L’EAU AU MASCULIN LOLITA LEMPICKA

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 8, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET L. Een reactie plaatsen

DE NATUUR VAN DE MAN

Jaar van lancering: 2010

Laatst aangepast: 08/04/10

Neus: onbekend

De natuur geeft Lolita Lempicka houvast. En deze zekerheid heeft ze altijd met anderen willen delen. Zoals water. Daarom draagt ze L’Eau au Masculin op aan de man ‘die altijd op zoek is naar de essentie’, want ‘dit element staat voor kracht en puurheid’. Iets wat de Parijse ontwerpster in een man ook zo weet te waarderen. Nog wat: volgens Lolita Lempicka ‘laat echte elegantie zich raden en toont zich niet’. Dit slaat zowel op de drager van L’Eau au Masculin, de ‘spannende’ verpakking en inhoud van deze nieuwe kijk op Au Masculin (2001), die ze omschrijft als een ‘intense eau doordrongen van een buitengewoon heldere frisheid’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Citrus en hout gecombineerd met een licht, sierlijk bloemenspoor dat is L’Eau au Masculin. Het belangrijkste ingrediënt vormt het aards-warme palissanderhout in het hart dat, nadat de frisse openingswolk van citroen, roze peper en citroenkruid (Artemisia abrotanum) is opgetrokken, zijn zacht-zwoele geur prijsgeeft omringd door jasmijn. In de basis komt het ware karakter van L’Eau au Masculin naar boven: ofwel de houtnoot van palissander wordt verstevigd door een blend van vetiver en olijfboomhout (foto) omgeven met een licht muskaura.

RUIK & VERGELIJK

Hoe ruikt olijfboomhout? En kun je het goed onderscheiden van de andere ingrediënten in de basis van geuren? Het werd ook gekapt voor:

Fendi Life Essence (1997)
Hugo Boss Bottled (1998)
Lolita Lempicka Au Masculin Fraîcheur (2004)
Aramis Life (2004)
Ferrari Extreme (2007)

SUMMER FOR WOMEN BURBERRY, SUMMER FOR MEN BURBERRY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 5, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET B. Een reactie plaatsen

DE ZOMER VAN 2010 VOLGENS BURBERRY

Jaar van lancering: 2010

Laatst bijgewerkt: 05/04/10

Neus: Lucas Sieuzac, Emille Copperman

De overeenkomst tussen zomergeuren en nicheparfums? Ze verschijnen in te grote getale. En: doordat ze op elkaar lijken – de zomersensaties door hun frisse en zonnige karakter, de nichers door het pushen van één ingrediënt of etaleren van een favoriete familie – is het moeilijk ze (blind) te onderscheiden. Met zomerse interpretaties van hun favoriete geuren, hopen parfumhuizen de belangstelling van de trouwe gebruikers vast te houden. En mochten hierdoor nieuwe kopers geïnteresseerd raken in deze favorieten: ‘da’s dan mooi meegenomen’.

Als geurengoeroe mag je voor zomerse variaties niet je neus ophalen, grote kans dat je dan een bijzondere geur mist. Want dat is opvallend: door de originele combinatie van ingrediënten ervaar je soms geuren die het ‘eenmalige’ zomerse idee ontstijgen en hierdoor eigenlijk recht hebben op een volwaardig leven in de parfumerie (wat niet gebeurt). Waarvan sommige variaties op First (1976) van Van Cleef en Arpels en Yves Saint Laurents Paris (1983) getuigen.

Burberry Summer for Women en Burberry Summer for Men doen niet moeilijk en stellen zich niet aan: geen verheven boodschappen. Hun doel: een relaxed, zomers, opgewekt en natuurlijk ‘Burberry-elegant’-gevoel oproepen. En dat is Lucas Sieuzac respectievelijk met de vrouwelijke versie en Emille Copperman met de mannelijke versie gelukt.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Burberry Summer for Women is een fruit-bloemige cocktail ‘gehuld’ in groen. Het begin is ‘anders fris’: mandarijn, zwarte bes en granaatappel zorgen voor een rood-fruitige uitbarsting die wordt verzacht door perzik. Het hart verzamelt bloemen geliefd om hun frisgroene aroma: fresia, kamperfoelie (foto) en lelietje-van-dalen ondersteund door ‘witte’ roos. De Burberryzomer van 2010 voor haar eindigt in warme, ‘melkachtige’ noten van musk, ceder- en sandelhout.

