is bewijst Prada Parfum (2003). Ingeluid als het begin van een nieuwe amberrevolutie, bleek de geur voor de gemiddelde consument te donker en te zwaar.
Toch blijft Miuccia Prada erin geloven, waarvan de nieuwste versie L’Eau Ambrée (2009) getuigt. Misschien is geduld in deze een schone zaak, is de consument er nu klaar voor. Misschien hoogste tijd voor Estée Lauder om Pure Intuition te lanceren. Hoe dat moet ruiken, vraag in de parfumerie eens naar Amber Ylang Ylang (2008) uit de Private Collection-serie van Estée Lauder.
RUIK & VERGELIJK
Amber lijkt het nieuwe toverwoord bij veel parfums die warmte, diepte en zachtheid moeten oproepen. Dat op amber geïnspireerde geuren veel op elkaar kunnen ‘ruiken’, merk je aan:
Staat bij veel vrouwen op de verlanglijst: een tas van Hermès. Het liefst een van de twee beroemdste versies: een ‘Kelly’ of een ‘Birkin’. Besluit je er een aan te schaffen, heb geduld: voor de echte word je op een wachtlijst gezet van gemiddeld een jaar. Zegt men.
Dit, inmiddels tot een icoon van de westerse wereld uitgegroeide statussymbool, vormde de inspiratiebron voor de eerste geur van het beroemde luxe lederwarenmerk uit Parijs. De neus, Edmond Roudnitska (1905-1996), omschreef het geuridee als volgt: ‘De binnenkant van een Hermèstas die naar leer ruikt en waarin je ook nog vaag de favoriete geur van de draagster herkent. Met Eau d’Hermès heb ik geprobeerd een emotie te vangen van een persoonlijk object dat al een beetje versleten is, die door de jaren heen alleen maar mooier en geliefder wordt’.
En het is hem gelukt. Het leverde een prachtgeur op door kenners gezien als een van de mooiste creaties van de twintigste eeuw. Laat je trouwens niet misleiden door de naam, want Eau d’Hermès is geen simpel odekolonnetje dat snel vervliegt. Nee, het is een ‘sterk’ water dat goed en aangenaam op de huid beklijft. Let op: sinds een aantal jaren produceert Hermès ook limited editions van Eau d’Hermès in een 200 ml-flacon. Handgegraveerd, genummerd en met een ieder jaar ander Hermès-thema.
WAT RUIK EIGENLIJK?
Open je de flacon, en er komt een krachtige citrusgolf vrij van citrus, bergamot en petitgrain (olie verkregen uit de geperste takken en groen van bittere sinaasappelboom). Vervolgens ruik je een sterk aromatisch boeket van lavendel, salie, koriander, kardemon, koriander, nootmuskaat die de jasmijn- en geraniumblaadjes in het hart aangenaam verwarmen.
Eau d’Hermès wordt afgerond met vanille, tonkaboon, diepe houtaccenten plus een vleugje leer dat de ware nasleep van de geur bepaald. Eindresultaat: een frisse geur die toch kruidig, donker en strak is. Stoer, ruw, niet te gepolijst. Precies de geur die je je voorstelt bij een oude leren tas. Logisch dat Eau d’Hermès ook populair is bij mannen.
RUIK & VERGELIJK
Eau d’Hermès is enig in zijn soort; moeilijk te vergelijken. Maak daarom kennis met geuren van de man die wel als de grootste neus van de twintigste eeuw wordt beschouwd: Edmond Roudnitska. Een echte geheimtip: Le Parfum de Thérèse (2000) in de serie van Frederic Malle. Edmond maakte het in de jaren zestig voor zijn vrouw Thérèse en zag het als de gesublimeerde versie van Diorella.
Edmond Roudnitska voor vrouwen:
Rochas Femme (1945)
Dior Miss Dior (1947)
Dior Diorella (1972)
‘The secret life of Arabia. Secret life never seen, secret life evergreen…’ zong David Bowie in de jaren tachtig. Ik wist eerst niet waarom ik hieraan moest denken, maar toen ik de vrouw van OndeMystère zag, toen wist ik het weer: ik linkte het aan een parfum dat toen veel vriendinnen van mij droegen: Cacharels Loulou (1987). Ook zo’n donkere, broeierige en mysterieuze blik nog eens versterkt door smoky eyes. Je weet één ding: this girl means trouble. Geldt ook voor het model van Onde. Ze heeft een parfumtrio in haar boudoir – Vertige, Extase en Mystère waar je als man uit moet kiezen. Wijs je naar de laatste dan neemt ze je mee op een reis door het Midden-Oosten. Knappe jongen die zonder kleerscheuren loskomt uit haar armen…
Onde Mystère toont weer eens hoe inspirerend de wereld van de Oriënt blijft voor voor de wereld van het parfum. Het zijn beelden die zijn ontstaan in de middeleeuwen toen kruisridders de meest fantatische verhalen uit het Beloofde Land meenamen naar hun kastelen over een wereld waar elk seizoen de zon straalde, elke dag vol kleuren was, elke nacht bezaaid met sterren en de lucht bezwangerd met onbekende, maar aangename geuren.
