VISA ROBERT PIGUET

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op januari 4, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET V, NICHE, VINTAGE. Een reactie plaatsen

OUDE NAAM, NIEUWE GEUR:

VIS-A-VIS VISA

Jaar van (her)lancering: 1957, 2007

Laatst aangepast: 04/01/10

Neus: Aurélien Guichard

Er zijn parfums waarvan je hoopt dat je ze ooit nog in de originele samenstelling mag ruiken. Visa bijvoorbeeld. Dit parfumpartituur werd samengesteld door de legendarische neus Jean Carles (1892-1966), ook verantwoordelijk voor het ‘parfums de p****’ Tabu van Dana uit 1932 en twee andere klassiekers: Schiaparelli’s Shocking (1937) en Ma Griffe (1946, binnenkort weer in de vintageversie verkrijgbaar) van Carven. Pure parfumfans die de 1957-versie van Visa hebben geroken, roemen allemaal de straffe combinatie van groene aldehyden en animale noten. Visa is de eerste geur binnen het Robert Piguet-assortiment die geen link heeft met de originele receptuur. Er is gekozen voor een smaak erg van nu: een fruitig-zoete gourmandcompositie. Bij opening neem je direct een echo waar van Thierry Muglers Angel uit1992.

Het moet gezegd: Visa is niet plat en vol van snoepjes zoals zoveel recente popi-jopi-parfums. Het heeft een vintage-sierlijkheid die doet denken aan Femme (1944) van Rochas door de goed geslaagde mix van fruitige en balsamachtige noten op basis van vanille en een cocosnootsensatie. Even terzijde: knap van Robert Piguet en zijn ‘erfgenamen’ om zulke eigenzinnige namen te bedenken voor hun geuren – zeker voor die tijd! Bandit (1944), Fracas (1949), Futur (1967) en Visa. Ze maken direct nieuwsgierig en je weet – kan haast niet anders – dat je met bijzondere geuren vandoen hebt. Dit zei Robert Piguet bij de lancering (en de nieuwe eigenaren zijn het er nog steeds mee eens) over de gebruikster van Visa: ‘a sophisticated woman that travels the world but never gets lost in the crowd. Her signature fragrance is reminiscent of all the places she visits and sights she sees’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Visa opent met ‘wijngaardperzik’, bergamot, mandarijn en peer omwikkeld door een zoet-suikerige noot – denk suikerspin – en vioolblad. De toon is gezet. Het hart is een abstract idee van een bloemenboeket opgeroepen door roos, ylang-ylang (foto) en oranjebloesem ‘zoet-warm’ gemaakt door strobloem (immortelle). De basis maakt duidelijk het een neo-chypre is: patchoeli, vetiver en sandelhout. Eikenmos wordt ook vermeld, maar is zeer moeilijk te ruiken als zodanig, door de zoete ‘overval’ van vanille en benzoïne. Ook wordt een leerachtige noot opgegeven, maar die wil mijn neus eveneens door de zoete ‘overval’ maar niet herkennen.

RUIK & VERGELIJK

Neo-chypres verschillen van de klassieke chypres door het ontbreken van eikenmos in de basis. Dit heerlijke donkere ingrediënt – geeft aan geuren een donkergroene bossensatie – mag wegens kans op huidirritatie nog maar in zeer kleine hoeveelheden gebruikt worden. Dus laten parfumhuizen het maar helemaal achterwege. Het ‘gedroomde’ alternatief, waar trouwens niet iedereen het mee eens is: een basis van patchoeli, vetiver en vanille.

Tom Ford White Patchouli (2008)
Guerlain – Les Elixirs Charnels – Chypre Fatal (2008)
Lancôme Hypnôses Senses (2009)

Ook een neo-chypre maar dan in de basis opgeroepen met peper en iris!

