FLOWER POWER MISS SIXTY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 16, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET F. Een reactie plaatsen

VOOR DE HIPPY GIRL

MET VINTAGE-GEVOEL

Jaar van lancering: 2007

Laatst aangepast: 16/08/09

Neus: onbekend

Sinds de oprichting heeft het Italiaanse modelabel Miss Sixty zich voornamelijk laten inspireren door de onvergetelijke seventies. En ook in de Miss Sixty-geuren adem je deze ‘tijdloze stijl die vrijheid, extravagantie en speelse sexyness uitstraalt’. Met Flower Power, een limited edition, kun je deze tijd opnieuw ervaren. Maar dan wel in een zomers licht. Dat zie je direct aan de verpakking en de flacon. De uitstraling is hip en vrolijk in magenta en versierd met flower power-graffiti wat het summer of love-gevoel alleen maar versterkt.

Maar voor wie is deze hipper-dan-hippy-geur geschikt? Wel, Flower Power is als een eindeloze parfumroes opgeroepen voor de jonge kleurrijke, sexy en vintage-achtige vrouw die een vrijgevochten charme uitstraalt, bruist van energie maar – hoe crazy de omstandigheden ook mogen zijn tijdens haar roes – altijd vrouwelijk blijft. Dat is knap!

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Miss Sixty omschrijft Flower Power als weelderig en tegelijkertijd vol verrassingen. Voor je de bloemenkracht ervaart, eerst de traktatie van een fruitmand vol appel, mandarijn, rode grapefruit, peer, zwarte bes en watermeloen. En inderdaad het hart van Flower Power: een en al flower power. Dat komt door de intense noten van magnolia, jasmijn, roos en fresia. En in de nasleep van deze bloemenroes zijn het viooltje, iris en vetiver die in prettige samenwerking met het sensuele smaakkwartet – kokosnoot, amber, vanille en musk – garanderen dat de geur lekker lang zoet en poederig ‘nazomert’.

RUIK & VERGELIJK

De zachte-sierlijke geur van de magnolia wordt populair. Hoewel al veel gebruikt ik klassieke, supervrouwelijk parfums, ruik je deze oorspronkelijk uit China afkomstige bloem nu ook steeds vaker in meer courante geuren. Zoet, teder en bovenal vrouwelijk. Onderga je ook goed in:

Paul Smith Floral (2006)
Jil Sander Style (2006)
Tommy Hilfiger Tommy Girl 10 (2006)
Givenchy Amarige Mariage (2007)
Acqua di Parma Magnolia Nobile (2009)
Helena Rubinstein Wanted (2009)

FLORAL PAUL SMITH

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 16, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET F. Een reactie plaatsen

FLORAL
SWINGING
SIXTIES

Jaar van lancering: 2006

Laatst aangepast: 16/08/09

Neus: Laurent Bruyère

Dat Paul Smith zeer prettige herinneringen heeft aan de jaren zeventig, blijkt uit zijn kledingcollecties: met zijn uitvergrote bloemen geprint op klassieke pakken en zijn met psychedelische designs gevoerde colberts verwijst hij maar wat graag naar het flower power-tijdperk – de periode waar aan hij de prettigste herinneringen heeft. Ofwel: traditie met een knipoog! En dat zie en ruik je ook in Floral.

Want aan de verpakking, het psychedelische logo, de wit gelakte flacon met lipje en de handtekening van Paul Smith in roze herken je meteen het hippy-tijdperk. En dan hebben we het nog niet gehad over de popart-styling (in de visual) en de ‘pittige’ kleuren die de excentrieke touch van Floral versterken.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Hoewel Floral met een ironische en geestige noot wordt gepresenteerd, is de geur zelf zeer uitgebalanceerd, klassiek: een boeket van voornamelijk witte bloemen.

De opening van deze hippygeur gaat fris-modern van start met zonnige sinaasappel, bitterfris rode grapefruit en vers prikkelend gember die aan de transparante geur van de witte waterlelie een fris-prikkelende toets geven. Het flowerpower-hart van Floral is een en al witte bloem, maar dan wel de lekkerst ruikende.

Denk aan de tederfrisse, maar licht sensuele magnolia (foto), orchidee (idem) en heel veel zwoele osmanthusbloesems. De basis tenslotte is een harmonieuze eenheid van musk, amber, ‘exotisch’ hout en tonkaboon.

