I LOVE LES CAROTTES – NEW YORK PERFUME TO GO – HONORE DES PRES

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 15, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET I, NICHE. Een reactie plaatsen

WONDERWORTEL

Jaar van lancering: 2010

Laatst aangepast: 15/08/10

Neus: Olivia Giacobetti

Artistic direction: Christian David

Hij werkte als creative director voor Dior en Sisley en dacht ondertussen aan een eigen parfumhuis. Hij is niet de enige; geen maand gaat voorbij of een nieuw huis opent vol trots zijn deuren. Vooral in de nichesector. Moeilijk om je dan nog te onderscheiden. Christian David (foto) besloot in 2008 voor een radicale andere benadering, althans voor de chique parfumwereld. Want zijn geuren zijn 100 procent biologisch en Ecocert gecertificeerd. Groen en eco dus voorzien van een Parijse verfijningstouch. De naam van zijn huis is een samenvoeging van twee arrondissementen in Parijs. Het statige – ‘rive droite’ – Faubourg Saint Honoré en het moderne – ‘rive gauche’ – Saint-Germain-des-Prés. Nu nog een neus vinden die zijn natuurvriendelijke visienaar behoren en op niveau kon omzetten in geuren. Het werd Olivia Giacobetti.

Een slimme keuze. Want ze is eigenzinnig en maakte al geuren met onderscheidend karakter voor Hermès (Hiris 1999), Frederic Malle (En Passant 2000) en IUNX (anno 2003 en die nu exclusief verkocht worden door Hotel Costes in Parijs). Maar ze is het bekendst van haar L’Artisan Parfumeur-parfums. Inmiddels meer dan 15 stuks, waaronder de nieuwe klassiekers Premier Figuier (1994) en Dzing! (1999). Voor Honoré des Prés ontwikkelde ze een classic lijn bestaand uit Chaman’s Party, Bonté’s Bloom, Nu Green, Sexy Angelic en Honoré’s Trip die ieder op zich een bepaalde natuurstemming oproepen (en die ik heel gauw ga beschrijven).

En de New York perfume to go-serie is een Franse ode op de Big Apple (Olivia Giacobetti woont er). Love Coco, Vamp in NY en I Love les Carrotes. Ze zijn heel geinig ‘all american’ verpakt: in coffee-to-go-cups. Giacobetti: ‘Wanneer ik mensen op straat koffie zie drinken uit een papieren beker, moet ik meteen denken aan New York, vandaar dat deze collectie zo verpakt is’. I Love les Carrotes is leuk, eigenzinnig en bijzonder. Stel je er dit bij voor: een grijze, regenachtige dag met toch een happy ending door een zoete cocktail van optimistische aroma’s. Vooral aangeraden als een euforisch begin van de dag na een nacht ongestoord feesten en beesten in de New Yorkse partyscene.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Iets mafs en iets wat je niet vaak ruikt: de geur van (vanzelfsprekend biologisch geteelde) wortel die net uit de grond lijkt getrokken. Fris, suikerachtig zoet. Deze frisheid wordt voorgezet met sinaasappel. Deze zoetheid wordt voorgezet met vanille. De vraag is natuurlijk of deze geur letterlijk is ontrokken aan de wortel (waspeen) of het een mix is van diverse natuurlijke geurmoleculen… En dan treedt er vervolgens een transformatie op door de toevoeging van iris. Hierdoor wordt de wortelgeur zacht, ‘stoffig’ en aards. Alsof de wortel weer in de aarde wordt geplant, wat nog eens wordt versterkt door patchoeli. Ik schrijf het niet vaak, maar I Love les Carrotes is anders!

RUIK & VERGELIJK

Ik ken eigenlijk maar een andere geur waarin wortel werd verwerkt, maar dan als uitgangspunt voor een nieuwe vorm van frisheid.

Lancôme AromaFit (2001)

 

BAS DE SOIE SERGE LUTENS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 14, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET B, NICHE. Een reactie plaatsen

IRIS EN HYACINT VERENIGD:

EEN DAME VAN LICHTE ZEDEN FLIRTEND MET DE DOOD

Jaar van lancering: 2010

Laatst aangepast: 14/08/10

Neus: Serge Lutens?

Hoe komt het dat ‘in het Frans’ doodgewone dingen vaak mooier en fantasievoller klinken dan in onze moerstaal? Bas de soie… zijden panties… in het Nederlands hebben we er niet eens een ‘echt’ woord voor. Of toch wel: zijden kousen. Wanneer Serge Lutens een geur Bas de Soie noemt, dan slaat de fantasie pas echt op hol. Bij mij. Zie allerlei beelden: een vrouw die tergend langzaam haar zijden panties ‘aan- of afrolt’. Een man die toekijkt en bijna gek wordt van dit speelse spel. Natuurlijk in een classy omgeving. Want de (fantasie)wereld van Lutens is niet ordi en hoerig. Smaakvol tot de laatste spray.