Chanel – Les Exclusifs – Rue Cambon (2007)

NIGHTSCAPE ULRICH LANG

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op januari 2, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET N, NICHE. Een reactie plaatsen

NEW YORK GEZIEN MET ANDERE OGEN

Jaar van lancering: 2009

Laatst bijgewerkt: 02/01/10

Neus: onbekend

Fotografie: Matt Licari

Ben je een paar dagen niet aan het googelen; als je niet oppast mis je direct een aantal nieuwe geuren en nieuwe namen in parfumland. Zo snel gaat het tegenwoordig. Soms zie je gewoon de vestiging van een nieuw huis over je hoofd. Is mij overkomen met Ulrich Lang. Tot afgelopen november had ik nog nooit van hem gehoord – erg hè! Blijkt deze voormalige L’Oréalmedewerker al sinds 2002 actief in de niche parfumeriebranche. Zijn streven: zijn fascinatie voor parfums en fotografie samenbrengen in de hoop dat dit een fantasievoller en meer poëtisch eindreresultaat oplevert. Anders is het inderdaad, en ik zeg: beauty is in the eye of the beholder. Sfeervol is het ook, maar overstijgt niet de gemiddelde sfeerfotografie die je tegenwoordig in allerlei artifarti magazines ziet.

Voor Nightscape vroeg hij fotograaf Matt Licari de sfeer van New York bij nacht vast te leggen. Het levert inderdaad een stemmig plaatje op. De stad bij nacht met haar pure en sensuele aura. Voor Ulrich Lang de beste reflectie waarvoor de geur staat: kosmopolitisch en futuristisch. Maar ik vraag me af wat nu precies de link met de geur is. Nu is dat sowieso moeilijk geur in beelden vastleggen en hij is niet de enige wat New York betreft. Zie Donna Karan. Al haar DKNY-geuren zijn een ode op de big apple. Inderdaad gelikter en commerciëler maar met toch heel veel energie, en ja, ook een zekere vorm van poëzie.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Nightscape is Ulrich Langs ode op patchoeli. Hij ziet het eindresultaat als een geur die in plaats van de jaren zestig en zeventig – hoogtijdagen van de zware hippie patchoeliparfums zoals Patchouli van Reminiscence (1970) – bewierookt, naar de toekomst gericht is. Dus hedendaags, sensueel, mysterieus en intens, maar dat zijn volgens mij bijna alle patchoeliparfums, zowel de oudgedienden als de nieuwkomers.

Voor mij niets nieuws onder de horizon. Maar dat wil niet zeggen dat Nightscape een povere geur is. Wat opvalt is de jasmijn-patchoelie combinatie die goed uitpakt in deze geur. Als je dit een moderne patchoeligeur moet noemen, dan komt dat door de heldere toon van Nightscape die frisgroen van start gaat – bergamot – om over te lopen in een hart van jasmijn en geranium. In de basis geeft de patchoeli zich vrij, warm en sensueel gemaakt door cederhout, musk, amber en tonkaboon.

RUIK & VERGELIJK

Ulrich Lang heeft nog twee geuren:

Ulrich Lang Anvers (2003)
Ulrich Lang Anvers 2 (2007)

L’EAU D’HIVER FREDERIC MALLE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op januari 2, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET L, NICHE. Een reactie plaatsen

WARME WINTERWEELDE GEVAT IN EEN COLOGNE

Jaar van lancering: 2003

Laatst bijgewerkt: 02/01/10

Neus: Jean-Claude Ellena

Art director: Frédéric Malle

Bij een cologne denken we over het algemeen aan een Keuls watertje dat direct instantfrisheid verschaft. Spray of splash het over je heen en je bent direct wakker, krijgt direct weer zin (in het leven). Maar een cologne die warmte verspreidt en tegelijkertijd voor een opwekkend en fris gevoel zorgt, dat is nieuw in de parfumerie. Jean-Claude Hellena is een van de eersten die op deze manier naar cologne kijkt en wel voor Frederic Malle. L’Eau d’Hiver kun je inderdaad omschrijven als een winters water. Het effect: niet ijs-, ijs, ijskoud, maar aangenaam  zacht en teder. Als de zon die een winters tafereel een lichte gloed geeft. En dat opgeroepen met een minimum aan ingrediënten. Interessant: het blijkt dat Jean-Claude Ellena voor L’Eau d’Hiver zich liet inspireren door de opbouw van Après l’Ondée (1906) van Guerlain en er een moderne draai aan heeft gegeven door het te injecteren met een frisse noot en te ontdoen van de klassieke volle Guerlainbasis van vanille, tonkaboon en amber. Geef je toch liever de voorkeur aan een klassieke citrusfrisse cologne, maak dan kennis met de cologne die Jean-Claude Ellena ook voor Frederic Malle samenstelde. Verkrijgbaar in twee versies: Cologne Bigarade (2001) en Bigarade Concentrée (2002).