RUIK & VERGELIJK

De waterlelie drijft in steeds meer hippe geuren rond. De reden, ondanks zijn volle bloemigheid behoudt het toch een waterige en transparente touch. En dat vinden ‘we’ heel erg lekker, gezien het succes van de nymphéacée in:

Chanel Allure (1996)
Davidoff Cool Water Woman (1996)
D&G Feminine (1999)
Carolina Herrera 212 on Ice (2005)

L’INTERDIT – LES MYTHIQUES – GIVENCHY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 16, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET L, KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN. Een reactie plaatsen

VOOR DE VROUW MET EEN BOYISH CHARM GELIJK AUDREY

Jaar van lancering: 1957, 2002, 2007

Laatst bijgewerkt: 17/07/08

Neus: Francis Fabron

Nieuwe versie: Oliver Gillotin, Jean Guichard

Model: Audrey Hepburn

Art director: Hubert de Givenchy

Flaconontwerp: Hubert de Givenchy

Elke grote kunstenaar heeft zijn muze. Elke grote couturier ook. Hubert de Givenchy trof het dat hij in het begin van zijn carrière – de jaren vijftig – actrice Audrey Hepburn ontmoette. Zij vertegenwoordigde een nieuw soort vrouw die na de Tweede Oorlog op het podium verscheen: slank, mager, kort geknipt haar en met een boyish charme die in een eenvoudige zwarte broek met dito truitje even glamour bezat als in een adembenemende couturecreatie. Givenchy voorzag haar van beide looks. Sterker, hij werd haar personal dresser, beste vriend en verzorgde veel kostuums voor haar films. In 1957 lanceerde de couturier twee geuren. De eerste, Le De, was een parfumpresentje voor zijn groeiende clientèle, de tweede was een ode op – en een tijdje het privéparfum – van Audrey Hepburn. Met L’Interdit bracht Hubert de Givenchy de niet te imiteren gratie, stijl, glamour, slimheid en charme van Audrey Hepburn tot uiting. Het is hem gelukt. L’Interdit wordt inmiddels beschouwd als een van de verfijndste bloemenaldehyden van de afgelopen eeuw.

Alleen voor een nieuwe generatie wellicht te zwaar. Dus na in 1997 zijn veertigste verjaardag te hebben gevierd met een kristallen limited edition van het parfum (30 ml), krijgt L’Interdit in 2002 een andere gedaante. En wel in een nieuwe eau de toilette-versie lichter van toon omdat, zo zegt het couturehuis, een nieuwe generatie deze jus misschien iets te sterk en te overweldigend vindt door de grote hoeveelheid jasmijn- en roosabsolu in combinatie met aldehyden. Het resultaat: een geur ‘die speelser is als zijn voorganger en zo zacht als shantungzijde aanvoelt’.

Over de totstandkoming van de naam, gaat zoals dat heet een heel leuk verhaal vooraf. Hubert de Givenchy had voor dit parfum nog geen naam bedacht. Maar toen hij aan Audrey vertelde dat hij overwoog om ook dit parfum breder te distribueren, zou zij verontwaardigd geantwoord hebben: ‘Mais, c’est mon parfum, c’est interdit!’ Wat een anekdote! In 2007 verschijnt L’Interdit en Le De (samen met andere, ooit populaire, maar bijna vergeten en sommige niet echt begrepen Givenchygeuren) in de serie Les Mythiques in een nieuw jasje in het kader van het 50jarig parfumjubileum van het couturehuis.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

De oude versie wordt omschreven als een ‘aura van elegantie’. Opent met bergamot, neroli en een flinke dosis aldehyden die de bloemenpracht in het hart van roos, jasmijn, ylang-ylang, oranjebloesem en iris versterken. De basis: vol en zeer sensueel door een intense wolk waarin de moleculen van sandelhout, amber, tonkaboon, vetiver, musk en wierook hun verwarrende spoor trekken.

In de nieuwe versie ruik je het verschil direct: de dosis aldehyden werd drastisch verminderd en vervangen door mandarijnblad (lijkt op petitgtgrain). In het hart bloeien nog steeds roos, jasmijn en iris, maar in plaats van de zwoele en koppige ylang-ylang werd witte perzik geplukt en de hoeveelheid oranjebloesem (voor een zonnig-fris effect) verhoogd. Opvallend is de toevoeging van de rose bes, geliefd om zijn licht gekruide, exotische accent en nu helemaal hip. Ook het zoet-sensuele aspect in de basis werd verzwakt door de hoeveelheid tonkaboon aan te passen en de musk helemaal weg te laten. De wierook-, amber- en vetivernoot bleven hetzelfde.