Lutens himself ziet Bas de Soie anders: ‘Zwart en wit gelinkt met grijs. Schaduw dansend op een melkwitte huid’. Kan ik me iets bij voorstellen. Dan: ‘Een weduwe tevreden in haar gewaad van rouw’. Snap ik niet. En hoop dat het volgende op de geur zelf slaat: ‘Het verbond van de engel en de duivel. Schaamteloos en verfijnd’. Is de engel in dit geval de aardse iris, gaat de duivel verkleed als een hemelse hyacint? Of andersom? Geldt ook voor ‘schaamteloos en verfijnd’. Ik typeer Bas de Soie graag als hemels. De reden: na L’Eau (2010) is dit de tweede geur van Lutens die afwijkt van zijn donker-intense en sensuele basisrepertoire. En hoewel luchtig en ‘open’, is Bas de Soie toch sensueel.

Maar anders. Want door zijn poederige karakter is de geur ‘lichamelijk’ en intiem. Een andere omschrijving die hiervoor in de parfumerie wordt gebruikt:‘huideigen’. Bas de Soie wordt één met de huid, versterkt het natuurlijke parfum van de huid. En hierover nadenkende, snap ik de naam in één keer: de geur als een zijden panty, die langzaam de huid ‘omspant’ met een zijdezacht, geparfumeerd laagje. Een correctie: Lutens zag nog nooit ‘in het echt’ een vrouw in kousen glippen, maar kwam op het idee door de filmwereld, waarin dit ‘thema’ vaak gebruikt is. Hij ziet het als een erotische, delicate handeling die quasi-wetenschappelijke precisie vereist.

En wat de hierboven vermelde weduwe betreft; ‘haar benen krijgen een donkere sluier als het zwarte zijde betreft, een doodse bleekheid als het wit is. Dit is een toespeling op het rouwen. Zij speelt een dame van lichte zeden en flirt met de dood’. Aldus Serge Lutens. Maar of ik het nu snap…

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Lutens omschrijft Bas de Soie als ‘een sensuele, omhullende en elegante geur samengesteld uit hyacint (foto) en iris’. Ik draai het laatste om. Het eerste wat je ruikt is iris. Heel aards en ruw, maar wordt na verloop van tijd zachter, poederiger op de huid. Voor dat de hyacint haar opwachting maakt, neem je een groene noot waar. Voor mij een mix van galbanum versterkt door aldehyden.

Ook is in Bas de Soie iets zoets, candy-achtigs op de achtergrond. Maar dan begint de hyacint te bloeien in al haar facetten: fris, sensueel, beetje groen. Maar dat vindt de iris niet prettig. Het effect: ze beginnen elkaar te versieren. Dan weer ruik je iris, dan weer hyacint.  Het duurt even voor ze ‘samenspannen’ op de huid. Het duurt even voor ze samen opgaan in een zeep- en poederachtige sensatie. ‘Iriserend’;je verbaast je waarom niemand eerder op deze originele en prettig samenwerkende wortel-bloem-fusie is gekomen.

RUIK & VERGELIJK

Serge Lutens debuteerde met een geur waarin voor het eerst de iris centraal stond. De door Maurice Roucel samengestelde geur, toont hoe vast de wortels van de iris pallida aan de grond kleven. Iris Silver Mist is aarde, Bas de Soie is lucht.

Serge Lutens Iris Silver Mist (1994)

BEAUTY CALVIN KLEIN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 13, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET B. Een reactie plaatsen

BEAUTY IS IN THE EYE OT THE BEHOLDER

Jaar van lancering: 2010

Laatst aangepast: 13/08/10

Neus: Sophie Labbé

Model:Diane Kruger

Regisseur/fotograaf: Craig McDean

Volgens het Engelse woordenboek is beauty ‘a combination of qualities, such as shape, color, or form that pleases the aesthetic senses, especially the sight: I was struck by her beauty’. Voor Calvin Klein is beauty echter meer dan wat je oog waarneemt: het is een versmelting van de buitenkant met de binnenkant, het innerlijke – echte beauty komt volgens hem van binnenuit. Voor hem is een vrouw dus een ‘Beauty’ wanneer ze ‘authentiek, levensecht, getalenteerd en inspirerend’ is. Wanneer ze ‘gelooft in de kracht van zelfkennis verworven door levenservaring’. Wanneer ze ‘vrouwelijk en sterk’ is. Wanneer ze haar ‘leven invult met charismatische allure en vastberadenheid’.

Ook wat ‘vorm’ betreft heeft Calvin Klein een duidelijke visie. Zie je terug in de (lekker zware) flacon van Beauty: glad en vrouwelijk en ‘staand op een luxueuze glazen verhoging’. Klein voegt ook een symbolische boodschap toe in de vorm van de zilverkleurige ring ‘rondom’ de flacon: geeft de eindeloze kracht en zelfvertrouwen van een vrouw weer, terwijl de gouden jus refereert aan haar uitstraling en innerlijke schoonheid.

