LIFE – THE GENTLEMAN’S COLLECTION – ARAMIS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 21, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET L. Een reactie plaatsen

HET LEVEN: DE MAN DIE WERK EN GEZIN MET GEMAK EN LIEFDE COMBINEERT

Jaar van lancering: 2003/2009

Laatst bijgewerkt: 22/08/09

Neus: onbekend

Model: Andre Agassi

Is het bij vrouwenparfums al decennialang schering en inslag celebrities in te huren, in het mannensegment zijn ambassadeurs een uitzondering. Komt dit door het feit dat mannelijke sterren bedanken – geld genoeg, ze juist te veel geld vragen of domweg nog nooit benaderd zijn? Of is het misschien dat gewone mannen op zoek naar een geurtje, zich minder met knappe rolmodellen kunnen of willen associëren dan vrouwen. Het succes – of het ontbreken ervan – van Life zal het uitwijzen, want Aramis heeft het gekoppeld aan Andre Agassi.

Even tussendoor: het is inmiddels zover. Elke belangrijke mannengeur wordt nu gelinkt aan een beroemdheid. Het liefst acteurs: Jude Law (Dior Homme Sport 2008), Ewan McGregor (Davidoff Adventure 2008), nou vooruit een popster dan: Justin Timberlake voor Givenchy’s Play (2008).
Aramis koos voor Agassi omdat hij niet alleen een super tennist maar ook  beschikt over een magnetische en zelfbewuste persoonlijkheid capabel de juiste balans te houden tussen carrière en gezin. Kortom, niet te glamourig zoals de gemiddelde Hollywoodacteur, iets wat het inlevingsvermogen van de consument alleen maar kan bevorderen: voor je het weet koopt hij Life van Aramis – wel de bedoeling

Om de koopkans te vergroten is Agassi vanuit de tenniswereld in een persoonlijke context geplaatst. Je ziet een willekeurig moment – Andre die zijn overhemdsmouwen sluit – uit het leven van een alledaagse man. En dan de slogan. Wat ook goed bij deze optimistisch gestemde geur past, is dat Agassi volgens Aramis als voorbeeld geldt van de man die zijn dromen heeft gerealiseerd met nog steeds de drive zichzelf te overtreffen. Trouwens, voor het geld doet Agassi het niet: wat hij met Life toucheert, stroomt linea recta naar het Andre Agassi Charitable Foundation (waarvan Aramis hoofdsponsor is voor vijf jaar) dat achterstandskinderen in de grote steden van Amerika een beter life probeert te geven. Meer hierover: http://www.agassifoundation.com

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Life is een vertaling van het karakter van Andre Agassi. Dus magnetisch, zelfverzekerd, mannelijke klasse en vitaliteit – zegt het persbericht.Vertaald in één hoofdingrediënt: de geur van olijfhout die zich in de opening licht en fris mengt met citrusnoten en het zelden gebruikte, maar zeer verkwikkende komkommer. In het hart wordt olijfhout gecombineerd met viooltjesblad en munt. In de basis krijgt het een zwoele touch door sandelhout, cederhout en leer.

Let op: inmiddels zijn enkele variaties op deze groene aquatische energiestoot verschenen. Niet te koop in Europa. Zoals Life My Summer (2005).

RUIK & VERGELIJK

Het komt niet vaak voor dat Aramis een geur lanceert. Hieronder drie ‘oudjes’. Nog steeds te koop. De laatste twee zijn sinds 2009 met zes andere ondergebracht in The Gentleman’s Collection.

Aramis Classic (1965)
Aramis Tuscany (1984)
Aramis Havana per Uomo (1994)

LE MALE JEAN PAUL GAULTIER

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 21, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET L, NIEUWE KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN. Een reactie plaatsen

HELEMAAL LE MALE: DE OUDE KAPPER &

ROMANTIEK VAN DE OUDE ZEEHAVEN

Jaar van lancering: 1995

Laatst bijgewerkt: 02/07/08

Neus: Françis Kurkdjian

Model: onder meer David Fumero, Francisco, Samuele Riva, Charles Weaving

Het (voormalige) enfant terrible van de Franse modescene, Jean Paul Gaultier, heeft in zijn carrière voor heel wat opschudding gezorgd. Een paar hoogtepunten: zijn gouden ‘punttieten’-korset voor Madonna, zijn juniorlijn geshowed door bejaarde modellen, stoere mannen in jurken met parelkettingen en het feit dat hij zijn homoseksualiteit, of beter gezegd zijn glad to be gay, nooit verborgen heeft gehouden.