RUIK & VERGELIJK

Aldhyden zijn een geliefd synthetisch ingrediënt (gemaakt van alcohol en plantenmaterialen) omdat ze een extra dimensie aan geuren geven, omschreven als muskachtig, poederachtig, talkachtig en ‘vet’, en ‘omringende’ ingrediënten kunnen versterken en verrijken. Echte klassieke aldehydenparfums:

Chanel Nº5 (1921)
Lanvin Arpège (1927)
Guerlain Vega (1938)
Lancôme Clîmat (1967)
Paco Rabanne Calandre (1969)
Caron Nocturnes (1980)

L’EAU DU TEMPS NINA RICCI

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 16, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET L. Een reactie plaatsen

ODE AAN DE VREUGDE,

ODE AAN DE CHARME,

ODE AAN DE LENTE

Jaar van lancering: 2007

Laatst bijgewerkt: 21/07/08

Neus: Jean en Aurélien Guichard

Nina Ricci presenteert een verfrissende variatie op een van de meest legendarische parfums uit de geschiedenis. L’Air du Temps (1948) wordt een zomer lang L’Eau du Temps. Stel je een tuin voor waar de twee duiven van L’Air du Temps naar toe zijn gevlogen. In dit denkbeeldige Eden, vol van leven en licht, bevindt zich een vijver waar een fontein gracieus en onstuimig haar geurende water laat klateren. Ruik aan dit water: nieuw en toch vertrouwd. Ruik aan dit water: tijdloos elegant en toch vibrerend.

Van L’Air du Temps naar L’Eau du Temps is van een klassiek parfum naar een seizoengeur. De beroemde ‘melodie’ van L’Air du Temps heeft in L’Eau du Temps een sneller tempo gekregen.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

De opening: een cocktail van mandarijn, sinaasappel en bergamot vermengd met zwarte bes, roze peper en koriander. Het hart van L’Eau du Temps: een ontmoeting met de elementen. Ofwel: een stralende ode aan de essentie van L’Air du Temps. Ofwel, de intens honingzoete gardenia en kruidige anjer (anjer) vermengd met jasmijn en de erotiserende toetsen van ylang-ylang en tuberoos.De afronding: ‘charme tot leven gewekt’ door een cocktail van ‘bevroren musk’, amber en zacht ‘Georgisch’ hout.

RUIK & VERGELIJK

Steeds meer parfum- en couturehuizen durven hun grote klassiekers tijdelijk van expressie te laten veranderen. Bijvoorbeeld door er een zomerse draai aan te geven. En frissere versies worden gewaardeerd. Yves Saint Laurent doet het al zes jaar met Paris (1983), Van Cleef & Arpels met First (1976).

Lancôme Trésor Sparkling Fragrance (2007)
Yves Saint Laurent Paris Jardins Romantiques (2007)
Van Cleef & Arpels First Premier Bouquet (2007)

L LOLITA LEMPICKA

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 16, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET L. Een reactie plaatsen

EEN JEUGDHERINNERING AAN WARME ZOMERS

Jaar van lancering: 2006

Laatst bijgewerkt: 20/06/08

Neus: Maurice Roucel

Lolita Lempicka vroeg me in oktober 2005 of ik met haar in Parijs wou kennismaken met haar tweede parfum voor de vrouw. Je veux bien! De reden dat ik dit zei: de ontwerpster is zo’n fascinerende vrouw omdat ze als het ware de personificatie is van la Parisienne die als geen ander weet hoe ze haar charmes moet benadrukken en haar ‘nadelen’ weet te verbergen.

Maar er is meer. Lolita Lempicka is zelf het grote voorbeeld van de nieuwe romantische stijl die ze populair heeft gemaakt. Ook prettig: bij Lempicka komt inspiratie voor marketing. En dat voel je, zie je en ruik je natuurlijk in L. Het is geïnspireerd – zie de geur – op haar zomervakanties aan de Middellandse zee toen ze nog klein, nog onwetend en nog onschuldig was. Daarom zweeft het, net zoals haar eerste parfum, tussen poëzie, fantasie en droom. Toch is het waar! Je het kunt voelen en ruiken.