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Mooi hoor deze ongekende minimalistische colognesensaties. Een frisse, waterige noot die vergezeld  wordt door ‘warme’ bloemen. Zoals de zoete naar vanille neigende heliotroop gecombineerd met de poederige stroefheid van iris. En dan om dit winterwater op de juiste temperatuur te krijgen, dompelde Jean-Claude Ellena dit alles onder in een zacht en comfortabel bad van honing met een lichte amandelnuance.

RUIK & VERGELIJK

Er zijn meer huizen die ‘warme’ colognes presenteren. Het idee: geen frisse en klaterheldere sensaties maar een sprankelend water dat frisheid en warmte laat fuseren. Vuur in ijs, ijs in vuur… sneeuwvlokken smeltend op smeulend hout.

Paul & Joe Blanc (2003)
Dior Eau Noire (2004)
Marc Jacobs Amber Splash (2006)
Guerlain Cologne du 68 (2006)

 

PRIVATE COLLECTION ESTEE LAUDER

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op januari 1, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET P, KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN. Een reactie plaatsen

GENIETEN IN PRIVATE

Jaar van lancering: 1973

Laatst aangepast: 01/01/10

Neus: Vincent Marcello

Modellen: onder meer Willow Bay, Paulina Porizkova

Ik hou van het geweldige marketinggevoel van Estée Lauder. Neem de slogan die ze bedacht voor het parfum dat ze in eerste instantie voor haarzelf had laten ontwikkelen en dat ze alleen, very close close, very private private friends – zoals Grace Kelly – cadeau gaf: ‘All you need is one beautiful drop to know why Estée Lauder was keeping Private Collection perfume to herself.’

Bingo! Je bent benieuwd. En dat waren miljoenen vrouwen in 1973. Het was het tot dan toe duurste parfum in de Laudercollectie en ook het enige leverbaar in een ‘pure fragrance spray’. En de geur en presentatie zegt veel over Estée Lauders karakter en haar behoefte om zichzelf als het toppunt van Amerikaanse nieuwe luxe en klasse te presenteren. Zie de talrijke advertenties… niet dat ze zelf als ambassadrice optrad maar het kader ‘smells of money’ en wat voor een moois je allemaal met geld kunt kopen. En het model (eerste foto)… had ze zelf kunnen zijn. Want zoals deze Halston-chicvrouw haar gasten op de campagnefoto ontving, zo was Estée als gastvrouw ook – lees haar biografie uit 1986 die een van de meest bescheiden titels ooit meekreeg: A Succes Story. Met als ‘hoogtepunt’ de etiquettetips die ze als een Martha Stewart avant la lettre rondstrooide aan de lezers. Zoals: hoe ontvang je het beste je gasten? Estée’s ‘private’ tip: wacht ze beneden op aan trap die leidt naar de eetkamer: ‘It’s such a nicer welcome!’

Alle gekheid op een stokje. Private Collection is een geur die me nog steeds de chills geeft door die prachtige groene opening die ‘de hele geur door’ maar blijft evolueren. Het is alles wat je van een chypregeur verwacht, of ik althans: je waant je in een door de zon beschenen bos waar tussen aarde, mos en gebladerte bloemen welig tieren. Heerlijk!

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Dit zegt een oud persbericht van Estée Lauder: ‘Koud, metaalachtig in combinatie met de dierlijke en warme ambernoot in de basis, maakt Private Collection geen droomgeur maar meer een krachtige statement’. Als er een ingrediënt is dat een rijk en tegelijkertijd frisgroen gevoel kan oproepen, dan is het wel galbanum (foto). Combineer dit hars met de zinnelijke frisheid van hyacint en zonnige frisheid van citrus en je hebt de opening. Volgens liefhebbers te vergelijken met een net gemaaid gazon in de zomer met een lichte hooinoot.

Vervolgens ruik je in het hart van Private Collection een wervelwind van reseda, heliotroop, roos, jasmijn, oranjebloesem, ylang-ylang vermengd voor het extra groene effect met dennennaald, koriander en lindebloesem. En dit alles wordt in de basis krachtig ondersteund door musk, amber, sandelhout en eikenmos. Een prachtig voorbeeld van een klassieke chypre.

RUIK & VERGELIJK

Groen, groen, groen was de wind die eind jaren zestig, begin jaren zeventig door de parfumerie waaide.