Diana Kruger, ten slotte, maakt duidelijk hoe Klein anno 2010 beauty ziet: ‘geportretteerd in een moderne, architectonische ruimte, overspoeld met licht, schittert haar innerlijke schoonheid’. Gekleed in een Calvin Klein-japon ‘straalt haar houding emotionele diepgang en zelfvertrouwen uit’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Beauty is vol. Beauty is rijk. Beauty is bloemrijk. En dat komt allemaal op conto van een bloem bekend en geliefd om zijn intense boeket: de lelie. Sophie Labbé besloot een nieuwe interpretatie van het parfum, dat deze ‘essentie van vrouwelijkheid’ afscheidt, te geven. Kreeg de naam ‘neo-lelie’. Wat echter het verschil is met de ‘gewone’ lelie, dat ruik ik niet.

Wat ik wel ruik: deze ‘neo-lelie’ gaat heel mooi samen met jasmijn. Geeft de lelie lucht, maakt de lelie minder overrompelend. En deze ‘luchtigheid’ blijft ook in de basis present door deze twee bloemen te hechten aan warm-droog en zonnig cederhout. Wat ik niet echt ruik in Beauty is het (in de opening) opgevoerde ambrette. Het welriekende zaadje van de Hibiscus abelmoschus met zijn ‘natuuridentieke’ muskgeur.

RUIK & VERGELIJK

Raar maar waar: de lelie is minder populair in geuren dan je zou verwachten. Dat wil zeggen als ‘solifleur’. Zou het komen door zijn overweldigende karakter? Zou het komen dat daardoor de lelie wordt ‘aangelengd’ met andere bloemen – zoals jasmijn – om het parfum te temperen?

Serge Lutens Un Lys (1997)

Frederic Malle Lys Méditerranée (2000)

Donna Karan Gold (2006)

Van Cleef & Arpels  – Collection Extraordinaire – Lys Carmin (2009)

 

LADY MILLION PACO RABANNE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 12, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET L. Getagd: , , , , . Een reactie plaatsen

WELKE VROUW WIL DIT NIET HOREN:

‘JE BENT ZO HELDER EN VEELZIJDIG ALS EEN DIAMANT!’

Jaar van lancering: 2010

Laatst aangepast: 12/08/10

Neus: Anne Flipo, Béatrice Piquet, Dominique Ropion

Model: Dree Hemingway

Flaconontwerp: Noé Duchaufour-Lawrance

Fotografie: onbekend

Twee jaar geleden verraste Paco Rabanne met het overdadige en humoristisch getinte 1Million, de geur voor de urban dandy. Nu is het tijd voor de jonge vrouw. Zij spuit hiermee, niet zoals hem, een ‘gouden geur’ op, wel een nectar van voluptueuze bloemen. Zo stelt zich Paco Rabanne de draagster van Lady Million voor: een femme fatale, ultravrouwelijk, besluitvaardig en doortastend. Toe maar. Maar ook: levendig en naturel. Toe maar. Maar ook: onafhankelijk en gezegend met een intelligente en onafhankelijke geest. Ook mooi: haar persoonlijkheid schittert en straalt kracht uit – gelijk een diamant. Kijk naar Dree Hemingway en zie of het klopt. Ik raak overtuigd… behalve van ‘levendig en naturel’.

Maar dat is nog niet alles: ze haalt alles uit het leven, heeft glamour én realiteitszin. Nu is het wel genoeg én begrijpelijk dat geen man haar kan weerstaan. En van slechts weinig mannen is Lady Million onder de indruk – de charismatische en flamboyante 1 Million-man misschien uitgezonderd.

Voor deze ‘flamboyante’ dacht Rabanne aan een flacon geïnspireerd op zijn tijdloze en baanbrekende couturejurken met lichtreflecterende metalen plaatjes die hem in de jaren zestig wereldberoemd maakten. De vorm? Voor de hand liggend aldus Rabanne: de diamant. Want deze edelsteen is ‘eeuwig, expressief, glinsterend, ultra-vrouwelijk en adembenemend schoon’. En staat daarnaast volgens Rabanne synoniem aan passie en verlangen. De flacon werd ontworpen door de designer die ook tekende voor 1 Million, Noé Duchaufour-Lawrance. Net als een diamant, heeft de flacon geen basis, en kan dus op ieder facet rusten. Maar blijft, ondanks zijn kloeke en architectonische verschijning, ‘sensueel en vrouwelijk, en ligt comfortabel in de hand’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

De drie neuzen zagen een speelse, fris-bloemig-sensuele geur met houtachtige basis voor zich. Ze lieten zich inspireren door de film The Thomas Crown Affair. Want net als de heldin, Faye Dunaway, heeft Lady Million alle kaarten in handen. Haar troef: haar parfum.