En dat alles perfect afgewerkt (hoewel ik zelf niet zo’n boudoirstijl-fan ben): de verpakking, de flacon met ‘couturedetails’ en natuurlijk de geur. Lempicka wachtte lang voor ze met een tweede geur kwam. L lag negen jaar in een blauw koraalhart op de bodem van zee te rijpen voor Lolita als een sirene in het zilte water dook om haar schat op te duiken.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Lolita Lempicka nodigde voor L Maurice Roucel uit, omdat deze neus volgens haar de gave heeft mooie, ‘ronde’ en intense parfums samen te stellen die opvallen door de hoeveelheid vanille in de basis. Voor het zover is, ruik je in L eerst bergamot en sinaasappel. In het hart speelt immortelle de hoofdrol die in de basis door musk en vanille worden begeleid.

Immortelle? Wie er eenmaal aan heeft geroken, vergeet de geur nooit weer. Elegant, warm met een zilte nasleep. Sommige moeten denken aan drop. De struik groeit voornamelijk in Zuid-Frankrijk langs de kuststreken. In Nederland is de plant bekend als strobloem; hij wordt veel in droogbloemboeketten verwerkt. De tweede bijnaam is kerrieplant omdat weer anderen bij het ruiken eraan aan de zwoelheid en warmte van dit Indiase kruidenmengsel moeten denken.

Door het te vermengen in L maakt het dit indringende oosterse parfum tot een van de opvallendste introducties van 2006. We gaan nog verder: deze geur zou onder een andere naam zich ook thuis gevoeld hebben in het ‘fonds’ van Frederic Malle en de L’Art et la Matière-serie van Guerlain. Want warm, vol, overvloedig en je ruikt de hoge kwaliteit van de ingrediënten.

RUIK & VERGELIJK

Zoals gezegd kenmerken zich de geuren van Maurice Roucel door een zachte en verfijnde basis van vanille. Hoe anders vanille deze zachtheid elke keer weer prijsgeeft, ruik je goed in de volgende moderne klassiekers van zijn hand.

Rochas Tocade (1994)
Hermès 24, Faubourg (1995)
Frédéric Malle Musc Ravageur (2000)
Guerlain L’Instant de Guerlain (2003)

L’AIR DU TEMPS NINA RICCI

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 15, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET L, KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN. Een reactie plaatsen

ODE OP DE VRIJHEID

VROUWELIJKE ELEGANTIE

VOOR VROUWEN ROMANTISCH VAN HART EN ZIEL

Jaar van lancering: 1948

Laatst bijgewerkt: 20/06/09

Neus: Francis Fabron

Model: Carmen Maria Hillestad, Audrey Marnay, Chrystèle Saint-Louis Augustin, Elise Crombez

Flaconontwerp: Marc Lalique

Fotografie: veelal onbekend

Volgens verhalen gaat iedere drie seconden ergens ter wereld een flacon van L’Air du Temps over de toonbank. Dit succes hadden couturière Nina Ricci (1883-1970) en haar zoon Robert (1905-1988, die zich met vooral met de parfumbusiness van huize Ricci bezighield) niet voorzien, want L’Air du Temps was een van de vele ‘vredesgeurtjes’ die vlak na de Tweede Oorlog verschenen.

Waarom deze geur nu juist is uitgegroeid tot een mondiaal succes – in tegenstelling tot Schiaparelli’s Le Roy Soleil en Patou’s L’Heure Attendue, beide uit 1946 – heeft ongetwijfeld met de poëtische interpretatie van het thema te maken: twee gestyleerde, elkaar liefkozende vredesduiven die op de door Marc Lalique ontworpen flacon – in 1999 in Frankrijk uitgeroepen tot Flacon van de Eeuw – de dop sieren.

Tot aan het vijftigjarig jubileum zien we dat L’Air du Temps zich wat presentatie betreft naadloos zich aan de heersende trends weet aan te passen – zoals de door David Hamilton gemaakte over-romantische foto’s in de jaren zeventig. Daarna neemt, door het enorme en snel wisselende aanbod van een nieuwe generatie geuren, de belangstelling af. Het feestjaar 1998 is dan ook het moment voor het couturehuis zich op een meer moderne koers (zoals de advertentie waar de geur zich als een beschermengel in de ondergrondse metro aankondigt) te richten.

