C’EST SI BONBON!
Jaar van lancering: 2005
Laatst aangepast: 14/09/10
Neus: Pierre Guillaume
Kennen de Maori’s musk? Zo ja, dan moet het volgens Pierre Guillaume een zeer zoet parfum verspreiden. Wat zeg ik: een überzoet parfum. Hij omschrijft Musc Maori als een geur waarvan ‘je het water in de mond loopt’. Ik zeg: Musc Maori is als een bonbon gevuld met crème fraîche: krokant, puur en zacht als fluweel. De geur gaat als het ware verder waar Thierry Muglers Angel is gestopt. Pierre Guillaume’s bedoeling: het spelen met de contrasten wit en zwart.
De eerste staat voor musk, de tweede voor cacoa. En het levert een geur op die de filosofie van Parfums Générale helemaal waar maakt: het etaleren van één ingrediënt – in dit geval witte musk – dat hij een voorkeursbehandeling geeft. Eerlijkheid gebied te zeggen, dat ik nu wel een beetje ‘uitgegourmand’ ben.
Maar ik ken mensen die Musc Maori als hun ‘comfort perfume’ beschouwen, dat in combinatie met hun favoriete ‘comfort food’ – de bonbon – een euforisch effect heeft op hun gemoed omdat twee zintuigen – reuk en proeven – zo optimaal bediend worden. Waar ik aan moet denken, als ik Musc Maori ruik: een bonbonwinkel waar net brand is uitgebroken. Chocolade en caramel druipen uit de etalage. De geur van gebrande vanille en vervlogen cognac verspreidt zich… driedubbel geroosterde koffiebonen trippelen over straat, tonkabonen ontploffen… en de opgetrommelde brandweermannen komen maar niet tot blussen, ‘dronken’ als ze zijn van de aroma’s die zich verspreiden.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Pierre Guillaume brengt deze oosterse gourmandelicatesse tot leven met – eerst – cumaru-hout, bij ons beter bekend als Braziliaanse teak. En dat is de boom die als fruit de tonkaboon ‘produceert’. Hoe dit hout ruikt, kan ik niet echt dectecteren omdat je direct in de zoetige chocoladesfeer wordt getrokken. Maar als het goed is, ruik je vervolgens in Musc Maori de groene noot van koffiebloesem. Ik ruik dit ook niet.
Weet ook niet wat ik me daarbij moet voorstellen. Wat ik vervolgens wel in optima forma opsnuif is de cacoanoot die ondergedompeld is een warme siroop van tonkaboon (fot0), amber en vanille die vervolgens samenvloeit met een overdosis witte musk.
RUIK & VERGELIJK
Hoeveel chocalade kan een geur hebben, hoeveel gourmand kan een neus verwerken?
Thierry Mugler Angel (1992)
Il Profumo Chocolat Frais (2006)
Wanneer spreek je anno 2010 van een goed parfum? Voor mij: als je het qua sensatie en gevoel terugbrengt naar de periode toen het samenstellen van parfums werd gezien als een kunstproces en gevrijwaard was van marktconforme wetten: de jaren dertig, veertig en vijftig van de vorige eeuw. Creativiteit, fantasie en vakmanschap stonden toen in dienst van een hoger doel: het vervaardigen van parfums die minder inspeelden op het snobappeal van de koper, maar des te meer op zijn olfactieve behoefte. Kortom: parfums die emoties oproepen die nauwelijks onder woorden kunt brengen. Gewoon ‘stil genieten’.
Deze roos is ‘ruw’ en elegant tegelijkertijd. Komt – na de opening van bergamot, citroen en clementine – door de fusie van een chypre (ongepolijst groen) en een oriental (zacht, fluwelig) die een originele koers neemt door de verwerking van laurier, kaneel en geranium met roos in het hart. De eerste maakt haar donker, de tweede zoet en de derde groen. En al deze facetten worden versterkt door de basis van patchoeli (donker), cistus labdanum (aards-dierlijk) en vanille (zoet), eikenmos en vetiver (groen, aards).
GEURENGOEROE 