OLYMPIA MUSIC-HALL LE PARFUM HISTOIRES DE PARFUMS

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 4, 2013
Geplaatst in: GEURENALFABET O, NICHE. Een reactie plaatsen

EEN NATIONAAL ERFGOED KRIJGT EEN PARFUMHOMMAGE

Jaar van lancering: 2012

Laatst aangepast: 24/04/13

Neus: Gérard Ghislain

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE L'OLYMPIA HISTOIRE DE PARFUMS MOODHet Olympia geldt nu als de nog oudste concertzaal van Parijs. Werd in 1888 geopend door de eigenaar van dat andere wereldberoemde theater – Moulin Rouge -, Joseph Oller. Heette eerste anders: Montagnes Russes. Wanneer het exact de huidige naam kreeg is onbekend, maar de beroemde façade met de grote rode letters dateert al uit 1893.

Veel Franse grootheden traden er op. Voor de Tweede Wereldoorlog: La Goulue, Mistinguett, Yvonne George, Joséphine Baker en Yvonne Printemps. Na de Tweede Wereldoorlog toen (componist en songwriter) Bruno Coquatrix de leiding kreeg: Georges Brassens, Jacques Brel, Gilbert Bécaud Johnny Hallyday, Dalida, Annie Cordy, Mireille Mathieu, Yves Montand en natuurlijk Edith Piaf, die enkele maanden voor haar dood er haar legendarische geworden concerten gaf.

Maar ook The Beatles, The Rolling Stones, David Bowie en meer recent Lady Gaga en onze Ivo – ideale schoonzoon – Niehe. Er werd in de Olympia niet alleen populaire muziek opgevoerd, ook circussen, balletten en zelfs operettes.

In de jaren negentig, raakte deze heilige plek in verval – er werden meer films gedraaid dan er live werd opgetreden – en werd zelfs bedreigd met afbraak. Jack Lang, toenmalig minister van cultuur, classificeerde het gebouw als nationaal erfgoed (1993) de zaal was gered en werd weer in zijn originele staat teruggebracht.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE L'OLYMPIA HISTOIRE DE PARFUMS MOOD 2Waarom het Olympia in 2012 en niet eerder met een geur werd gehuldigd is me onduidelijk. Qua jaartallen valt er niets te vieren volgens mij. De aanleiding zal wel commercieel zijn – niets op tegen. Een leuke herinnering aan het gebouw na een concertbezoek. Maar dat wil niet zeggen dat het een commercieel, lekker makkelijk, ‘niet-zeuren’-geurtje is geworden. Wel niche. Gérard Ghislain is als het ware tussen de stoelen van de concertzaal en coulissen gedoken en heeft daarnaast ook de kleedkamers olfactorisch onderzocht.

Het resultaat: een melange van geuren met sentimentele ondertoon. Je ruikt hoe het ooit was. Dat betekent geen heldere, schoongepoetste maar eerder een ‘besmuikte’ en ‘sleetse’ creatie zonder muffig te worden – maar wie zegt dat muffig per definitie vies ruikt? – die de bloemen in het hart van een stoffig laagje voorziet. Het totaal ruikt eerder naar het oprichtingsjaar dan naar de jaren vijftig, dan naar nu.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE SERING‘Oh-la-la’, wat een hoeveelheid aan ingrediënten. Onmogelijk die met de blote neus stuk voor stuk te detecteren. Laat ik het zo omschrijven, de opening is als het ware de schoonmaakploeg van Olympia.

Niet dat er flink wordt geboend, eerder dat de ramen worden opengezet om de boel eens flink te luchten. Wat komt naar binnen zweven? Een friszoete bries van sinaasappel en mandarijn, bergamot en citroen – meer oranje dan geel.

Die vliegt door de bloemenhulde die de artiest die de vorige avond optrad, vergeten is mee te nemen: roos, sering (foto), fresia en pioenroos die de frisse accenten van deze bloemen versterkt. Maar dan valt het doek, sluiten de deuren: het theater trekt zich terug van de buitenwereld. Bloemen beginnen te verwelken, vallen uitgebloeid op de grond waar een reeds een stoffige laagje ligt van roze peper, zwarte peper en saffraan.

Saffraan en peper en mooie, typische niche-combi die de bloemen een eigenzinnige, stroeve ondertoon geeft. Ik denk wel eens: saffraan plus peper is de nieuwe iris. Ook poederig, ook aards maar anders. Niet dat je lang kans hebt hiervan te genieten. De geur lijkt zich een baan te zoeken tussen en onder stoelen van rode pluche, zuigen daar accenten op van blond hout en patchoeli, harsen verpakt in leer – wierook, styrax en suède – en tenslotte een meerstemmige gourmandnoot van vanille, chocolade, zoethout en witte musk.