Sterker, hij liep er mee te koop. Iets wat je ook ziet in zijn eerste geur voor de man: Le Male. De flacon, een gespierde mannentorso gekleed in een klassiek Bretonse zeemanstrui (een van Gaultiers handelsmerken) en de geur zelf moeten het gevoel oproepen van de voorbije romantiek van zeehavenkroegen waar matrozen uit alle windstreken vertier kwamen zoeken (de wereld van Jeans Genets Querelle duikt op) en de herinneringen van de ontwerper aan de ouderwetse kapper in zijn geboortestad.

De bezoeken in zijn jeugd aan de kapper met zijn ouderwetse scheerkwasten en de batterij aan eau de colognes roepen voor Gaultier allerlei herinneringen op die hij door de (voormalige) jonge neus Françis Kurkdjian liet vertalen in een nostalgische geur die zich in de loop der jaren heeft ontwikkeld tot een van de succesvolste mannengeuren – de torso werd als flacon veel gekopieerd – die bijna elke zomer wordt voorzien van een nieuwe look en inhoud; meestal een frissere variatie (vaak op basis van ginseng, munt en gember) op het Le Male-thema.

Sinds 2004 kent Le Male een uitgebreide bad- en bodylijn Tout Propre (zoals de zeep verpakt in ouderwetse ‘zeepblokken’ uit Marseille) die in combinatie met de eerste, hedendaagse  ‘maquillagelijn’ voor mannen Tout Beau (waaronder eyeliner en gezichtspoeder) van elke man een verfijnde dandy maakt – als hij durft tenminste.

Ook opvallend: in de laatste campagnes is het gay-aspect naar de achtergrond verdwenen. Nu zijn het meer mainstreammannen die met hun afwezige aanwezigheid hun viriliteit en breekbaarheid tonen. Zie de parfumvideo-clips die merkwaardigerwijs muzikaal worden begeleid door de aria Casta Diva uit de opera Noma van Bellini.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Gezien zijn staat van dienst zou je van Jean Paul Gaultier misschien een ‘maffere’ geur verwachten. Het tegendeel is waar. Le Male is een op en top klassieke geur waarin het Provence-cliché bij uitstek – lavendel – voorzien wordt van een kruidig en zacht-zwoel fond.

De opening is fris en vertrouwd: munt, lavendel en bergamot. Ook in het hart herken je de lavendel weer duidelijk, nu in gezelschap van oranjebloesem en ‘versterkt’ met komijn en kaneel. De basis van Le Male is ‘he-le-male’ sensueel en voor een mannengeur opvallend zoet. Denk aan sandel- en cederhout en een gulle dosis vanille en tonkaboon.

RUIK & VERGELIJK

Het klassieke lavendel is nog steeds een geliefd ingrediënt in mannengeuren. Het aangename: het laat zich zo makkelijk vermengen met andere kruiden en citrusvruchten. Hier nog enkele geuren met een eigenzinnige lavendelverwerking. Opvallend: de laatste jaren wordt lavendel niet fris gepresenteerd, maar vooral als verleidelijk elixer zwoel gemaakt met behulp van vanille, tonkaboon en musk.

Caron Pour un Homme (1934)
Annick Goutal Eau de Lavande (1985)
Lanvin L’Homme (1997)
Lalique Pour Homme (1998)
Azzaro Lavande Pure (2001)
Hermès – Hermessence – Brin de Réglise (2007)
Lancôme Hypnôse Homme (2007)

LE CHEVREFEUILLE ANNICK GOUTAL

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 20, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET L, NICHE. Een reactie plaatsen

OMHELZING VAN EEN LIEFDESBLOEM

Jaar van lancering: 2002

Laatst bijgewerkt: 26/06/08

Neus: Isabelle Doyen

In Frankrijk, zo beweert Annick Goutal, staat de bloem van de kamperfoelie symbool voor een gepassioneerde en onmogelijke liefde. Zoals die tussen Heloïse en Abelard – het gedoemde liefdespaar uit de Franse literatuur. Men zegt dat op hun rustplaatsen de kamperfoelie overvloedig bloeit en hun graven daardoor zachtjes in de wind ‘parfumeren’. Daarnaast staat de plant, die half in de schaduw zich al slingerend om bomen en struikgewas tot volle wasdom komt, voor trouw (niet zo verstikkend als klimop). Nederlanders met een gevoelige inborst en bekend met onze dichters, denken direct aan Kamperfoelie van J C Bloem (1887-1966). Grote kans dat jezelf af en toe zo’n ervaring hebt, want kamperfoelie ruik je nu overal. Tussen het gewapend beton en asfalt waan je je soms plotseling in een lommerrijke omgeving en borrelen prettige herinneringen op als de wind na een regenbui het zoet-bloemig parfum meevoert van de kamperfoelie.