De bloem die deze speelsheid het beste oproept, is volgens de neuzen oranjebloesem (foto). Het bepaalt het hart van Lady Million. Maar eerst: een uitbarsting van ‘oranjebitter’ gecombineerd met framboos.

Dan openbaart zich de zoetige oranjebloesem (afkomstig van de bittere sinaasappelboom) omringd door de schittering van neroli (idem), jasmijn en gardenia – een nectar van voluptueuze witte bloemen.

In de nasleep ruik je facetten – gelijk een diamant – van patchoeli, honing en amber. Eindresultaat: zacht en zinnelijk waardoor – aldus Rabanne – ‘mannen niet langer in control zijn en zich volledig aan Lady Million overgeven’. Nou, vooruit.

RUIK & VERGELIJK

Oranjebloesem… wordt door neuzen steeds meer serieus genomen. Lange tijd alleen goed bevonden om de klassieke cologne zijn fris-zonnige, maar bloemige karakter te geven. Maar sinds een aantal jaren ruik je haar veelzijdigheid – van optimaal fris tot donker sensueel – in het hart van, met name, nichegeuren. En recent lijkt ze wel in acht op de tien geuren te bloeien. Geen beginnen aan. Hier vier zeer eigenzinnige variaties:

L’Occitane Fleur d’Oranger (2001)

Serge Lutens Fleurs d’Oranger (2003)

Diptyque L’Eau de Neroli (2008)

Prada Infusion Fleur d’Oranger (2009)

MAN BULGARI

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 11, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET M. Een reactie plaatsen

EEN WITTE, HOUTACHTIGE, ORIENTAALSE OLFACTORISCHE ERVARING

Jaar van lancering: 2010

Laatst aangepast: 11/08/10

Neus: Alberto Morillas

Model: Clive Owen

Fotografie: onbekend

Flaconontwerp: Atelier Oï

Inspiratie is een schoon iets. Het kan de mooiste (kunst)werken opleveren. Bij juweliers. Bij parfums. Bij juweliersparfums. Heeft Bulgari meer dan eens aangetoond. Jammer alleen dat de muzen bij Man niet geheel ‘optima omnia’ present zijn. Lees de omschrijvingen van de denkbeeldige gebruiker: ‘Voor de gedistingeerde man, zowel vastberaden als onvoorspelbaar’. Met een ‘eigentijdse geest’, met ‘voeling voor de allernieuwste trends’ en gezegend met ‘een uitgesproken, maar nimmer opzichtige sensualiteit’. Vaker gehoord.

Lees de omschrijvingen van geur: ‘Een unieke kijk op elegantie’ en ‘een waar statement van mannelijkheid en charisma’. Vaker gehoord. Kijk naar het model dat Man promoot. Clive Owen. Vaker gezien (die was toch van..?). Volgens Bulgari ‘de perfecte incarnatie van Bulgari Man, een bezielende acteur met sophisticated levensstijl. Hij bezit een magnetische persoonlijkheid en straalt een ruwe, viriele maar tegelijk ook tedere, gevoelige, complexe en heerlijke authenticiteit uit’.

Zie en voel de flacon. De bedoeling: een monoliet oprijzend naar het licht. Het zonnestraalmotief van de dop is geïnspireerd – een knipoog – op de wijzerplaat van ‘een van de meest emblematische horlogecollecties van Bulgari, de Sotorio’. Een geruststelling: de geuren van Bulgari zijn stuk voor stuk gebaseerd op degelijk vakmanschap. De Italiaanse juwelier werkt samen met de beste neuzen in het veld.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Voor Man is dat Albert Morillas. Hij koos voor een ‘witte, houtachtige en oriëntaalse olfactorische ervaring’. Waarin vooral de houtnoot eruit springt – ‘traditioneel voor herengeuren maar nu opgeluisterd door stralende en subtiele schakeringen die de essentie van natuurlijke zuiverheid bevatten’.

De ouverture: de onthulling van een eigentijdse inborst. Ofwel bergamot, viooltjesblad, witte peer en lotus. De kern van Man: vetiver en cypriol (plant lid van de papyrusfamilie met een geur lijkend op die van patchoeli) samenvloeiend met de zoetheid van ‘wit’ hout, de romigheid van sandelhout en de zachtheid van kasjmierhout. In de basis openbaart zich het magnetische akkoord. Ofwel, plantaardig amber, benzoïne, ‘witte honing’, tonkaboon en musk. Ofwel, een transparante houtgeur met een licht sensuele afronding. Aangenaam, elegant en understated. Misschien iets te.