Burberry Summer for Men. Mooi en aangenaam ‘mannelijk’ zomers deze mix van citrusvruchten en kruiden. Ofwel yuzublad en mandarijn vermengd met munt, jeneverbes en tijm. In het hart spelevaren drijfhout en gaspeldoorn (foto); een heidesoort met zachtzoete, ‘houtachtige’ geurende bloesems die een parfum verspreiden dat ‘ruikt’ naar brem. De afronding is houtig en zwoel-warm door ceder- en sandelhout, musk en amber.

RUIK & VERGELIJK

Geen beginnen aan!

HE WOOD OCEAN WET WOOD – NATURE ALWAYS WINS – DSQUARED

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 5, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET H. Een reactie plaatsen

EEN AROMA VAN HERINNERING, EEN TOEVLUCHTSOORD

Jaar van lancering: 2010

Laatst bijgewerkt: 05/04/2010

Neus: Daphne Bugey, Alberto Morillas

Blijf het opvallend vinden: het verschil in sfeer en filosofie tussen de kleding en geuren van veel designers. Vaak geen sprake van synergie. Maar je weet niet of dit nu wel of geen weloverwogen keuze is. Catwalken de modellen van Dsquared altijd met geile gebaren over het plankier, lijken ze maar aan een ding te denken, in de geuren van Dsquared heerst rust, stilte, wordt de natuur opgezocht. De modellen lijken alleen maar te denken.

Dit denken kan goed van pas komen bij de tweede editie van de Nature Always Wins-collectie waarin ‘hout gevierd wordt in een spectaculair decor, hout als vertrouwd materiaal’. Want Dean & Dan Caten lieten zich voor de tweede keer inspireren door de majestueuze schoonheid van de pure, ongerepte natuur… die altijd wint. Een uitnodiging de natuur intens te beleven, je een te voelen met haar kracht en grootsheid.

He Wood Ocean Wet Wood is een eerbetoon aan hun geboorteland Canada met de overweldigende schoonheid van de majestueuze Rocky Mountains als uitgangspunt. He Wood Ocean Wet Wood is ‘een aroma van herinnering, een toevluchtsoord’ en voert je langs fluweelgroene bossen en kristalheldere beken uitmondend in de oceaan’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Wat opvalt aan He Wood Ocean Wet Wood: de geur ruikt minder naar nat hout drijvend in de oceaan, meer naar viooltje waar over nat hout is gespoeld dat in de opening en het hart wordt opgeroepen door ambergris, artemisia, musk en viooltjes(blad). Heel zacht, heel teder eigenlijk. Viooltjes gewiegd door water. Ook de basisnoten zijn minder robuust dan je zou verwachten op basis van de naam. En hoe langer op de huid, hoe duidelijker die naar boven komen drijven: vetiver, cederhout, patchoeli en het vleugje tonkaboon ruik je ook goed.

RUIK & VERGELIJK

Man en viooltje is eigenlijk heel chic, want zoet en poederig. En het viooltjesblad zorgt vaak voor een groene ondersteuning. ‘Violette pour Monsieur’ ruik je ook goed in:

Geoffrey O‘Beene Grey Flannel (1976)
Davidoff Cool Water (1988)
Cartier Pasha (1992)
Dsquared He Wood (2008)
Paul Smith Man (2009)

CHANCE EAU TENDRE CHANEL

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 5, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET C. Een reactie plaatsen

TAKE A TENDER CHANCE ON LOVE

Jaar van lancering: 2010

Laatst bijgewerkt: 05/04/10

Neus: Jacques Polge

Model: onbekend

Is me toch wat al die variaties op één geur! Eerst een cologneversie, dan een zomerse interpretatie gevolgd door een eau fraîche-versie (nét weer iets anders qua ‘geurgewording’ dan een cologne), dan weer een intense kijk op het originele partituur. Ik vraag me af: zou de gemiddelde consument al deze verschillen wel – willen – ruiken. Interesseert ze het eigenlijk, die subtiele nuances in geurgewaarwording? Denk van niet. Meer een kwestie van marktwerking: ‘als iedereen het doet, dan wij ook’.