Leuk weetje: de Nederlandse naam is een verbastering van het Latijns caprifolium (kaperfolie), wat ‘blaadje voor de geit’ betekent – geiten schijnen dol op het blad te zijn. Opvallend is ook dat de Franse naam voor kamperfoelie ook letterlijk geitenblad betekent. De Engelse taal heeft een meer tot de verbeelding sprekende benaming: honeysuckle.

Ik had niet vaak meer aan dat huis gedacht,
Noch aan die tuin. Dit alles is verleden.
Eindlijk raakt ieder ieder leed ontgleden
Al is het hart ook bijna omgebracht.
Vanwaar dan dat, terwijl ’t ontembaar hart
Al lang naar andre, verdre dingen haakte,
Ik mij weer in ’t voormalige wist verward,
Omdat ik aan de geur dacht, zwoel en lauw,
Die van de kamperfoelie zich losmaakte
Bij het stijgen van de zomeravonddauw?

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Annick Goutal zelf was gecharmeerd van  kamperfoelie vanwege de mooie vorm en de milde, honingachtige geur. Haar dochter Camille, die bij de totstandkoming van Le Chèvrefeuille  betrokken was, laat de kamperfoelie stralen omringd met wilde narcis, een vleugje jasmijn en citroenknoppen (de kiemen waaruit de citroen groeit). En voor de groene, grasachtige noot werden ook de takken van kamperfoelie verwerkt. Volgens Camille Goutal is het eindresultaat zoals mensen de kamperfoelie het liefst ruiken: fris, zonnig, bloemig en fruitig. Contrasten die aangenaam versmelten. En ik zeg: vooral ongekunsteld.

RUIK & VERGELIJK

Kamperfoelie wordt in geuren gebruikt voor een frisse opening of om het bloemenhart te voorzien van een luchtige toets. Estée Lauder was de eerste die deze klimplant eert met  een modern overfris soli-fleur.

Estée Lauder Honeysuckle Splash (2000)

LE JASMIN ANNICK GOUTAL

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 20, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET L, NICHE. Een reactie plaatsen

JASMIJN, JASMIJN

TINTELT, TINTELT

IN DE ZON, IN DE ZON

Jaar van lancering: 2004

Laatst bijgewerkt: 28/06/08

Neus: Isabelle Doyen

Parfumeurs zijn met name zo gecharmeerd van de jasmijn – de meeste gebruikte bloem in geuren – omdat hij zo divers kan ruiken. ’s Ochtends: zo fris en groen als het voorjaar. Overdag: gewoon zonnig en bloemig. Maar dan ’s avonds als de zon is verdwenen: rijk, bedwelmend met een licht animaal, bijna bedwelmend spoor. En dan hebben we het nog niet gehad over ‘le terroir’ waar hij groeit. Jasmijn uit de Nijldelta ruikt anders dan zijn familie in India. De meest geliefde soort is de sambacjasmijn. Deze oorspronkelijke uit India afkomstige variant wordt daar vanwege zijn zoete verfijning al eeuwenlang gebruikt in thee, tabak en voor religieuze ceremonies. En tegenwoordig kan in parfumlaboratoria jasmijn zo worden gemuteerd dat het steeds gevarieerder gaat ruiken.

Het was ook een van de geliefdste bloemen van Annick Goutal. Daarom brengt de huidige neus Isabelle Doyen een ode op deze bloem en op Annick Goutal. De geur past net zoals La Violette, Le Muguet (beide 2001), Chèvrefeuille (2002), Néroli en Le Lys (beide 2003) in de trend om de eenvoud en gratie van één bloem naar boven te halen. Niet vreemd, dat deze solifleur-geuren bij Goutal baden in een romantisch licht – eigen aan het merk. Wat opvalt: de helderheid van de composities. Constant waait een zacht briesje op de achtergrond. Ook bij Le Jasmin. Je ziet de jasmijnstruiken waar de Isabelle Doyen de bloemetjes van plukte voor je. Ergens op een heuvel, omringd door groen en tintelend in de zon.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Hoe ruikt de ideale jasmijngeur? Ruik aan Le Jasmin, en misschien krijg je antwoord. In deze solifleur-geur opent de jasmijn fris-groen zoals je die ruikt bij het ochtendgloren. Vervolgens mengt zich de magnolia erbij om de zachtheid van de jasmijn te onderstrepen.

Een scheut gember geeft de jasmijn pit en maakt de geur origineel en meer dan een ‘jasmijngeurtje’. Tenslotte is het een gulle dosis sambacjasmijn die garandeert dat, nadat je de geur volledig op je hebt laten inwerken, alleen kunt zeggen: ‘jasmijn, jasmijn, tintelt, tintelt, in de zon, in de zon’.