Het idee dat westerlingen zich daardoor vormden van het Nabije Oosten werd versterkt door de verschijning van de gekuiste (!) versie van de vertellingen van Duizend-en-één-Nacht in de 18de eeuw. In deze bundel van Indische, Perzische, Chinese, Afrikaanse en Arabische verhalen, zag de lezer het cliché van de losbandige, hartstochtelijk oosterling bevestigd die tot aan de dag van vandaag de fantasie prikkelt.
Ook die van Giorgio Armani. Voor hem is de Oriënt een samenspel van gebaren en intense blikken van fascinerende en mysterieuze vrouwen uit harems. Extra verleidelijk gemaakt door het parfum dat ze dragen en volgens de ontwerper de essentie van oosters genot bevat en gemaakt volgens de wetten van de haute parfumerie. Giorgrio Armani zegt zelf: ‘Ik heb altijd al de magnetische aantrekkingskracht die je waarneemt in de nabijheid van een intrigerende vrouw willen verwoorden. De trilogie is geïnspireerd op de rituelen van het Oosten en weerspiegelt een innerlijke reis, vol verleiding en beroering. Onde is een blijvende echo, golf, beroering die de draagster exotisch maakt en met deze geuren een onvergetelijke indruk achterlaat’.
Mooi aan Onde: de introductie van het nicheconept in de ketenparfumerie. Alles oogt net iets rijker en gedetailleerder dan wat je er over het algemeen aantreft. Zie je aan de flacons met golvingen van zand ‘meegevoerd door de wind’ en de natuurzijde kwast met gefacetteerde parel.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Aangenaam aan Onde Mystère is dat je de klassieke opbouw goed waarneemt. Eerst de frisse opening met kruidig fond. Ik hou het op bergamot met een kardemon-achtige groenheid. Hierachter verbergt zich – zoals een gevoileerde schone in een harem – een tuin vol met Marokkaanse rozen die aangenaam licht van toon blijven alsof ze onder de schaduw bloeien van zachtjes wuivenden palmbomen in een oase.
En dan komt vanuit de woestijn de warmte aanwaaien. Armani spreekt zelf van klassiek huwelijk van amber, vanille, benzoë en musk omringd door een zachte wierooksluier.
RUIK IK VERGELIJK
Ga mee in het cliché. Wat voor een soort vrouw ben je? Of beter gezegd op welke manier wil je verleiden? Op z’n Arabisch (Mystère), op z’n Indisch (Vertige) of op z’n Aziatisch (Extase)?
Giorgio Armani Onde Vertige (2008)
Giorgio Armani Onde Extase (2008)
Wie had ooit durven dromen dat de legendarische discogolf die eind jaren zeventig begin jaren tachtig asymmetrische gestylde vrolijkerds de dansvloeren opstuwde, opnieuw zou regeren? Nou reken maar van yes! Disco is back – think Madonna en haar Confessions on a dance floor-toernee, think Scissor Sisters! Volgens Giorgio Armani wordt de terugkeer van deze gezellige, bewust oppervlakkige dansmuziek onthaald door een nieuwe generatie levensgenieters die zoeken naar een lifestyle die de sfeer en stijl van de gltterbolperiode nabootst, alleen stijlvoller en relaxter. Aldus Armani.
Daar horen volgens Giorgio Armani ook geuren bij. Daarom lanceert hij onder de vlag van Emporio Armani het kosmopolitische duo Remix. Twee geuren die elkaars nabijheid graag opzoeken, easy going en wat kleur en aankleding betreft geïnspireerd zijn op de Emporio Armani herfst-wintercollectie 2006-2007.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Remix She opent fruitig en ijskoud. Ofwel peersorbet vermengd met ijskoude bosbes voorzien van een vleugje steranijs. Het ritmische hart gaat vrouwelijk en elegant van start met frisse fresia. Het bloemenfeest discoot door met zoete pioenroos, zachte magnolia, vanilleachtig helioroop en honingzoete klaverbloem besprenkeld met amandel. De basisbeat is een ‘wilde’ en sensuele versmelting van sandel- en cederhout en musk.