Het doel: een jonge generatie warm maken voor deze couture-klassieker. En niet alleen met hipperdehip fotografie. Het parfum zelf krijgt nieuwe variaties, zoals in 2004 met Love Fills L’Air du Temps – met een nadruk op het onschuldige lelietje-van-dalen.

In 2007 heet de variatie Eau du Temps – inderdaad een lichtere versie. De vormgeving werd eveneens hipper dan hip gemaakt: zoals een limited edition van de beroemde, door Lalique ontworpen colombes-flacon: voor de gelegenheid in een bad met zwarte verf gestopt.

Het nieuwe feestjaar 2008, is geen aanleiding geweest om groots uit te pakken. Zelfs op de homesite van Nina Ricci was er weinig van te merken. Zelfs de limited edition van dat jaar – een lichtgroen gevederde flacon geïnspireerd op een jurk uit de zomercollectie – wordt niet vermeld.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

L’Air du Temps is een bloemenparfum dat ondanks zijn hoge concentratie aan ‘volle’ bloemen toch een aangenaam licht en sierlijk karakter behoudt. De geur kent dertig bestanddelen waarvan slechts een aantal niet geheim worden gehouden.

De top is klassiek-fris: citroen uit Sicilië en bergamot uit Calabrië. In het hart komen bloemen tot leven geplukt in dé parfumstad van Frankrijk: Grasse – jasmijn, gardenia, roos en anjer. De basis maakt door een evenwichtige mix van sandelhout, kruidnagel, zwarte peper en bourbonvanille L’Air du Temps zacht en gekruid tegelijkertijd.

Let op: boze tongen beweren dat de geur geleidelijk steeds meer van zijn krachtige bloemenweelde heeft verloren. Maar dat kun je van zoveel andere klassiekers zeggen. Is niet alleen een kwestie van ‘bezuinigen’ maar ook van Europese regelgeving die een aantal ingrediënten (zoals dierlijke) heeft verboden en andere tot een minimum hoeveelheid heeft beperkt vanwege kans op huidirritatie.

Maar het is ook waar dat de kenmerkende ‘overweldigende’ combinatie van de zoete gardenia en kruidige anjer meer naar de achtergrond lijkt verdwenen.

RUIK & VERGELIJK

Elk couturehuis kent een parfum waarmee het wereldberoemd is geworden. Door de huidige verjongingskuur alleen dreigen deze een beetje uit zicht te raken. Sterker, sommige evergreens van couturehuizen zijn – bijna – uit de parfumerie verdwenen. En dat is jammer want deze golden oldies hebben hun status niet alleen te danken aan hun naam, hun uitstraling maar toch ook zeker aan hun onderscheidende karakter. Hier nog een aantal eigenzinnige coutureklassiekers.

Chanel Nº5 (1921)
Patou Joy (1935)
Rochas Femme (1945)
Balmain Vent Vert (1945)
Robert Piguet Bandit  (1945)
Dior Miss Dior (1947)
Givenchy L’Interdit (1957)
Grès Cabochard (1959)

ESCAPE CALVIN KLEIN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 15, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET E. Een reactie plaatsen

ONTSNAPPEN AAN DE BESLOMMERINGEN

VAN ALLEDAG DOOR TE VLUCHTEN IN…

Jaar van lancering: 1991

Laatst aangepast: 15/08/09

Neus: Steve Mercado?

Model: Amber Valetta & Hervé Le Bihan, Joel West & Milla Jovovich

Flaconontwerp: Pierre Dinand

De inspiratie voor Escape is ontstaan door de veranderingen die Calvin Klein zelf niet als ontwerper maar als mens waarnam zowel in het maatschappelijke als in zijn persoonlijke leven. Een woord speelt hierbij de hoofdrol: zelfverwezenlijking. Want dit strookt volgens Klein met een geestelijke, meer verinnerlijkte houding en uit zich in een echt geluksgevoel, een duidelijke kijk op de wereld. Ook niet onbelangrijk: de behoefte om met al deze ‘inzichten’ samen, doelbewust en intens van het leven genieten. Deze sociale trend is ook wel bekend geworden als ‘quality time’, ofwel ‘kwalitijd’: een geestelijke en lichamelijke ontsnapping ter compensatie voor het drukke en jachtige bestaan.