RUIK & VERGELIJK

Jasmijn mag dan bijna in geen enkel kwaliteitsparfum ontbreken, pure jasmijngeuren zijn schaars. Onderstaande geuren laten ieder op eigen wijze jasmijn in volle glorie bloeien.

Serge Lutens Serge A la Nuit (2000)
Marc Jacobs Blush Intense (2005)
Van Cleef & Arpels First Jasmin de Chine (2004)
Giorgio Armani – Armani Privé – Eclat de Jasmin (2007)
Yves Rocher – Secrets d’Essences – Tendre Jasmin (2008)

LE DE – LES MYTHIQUES – GIVENCHY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 19, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET L, KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN, VINTAGE. Een reactie plaatsen

VROUWELIJKE ZACHTHEID

RESOLUTE CHIC

Laatst aangepast: 18/08/09

Jaar van lancering: 1957, 2007

Neus: Ernest Shiftan/Françoise Donche (ism Givaudan)

Flaconontwerp: Pablo Reinoso (nieuwe flacon)

Dat waren nog eens overzichtelijke tijden in de parfumerie voor personeel en clientèle in 1957. Toen verschenen in het prestigesegment slechts tien geuren – waaronder twee van Hubert de Givenchy. 50 jaar later is het jaarlijkse aanbod bijna vertienvoudigd. En Givenchy doet met hartelust mee. In 2007 verscheen een nieuwe variatie op Amarige (1991) en een fluwelen versie van Very Irrésistible (2003).

Plus: een nieuw Harvest-trio en – om het vijftigjarig parfumjublileum van Maison Givenchy te vieren verschijnen onder de naam Les Mythiques heredities van tien bijna niet meer geroken Givenchy-geuren. Ook de eerste twee. Dat laatste is erg leuk voor de vintage parfumfanaat. Want je kunt niet ontkennen dat deze twee  ‘oldies’ echt opvallen.

Of beter gezegd, niet opvallen door hun vanzelfsprekende strak-klassieke opbouw en resolute chic. Eigenlijk willen L’Interdit en Le De niet imponeren en verbijsteren. Ze willen gewoon ‘zowel vrouwen als mannen een noot van een elegance, plezier en raffinement schenken’ – het parfumleitmotief van Hubert de Givenchy. Le De is nooit een  parfum van grote getallen geweest. Het werd gefabriceerd in een klein kantoor (beschikbaar gesteld door collega Balenciaga) met een budget van 6000 dollar (toenmalige koers) en was alleen bedoeld voor de vaste coutureklanten. De naam is een chique knipoog naar het ‘adelijke’ tussenvoegsel tussen de voor- en achternaam van de couturier.

En Le De is altijd in de schaduw van zijn ‘flanker’ blijven bestaan, en nooit helemaal verdwenen: slechts verkocht in department stores in Parijs, Londen en New York. Dat maakt de geur niet minder boeiend, of juist meer. Wat je ruikt, is volgens Françoise Donche – hoofd parfumontwikkeling bij Givenchy – de kwintessens van Franse smaak en de niet meer bestaande Parijse couturewereld van de jaren vijftig en zestig. Verfijnde eenvoud maar op en top aristocratisch (door de buitenwereld verward met arrogant) zonder er mee te koop lopen.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Le De wordt omschreven als een ‘verbijsterend originele geur’. Valt wat voor te zeggen. Dat slaat vooral op de opening: het onschuldige en tegelijkertijd duidelijk aanwezige lelietje-van-dalen vermengd met pittig koriander – goed in je opnemen als je de geur opent, ogen sluiten en je ruikt het! Dat slaat vooral op de zijdezachte basis met zijn rokerige ‘bij-effect’ van wierook verzacht door romig sandelhout, maar wel ‘houtig’ door vetiver. En in hart cirkelen om elkaar heen de geuren van sambacjasmijn (waarvan vooral de animale noot lijkt versterkt), jasmijn, Bulgaarse roos en centifoliaroos.

Ik neem aan, dat originele versie voller en sterker is geweest. Maar de nieuwe versie blijft ook boeien door – zoals reeds gezegd – de mooie basis. Beeld dat in me opkomt: zijde besprenkeld met wierookharsdruppels en in de verte de echo van het bloemige hart van Le De.