RUIK & VERGELIJK
Steeds meer geuren haken in op de wereld van dansen, uitgaan en de hippe lifestyle die hier bij hoort. Veel klassiek geschoolde neuzen zien zich zichzelf als componisten die onsterfelijke creaties scheppen. Een nieuwe generatie denkt daar anders over. Die ziet zich eerder als d-jay die de lekkerste geuren sampelt en remixt. Andere geuren met muzikale beats:
Jennifer Lopez Live (2005)
Cathy Guetta Ibiza (2005)
Jette Joop Jette By Night (2006)
Kylie Minogue Showtime (2008)
Wie had ooit durven dromen dat de legendarische discogolf die eind jaren zeventig begin jaren tachtig asymmetrische gestylde vrolijkerds de dansvloeren opstuwde, opnieuw zou regeren? Nou reken maar van yes! Disco is back – think Madonna en haar Confessions on a dance floor-toernee. Volgens Giorgio Armani wordt de terugkeer van deze gezellige, bewust oppervlakkige dansmuziek met een fun en sexy beat onthaald door een nieuwe generatie levensgenieters op zoek naar een lifestyle die zich rondom de discovloer afspeelt. De sfeer en stijl van de deze glitterbolperiode wordt weliswaar met een nieuwe look nagebootst die stijlvoller en relaxter is. Aldus Armani.
En daar horen volgens Armani ook twee geurtjes bij. Daarom lanceert hij onder de vlag van Emporio Armani het kosmopolitische geurduo Remix. Twee geuren die elkaars nabijheid graag opzoeken, easy going en wat kleur en aankleding betreft geïnspireerd zijn op de Emporio Armani herfst-wintercollectie 2006-2007.
WAT RUIK IK EIGENLIJK
Het begin van Remix He: een aureool van citrusgroen licht aangewakkerd door bergamot en basilicum. Gevolgd door een aanstekelijke beat van kardemon, muskaatboomschors ongekend groen gemaakt door het tederfrisse lelietje-van-dalen. En ter afronding een onvergetelijk refrein van zoethout dat zijn dropachtige geur versterkt ziet door zijn ‘beatmaatjes’ Vetiver en Musk.
RUIK & VERGELIJK
Dat was in 1984 gewaagd: een geur opgebouwd rondom zoethout. Voor het eerst een mannengeur die ‘anders’ oosters en amberachtig rook. Duurde even voor andere merken dit gedurfde ingrediënt durfden te gebruiken. Sinds het nieuwe millennium hebben ze de smaak echter goed te pakken.
Annick Goutal Sables (1984)
Chopard Casran (2000)
Nina Ricci Mémoire d’Homme (2002)
Emanuel Ungaro Apparition pour Homme (2005)
Tommy Hilfiger True Star Man (2005)
Zocht al langer aanleiding om over de jaloersmakende collectie van Tom Ford te schrijven. Nu een gevonden: vanaf september 2009 wordt zijn Private Blend verkocht voor de Benelux in de winkel in Brussel die voor veel consumenten een eerste kennismaking is geweest met het niche-concept: Senteurs d’Ailleurs aan de Avenue Louise. De lijn met twaalf geuren – inmiddels uitgebreid met vier – verscheen in het jaar dat Chanel zijn neo-nichelijn Les Exclusifs en Thierry Mugler zijn dito Miroir Miroir-kwintet presenteerde.
En het lijkt erop dat Tom Ford wat geuren betreft tussen beide zweeft. Met Chanel heeft hij de klassieke degelijkheid gecombineerd met de zoektocht naar de beste mogelijke grondstoffen gemeen, met Thierry Mugler – zij het iets minder – de verrassing van het onverwachte. Dit zegt hij er zelf over: ‘Private Blend is my own scent laboratory; it’s where I have the ability to create very special, original fragrances that are unconstrained by the convention of mainstram scent-making. Private Blend is designed with the true fragrance connoisseur in mind’.
Laatste klopt 100 procent. Want Tom Ford houdt van parfums. Dat maakte hij al duidelijk toen hij voor Gucci en Yves Saint Laurent werkte, alleen lengde hij toen zijn geurprincipes iets te veel aan met – logischerwijs – commerciële belangen. De presentatie van Private Blend combineert jaren dertig Hollywoodchic met de soberheid van de apotheek van weleer en oogt ‘in het echt’ minder bling bling dan je zou verwachten.