Chanel ontkomt er ook niet aan. Twee jaar geleden zag Eau Première het licht (een interessante en aangename kijk op N°5). Vorig jaar werd Cristalle ondergedompeld in een nieuw en elegant-groen bad: Cristalle Eau Verte. Nu is Chance (2003) – dat al in 2007 voorzien werd van een Eau Fraîche-toets – aan de beurt: Chance Eau Tendre. Chanel stelt zich hierbij een vraag: bij welke vrouw past deze interpretatie? Het antwoord: ‘Dankzij deze olfatorische poëzie weet u weer hoe kostbaar en zeldzaam geluk is. Chance Eau Tendre is een explosie van tederheid voor de optimistische vrouw die in geluk gelooft en geen kans voorbij laat gaan… dit bruisende parfum is als een zinnenstrelende rilling die u op subtiele wijze het heerlijke gevoel geeft dat het geluk overal om u aanwezig is’. Ja, ja!

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Het verschil met Chance: het ontbreken van ambrette, cederappel, vanille, roze bes, patchoeli en vetiver. Hiervoor in de plaats: grapefruit, kweepeer (foto), cederhout en een ‘amberachtige’ noot die aan de kenmerkende noten van Chance (hyacint, jasmijn, iris, witte musk) een tedere toets geven. Zoals de Fransen zeggen ‘pas mal’, maar of deze aanvulling nu werkelijk noodzakelijk is?

RUIK & VERGELIJK

Verschillende wegen leiden naar het geluk van Chanel:

Chanel Chance (2003)
Chanel Chance Eau Fraîche  (2007)

 

LE PARADIS DE NINA NINA RICCI

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 4, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET L. Een reactie plaatsen

HET PARADIJSPARFUM VOLGENS NINA RICCI

Jaar van lancering: 2010

Laatst aangepast: 04/04/10

Neus: Olivier Cresp, Marie Salamagne

Nina Ricci nodigt hedendaagse, romantische en schalks verleidende sprookjesprinsessen uit haar/het paradijs te herontdekken. En dat is – nu eerst even diep inademen want er volgt een lange zin: ‘een imaginaire tuin van papier, een universum vol dromen en fantasie, waar bomen gemaakt zijn van inkt en waar verzen de delicate contouren van bloembladeren vormgeven. Iedere bloem ademt poëzie, woorden die diepgaand de ziel beroeren, net als een geur’. Maar waar bevindt zich Le Paradis de Nina? Volgens mij bij de banketbakker op de hoek want de geur zelf is geïnspireerd door het zoetzachte aroma van Franse madeleines.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Le Paradis de Nina opent friszuur en friszoet met sinaasappel en mandarijn. Hierbij voegt zich het zoet-fris-zwoele oranjebloesem. Vervolgens is het een en al zachte zoetheid opgeroepen door amandelbloesem en heliotroop (met zijn aan vanille verwante parfum, zie foto) vermengd met de geur van ‘toffee-appel’. Samen moet dit het geurgevoel van een madeleine-koekje oproepen. De zachte, fluwelen geur van gardenia past hier wonderwel bij. Het paradijs komt in zicht wanneer de basis zich prijsgeeft: sandelhout, witte houtsoorten en patchoeli.

RUIK & VERGELIJK

Dit jaar is er nog een ontwerper die voor een van zijn geuren de banketbakker heeft bezocht:

Marc Jacobs Biscotti (2010)

 

CUIR L.T. PIVER

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 4, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET C, NICHE. Een reactie plaatsen

LEERPLICHTIG

Jaar van lancering: 2009

Laatst aangepast: 04/04/10

Neus: onbekend

Wat mij betreft: er kunnen geen genoeg leergeuren worden gemaakt. Ik spreek nu niet voor mezelf, maar voor ‘de wereld’. Want hoe meer ‘leermomenten’ de verschillende parfumhuizen geven, des te meer mensen kunnen kennismaken met dit verwaarloosde lid in de parfumfamilie. Ik juich dus Cuir van L.T. Piver – dat samen met Vetiver, Cèdre en Epices verscheen – toe. Alleen jammer dat hierdoor de bekendste geur van het huis – Cuir de Russie, toevallig ook een leergeur waarvan het exacte geboortejaar onbekend is – uit de roulatie wordt genomen. Volgens mij krijgt het in 1774 opgerichte L.T. Piver hier spijt van. Maar toch: Cuir is voor ‘starters op de leermarkt’ een goede manier om deze familie te ontmoeten. Door de overige ingrediënten wordt het leer als het ware gepolijst en strak getrokken.