Lancôme Ô (1969)
Chanel N°19 (1970)
Estée Lauder Alliage (1972)
Clinique Aromatics Elixir (1972)
Dior Diorella (1972)
Sisley Eau de Campagne (1976)

 

EAU DE GIVENCHY GIVENCHY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op januari 1, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET E, KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN. Een reactie plaatsen

EEN GEUR DIE VROLIJKHEID, JOIE-DE-VIVRE EN JEUGDIGHEID OPROEPT

Jaar van lancering: 1980

Laatst bijgewerkt: 01/01/10

Neus: Daniel Molière

Een klassiek parfumhuis is zijn naam niet waardig wanneer in de collectie geen eau fraîche zit. Daarom verscheen in 1980 een Givenchy-eau ‘geciseleerd als een zomercollectie: licht, luchtig en vol geluk’. Dat waren de woorden van couturier Hubert de Givenchy bij de introductie. En hij voegde er nog het volgende aan toe: ‘Eau de Givenchy brengt vrolijkheid, joie-de-vivre en jeugdigheid in je leven’. We geven hem gelijk. En je hoefde volgens hem niet alleen jong van leeftijd te zijn om Eau de Givenchy te waarderen. Ook vrouwen jong van geest die houden van frisheid maar ook van een alliantie tussen raffinement en ongedwongenheid. Of om binnen zijn ‘couturejargon’ te blijven: voor vrouwen die een couturetailleur graag combineren met jeans. We geven Hubert de Givenchy weer gelijk!

En daar valt weinig aan te voegen, behalve misschien dat Eau de Givenchy minder ‘fraîche’, meer ‘volwassen’ is dan de naam doet vermoeden. Daarvoor zijn de bloemen in het hart te present waardoor de alles overheersende citrussensatie – eigen aan eau fraîche – van de opening sneller naar de achtergrond verdwijnt.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Net zoals bij de andere herlanceringen in de Mythiques-lijn (naar aanleiding van het vijftigjarig parfumjubileum van huize Givenchy in 2007) vallen ook hier de verschillen op tussen de oude en nieuwe beschrijving van Eau de Givenchy. De 1980-versie: een uitbarsting van bergamot met munt en ‘groene noten’ kruidig gemaakt door afrikaantje. Het hart van deze Eau de Givenchy is opgebouwd rondom kamperfoelie omringd door een ‘fleurs de folie’ van jasmijn, lelietje-van-dalen, tuberoos, roos en cyclaam. De afronding blijft ondanks de ‘zware’ ingrediënten – iris, musk, ceder- en sandelhout, mos – toch luchtig.

De 2007-versie: een zonnige vlucht van grapefruit, mandarijn en bergamot. Vervolgens een zacht hart opgeroepen door de honingachtige accenten van kamperfoelie (foto) en waterjasmijn – ook wel bekend als hedione. De diepte van Eau de Givenchy is als een in het water nagelaten spoor van hout, opgeroepen door sandelhout.

RUIK & VERGELIJK

Nog wat klassieke verfrissende watertjes die nog steeds de moeite van het ruiken en gebruiken waard zijn:

Dior Eau Fraîche (1953)
Lancôme Ô (1969)
Rochas Eau de Rochas (1970)
Guerlain Eau de Guerlain (1974)

 

ALCHIMIE ROCHAS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op januari 1, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET A. Een reactie plaatsen

RENAISSANCE VAN HET VROUWELIJK PARFUM

VOOR DE VROUW DIE NIET-DEUGDELIJK EN BRAAF WIL ZIJN

Jaar van lancering: 1998

Laatst bijgewerkt: 01/01/10

Neus: Jacques Cavallier

Model: Dan Cowper en onbekend slachtoffer

Volgens de van Dale betekent alchimie een oude geheime wetenschap die probeerde door middel van de steen der wijzen onedele metalen in edele om te zetten om hier vervolgens een levenselixer uit te bereiden. Volgens Rochas is alchimie de bovennatuurlijke kracht die mensen en dingen overstijgt. En de naam van het parfum ‘waarin man en vrouw elkaar vinden en versmelten, met elkaar verbonden zijn door een magische band’. Met Alchimie continueert Rochas de traditie ingezet met Femme, geprolongeerd met Madame, Mystère en Byzance: het creëren van parfums voor de vrouw die er in plezier in heeft om op haar vrouwelijkheid te worden aangesproken.