RUIK & VERGELIJK

Wierook in vrouwengeuren, kom je niet veel en in al te grote dosis tegen. De reden: te overweldigend, bijna verstikkend. Een vooroordeel. Want wierook is niet alleen wat je ruikt in kerken en tempels. Kan ook zoet-rokerig zijn en zich gedragen als die oude rockstampershit van Deep Purple: ‘smoke on the water, fire in the sky…’ Warm, oosters maar anders dan de zachte, voluptueuze amber-musk-vanille-combinatie. Ook opvallend: volle wierookgeuren zijn niet echt populair. Zeker niet in de ketenparfumerie. Echt iets voor de liefhebster! Waarvan getuigen:

Giorgio Armani Mania (2000)
Yves Saint Laurent Nu (2001)
Roberto Cavalli Oro (2005)
Kenzo Flower Oriental (2005)

LONDON FOR MEN PAUL SMITH

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 19, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET V. Een reactie plaatsen

THE SWEET MEMORY OF LONDON,

THE SWEET MEMORY OF VETIVER

Jaar van lancering: 2004

Laatst bijgewerkt: 18/08/09

Neus: Antoine Lie

Eeuwenlang speelde Engeland geen belangrijke rol op het gebied van mode en parfums. Uitzonderingen daargelaten. Gedenk Mary Quant en haar klassieke miniprok in the sixties. Gedenk Laura Ashley en haar trutti-nostalgia kleertjes en geurtjes in dezelfde periode. Verder terug: eau de colognes en klassieke bloemengeurtjes van Yardley, Atkinson’s, Floris en  Penhaligon’s. De laatste tien jaar zien we een omslag. Door ontwerpers als Vivienne Westwood, John Galliano, Alexander McQueen en Matthew Williamson staat Groot Brittanië prominent op de mode- én parfumkaart. Regenjas- en paraplufabrikant Burberry geldt nu zelfs als hipperdehip.

Eén persoon mag niet ontbreken: Paul Smith, die door zijn belangrijke bijdrage hierin door koningin Elizabeth II tot ridder werd geslagen. De hele wereld kent Sir Paul inmiddels van zijn degelijk-relaxte Engelse stijl opgefrist met zijn beroemde bloemenprints en nog beroemdere streepdessins. Minder mensen weten dat hij ook geuren verkoopt. Het eerste duo – Paul Smith – presenteerde hij in 2001 gevolgd door een extremere interpretaties twee jaar later. In 2004 is het de tijd voor London for Women en London for Men.

‘Ik ben gek op Londen’, zei Sir Smith tijdens de lancering, ‘het is een stad vol geschiedenis en daarnaast gebeuren alle belangrijke en vernieuwende ontwikkelingen hier ook. Tradities en alles wat nieuw is gaan er hand in hand. Klassiek en avant-gardistisch’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

London for Men is een echo van Smiths ontwerpen. Een Paul Smith-pak is prachtig van snit, subliem van kwaliteit en je kunt er overal mee komen. Maar wel met opvallende details dat ‘je pakt en inpakt en laat glimlachen’. Deze kenmerken zie en ruik je ook in de geur: elegant en klassiek, maar onverwacht.

Smith omschrijft de geur als ‘supersensueel en kruidig die tegelijkertijd sentimenteel is’. London for Men opent met zoet viooltje omringd met frisse noten van groene mandarijn, ijskoude munt en lavendel. ‘In het hart’, zegt Smith, ‘heb ik vetiver gebruikt als zalige herinnering aan mijn tienerjaren, een hippy-happy tijd. Ruik ik vetiver dan ben ik gelijk terug in de jaren zestig die zo opwindend en sexy waren’.

Het moderne accent in London for Men: een scheut oude cognac die heel mooi en sensueel samenvloeit met de basis van melkig sandelhout, vanillezoet tonkaboon en warm en ‘comforting’ amber. Het onverwachte voor mij: vetiver omringd door viooltje. Fris, groen en zacht. En dat in combinatie met – neem nog een glas – cognac.

RUIK & VERGELIJK

Je ruikt het steeds vaker in nieuwe geuren: het als tot voor kort als ouderwets teboekstaande vetiver. Deze fris ruikende wortel – lekker droog, lekker groen zonder citrusefect – krijgt door het te combineren met ‘hippe’ ingrediënten een meer eigentijdse uitstraling. Opvallend: in de nichesector worden vetivergeuren steeds zwoeler en intenser.

En zou Sir Paul Smith met zijn geliefde vetiver doelen op de beroemdste vetivergeur aller tijden – die van Guerlain – of scoorde hij gewoon een flesje zoals zoveel hippies in die tijd in een Aziatishe toko in London?

Oude vetivergarde:

Givenchy – Les Mythiques – Vetyver (1957, 2007)
Guerlain Vetiver (1959)
Annick Goutal Vetiver (1985)

Nieuwe vetivergarde, zeg maar vetivergolf. Heeft u even?