Omringd door kruidige en houtachtige accenten, blijf je het leer gelukkig wel goed ruiken. En dat is goed en maar goed ook. De geur heet niet voor niets Cuir. Ik schrijf dit omdat bijvoorbeeld bij de leergeuren van Etienne Aigner – In Leather uit 2003 – je echt naar de leernoot moest zoeken.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Heel even in de opening die frisse noot van bergamot en clementine die snel vervliegt om je op een kruidig spoor te zetten van peper en kardemon dat in het hart in contact komt met oranjebloesem, berkenteer (vroeger het basisingrediënt voor leergeuren) en andere noten die Cuir steeds donkerder maken: laurier, patchoeli, sandelhout en natuurlijk leer. De afronding versterkt deze donkere kruidigheid: mos, wierook, leer en ‘animale noten’ – ik meen civet te ruiken. Mooi, elegant, beschaafd.

RUIK & VERGELIJK

Voor velen staat een leergeur gelijk met mannelijk. Daar denken ‘sommigen’ anders over en al heel lang – zoals Coco Chanel. Zij lanceerde haar Cuir de Russie in 1924. De nichesector denkt daar trouwens ook zo over.

Leer voor gevorderden:

Santa Maria Novella Peau d’Espagne (1901)

Klassiek leer:

Chanel Cuir de Russie (1924, 1983)
Knize Knize Ten (1924)
Lancôme Cuir (1936, 2007)

Niche-leer:

Serge Lutens Cuir Mauresque (1996)
Giorgio Armani – Armani Privé – Cuir Améthyste (2004)
Parfum d’Empire Cuir Ottomane (2006)
Tom Ford – Private Blend – Tuscan Leather (2007)

A*MEN SUNESSENCE ORAGE D’ETE/SUMMER STORM THIERRY MUGLER

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 4, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET A. Een reactie plaatsen

ZOMERSTORM IN EEN FLACON

Jaar van lancering: 2010

Laatst bijgewerkt: 04/04/10

Neus: Jacques Huclier

Van de ‘koffiegeur’ A*Men konden we al intens koel, intens warm en intens alcoholisch genieten met respectievelijk Ice Man (2007), A*Men Pure Coffee (2008) en A*Men Pure Malt (2009). Maar nog nooit op een zonnige manier. Gebeurt nu. Sterker, de energie van de zon ontplooit zich in A*Men Summer Storm Edition. Gebeurt als volgt: ‘De hitte bereikt een hoogtepunt, de avond belooft zeer warm te worden. De zon is omsluierd met een wolk die ons waarschuwt voor een aankomende storm. En dan: hemel en zee worden verlicht door verblindende flitsen… de elementen verliezen hun woede in de intensiteit van een zomerse storm’. Dat laatste snap ik echt niet/niet echt… welke elementen…? En je zou denken dat ze in een storm alleen maar woedender worden. Anyway… in het hart van deze storm ‘onthult zich een man als held op zoek naar een nieuwe uitdaging’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Zo omschrijft Thierry Mugler zijn Sunessence-kijk op A*Men: ‘Tussen sensuele warmte en stimulerende frisheid, ontplooit zich voor één zomer in Summer Storm een olfactorische emotie die zich richt op de energie van de zon’. En dit wordt opgeroepen in deze eau de toilette-tonic met ‘pittige frisheid van sprankelend mandarijn, gekruide noten en een ongewoon plantaardige frisheid van groene koffie’. Met andere woorden ongebrande bonen in de basis ondergedompeld in patchoeli. Het effect: ‘sprankelender dan ooit, maar toch enorm mannelijk’.