Elke tijd schetst een ander beeld van de vrouwelijke vrouw. Om de man te behagen, stelt deze vrouw nu zich niet meer onderdanig op, wacht niet smachtend af. Ze heeft een gelijkwaardige partner waarmee ze verbonden is door een onzichtbare magische band. Draagt ze een parfum – we schrijven 1998 – dan kan dat volgens Rochas niet meer een deugdelijk parfum, met een brave uitstraling zijn. Kennen we nu wel. Een liefdeselixer van het zuiverste water met een onweerstaanbare aantrekkingskracht is noodzakelijk.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Rochas liet zich inspireren door de tovenares uit sprookjes die op verzoek geheime wonderwatertjes brouwde waarvan de uitwerking op z’n minst verrassend was. Alchimie is een bezweringsformule die na gebruik ‘de man hel en verdoemenis, paradijs en genot belooft’.

Verwonder je over de receptuur: meng geraspte bergamotschil met grapefruit en zure zwarte bes. Strooi daarover jasmijn en paarse passiebloemblaadjes. Rond het af met de naar honing ruikende acacia en vanille. Vergeet niet om op het laatst sandelhout en tonkaboon toe te voegen, en dien dit krachtige en betoverende nectar op voor je gaat verleiden.

RUIK & VERGELIJK

Elk decennium heeft een andere kijk op de vrouw en het parfum dat ze gebruikt. Dat zie en ruik je bij de belangrijkste geuren van Rochas.

Rochas Femme (1945)
Rochas Madame (1960)
Rochas Eau de Rochas (1970)
Rochas Mystère (1978)
Rochas Byzance (1987)
Rochas Tocade (1994)
Rochas Absolu (2002)
Rochas Désir (2007)

VERA WANG (SIGNATURE) VERA WANG

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op december 31, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET S, GEURENALFABET V. Een reactie plaatsen

VOOR VROUWEN DIE DOOR EEN MAN OMARMD WILLEN WORDEN

Jaar van lancering: 2002

Laatst aangepast: 31/12/09

Neus: Harry Fremont, Jean Claude Delville

Modellen: onbekend

Heb je als Amerikaanse trouwplannen en je ziet jezelf het liefst in een klassiek-moderne bruidsjurk naar het altaar lopen, en je bent bereid hiervoor wat dieper in de buidel te tasten… ga dan naar Vera Wang (geboortejaar 1949). Deze voormalige kunstschaatster, moderedacteur van Vogue (met 25 jongste redactrice ooit) en accessoire-ontwerpster bij Ralph Lauren wou in 1989 zelf in het huwelijksbootje stappen met Arthur Becker (nog steeds mee getrouwd en die de zakelijke belangen van haar behartigt). En zoals vaker gebeurt met beginnende ontwerpers: ze kon geen geschikte jurk vinden. Dus wat deed Vera: ze tekende er zelf een en ging naar een kleermaker. Hij werkte de schets uit à raison de 10.000 dollar (toenmalige koers).

Toen vriendinnen haar richting altaar zagen lopen, zeiden velen: ‘In zo’n jurk wil ik ook wel trouwen!’ Dit zette Vera aan het denken. Ze leende geld van haar vader en opende haar bruidsboetiek – Vera Wang Bridal House – in het Carlyle Hotel New York. In het begin maakte ze kopieën van bruidsjurken van Laroche, Herrera en Dior, maar toen ze eigen modellen begon te ontwerpen, werd duidelijk dat klanten die prefereerden. Haar Signature-lijn was geboren die je kunt omschrijven als romantisch, maar nooit truttig, verleidelijk maar nooit ordi.

Internationaal werd ze bekend in 1994: ze ontwierp de outfit voor de kunstschaatster Nancy – ‘Wounded Knee’ – Kerrigan voor de Olympische Spelen van Lillehammer. Vervolgens breidde Wang haar Signature-bruidscollectie uit met evening wear met een hoog rode lopergehalte. Celebrities die graag in een Wang lopen, in alfabetische volgdorde: Victoria Beckham, Halle Berry, Mariah Carey, Goldie Hawn, Holly Hunter, Anjelica Huston, Avril Lavigne, Jennifer Lopez, Charlize Theron, Sharon Stone, Meg Ryan, Uma Thurman. En haar doen en laten wordt gewaardeerd door de Amerikaanse modepers: in 2005 werd Wang door the  Council of Fashion Designers of America uitgeroepen tot de beste ontwerper voor vrouwen. En nog steeds breidt Vera Wang haar huis uit. Servies, beddengoed.