Frédéric Malle Vetiver Extraordinaire (2002)
Serge Lutens Vetiver Oriental (2003)
Kenzo Air (2003)
Creed Original Vetiver (2004)
Lalique Encre Noire (2006)
Chanel  Les Exclusifs – Sycomore (2008)
Girogio Armani – Armani Privé – Vetiver Babylone (2008)
Tom Ford Grey Vetiver (2009)

LONDON FOR WOMEN PAUL SMITH

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 19, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET L. Een reactie plaatsen

LONDON IS THE PLACE FOR ME AND TO BE

Jaar van lancering: 2004

Laatst bijgewerkt: 28/06/08

Neus: Jean Pierre Bethouart

Model: onbekend

Eeuwenlang speelde Engeland niet echt een belangrijke rol op het gebied van mode en parfums. Uitzonderingen daargelaten. Gedenk Mary Quant en haar toen revolutionaire, nu klassieke minirok. Gedenk Laura Ashley en haar trutter-de-trutti nostalgiekleertjes en -geurtjes. Verder terug in de tijd: de eau de colognes en klassieke bloemengeurtjes van Yardley, Atkinson’s, Floris en  Penhaligon’s.

De laatste tien jaar zien we een ware omslag. Door ontwerpers als Vivienne Westwood, John Galliano en Alexander McQueen staat Groot Brittanië nu prominent op de mode- én parfumkaart. Regenjas- en paraplufabrikant Burberry geldt nu zelfs als hipperdehip.

Eén persoon mag niet ontbreken: Paul Smith, die door zijn belangrijke bijdrage hierin onlangs door koningin Elisabeth II tot Sir werd verheven. De wereld kent hem van zijn degelijke Engelse kledingstijl opgefrist met zijn beroemde bloemenprints en nog beroemdere streepdessins. Minder mensen weten dat hij ook geuren verkoopt. Het eerste duo presenteerde – Paul Smith – hij in 2001 gevolgd door een extremere interpretatie twee jaar later.

In 2004 is het de tijd voor London for Men en London for Woman. ‘Ik ben gek op Londen’, zei Sir Smith tijdens de lancering, ‘het is een stad vol geschiedenis en daarnaast gebeuren alle belangrijke en vernieuwende ontwikkelingen ook in Londen. Tradities en alles wat nieuw is gaan er hand in hand. Klassiek en avant gardistisch’. Kun je ook van de flacon zeggen, die is nogal typisch.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Net zoals London for Men is ook London for Women nostalgisch. Gebaseerd op een ingrediënt dat Paul Smith herinnert aan zijn jeugd: patchoeli. Paul Smith: ‘Het urenlang rondhangen bij Kensington Market, we droegen toen Afrikaanachtige kleren en de meisjes hadden een wolk van patchoeli om zich heen’.

Maar voordat je dit hippie-geurtje ruikt in London for Women word je getrakteerd op een frisse bui van citroen en het bloemigzoete neroli. Vervolgens ervaar je een explosie van sering, jasmijn en heliotroop, up to date gemaakt met het nu weer hippe parfumingrediënt, anijszaad.

In het hart tref je Sir Pauls sentimentele herinnering, patchoeli, die in de basis aan intensiteit wint door amber en groene houtaccenten. Eindresultaat: een donkere bloemengeur, beetje eigenaardig. Niet honder procent vrouwelijk. Eigen.

RUIK & VERGELIJK

Anijs is niet alleen lekker in drank en gebak, maar ook in geuren. Het geeft een opvallend fris accent aan zowel broeierige als bloemige parfumcomposities. Ruik anijs ook in:

Guerlain Après L’Ondée (1905)
Yves Saint Laurent Yvresse (1993)
Lolita Lempicka Lolita Lempicka (1997)

LONDON FOR MEN BURBERRY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 19, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET L. Een reactie plaatsen

VERFIJND, ELEGANT,

ONMISKENBAAR MANNELIJK,

OP EN TOP ‘BRIT’

Jaar van lancering: 2006

Laatst bijgewerkt: 17/08/09

Neus: Antoine Maisondieu

Model: Loan Gruffudd (en Rachel Weisz)

Art director: Mario Testino

Flaconontwerp: Christopher Bailey

‘Verfijnd. Klopt. ‘Elegant’. Klopt ook. ‘Onmiskenbaar mannelijk’. Helemaal waar! Over wie hebben we het? Over de man die Burberry’s London for Men personifieert, acteur Iian Gruffudd. Heeft inmiddels een behoorlijke staat van dienst. Want hij speelde onder meer in Titanic, 102 Dalmatians en King Arthur (ook zo op en top brit).

