FAR FROM HEAVEN
Jaar van lancering: 2010
Laatst aangepast: 05/10/10
Neus: Alessandro Gualtieri
Flaconontwerp: Kiki van Eijk, Joost van Bleiswijk (zie foto onder plus een HKH)
Art director: Isabelle Vigier
Kan je met parfum teveel willen uitdrukken? Kijkt naar, ruikt aan en leest het verhaal achter het concept van Emio Greco|PC, het dansgezelschap van Emio Greco en Pieter C. Scholten. Het eerste parfumidee uit 2008 – de advertentie in het blad Hell in 2006 niet meegerekend – was behoorlijk conceptueel, dus intellectueel en daardoor erg vergezocht: ‘geurkunstenaar’ Maki Ueda zette bij de voorstelling van Purgatorio (de andere kant van het paradijs zullen we maar zeggen) bezwete dansklering op sterk water en distilleerde zo de geur van de dans. Tja.
Vervolgens groeide het idee voor een echt parfum. Thema: het paradijs. De andere kant van het Vagevuur zullen we maar zeggen. Volgens Emio Greco en Pieter C. Scholten ‘even vluchtig en ongrijpbaar als de dans zelf’. Discussie.
De lancering (in juli) in Monte Carlo van het erg modieus ‘afgebroken’ geschreven Para|Diso ging vooraf aan de première van het gelijknamige dansstuk van het gezelschap. Niet zonder onbescheiden trots – ‘we bow to you’ wordt vermeld dat Hare Koninklijke Hoogheid Prinses van Hannover, erfprinses van Monaco, prinses Caroline – ze was toen toch al lang gescheiden van deze Hannoverse ‘Pinkelprinz’ – het eerste exemplaar kreeg overhandigd. Lucky devil. De andere 999 stuks worden te koop aangeboden.
Hoe ruikt het paradijs? Volgens Greco en Scholten is dat ‘even eenvoudig als onmogelijk. Para|Diso is meer dan alleen lekker: in het paradijselijke zit alles vervat. Niet alleen het eindpunt, ook de hele reis’. Juist die reis relateerden Greco en Scholten ‘aan de weg die de dans heeft afgelegd: het onderzoek rond het parfum werd een zoektocht naar l’essence de la danse – in de dubbele betekenis van zowel geur als kern’. Tja.
Niet verbazingwekkend dat de Italiaanse renaissancedichter Dante Alighieri (net zoals Marcel Proust in kunst- en parfumkringen te pas en onpas geciteerd maar wel chic gevonden als eigen invallen ontbreken) uit de boekenkast wordt gehaald om dansvoorstelling en parfum neer te zetten. En verscheen een magazine waardoor het paradijs multi-disciplinair toegankelijk werd. In een dergelijk artistiek umfeld mag samenwerking met (inter)nationale kunstenaars niet ontbreken. Hier zijn ze: Marcel Wanders, Jan Fabre en Louis Andriessen.
En Kiki van Eijk en Joost van Bleiswijk tekenden (voor) de flacon. Opvallend: de flacon – of spreken we hier vol ontzag van een kunstobject? – is meer lucht dan inhoud. Akelig minimalistisch en kil de ‘ombouw’ van chroom (een beproefd middel om een basisflacon de zo verlangde meerwaarde te geven) met daarin tronend de flacon met zwarte dop van Swarovksi-kristal – dat dan weer wel, maar eveneens veel beproefd. ‘Daarachter’ gaan heel wat bespiegelingen schuil. Die bespaar ik je. Ik weet dat parfum het in eerste instantie van presentatie moet hebben. Maar je kunt ook te ver gaan in het serieus nemen van jezelf en je parfumzoektocht. In het paradijs van Greco en Scholten wordt weinig gelachen. Vind dit ‘gesamtkunstwerk’ iets te veel. Het gaat om de geur die wordt verkocht via www.ickamsterdam en www.skins.nl.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Is, zoals dat heet, ‘niet verkeerd’. Flauw vind ik wel dat de neus de ingrediënten van Para|Diso niet prijsgeeft. Vergroot het mysterie niet. Greco en Scholten hebben in ieder geval een donkere voorstelling van hun beloofde land. Ik nam tijdens de kennismaking noten waar van intens hout (waaronder oud), wierook (rokerig) en patchoeli(smeulend, zwetend). Indringend, rokerig. Geen geurtje maar een sacraal parfum (bij wierook leg je die associatie snel) dat teruggaat naar de essentie van parfum: ‘profumo’. Ofwel, door rook goden proberen prettig te stemmen.
RUIK & VERGELIJK
Toch merkwaardig dat ‘een voorstelling van het paradijs’ zelden in verband wordt gebracht met parfum. Zo voor de hand liggend. Zo tot de verbeelding sprekend. Blijkbaar kan niemand zich er een ‘totaalplaatje’ bij denken, alleen een detail. Te groots, te eeuwig?
Avon Birds of Paradise (1969)
Delrae Bois du Paradis (2002)
Estée Lauder Beyond Paradise (2003)
Naomi Campbell Paradise Passion (2005)
Escada Pacific Paradise (2006)
Biotherm Eau de Paradis (2009)
GEURENGOEROE 
Hmm.. aan de ene kant leuk dat een Nederlands initiatief zo wordt neergezet, maar door de obscure pretenties is het wel direct minder aantrekkelijk. Ik neem aan dat hun doelgroep daar juist voor gaat. Het niet vrijgeven van de ingrediënten vind ik in ieder geval wel wat uit de tijd. Ben blij dat jouw neus nog het e.e.a. heeft kunnen ontleden. Toch is een mooie rokerige geur nooit weg… ik twijfel alleen of de oudh goed bij me valt. Is die vergelijkbaar met Montale of minder sterk?