Opvallend is inderdaad de groene noot die zich mooi mengt met de houtachtige accenten van patchoeli die aan intensiteit wint naarmate de geur langer op de huid is, en je – verdomd als het niet waar is – een ‘herinnering’ aan A*Men waarneemt – of is dit verbeelding? Maar in zijn totaliteit mis ik een eigenheid, het exceptionele – zo ‘gewoon’ voor Mugler en zijn geuren. Ik vraag me af of mannen bekend met A*Men bij een blinde test Summer Storm direct als een ‘echte’ Mugler herkennen. Want…

RUIK & VERGELIJK

… deze geur is olfactorisch toch ver verwijderd van:

Thierry Mugler A*Men (1997)

 

INCANTO BLOOM SALVATORE FERRAGAMO

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op april 1, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET I. Een reactie plaatsen

WIE DE SCHOEN PAST,

WIE DE GEUR PAST

Jaar van lancering: 2010

Laatst aangepast: 01/04/10

Neus: Sophie Labbé

Model: onbekend

Fotograaf: idem

Flaconontwerp: Sylvie de France

Heel raar, of niet: ik heb de presentatie van de Ferragamogeuren altijd een beetje on-Ferragamowaardig gevonden. Een merk met zoveel geschiedenis, chic, symbolen en codes, en dan dat níet gebruiken in je geuren! Te veel marketing, te weinig bezieling en kruisbestuiving. Gaat nu veranderen als je de Incanto Cult Collection moet geloven, want ‘een nieuw concept dat nog dichter bij de institutionele wereld van Ferragamo staat en opgedragen is aan een meer geraffineerde wereld’. Dat merk je vooral aan de dop: is geïnspireerd op de vara-strik, ‘een van de meest bekende symbolen van Ferragamo’. Bedacht door de oudste dochter van de oprichter, Fiamma, die op zoek was naar een elegante, maar minimalistische decoratie voor een dichte schoen met ronde neus en platte hak. Ze begon te improviseren met grosgrain, draaide dat lint in een strik… de vara-strik (en vara-schoen) was geboren en die vind je nu terug als dop op Incanto Bloom. Weet alleen niet waar de naam vara op slaat.

De charmante vrouw die Incanto Bloom draagt is – heeft u even tijd voor platgetreden paden bewandeld door een vrouw in ‘vara-schoenen’ – ‘modebewust met een charmante persoonlijkheid die verlangt naar de nieuwste chic’. En: ‘ze houdt van natuurlijke schoonheid en vindt het leuk stijliconen te verzamelen’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Frisbloemig. De kern van Incanto Bloom. Eerst een klassiek-frisse opening met grapefruit begeleid door friszonnig fresia die in het hart gezelschap krijgen van theeroos (zoet en luchtig) en champaca… de zwoele bloem (gerelateerd aan ylang-ylang) die in zoveel seventiesgeuren bloeide en nu door neuzen stilletjes aan wordt herontdekt. De basis: niks mis mee. Gewoon musk en kasjmierhout die de bloemen als het ware vasthouden.

RUIK & VERGELIJK

Een geur waarin de fresia tot ongekende frisse hoogten wordt opgestuwd: Antonia’s Flowers East Hampton Antonia’s Flowers (1984). Drie geuren waarin champaca tot ongekende zwoele hoogten wordt opgestuwd:

Ormonde Jayne Champaca (2005)

Comme des Garçons Luxe Champaca (2007)

Tom Ford – Private Blend – Champaca Absolute (2008)

 

1873 HISTOIRES DE PARFUMS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 31, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET CIJFERS, NICHE. Een reactie plaatsen

EEN PARFUM VOOR SIDONIE-GABRIELLE COLETTE

Jaar van lancering: 2001

Laatst bijgewerkt: 05/06/12

Neus: Gérald Ghislain

Hoe meer ik me in de geuren van Histoires de Parfums verdiep, hoe interessanter – ik – ze – vind – worden. Bij de eerste kennismaking vond ik het een beetje (te) ver gezocht, geboortejaren van beroemde mensen koppelen aan een geur… maar gezien de uitkomsten zeer verfijnd zijn, maakt duidelijk dat de bedenker, Gérald Ghislain, zich echt heeft verdiept in het leven van ‘former celebs’.