Sterfotograaf Mario Testino laat hem een typische Londenaar spelen. Een moderne gentleman die van mooie pakken en stijlvolle vrijetijdskleding houdt. Dus we zien Gruffudd die s’ochtends met krant in hand naar zijn werk rent en tussen de middag even een ommetje maakt in het park met zijn geliefde. Gezellig! In Gruffudd’s geval; actrice Rachel Weisz, de actrice van de vrouwelijke versie van London for Men. Een mooie combinatie! En dat geldt ook voor de Londongeuren.

Let op: Burberry heeft al eerder een Londongeur gelanceerd: Burberry’s London uit 1995. Die heet vanaf nu Burberry.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Christopher Bailey, de man die ervoor heeft gezorgd dat het Burberry van helemaal not naar helemaal hot promoveerde, wilde dat de geur verfijnd en elegant zou zijn, maar tegelijkertijd onmiskenbaar mannelijk. En dat is Antoine Maisondieu – die ook tekende voor Brit for Men uit 2004 – gelukt, want typische ‘ouderwetse’ mannelijke ingrediënten schitteren door afwezigheid – tabaksblad en daargelaten.

De verfijning wordt in gang gezet met fris-kruidige mix van bergamot, lavendel, zwarte peper en kaneelblad. Het hart van zijn London: een gewaagde combinatie van mimosa, leernoten en – ta-da! – portwijn! Echt lekker. De afronding is stoer-verfijnd: tabaksblad, guaiachout, opoponax-hars (ook bekend als zoete mirre).

RUIK & VERGELIJK

Leer verwerkt in geuren geeft een donker, zacht maar vooral warm effect. Lange tijd werd deze ‘machomaker’ in de parfumerie verontachtzaamd, maar maakt sinds het nieuwe millennium een nieuwe en verrassende opmars! En dit zachte, lederen gevoel kun je ook op een subtiele manier ervaren in de basis van:

Aigner In Leather (2003)
Comme des Garçons 2Man (2004)
Ralph Lauren Romance Men Silver (2004)

Pure leergeren, dat is een andere zaak. Twee klassiekers.

Chanel – Les Exclusifs – Cuir de Russie (1924)
Knize Knize Ten (1924)

VOL DE NUIT GUERLAIN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 19, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET V, KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN, VINTAGE. Een reactie plaatsen

FASTEN YOUR SEATBELTS

READY FOR TAKE-OFF?

ONTDEK EEN VAN DE MOOISTE PARFUMS OOIT

Jaar van lancering: 1933

Laatst bijgewerkt: 19/08/09

Neus: Jacques Guerlain

Het is, voor zover ik weet, niet gedaan: de ‘officiële’ verkiezing van de beste neus/beste parfum van de twintigste eeuw. Maar als een lijst was samengesteld, dan weet ik zeker dat Jacques Guerlain hoog zou zijn geëindigd. In ieder geval zou hij een paar keer in de toptien hebben gestaan. Niet zo vreemd: zijn naam is ‘voor eeuwig’ verbonden aan olfactorische kunstwerken die allemaal worden gekernmerkt door drie eigenschappen: inventiviteit, creativiteit en dichterlijke inspiratie.

Het prettige: je kunt er nog steeds van genieten. We noemen het onvoorstelbare knappe Après L’Ondée (1905), het onvoorstelbare tedere L’heure Bleue (1912), het onvoorstelbare ‘bosdonkere’ Mitsouko (1919), het onvoorstelbare zwoele Shalimar (1925) én het parfum dat de geschiedenis is ingegaan, wat vormgeving betreft, als een van de hoogtepunten van de Franse art deco: Vol de Nuit.

Het is geïnspireerd op de gelijknamige beroemde roman uit 1931 van de dichter/vliegenier Antoine Marie Jean-Baptiste Roger de Saint-Exupéry (1900-1944), die zelf onder mysterieuze omstandigheden in zijn vliegtuig in de Middellandse Zee is verongelukt. Het boek vertelt over het begin van de luchtpost. Toen elke vlucht nog een avontuur was. Guerlain noemt de geur zelf ‘een aangrijpende hulde aan hen die risico’s durven te nemen’.

Ik snap trouwens echt niet waarom, Guerlain deze klassieker heeft gelinkt aan een geurtje voor het taxfreecircuit: Vol de Nuit Evasion (2007). Maakt de parfumversie van 30ml die ik in 2000 kocht aan de Champs-Elysées in een klap minder mooi en byzonder, gevoelsmatig dan hè.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Guerlain noemt op de zijn site Vol de Nuit een oosterse chypre. Ik voeg hier aan toe: een les is in minimalisme gecombineerd met de fijnste kwaliteit ingrediënten. De geur stijgt richting hemel door de originele en nog steeds verbazingwekkende combinatie van gele narcis en galbanum die elkaar wat ‘frisse zwoelheid’ lijken te versterken. En dar is nog alleen maar de opening.