Het merkwaardige aan Arabian Wood – in eerste instantie gemaakt als ‘op maat’-parfum voor een Arabische sjeik als ode op de geurrijkdom en ‘eeuwige’ invloed van Arabië op de parfumwereld – is de naam. Want het is eigenlijk de enige geur in de collectie waarvan de naam de lading niet dekt en je misschien op het verkeerde spoor zet. Want de geur is meer dan alleen maar Arabisch hout: het verkent, voor mij althans, de chypre-familie ongekend verfijnd.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Arabian Wood maakt duidelijk waarom een chypre eigenlijk – voor mij – de mooiste tak aan de parfumboom is. Want een goede chypre is een soort ‘perpetuem mobile’-parfum. Wil zeggen: het vastklinken van bergamot in de opening met eikenmos en patchoeli in de basis zorgt dat de bloemen in het hart zich telkens anders manifesteren. Van fris, bloemig tot diep, intens. Een goede chypre is als een wandeling door een bos waar je al rondstruinend de ene keer mossig gebladerte opsnuift, dan weer bloemen ruikt die bloeien op een door de zon beschenen open plek.
Arabian Wood roept dit rijke, gelaagde bosgevoel ook op. Het is een erg goede en perfect uitgebalanceerde chypre. Eerst de prachtige groene opening van bergamot, lavendel en het altijd fris-zwoel galbanum (die heel de geur door aangenaam blijft hangen). Dan de open plek is het bos waar onstuimig en wild Bulgaare roos, meiroos, fresia, ylang-ylang, jasmijn en gardenia bloeien. Dan de sierlijke afronding van iris, patchoeli, cederhout en (naar het schijnt, naar het ruikt) veel eikenmos. Tenslotte geven tonkaboon, honing en cederhout het geheel als ‘extraatje’ een mooie amber-finish.
RUIK & VERGELIJK
Het leuke: door Arabian Wood snap je de drukte in parfumkringen niet over hoe nu een klassieke chypre te maken zonder de door de Europese regelgeving opgestelde limiet van eikenmos – kan bij een te hoge dosis huidirritatie veroorzaken – te overschrijden.
Zou het nu echt zo zijn dat veel merken neo-chypres samenstellen (waarin eikenmos is vervangen door een fusie van vanille en patchoeli) omdat eikenmos zo schrikbarend duur is geworden? Niet vanwege zijn hoge ‘irritatiegrens’… Kortom, Arabian Wood kan de vergelijking doorstaan met alle grote chypreklassiekers, zoals:
Lange tijd kon je ‘met een parfum op’ niet volop van de zon genieten. Het ging wel, alleen was de kans groot dat de huid na een dag zonnen, ongevraagd werd voorzien van verschillende teinten bruin (de oorzaak was vaak bergamot). Met de nieuwe generatie brumes, mists en voiles – mits ze vóór het zonnen worden aangebracht – is dit nu voorbij. Jil Sander was echter de eerste die dit probleem onder ogen zag.
Met Sun schrijft ze dan ook parfumgeschiedenis. Sun is namelijk de eerste geur speciaal voor dit doel ontwikkeld. Zonder gevaar voor verkleuringen in de zon genieten van deze zonnige, warme en tegelijkertijd verfrissende geur. Maar dat is voor Jil Sander – terwijl ze toch the queen of minimalism wordt genoemd – niet genoeg.
Sun is een totaalconcept dat staat voor plezier en welzijn. Daarom is de loop van de tijd het assortiment uitgebreid met speciale sun- en aftersunproducten plus uitgebreide badlijn zodat je na in de zon te hebben gezeten of gelegen met Sun je nog lang, lang, lang kunt nagenieten van Sun, Sun, Sun. Jammer dat de fotograaf onbekend is. Wil hem bij deze een compliment maken. Met name voor het verticaal geplaatste beeld – leuk dat model met zonnesproeten! – en de foto vanaf de rug gezien. Laat zien dat je beauty ook zonder ‘glam’ kunt verbeelden.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Sun valt in de categorie zoet-amberachtige geuren en opent als een avondbriesje van frisbloemig bergamot en fris, bloemig-zwoel oranjebloesem. In het hart van Sun wordt deze bries een zwoel-zomerse streling van zwarte bes en jasmijn die in de basis aan warmer wordt door rozenhout en patchoeli.