De geuren zijn als het ware op maat voor ze gemaakt en je kunt je indenken dat ze heel tevreden met het resultaat zouden zijn geweest. In ieder geval vereerd. Zo ook Sidonie-Gabrielle Colette waarschijnlijk met 1873. Ze was een van de meest veelzijdige vrouwen uit de Franse geschiedenis die wordt gezien als heldin van het feminisme: naaktdanseres, music hall-vedette, biseksueel, oorlogscorrespondente en romanschrijfster.

Grootgebracht in de provincie door een onconventionele moeder trouwde ze op twintigjarige leeftijd met de vijftien jaar oudere schrijver Willy. Samen hielden ze in Parijs een literaire salon en schreef tussen 1900 en 1904 de eerste vier delen van de autobiografische Claudine-cyclus, over een net opgevoed Bourgondisch meisje dat het vrije leven ontdekt in Parijs. Haar vrijzinnige kijk op de seksuele moraal beschreef ze in een aanstekelijke en originele stijl. Ze propageerde erotiek als machtsfactor en vond dat volwassenen nooit hun jeugdigheid in beleving van seks moesten verliezen. Kun je lezen in Chéri (1920) en La fin de Chéri (1951) waarin ze vertelt over een voormalige hoer en haar jongere minnaar. Toen en ook nu nog gewaagd. Het bekendst werd Colette door de verfilming van haar roman Gigi in 1968. Ze overleed in Parijs in 1954.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Grappig dat begin. Ruikt een beetje ‘sauna-achtig’ deze mix van grapefruit, sinaasappel, citroen, bergamot en limoen. Heel langzaam ruik je vervolgens aan een ruig gestyled boeket van voorjaarsfris lelietje-van-dalen, zonnig-fris oranjebloesem, zoet viooltje en en zacht-bloemige lavendel. Samen: fris, zacht, zonnig. Dat laatste wordt versterkt in de nasleep, maar dan warm en sensueel: een mix van vanille, karamel en witte musk. Het maakt van 1873 een zacht gestemde gourmand.

RUIK & VERGELIJK

Mona di Orio zegt dat Colette zo beeldend over parfums kon praten, dat je ze als het ware kon ruiken. Vooral over tuberoos kon ze vol vuur vertellen. Ze heeft trouwens ook een parfum aan Colette opgedragen.

Mona di Orio Carnation (2006)

Gevolgd door:

Tocca Colette (2010)

ROSE SUMMER EDITION PAUL SMITH

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op maart 30, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET R. 1 reactie

EEN TWEEDE ZOMERSE ROOS VAN PAUL SMITH

Jaar van lancering: 2010

Laatst bijgewerkt: 30/03/10

Neus: Antoine Maisondieu

De roos is een belangrijk versieringselement voor Paul Smith. Je ziet haar niet alleen vaak terug in zijn kledingcollecties, je kunt sinds 2007 ook ‘binnen de wereld van Paul Smith’ aan haar ruiken. Zat namelijk zo: zijn vrouw schonk hem in dat jaar een speciaal voor hem gekweekte roos en daar was Sir Smith zo van onder de druk – zowel van het gebaar als de geur die deze Paul Smith-roos verspreidde – dat hij besloot rondom deze roos een parfum te creëren.

Daar kun je sinds 2007 van genieten. Deze zomer presenteert de Engelse ontwerper voor de tweede keer een zomerse variatie: Rose Summer Edition. En die ruikt…

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

… lekker. Moet je tenminste wel van rozengeuren houden. Van rozengeuren met zoete en waterige accenten. Eerst de opening van zwarte bes en meloen – ruik je goed. Zoetig en toch fris, verzacht door het viooltje. Ze zorgen ervoor dat de roos in het hart fris en ‘vrolijk’ blijft. Iris geeft de roos vervolgens een poederachtig effect; de roos verbergt zich als het ware achter een voile. De afronding van Rose Summer Edition is klassiek-zacht door de beproefde combinatie van amber, witte musk en cederhout. Opvallend: de laatste warme noten kondigen zich eigenlijk direct al aan.

RUIK & VERGELIJK

Nog meer roos in 2010. Opvallend: Yves Saint Laurent heeft dit jaar geen zomerse kijk op zijn klassieke rozenparfum Paris (1983).

Givenchy Very Irrésistible Summer Vibrations (2010)
Givenchy Eaudemoiselle (2010)
Stella McCartney Stella Sheer (2010)