En in 2002 een parfum. Vera beseft goed dat een vrouw die zich geen Vera Wang-trouwjurk kan veroorloven, wel graag een trouwgeurtje van haar wil ‘op de mooiste dag van haar leven’. En niet alleen newly wed-vrouwen, dat blijkt wel uit het succes van haar eerste parfum dat nu wordt verkocht onder de naam Signature.

Wang omschrijft haar eerste parfum als een ‘modern, elegant en sensueel elixer dat vrouwen dragen om door een man omarmd te worden’. Krijg daar maar eens een stok tussen! Ze weet ook wat voor een indruk een ‘trouwgeur’ kan maken: ‘Geur prikkelt de zintuigen en roept op onverklaarbaar wijze herinneringen op. De betekenis van een geur die alle emotie, waardigheid en vreugde van een bruiloft weergeeft, is immens. Ongelofelijk intiem en toch vrijwel onwaarneembaar, blijft de geur van een bruid haar lang tot na de plechtigheid bij’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Signature is opgebouwd uit een ‘flirt’ en een ‘kus’ van bloemen die bol staan van ‘Vera Wang’-symboliek die enigszins afwijkt van de traditionele interpretaties die aan bepaalde bloemen wordt gegeven. De flirt: Bulgaarse roos (‘passie en absolute vrouwelijkheid’), calla-lelie (‘eeuwig durende schoonheid’, maar ruikt die eigenlijk wel…) en mandarijnbloesem (‘succes’). De kus: gardenia (op de foto; ‘zinnebeeld van zuiverheid’), lotusbloem (‘heilig symbool van onschuld’), iris (‘symbool warmte en genegenheid’) en stephanotis (‘traditioneel symbool voor huwelijksgeluk’).

Het huwelijksgeluk in een parfumflacon wordt vervolmaakt door een ‘omarming’ van zinnelijk musk, witte (warme gevoelens bevorderende) houtsoorten en kostbare, zuivere bijenhoning – al eeuwen gekoesterde vanwege de lustopwekkende eigenschappen.

RUIK & VERGELIJK

Stephanotis is een oorspronkelijk van Madagaskar afkomstige bloem, in het Engels ook bekend als madagascar jasmine. Zegt iets over de geur die deze bloem afscheidt. In het Grieks betekent ‘stephanos’ kroon en ‘otos’ oor. De stervormige, uitbundige bloeiende bloem werd bij de Oude Grieken zo genoemd omdat vaak kronen van heersers sierden.

In ‘moderne tijden’ wordt de bloem vaak gebruikt in corsages, boutonnières en ‘huwelijksarrangementen’. De stephanotis verspreidt een erg zoete geur. Kun je ook ruiken in:

Boucheron Jaïpur Saphir (1999)
Givenchy So Givenchy (2005)

VETIVER BABYLONE – ARMANI PRIVE – GIORGIO ARMANI

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op december 31, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET V, NEO NICHE. Een reactie plaatsen

EERBETOON AAN DE NATUUR

Jaar van lancering: 2007

Laatst aangepast: 31/12/09

Neus: Alberto Morillas

Brengt Giorgio Armani met zijn exclusieve Privé-geuren voor mannen en vrouwen de charme en de essentie van één parfumfamilie tot een nieuw hoogtepunt, met Les Eaux laat hij zich leiden door de mysteries van de natuur. En dan met name de rijkdom van geuren die je van zonsopgang tot zonsondergang kunt ervaren in zoals Armani het noemt ‘legendarische tuinen’.

De dichter wordt in Armani wakker als hij het over geuren heeft die je er kunt opsnuiven: ‘Water wordt in het hart van vegetatie onthuld, wortels krijgen water. Het water wordt opgenomen in stengels, takken, bladeren en bloemen. De geur van aarde, die rondom de wortels hangt, de melkachtige stroom van sap en de honingachtige geur verborgen in het hart van de bloem worden herinnerd. De minerale intense geur van de tuinpaden, de koele damp in de schaduw van een boom, de sappige druppels van een rijpe vrucht worden herontdekt. Dichtbij de huid herinneren deze geuren aan terrassen en watervallen, patio’s en fonteinen, de meest schaarse bloemen, planten en bomen, allen in harmonie’.