RUIK & VERGELIJK

Mijn favoriete Bvlgari’s:

Bulgari Eau de Cologne au Thé Vert (1992)

Bulgari Black (1998)

Bulgari Eau de Cologne au Thé Rouge (2005)

Bulgari Jasmin Noir (2008)

SLATE BANANA REPUBLIC

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 10, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET S. Een reactie plaatsen

EEN GEUR ZO FIJN ALS VULKANISCH AS

Jaar van lancering: 2006

Laatst aangepast: 09/08/10

Neus: Jean Marc Chaillan

Wil je weten wie en/of wat Banana Republic is, ga naar de beschrijving van Alabaster(2006). Deze en Slate vormen onderdeel van The Discover Collection. De overige zijn: Jade, Rosewood (beide voor haar) en Black Walnut (voor hem). Deze collectie is ontwikkeld ‘om de zintuigen en de ziel te prikkelen, en roepen persoonlijke momenten van vroeger’. Hoe? ‘Door herinneringen aan een geur die je terugbrengt naar een zomeravond ooit doorgebracht in een weelderige tuin’ en/of ‘doet denken aan een drukke, exotische markt’.

Slate is de naam van een fijngemalen mineraal onttrokken uit vulkanisch as. Dekt goed de lading van de inhoud én presentatie; die is vierkant, dus mannelijk, dus krachtig. En waar doet de vorm van de flacon aan denken? Als het goed is aan een ouderwetse inktpot. En de vorm van de houten verpakking? Aan een schatkist, een geheime opbergplaats voor gekoesterde objecten. En wie is de Slate-drager? De echte Banana Republic-jongeman dus. Hij is gezegend met een onverzadigbare nieuwsgierigheid en ervaart het leven – door inspiratie op te doen in de stad, door naar kunst en design te kijken, door reizen en cultuur op te snuiven – op manieren zoals anderen dat niet doen.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Slate is een typische klassieke mannengeur. Dat wil zeggen: degelijk zonder doldwaze ingrediënten. Herkenbaar en vertrouwd. Slate verkent de varenfamilie. Dat wil zeggen: fris, groen met elegant houten finish. Ruik je direct in de opening: ‘gletsjerwater’ met citrus, clementine en munt. Het hart is donkergroen-kruidig door tabaksbloem, zilveren salie (foto) en nootmuskaat. De afronding is ‘donkerbruin’ door mahoniehout, prikkelend door gember, zacht-stoer door ‘vintage’-leer.

RUIK & VERGELIJK

Salvia, de latijnse naam van salie, is afgeleid van salvus. Betekent veilig. Gebruik, zou volgens oude kruidenbijbels (net zoals rozemarijn) de hersens scherp houden en het verheugen verlengen. Ook gebruikt als ingrediënt voor mondwater: voorkomt bloedingen aan tandvlees en draagt bij aan een frisse adem. Ook in geuren zorgt salie, met zijn mooie donkergroene en bitter-kruidige noot, voor een dergelijk ‘effect’ – het stoppen van bloedingen uitgezonderd. Ruik salie ook in onderstaande klassieker en twee moderne klassiekers:

Aramis Aramis Classic (1964)

Davidoff Cool Water (1988)

Dolce & Gabbana For Men (1994)

 

CLOSE GAP

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 9, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET C. Een reactie plaatsen

DICHTER(ER) BIJ MET GAP

Jaar van lancering: 2009

Laatst aangepast: 09/08/10

Neus: Marypierre Julien

Model: Anja Rubik, Sasha Knezevic

Fotograaf: Michael Thompson

Ga je naar de lokale Levi’s-winkel in San Francisco om een broek te ruilen en dat brengt zoveel rompslomp met zich mee dat je ‘maar’ besluit zelf een winkel te openen waar het allemaal wat makkelijker gaat. Het ‘overkwam’ Doris en Don Fisher in 1969. In hun eerste winkel aan de Ocean Avenue verkochten ze dus Levi’s, platen en cassettebandjes. Een jaar later boekte Gap al een omzet van twee miljoen dollar. In 1972 wordt de 25ste winkel geopend. Naar de beurs wordt er gegaan in 1976. De omzet in 1987: 1 miljard dollar.

Het succes blijft vanaf dat moment stijgen mede door de opening van heel veel winkels buiten Amerika, overnames (Banana Republic) en het bedenken van nieuwe merken: Old Navy, Forth & Towne, Piperlime (laatste anno 2006, alleen verkrijgbaar online). Ook vermeldenswaard: de maatschappelijke verantwoordelijkheid. Het merk ontplooit diverse initiatieven. Zoals het Red-label – gepromoot door wereldsterren – waarvan de opbrengst gaat naar mensen met hiv in Afrika. Het Gap-concept is in de loop der tijd wel aangepast: van uitsluitend jeans naar kwaliteitsconfectie en accessoires. Waaronder geuren. Close is de niet de eerste. Dat was Grass (onderdeel van een kwartet) dat lang voor Marc Jacobs maar gelijktijdig met Calvin Kleins cK One – want in 1994 – het uniseksprincipe bij het grote parfumpubliek introduceerde.