Calvin Klein vertaalt dit gevoel voor de vrouw als volgt: ‘Na liefde en succes zoekt de moderne vrouw naar vervulling in het leven, naar meer tijd voor elkaar en naar meer tijd voor zichzelf. Voor deze romantische vrouw, die van elk moment geniet heb ik Escape gecreëerd’.

En hij voegt hier aan toe: ‘Met deze geur ziet de vrouw haar diepste gevoelens en vurigste wensen verwezenlijkt, zij bereikt het doordat ze de beperkingen van alledag achter zich heeft gelaten’. Calvin, was het maar waar! En Calvin, kijk nog even naar de promotitclip: hier wordt iets anders vervuld: een vlucht door toe te geven aan je obsessie. Of zie ik dat verkeerd?

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Calvin Klein osmchrijft Escape als verfrissend, verleidelijk en hartstochtelijk. Zit in een door Pierre Dinand ontworpen flacon die geïnspireerd is op een antieke parfumflacon uit de privécollectie van Kelly Klein, de tweede vrouw van de ontwerper. Dat verfrissende zit hem vooral in de fris-fruitige noten van deze gelaagde bloemencompositie. Neem de tijd voor Escape en je weet onderstaande bestanddelen steeds beter te herkennen.

Verfrissend: appel, lichee, zwarte bes en mandarijn voorzien van bloemige (hyacint, ylang-ylang), zachte (kamille) en kruidige noten: afrikaantje en koriander. Verleidelijk: een boeket van jasmijn, roos, lelietje-van-dalen en anjer voorzien van een pittig-fruitige toets door perzik, pruim en kruidnagel. Hartstochtelijk: een warme, houtachtige basis van sandelhout, tonkaboon en vetiver.

RUIK & VERGELIJK

Calvin Klein is een van de eerste ontwerpers die de appel als verfrissend element in parfums introduceert. Na hem:

Joop! All About Eve (1996)
Hugo Boss Hugo Woman (1997)
Lancaster Sunwater (1997)
Dolce & Gabbana Light Blue (2001)
Dali Ruby Lips (2004)
Gianfranco Ferré GF Lei (2004)

ETERNITY SUMMER CALVIN KLEIN 2005

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 15, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET E. Een reactie plaatsen

DE ZOMER KAN EEN EEUWIGHEID DUREN

Jaar van lancering: 2005

Laatst aangepast: 15/08/09

Neus: onbekend

De liefde kan een eeuwigheid duren, maar één zomer ook. Dit is het uitgangspunt van de eerste zomerse variatie van een van de succesvolste geuren van de Amerikaanse lifestyle-ontwerper Calvin Klein: Eternity uit 1988. Hij omschrijft Eternity Summer als volgt: ‘Zand, zeewier, een briesje uit zee. Momenten op het strand, doorgebracht met dierbaren – hoe minder opzienbarend, hoe beter. De pure schoonheid en vrijheid van de zomer gevangen in een een dauwfris, groen, bloemrijk parfum’.

Let wel: Eternity Summer, waarvan de flacon voor deze gelegenheid in zeegroen glas is gehuld, is alleen dit jaar te koop en zo lang de voorraad strekt. En wordt – zoals achteraf blijkt – vanaf 2006 jaarlijks voorzien van een nieuwe versie.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Opvallend aan deze zomerse interpretatie van Eternity: het bekende en geliefde rozenboeket is geheel verdwenen. Na opening ruik je de groene en lenteachtige frisheid van lelietje-van-dalen gecombineerd met de zurige frisheid van verbena. Vioolblad zorgt voor een de zachtegroene touch. Het hart is een bloemenzee van witte jasmijn, gardenia en lotusbloem. De basis is opvallend te noemen door de combinatie van groen vijgenhout en mimosa-absoluut. Ik zeg: lekker!

RUIK & VERGELIJK

2005 is het begin van de zomergeurentrend, zo lijkt het, zo ruikt het. Nog nooit verschenen er zoveel frisse variaties op populaire geuren in de parfumerie. Zo ook:

Givenchy Very Irrésistible Summer Fragrance (2005)
Kenzo Flower Summer Fragrance (2005)
Van Cleef & Arpels First Eau de Toilette pour l‘Été (2005)
Davidoff Cool Water Sun, Scents & Sun (2005)

ETERNITY FOR MEN CALVIN KLEIN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 15, 2009
Geplaatst in: KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN. Een reactie plaatsen

TROUW, OPENHEID, EERLIJKHEID, MANNELIJKHEID

Jaar van lancering: 1989

Laatst aangepast: 15/08/09

Neus: Carlos Benaim

Modellen: Aaron Ward, Lambert Wilson, Mark Vanderloo, Norbert Michalke en een vrolijke kinderschare plus diverse Eternity-vrouwen.