Deze poëzie wordt voortgezet in het kiezen van de namen: Rose Alexandrie (2008) en Vétiver Babylone roepen beelden op van een ver verleden… ze nodigen uit tot dromen. En dat doen deze geuren zeker. Het lijkt net of je bij Vétiver Babylone begint aan een boek waarin je wordt rondgeleid in een tuin met dezelfde naam. En net zoals bij elk ander goed boek, hoop je snel op de ontknoping maar ook dat het einde nog lang niet in zicht is.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Kan een vetivergeur helderder ruiken? Open het tuinhek en adem eens goed in. Vanuit het hart van de tuin lijkt een fontein vol met helder en klaterend vetiverwater te spuiten… je laat je neus leiden. Die brengt je eerst naar een laantje waar zonnig en energiek-fris bergamot en citroen groeit.

Vanuit hier leidt een spoor van suave en mandarijn naar het hart van de tuin waar kardemon, koriander en roze peper voor subtiel-pittige nuances zorgen. En dan, eindelijk, ruik je het vochtige vetiver (op de foto geoogst in Tamil Nadu, India) in al zijn zomerse groenheid versterkt door de aardse tonen van patchoeli origineel voorzien van een frisse anijsnoot.

RUIK & VERGELIJK

Sommige ingrediënten zijn niet kapot te krijgen. Neem vetiver, dacht je de geur van dit droge gras wel te kennen, presenteert een ontwerper weer een nieuwe kijk – waarvan Vétiver Babylone getuigt. Het interessante: hoewel vetiver in de parfumwereld als typisch mannelijk geldt, zien we de laatste tijd parfums waarin dit oorspronkelijke uit India afkomstige wortel een vrouwelijke interpretatie krijgt. Maar wat is vrouwelijk… ruik aan Le Baiser du Dragon van Cartier.

Dat is niet vrouwelijk, maar anders, nieuw en wordt door de ongeoefende neus niet direct als lekker ervaren. Maar wat is mannelijk: het vermaarde Vetiver van Guerlain (1959) heeft ook veel vrouwelijke fans. En kent inmiddels een vrouwelijke variatie.

Eigengereide vetivergeuren voor haar:

Cartier Le Baiser du Dragon (2004)
Guerlain – Les Parisiennes –Vetiver pour Elle (2004)
Lancôme Hypnôse (2005)

Eigengereide vetivergeuren voor hem:

Kenzo Air Intense (2005)
Lalique Encre Noire (2005)

Eigengereide vetivergeuren voor haar en hem:

Serge Lutens Vetiver Oriental (2004)
Hermès – Hermessence – Vetiver Tonka (2004)

ADDICT SHINE DIOR

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op december 31, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET A. Een reactie plaatsen

VOOR DE VROUW

DIE ACHTER FRAGIELE GEVOELIGHEID

EEN FEMME FATALE VERBERGT

Jaar van lancering: 2008

Laatst aangepast: 31/12/09

Neus: François Demachy

Model: onbekende ‘Diorling’

Als je naar de vrouwen kijkt die John Galliano vier keer jaarlijks voor Dior het plankier opstuurt – twee maal in haute couture, twee maal in prêt-à-porter – dan weet je inmiddels dondersgoed dat ze onbeschaamd spelen met hun uitdagende uiterlijk. Onder een fragiele gevoeligheid – ‘opgevoerd’ met dramatische make-up en hooggehakte gebaren – schuilen ware femmes fatales die hunkeren om mannen te verleiden met hun ‘wapens’.

Klinkt cliché, we weten het. Maar kijk nog eens goed naar deze Diorvrouwen aangekleed door Galliano en je ziet dat hij deze cliché’s meesterlijk en daardoor als het ware ‘opnieuw’ verpakt. Er is één wapen waarmee deze ‘Diorlingen’ weten dat hun veroveringskansen meer kans van slagen hebben. Nou wat denk je… yep, een geur. Special voor deze vrouwen werd Addict Shine gecreëerd die zoals de draagsters ‘met haar sprankelijke ogen ongelooflijk ondeugend’ is – aldus Galliano.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

De ingrediënten van Addict Shine zijn volgens Dior zo fijn dat ze zich aanpassen aan de huid, waardoor ze zorgen voor ‘een subtiele geur van de huid’ en daardoor zeer makkelijk te dragen. Wat nog meer opvalt: het spaarzame gebruik van de ingrediënten, slechts vier. Het glinsterende draaggemak begint met een citrusachtige topnoot van cedraat die even aanhoudt om ruim baan te geven aan de ‘coeur business’ van de geur: een origineel samengaan van framboos en gardenia in het hart in de basis vastgehouden door cederhout.