In het hart wordt deze fris-sensuele groengele combi gekoppeld aan ‘een vuurwerk’ (aldus Guerlain) van viooltje, anjer, jasmijn, roos en de poederige en aardse Florentijnse iris waardoor – heel byzonder – de geur niet verankerd maar als het ware vleugels krijgt, richting een onbewolkte hemel gaat om vervolgens – we blijven in vliegenierstermen – te landen in een ‘meer van vanille’ vermengd met houtachige noten. Heerlijk. Moet wel gezegd: in recente versies heeft de kwaliteit aan galbanum ingeboet. En ook oogt het geheel wat vlakker, het gevoel van je letterlijk hullen in een parfum is nu een beetje voorbij.

RUIK & VERGELIJK

Dit keer geen vergelijking wat geur, maar ‘vliegen’ betreft. Het zijn er niet veel, maar met onderstaande geuren zit je als het ware twee in de keer ‘in de lucht’.

Guerlain Sous le Vent (1924)
Caron En Avion (1930)
Wolfgang Joop! Night Flight (1990)

Is een tijdje geleden een grappige versie bijgekomen in het taxfreecircuit:

Azzaro Jetleg (2006)

LAUREN RALPH LAUREN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 18, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET L, KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN. Een reactie plaatsen

DE VROUW DIE TRADITIE COMBINEERT MET MODERNE ‘WAARDEN’

Jaar van lancering: 1978

Laatst bijgewerkt: 18/08/09

Neus: onbekend

Model: onbekend

De ontstaansgeschiedenis van Lauren, het eerste parfum van Ralph Lauren heeft zoals dat heet, een smeuïg verhaal. Want de geur zelf was eigenlijk voor een andere Amerikaans ontwerper bestemd. Het verhaal gaat namelijk dat die ontwerper ook voor zijn premièreparfum had aangeklopt bij dezelfde producent (IFF) maar het eindresultaat (codenaam 7th Avenue) naast zich neerlegde. Want: hij vindt de geur verschrikkelijk. Zijn naam: Calvin Klein. Ralph Lauren dacht daar dus anders over. Hij vindt de geur heerlijk en brengt hem onder de naam Lauren op de markt. En om zoveel mogelijk mensen op de hoogte te brengen van deze feestelijke gebeurtenis, doet Ralphen iets met Lauren wat andere ontwerpers ver beneden hun stand achten: hij trekt alle promotiemiddelen uit de kast. Zo gaat hij als eerste ontwerper met de geur op toernee, deelt heel veel proefflaconnetjes uit en is te gast in talkshows. Het resultaat: binnen de kortste keren is Lauren een van de best verkopende geuren van Amerika.

Logisch want zowel geur als het beeld van de vrouw dat hij met Lauren (hier volgt een cliché: wonderschone vrouw met mooi golvend lang haar die met gemak traditionele waarden combineert met moderne verworvenheden) neerzet, spreekt heel veel Amerikaanse vrouwen vanzelfsprekend aan. En dat in een wasp-decor van degelijke chic, landhuizen, goed onderhouden tuinen, bruintinten, openhaarden, bibliotheken en op de achtergrond straalt een herfstzonnetje. Een Amerika dat er nooit is geweest, maar door Ralph Lauren op een aanstekelijke manier tot leven wordt gewekt. En de naam Martha Stewart zei nog heel weinig mensen iets.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Lauren kun je in alle opzichten een klassiek bloemenparfum noemen dat opvalt door de bosfrisse opening die wordt omschreven als een ‘groene noot’ gecombineerd met rozenhout, munt en voor de zoete prikkel een scheut ananas. Het hart wordt gedomineerd door de beproefde bloemcombi roos en jasmijn versterkt met cyclaam en lelietje-van-dalen. De basis van musk, ceder- en sandelhout en mos zorgt ervoor dat deze bloemenweelde aan intensiteit wint.

RUIK & VERGELIJK

Van de ongeveer vijftig vrouwengeuren die in hetzelfde jaar als Lauren verschenen, hebben zich vijf weten te handhaven. Sommige zijn zelfs moderne klassiekers geworden. Waaronder Lauren en

Cacharel Anaïs Anaïs (1978)

Estée Lauder White Linen (1978)

Jacomo Silences (1978)

Lancôme Magie Noire (1978)