Art direction: diverse beroemde fotografen en regisseurs

Ooit kocht Calvin Klein voor zijn tweede vrouw Kelly Rector – begon in zijn bedrijf als stagiaire – op een veiling de ring die de hertog van Windsor aan een van de meest besproken vrouwen van de twintigste eeuw schonk: zijn geliefde Wallis Simpson. Dat zijn liefde eeuwig was, bleek uit het feit dat hij de troon voor haar opgaf en aan de binnenkant van de ring ‘eternity’ liet graveren. Het hiernaar genoemde parfum voor de vrouw verscheen in 1988, een jaar later gevolgd door de Eternity for Men.

De naam maakt direct duidelijk wat voor een man Calvin Klein voor ogen had: zichzelf en zijn hernieuwde normen die hij had gevonden na zijn deca feestjaren in New York. Eternity for Men is een weerspiegeling van traditionele en tijdloze waarden – trouw, openheid, eerlijkheid, mannelijkheid – die na een zekere leeftijd bij veel mannen naar boven komt drijven. Heel conservatief en burgerlijk. Niet wat we van Calvin Klein gewend waren.

Hij voelde de verrechtsing van de maatschappij en ‘family first’-houding eerder aan dan andere trendsetters en haakte hier op in. Eternity for Men is met de vrouwelijke variant een baken van puur familiegeluk in woelige tijden. Wie durft nog te beweren dat geuren niet hun tijd reflecteren…

En Calvin Klein raakte hiermee een gevoeliger snaar dan met het sexueel zo beladen Obsession for Men uit 1986, want Eternity for Men is nog steeds de best verkopende geur deze Amerikaanse city chic-ontwerper. In de meest recente campagne, zien we dat de zeden weer wat losser zijn geworden – het Obama-effect? – want Eternity en Eternity for Men presenteren zich samen sensueler en uitdagender.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Het is niet alleen de campagne die de geur zo succesvol heeft gemaakt. Ook de inhoud. Die was voor 1989 vernieuwend door zijn noten die, grappig, toch direct een vertrouwd gevoel gaven in de trant van ‘the green green grass of home’. Dat vernieuwende zit’m vooral in de opening. Naast de koele sensatie van mandarijn en lavendel zijn het vooral de groene ‘botanische’ noten die opvallen. Maar dan ‘abstract’ en ondefinieerbaar gepresenteerd.

Denk aan een kabbelend beekje in een bos die in zijn stroom allerlei groene sensaties meeneemt. In het hart wordt dit groene spoor voortgezet door basilicum en salie die op hun beurt de groene noten van jasmijn en geranium benadrukken. De afronding is bekend klassiek: sandelhout, vetiver, rozenhout en amber.

Blijft mooi in zijn soort, en werd veel gekopieerd. Eternity for Men is binnen het Calvin Klein-portofolio zelfs een eigen merk geworden. En om dit gevoel ook tijdens het mooiste seizoen te ervaren, verschijnen sinds 2005 zomervariaties. Die – vanzelfsprekend – lichter, groener en citrusfrisser zijn. Omogelijk ze allemaal afzonderlijk te behandelen. Wel opvallend: de originele noten. Zo zit er in Eternity for Men Summer 2006 een zeegrasakkoord, mimosa en drijfhout.

In versie 2009 – omschreven als een spicy green fougere – drijft onder meer gintonic cocktail, peper, kamille en anijs.