RUIK & VERGELIJK

In het Dior-universum wonen diverse vrouwen. Van aristocratisch chic tot haute couture femme fatale, van jonge verleidelijke Parisienne tot bling bling fashionista. En het fijne: al dit soort vrouwen komen aan hun trekken in ‘Parfumerie Dior’. We beperken ons tot recente geuren.

Dior J’adore (1999)
Dior Addict (2002)
Dior Miss Dior Chérie (2005)
Dior Midnight Poison (2007)
Dior La Collection Particulière N°4 (2007)
Dior J’adore Eau de Cologne Florale (2009)
Dior Escale à Pondichery (2009)

ENGLISH LAVENDER YARDLEY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op december 30, 2009
Geplaatst in: GEURENALFABET E, KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN. Een reactie plaatsen

EEN BRITSE KLASSIEKER

Jaar van lancering: 1770, 1910

Laatst aangepast: 30/12/09

Neus: Claude Fraysse

Lavendel is in de loop der jaren – eeuwen eigenlijk – synoniem geworden met één gebied: de Provence. Lavendel is in de loop der jaren – eeuwen eigenlijk – synoniem geworden met één merk: Yardley. Dit bedrijf werd officieel opgericht in 1770, maar de geschiedenis van dit very British merk begint in feite al 150 jaar eerder. Toen kocht, zo wil het verhaal, ene mister Yardley van koning Karel I het recht om Londen te voorzien van allerlei soorten zeep.

In 1660 werd de fabriek door de Great Fire van Londen verwoest en verdween Yardley. Maar niet voor altijd. Eind 18de eeuw pikt William Yardley de draad weer op. Onder zijn leiding wordt in 1770 de allereerste geur gemaakt die slechts uit één noot – maar niet heus – bestond: lavendel. English Lavender werd snel populair – beleefde zijn hoogtepunt in de jaren dertig, veertig en vijftig van de vorige eeuw – en is het in feite tot aan de dag van vandaag gebleven – in ieder geval in Engeland – niet in minst om de zachte prijs van deze zachtgestemde geur.

In 1910 wordt een winkel aan Bondstreet geopend en English Lavender als nieuwe geur gepresenteerd. Elf jaar later mag Yardley op voorspraak van prins Edward – beetje raar want die overleed als koning Edward in 1910, maar werd er in zijn sterfjaar nog over onderhandeld – zich hofleverancier noemen en deze functie vervult het nog steeds: Prince Charles is groot fan. Zegt men.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Voor het puur natuur-gevoel en de eenvoud is het natuurlijk beter om te zeggen dat een geur uit zo weinig mogelijk is samengesteld. Maar zou je alleen lavendel gebruiken, dan zou je eigenlijk geen lavendel ruiken. Het heeft wat ondersteuning nodig.

English Lavender is eigenlijk heel gelaagd en klassiek van opbouw met die kenmerkende zonnig-frisse en zoete toets – eigen aan lavendel. Een fris-zoete opening van citroen, salie, neroli, sinaasappel en lavendel. In het hart wordt lavendel omringd door groen geraniumblad en oranjebloesem. De afronding combineert wederom lavendel met benzoïne, musk, sandelhout, coumarine en tonkaboon.

RUIK & VERGELIJK

Lavendel komt van het latijnse lavare dat wassen of baden betekent: het werd ‘in de oudheid’ gebruikt voor de was. En het is vooral zo geliefd om zijn zacht-frisse, zonnige geur en kalmerende werking. Hieronder ook geuren waarin je het Provence-cliché bij uitstek voor de voor volle honderd procent ruikt.

Annick Goutal Eau de Lavande (1981)
Roger & Gallet Lavande Royal (1899, 1991)
Azarro – Collection – Pure Lavender (2001)
Caron Les Plus Belles Lavandes (2008)