Wat Close wil, is iets wat veel parfums nastreven: ‘het benadrukken van de natuurlijke schoonheid van de vrouw met een vleugje bloemen waarmee ze haar eigen subtiele sensualiteit benadrukt, gedurende de hele dag’. Close werd ontwikkeld onder leiding van Patrick Robinson (Gap’s vice president van de designafdeling) en is de laatste stap in de modernisering van het label. Ofwel: de inspiratie is klassiek, de interpretatie modern. Want Gap moet wel ‘cool’ en ‘relevant’ blijven; ‘being sexy is part of that lifestyle, and was the first criteria for the fragrance. It had to be sexy, sensual and beautiful’.

Dat wordt benadrukt door de parelmoeren, eivormige flacon en transparante omdoos. Robinson ‘The bottle’s milky, opalescent finish was a way to make the color white feel special. When I think of Gap, I think of a white shirt, khakis, and a pair of jeans, and all of those colors show up in an opal’. Opvallend: de eau de toilette-collectie ‘begint’ met een inhoud van 10ml.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Close is een fris-bloemige geur met sterke witte muskbasis die opent met ‘een transparant, sprankelend waterakkoord’, amandelbloesem en citrus met zilte nasleep. Maar achter het laatste schuilt meer. Robinson: ‘The salty part – that’s human nature, that’s how you get people close to you. The citrus part makes them stay’. Het effect: een fris-net-onder-de-douche-vandaan-gevoel.

Het hart is een klassiek wit bloemenboeket: fresia, jasmijn, daphne (welke is onbekend; er bestaan meer dan 95 soorten. We gaan uit van de Daphne odora met zijn zacht-zoete geur) en stephanotis (beter bekend als bruidsbloem – foto) ‘rond’ gemaakt door adehyden. Robinson: ‘They maintain a sheer, almost invisible quality. Distinctly floral, yet delicate and modern’. Het allerdichtst kom je bij Close in de basis: vele witte musk verzacht door sandelhout, vanille en ‘een kus van amber’. Het effect: ‘A feel-good, enveloping warmth’.

RUIK & VERGELIJK

Stephanotis is een oorspronkelijk van Madagaskar afkomstige bloem, in het Engels ook bekend als madagascar jasmine. Zegt iets over de (erg zoete) geur. In het Grieks betekent ‘stephanos’ kroon en ‘otos’ oor. De stervormige, uitbundige bloeiende bloemen werd bij de Oude Grieken zo genoemd omdat die vaak kronen van heersers sierden.

In ‘moderne tijden’ wordt de bloem gebruikt in corsages, boutonières, ‘huwelijksarrangementen’ en geuren. Zoals:

Boucheron Jaïpur Saphir (1999)

Vera Wang Signature (2002)

Givenchy So Givenchy (2005)

Christina Aguilera Christina Aguilera (2007)

Versace Versus (2010)

 

CHAMPION DAVIDOFF

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 7, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET C. 1 reactie

WE ARE THE…

AND WE’LL KEEP ON…

TILL THE…

Jaar van lancering: 2010

Laatst aangepast: 12/08/10

Neus: Aurélien Guichard

Model: Aitor Mateo

Fotograaf: William Davidson

TV-clip: Sean ellis

Art direction: Olivier van Doorne

Door de nieuwe geur van Davidoff realiseer ik me weer waarom geuren – ondanks de enorme, bij niet bij te ‘schrijven’, stroom – zo leuk blijven. En wel door het element van verrassing. Als een merk iets lanceert wat je totaal niet verwacht. Davidoff doet het gelukkig nu. Champion, deze naam link je niet direct met het luxemerk. Champion, de flacon al helemaal niet. De geur: dat dan weer wel. Om het direct te zeggen: Champion wordt een enorme hit of een enorme flop. Ik de vind de naam-flacon-combinatie erg humoristisch. En daar schuilt ook het ‘gevaar’: snappen mannen wel de (on)bedoelde knipoog? Snappen mannen wel de flacon die ik zelf eerder associeer met een geur (herkomst onduidelijk) uit de lagere schappen van de prijzenknaller, niet met direct met een prestigebrand? Ben benieuwd.

Davidoff heeft zelf – vanzelfsprekend – het volste vertrouwen in Champion en karakteriseert de geur en de drager met zes codewoorden. Vision: ‘a goal is the central pilar of all success – establish your goal’. Work: ‘the road ahead must be built, by you – brick by brick’. Perseverance: ‘champions always go the extra yard – never give in and carry on’. Belief: ‘a positive attitude goes a long way – yes you can! Style: you’ll need to look the part – get the right gear, look great’. Reward: ‘remember this is for you’.