RUIK & VERGELIJK

Jasmijn wordt door velen als een typisch vrouwelijke bloem gezien. Sommige neuzen trekken zich niks aan van de merkwaardige indeling van mannelijke en vrouwelijke ingrediënten. Ontdek jasmijn in onderstaande mannengeuren, ten tijde van het succes van Eternity for Men ook behoorlijk pop-jopi:

Wolfgang Joop! Homme (1989)
Paloma Picasso Minotaure (1992)
Shiseido Basala (1993)
Aramis Havana (1994)

BOIS D’IRIS THE DIFFERENT COMPANY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 15, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET B, NICHE. Een reactie plaatsen

‘DE BESTE IRISGEUR OOIT GECREËERD’

Jaar van lancering: 2001

Laatst bijgewerkt: 15/08/09

Neus: Jean-Claude Ellena

Art director: Thierry de Baschmakoff

Flaconontwerp: Thierry de Baschmakoff

Te koop bij: www.perfumelounge.nl

Annick Goutal, Jo Malone, Serge Lutens, IUNX (inmiddels ter ziele, correctie ik hoorde onlangs dat het zijn eigen ‘niche-je’ heeft bij Hotel Costes in Parijs), Frédéric Malle, Parfum d’Empire, Mona di Oiro.

Het is een groep parfumhuizen dat onder de noemer ‘niche’ valt. Tien jaar geleden had bijna niemand in de reguliere parfumerie nog van dit woord gehoord: nu struikel je er bijna over. En daarom vinden veel van deze nichers dat ze hun werkwijze anders moeten gaan omschrijven. Artisanal is nu hun ‘mot du saison’.

Deze nichers – niet te verwarren met hippe merken als Escentric Molecules en Le Labo – onderscheiden zich bewust van de parfums die in ketenparfumerieën wordt aangeboden door zich in presentatie, verkrijgbaarheid en – het allerbelangrijkste – samenstelling alleen te bedienen van het beste dat te koop is. Je kunt het ook new snobbery noemen omdat deze huizen zich richten op consumenten die zich willen onderscheiden van de doorsnee parfumgebruiker. En daarvoor zijn ze  bereid dieper in de buidel te tasten. Deze happy spending consumers weten dat ze naast de exclusieve naam ook kwalitatief hoogstaande geuren kopen die in ‘betere parfumkringen’ als geweldig en bijzonder gelden.

Ook The Different Company valt in deze categorie. Het in 2000 (door art director Thierry de Baschmakoff en neus Jean-Claude Ellena) opgerichte merk omschrijft zich als producent van new luxury met internationale uitstraling. Hoofddoel: parfumcreatie opgebouwd rondom één hoofdingrdiënt.

In 2001 zien drie parfums het licht Rose Poivrée (wat ik van het merk vind, lees je bij de beschrijving van deze geur), Osmanthus en Bois d’Iris die stuk voor stuk enthousiast zijn ontvangen en inmiddels aangevuld met zeven ‘bredere’ geuren. Nu samengesteld door de dochter van Jean-Claude Ellena, sinds hij in 2004 vaste huisneus van Hermès werd. Enne: ben benieuwd wat het bedrijf vindt van een van de geuren uit de Collection Extraordinaire van Van Cleef & Arpels, want die heet…

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Voor Bois d’Iris, werd de meest vermaarde irissoort gekozen: de pallida-iris die groeit op de heuvels van Toscane. Om tot de door Jean-Claude Ellena als ‘houtig, fluwelig, zoet, groen en verfijnde’ omschreven geur te komen moeten de wortels die de geur geven een raffinatieproces ondergaan van acht jaar.

Zegt The Different Company. Prada zegt drie jaar. Maar dan krijg je ook het mooiste iris-abosluut verkrijgbaar die de hoofdrol speelt. En dat ruik je: poederig, aards en ‘stoffig’ omringd met bloemige (bergamot), sensuele (musk, narcis) en groene (geranium, ‘wild gras’) noten. Mooi, lekker en geraffineerd. Maar om het nu ‘de beste irisgeur ooit gecreëerd’ te noemen…

RUIK & VERGELIJK

Je houdt er wel of niet van: pure irisgeuren. Ze verspreiden een fluweelzacht parfum met een opvallend aardse ondertoon. Voor mannen en vrouwen. Vanaf 2000 zien we de opkomst van pure irisgeuren die door elke neus zijn eigen speciale bewerking kreeg. Het is een kwestie van lang ruiken en vergelijken om je eigen irisfavoriet te ontdekken.

Serge Lutens Iris Silver Mist (1994)
Hermès Hiris (1999)
Acqua di Parma Iris Nobile (2004)
Chanel – Les Exclusifs – 28 La Pausa (2007)
Van Cleef & Arpels – La Collection Extraordinaire – 10549AD Bois d’Iris  (2009)