RUIK & VERGELIJK
Er verschijnen wel steeds meer zonnige variaties op geuren, maar dat wil nog niet zeggen dat je ze in de volle zon kunt gebruiken. Ben je in twijfel, vraag in de parfumerie. Je kunt in ieer geval ook veilig in de zon genieten van:
Dior Sweet Sun (2005)
Jil Sander Sun Delight (2006)
Zoveel ontwerpers. Zoveel interpretaties. Blijkt maar weer uit Jeans Men van Trussardi. Open de flacon en je ruikt dat dit Italiaanse luxe-label ‘jeans in een geur‘ ziet als een sensatie die ontspanning en comfort moet brengen. Maar er is meer: Trussardi vindt dat zijn jeansgeur voor de drager als het ware op maat gemaakt is. Trouwens, de man die Trussardi’s Jeans Men gaat dragen blijft altijd hetzelfde, maar ‘trillend van energie’ vermenigvuldigt hij zijn contacten en passies. Beetje rare omschrijving. Nu wordt het duidelijker: de Trussardi Jeans Men-drager past zich makkelijk de omstandigheden aan: overdag de meest extreme sporten, ‘s avonds omringt hij zich met saamhorige vrienden.
Stel je er dit bij voor: een park in het hart van een Italiaanse stad. Vrienden genieten van een moment van ontspanning. Gehuld in jeans en Jeans Men, slenteren ze wat rond met een hazewindhond – trouw, raszuiver en het levende symbool van Trussardi.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Trussardi Jeans Men is een ‘warm aandoende’ Italiaanse geur die sprankelt van frisheid door de cederappel gevolgd door een opvallend akkoord van vijg- en zwarte besblad. Zoete lychee – vermengd met rozemarijn – geeft een zoet-kruidige effect. Geniet van de afronding: hiervoor werden vetiver en ambrette vermengd die voor het gebruik even in een bad van witte en zinnelijke musk werden gedompeld. Eindresultaat: originele ingrediënten leveren een originele geur op. Alleen kun je je afvragen of je nu jeans ruikt.
RUIK & VERGELIJK
Steeds meer ontwerpers vertalen jeans in een geur. De bekendste is ongetwijfeld Gianni Versace. Maar liefst 14 verschillende jeansvariaties zagen het licht. Tommy Hilfiger ‘jeanst’ sinds 2004 mee.
Gianni Versace Green Jeans (1996)
Versace Couture Jeans (2002)
Tommy Hilfiger Tommy Jeans (2004)
Volgens Etro spreekt Pegaso als een gedicht tot de ziel waarin je wordt meegevoerd naar ‘een echo van eeuwenoude passies’ maar ook een blik krijgt van een toekomst rijk aan emoties. Klinkt misschien wat geëxalteerd, maar dat kan bijna niet anders als je je laat inspireren door het vliegend paard Pegasus, een fantasiefiguur uit de Griekse mythologie geboren uit het ‘monster’ Medusa en zeegod Poseidon. Hij beleefde heel wat avonturen – welke… surf naar wikipedia – maar dat is voor Etro minder van belang. Wel dat hij in de loop der eeuwen uitgroeide tot symbool voor dichterlijke inspiratie.
De Italiaanse dichter Ludovico Ariosto (1474-1533) zag in zijn gedachten Orlando – overrompelend en amoureus – op Pegasus naar de maan vliegen in zijn zoektocht naar de wijsheid die hij door zijn liefde voor Angelica – in haar maagdelijk witte gewaad – was kwijtgeraakt… Dit inspireerde Etro tot Pegaso die je als het ware ‘in vogelvlucht’ moet ervaren. Te paard, te paard, laat je meevoeren over het landschap van Toscane en Umbrië… oude kastelen, idyllische dorpen ‘verstopt’ tussen sierlijke pijnbomen.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Als je aan Pegaso ruikt, krijg je dat prettige gevoel van een puur natuur-ervaring – eigen aan alle Etro-geuren. Alles ruikt echt. Van kop tot staart. Je wordt eigenlijk direct rustig, terwijl de geur toch temperamentvol is. Etro dient zijn geuren graag op als een recept. Pegaso wordt omschreven als een geur die eigentijdse frisheid van citrusfruit paart aan klassieke ingrediënten. Snel naar je Toscaanse gestylde keuken en vul een kopje met bergamot en limoen. Loop de tuin in voor wat verse basilicum.
Hmm, fris, groen, maar ‘braaf’. Beetje pit kan geen kwaad… peper dus. Een beetje ‘aardsheid’ kan ook geen kwaad. Pak de schop en ga op zoek in de Toscaanse heuvels naar de iris pallida waarvan de wortel, hoewel ruw, toch een fluweelachtige verfijning geeft. Dit alles goed laten trekken met een paar twijgjes cederhout. Denk je: ‘Ontbreekt nog wat’, pak dan een bouillonblokje met gestolde harsdruppels van zachtzoet benzoïne en sensueel cistus labdanum. Dien Pegaso op con amore!
RUIK & VERGELIJK
Toch opvallend: dichterlijke inspiratie haalt vaak het beste naar boven in mensen en geuren. Nog een mythisch paard dat de parfumwereld inspireerde.