Het verhaal bij de fotocampagne onderstreept de serieuze ondertoon: ‘het licht vangt een gesculptuurde, jongeman, die een zuiver witte handdoek om zijn middel (en hals draagt). Hij is geconcentreerd en helemaal voorbereid. Klaar voor de volgende uitdaging. Hij is al kampioen voordat de winnende prestatie plaatsvindt’. Nou en dit kun je natuurlijk heel serieus nemen, of net zoals de flacon: er hartelijk om lachen. Misschien geloof je in er wel zelfs in. Volg dan het nieuwe motto van Davidoff: be a champion. Moet je nu nog alleen de geur lekker vinden. Let op: op http://www.areyouarealchamp.com kom je meer weten over hoe het is om een kampioen te zijn en kun je jezelf als winnaar presenteren via een video. Ga ik binnenkort proberen. Keep you posted.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Davidoff omschrijft de geur als ‘onbetwist fris van karakter met een sensuele toets’. Ik omschrijf de geur als: niet fris, maar groen-fris met een mooie houtige-groene finish. Aangenaam: ook in Champion maak je kennis met een ‘herontdekt’ hars: galbanum (foto). Heeft een enorm divers karakter. Bijna een parfum op zichzelf: ongekend fris, groen, ‘stringent’, zonnig-sensueel. Het wordt in het hart gekoppeld aan het ook groene, maar dan donkere en beetje bittere salie. En die groene noot wordt in de basis van deze winners mood-geur donker gemaakt door eikenmos, houtig door cederhout. En als je denkt wat ruikt Champion in het begin toch fris-bloemig. Klopt, het zijn bergamot en citroen.

RUIK & VERGELIJK

Wil je galbanum in al zijn puurheid ervaren, ruik dan aan deze vrouwelijke klassieker met ‘mannelijke inslag’:

Balmain Vent Vert (1945)

 

LOVE, CHLOÉ

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 7, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET L. Een reactie plaatsen

DE DRAAGSTER: HEEFT AANGEBOREN ELEGANTIE

DE GEUR: VERHEFT BLOEMEN TOT ELEGANTE CHIC

Jaar van lancering: 2010

Laatst aangepast: 07/08/10

Neus: Natalie Gracia-Cetto, Louise Turner

Model: Raquel Zimmermann

Fotografie: Inez van Lamsweerde, Vinoodh Matadin

Art directon: Ezra Petronio

Regisseur: Roman Coppola

Voor is wie de nieuwe Chloé-geur? Voor een aanstekelijke schoonheid die houdt van het leven. Haar natuurlijke charme komt in elke beweging tot uiting. Ook mooi: alleen al door haar blik laat ze anderen glimlachen. Wat doet Love, Chloé met haar? Het versterkt haar unieke persoonlijkheid, omhult haar – het is haar symbool. En ze behandelt de flacon als haar kostbaarste accessoire. Het is niet voor niets ondergedompeld in Chloé’s iconische nude-roze flirtend met transparantie en metaal. En het goudkleurige kettinkje (dat herinnert aan de Chloé-tassen) waarmee de dop aan de flacon geketend is… benadrukt de verfijnde stijl.

De geur zelf is geïnspireerd op de intimiteit van het schoonheidsritueel en ‘belichaamt iedere cosmetische betekenis van de reukzin’ – wat dat ook moge betekenen. Deze ‘luchtige voile die de huid verzacht’ laat in ieder geval ‘een unieke indruk achter… een signatuur met een verfijnde, poederachtige finish’. Love, Chloé… ‘een concentratie van emoties’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Ik vind Love, Chloé heel sentimenteel, heel erg retro door de poederachtige totaalindruk die de geur geeft. Het is als ‘walking down memory lane’, de geur roept prettige herinneringen en gedachten op. En er is niets teveel gezegd met de opmerking dat de ‘heerlijk geurende bloemen worden verheven tot elegante chic’. De topnoot: oranjebloesem (bloemig-fris-zonnig) vermengd ‘met een ijskoude touch van roze peper. Levendig. Modern. Stimulerend als een snelle wandelpas’. Het hart van Love, Chloé laat het poederige iris samensmelten met fris-zoete bloemen: sering, hyacint en blauwe regen – ‘een impressionistische melange’. Heliotroop (foto), met zijn vanille-achtige ondertoon waardeert dit boeket op tot ‘pure poëzie’. De poederige toon van de iris haakt in de basis mooi in op de poederige musknoten, versterkt door de geur van rijst- en talkpoeder.

RUIK & VERGELIJK

Wordt bijna niet meer gebruikt en bijna niet meer geleverd door de parfumindustrie: poeder. Ik ben geen vrouw, maar vindt het aangenaam heerlijk mijn voeten te behandelen met talkpoeder voor ik in de schoenen stap. Het geeft niet alleen een frisgewassen sensatie, maar ook iets ongekends ‘vertederends’ en sentimenteels. Zal wat met mijn babyjaren te maken hebben. Geuren met een poederachtige ondertoon; dan kom je toch terecht bij de iris: houtig, kalkachtig, droog, stroef met een viooltjesachtige zoetheid en zachtheid. Een mooi recent voorbeeld:

Chanel – Les Exclusifs – 28 La Pausa (2007)

Voeg je er heliotroop en musknoten bij dan stijgt als het ware de sentimentele waarde. Dat ervaar je heel mooi in:

Etro Héliotrope (1989)

Lalique Le Parfum (2005)

 

WOMANITY THIERRY MUGLER

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op augustus 6, 2010
Geplaatst in: GEURENALFABET W. 1 reactie

WOMAN OF THE WORLD JOIN HANDS

Jaar van lancering: 2010

Laatst aangepast: 28/10/12

Neus: Fabrice Pellerin

Model: diverse onbekende vrouwen

Fotografie: onbekend

Een echt verrassend (qua inhoud) en tegelijkertijd verwarrend concept (qua idee). Want met Womanity ‘geeft’ Mugler de vrouw meer dan een vernieuwende geur. Hij koppelt hieraan een gelijknamige, interactieve site (in maart 2010 geopend) die de onzichtbare band tussen alle vrouwen wereldwijd wil stimuleren.

Een bewonderigswaardig idee, alleen kun je je afvragen of er al niet genoeg van dergelijke ‘bondings’-initiatieven zijn op internet; er wordt wat ‘afgechat’ tussen vrouwen onderling. En de vraag is of je dit als vrouw via een geur wilt doen. De toekomst zal het uitwijzen. Nu de flacon. Typisch Mugler.

Streng, krachtig, duidelijk. Een combinatie van verschillende stijlelementen: gothic, art deco, ‘Grace Jones’, ‘Wagneriaans’ en ‘science fiction’. Maar dit keer, minder poëtisch, minder dromerig dan bijvoorbeeld Angel (1992) en minder buitenaards dan bijvoorbeeld Alien (2005). Wel ‘urban’ en realistisch… logisch gezien het doel van Womanity: het verbinden van vrouwen wereldwijd die ‘vandaag’ leven. Dit idee wordt versterkt door de ketting aan de flacon waaraan de dop is bevestigd (symbool voor de link die alle vrouwen verbindt). En die dop is ringvormig (symbool voor ‘oneindigheid’). De kleur van de geur staat symbool voor ultieme vrouwelijkheid. Alsof je als vrouw op het punt staat het ja-woord te zeggen.

Ook belangrijk: het eco-vriendelijke uitgangspunt. De reden volgens Mugler: ‘Veel vrouwen willen iets positiefs bijdragen aan het milieu’. Womanity speelt hierop diverse manieren op in: alle flacons zijn navulbaar en de verpakkingen vervaardigd uit gerecycled karton. En wil je weten hoe Thierry Mugler himself over de ‘vrouwenbond’ denkt, ga naar womanity.com; hierin vertelt hij (in het Frans) hoe hij op het idee is gekomen.

Nu de geur. Is anders omdat het ‘zich op iedere huid anders ontwikkelt’. Dat heb ik al zo vaak gehoord en wat dat precies betekent wordt niet uitgelegd. Ook de toevoeging dat Womanity een ‘muzikaal parfum is waarvan de noten worden bespeeld door de emoties van de vrouw die het draagt’, lost het mysterie niet op. En is eigenlijk overbodig. Het lijken verzachtende woorden om de wens van Thierry Mugler – ‘een onverwachte creatie’ – zo gewoon mogelijk te presenteren.

Aanpassing: als je nu op zoek gaat naar womanity.com, dan word je direct doorgeschakeld naar de homesite van Thierry Mugler. Met andere woorden: de zo verlangde en gehoopte vereniging van vrouwen wereldwijd via een parfum, blijkt voor de meeste vrouwelijke parfumgebruikers niet het juiste medium.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

En dat is Womanity. Eerst is er een scherpe, overweldigende uitbarsting van citrusnoten die nogal ‘roze’ overkomen. Ik vermoed roze grapefruit die bestrooid lijkt met poedersuiker. Op de achtergrond neem je direct al de hoofdnoot van vijg waar. Vol, groen-zoet en melkachtig. Ook is er een ondefinieerbare bloemige noot. Samen gaat het op in het geheim en tevens het vernieuwende van Womanity: kaviaar (foto). Helemaal letterlijk moet je dit niet nemen. Het is meer een zeezoutig geurmolecuul (eigen aan kaviaar) dat je met een beetje fantasie ‘nouvel gourmand’ kunt noemen, want niet zoet maar zilt.

Ben er nog niet helemaal uit. ‘Definitieve’ indruk volgt binnenkort. Wat ik wel weet: ik ruik – en dat is leuk – een echo van Angel maar dan herrijzend uit de zee. Die indruk twee jaar later: Womanity blijft voor mij een van de meest fascinerende geuren van de afgelopen twee jaar omdat het een compositie presenteert die nieuwe wegen verkent. Zie mijn beschrijving van de Womanity-versie van 2012 waarin de geur met behulp van leer nog een stap verder gaat in de ‘vervreemding’.

RUIK & VERGELIJK

Womanity is al een vreemde geur, maar het kan nog vreeemder:

Thierry Mugler – The Fragrances of Leather – Womanity (2012)