Maar gelukkig: het wordt niet te veel banketbakker (kan anno 2012 in de nichesector ook niet meer). Daarvoor bieden de rokerige en leerachtige harsen een mooi tegenspel, geholpen door de peper-saffraancombi. Denk nou niet dat de bloemen helemaal verdwijnen. Het merkwaardige die komen af en toe, alsof ze vers geplukt zijn, weer te voorschijn. Olympia Music Hall is retro-chic maar vooral fijnzinnig.

RUIK & VERGELIJK

Begin van een nieuwe trend: gebouwen die een belangrijke rol hebben gespeeld (en spelen) in de wereld van cultuur en kunst, die worden vereerd met een parfum?

Histoires de Parfums Moulin Rouge (2010)

Guerlain Le Bolshoi Saison 2012 La Traviata (2012)

Guerlain Versailles Cours des Senteurs (2013)

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE L'OLYMPIA HISTOIRE DE PARFUMS MOOD 3

DAHLIA NOIR L’EAU GIVENCHY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 3, 2013
Geplaatst in: GEURENALFABET D. Getagd: , , . Een reactie plaatsen

EEN GROEN EN FRAGIEL CHYPREWATER

Jaar van lancering: 2013

Laatst aangepast: 03/06/13

Neus: François Demachy

Model: Mariacarla Boscono

Fotografie: Mert Alas en Marcus Piggott

Concept & realisatie: Riccardo Tisci

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE DAHLIA NOIR L’EAU GIVENCHY BOTTLEDit was er eerst: een droom van Riccardo Tisci, sinds 2005 Givenchy’s artistiek directeur, over een ‘intrigerend en onverwacht parfum met hoog couture-gehalte doordrongen van schaduw en licht dat zijn wereld als ontwerper zou weerspiegelen’. Dahlia Noir zag het licht in 2011.

Een jaar later gevolgd door Dahlia Noir Eau de Toilette: een helderdere en fruitige versie van het origineel, maar even sensueel. ‘Niet te opvallend verleidelijk, slechts de meer delicate kant onthullend van de persoonlijkheid van Dahlia Noir‘.

En nu: ‘uit de duisternis ontstaat licht; het lijkt wel of de zwarte zon‘ verdwijnt met Dahlia Noir L’Eau, de derde interpretatie van François Demachy rond deze gedroomde bloem, die vanzelfsprekend ook ‘de verfijnde, luxueuze en aristocratisch nauwgezette mode’ van Tisci voor Givenchy symboliseert. ‘Dahlia Noir L’Eau laat een glinsterend trekje van haar karakter doorschemeren, is een oprechte frisse en stralende elegantie’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Het meest opvallend aan deze interpretatie: de gedroomde bloem wordt realiteit, is gebaseerd op ‘echte’ bloemen, komt letterlijk tot leven. Alsof de natuur zich openbaart. Met andere woorden Dahlia Noir L’Eau is minder abstract. Wat moet je je hierbij voorstellen?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE NEROLI YVES ROCHER MOOD Een ‘witte’ dahlia groeiend in een liefdevol aangelegd prieel, waar vooral de groene noten voor een knisperende lentegevoel zorgen. De geur ‘schuurt’ tegen een chypre aan door de hesperide-opening (cederappel en neroli – foto) die wordt gelinkt aan patchoeli (gecombineerd met cederhout) in de basis. En tussen deze twee ‘bloeit’ de dahlia.

Net zoals in de andere twee versies opgeroepen met ‘een sfeer van bloemen’ ondersteund door een ‘echte’ roos. Fris, maar niet te, want de witte musk zorgt voor een poederige verfijning.

RUIK & VERGELIJK

Interessant: ook Miss Dior (voorheen Miss Dior Chérie uit 2005 maar geheel verandert qua samenstelling) én niet te verwarren met de gelijknamige geur uit 1947 (wordt nu officieel Miss Dior Original genoemd), én eveneens samengesteld door François Demachy – krijgt in de meest lichte variatie ook een moderne chyprebehandeling.

Dior Miss Dior Eau Fraîche (2012)

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE DAHLIA NOIR L’EAU GIVENCHY MODEL

MAN CLASSIC MARBERT

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op juni 2, 2013
Geplaatst in: GEURENALFABET M, KLASSIEKERS DIE JE GEROKEN MOET HEBBEN. Getagd: , , . Een reactie plaatsen

JAREN ZEVENTIG-MAN

Jaar van lancering: 1977

Laatst aangepast: 02/06/13

Neus: onbekend

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE MAN CLASSIC MARBERT MOOD Ik heb geloof ik een uur gegoogelt en ben ondertussen niet echt veel verder gekomen met het vinden van achtergrondinformatie over de geur die heel veel mannen nog steeds als een ware klassieker beschouwen: Man Classic. Wat originele campagnefoto’s betreft  slechts twee, terwijl ik me er meer kan herinneren. De geur heette bij de introductie gewoon Man, maar werd ‘uitgebreid’ met Classic nadat de opvolgers niet aan het blijvende succes konden tippen…

Wat ik wel weet: de geur verscheen op het moment toen het Parijse ‘parfumeurs-couturier’-gilde drukdoende was met de voorbereiding om de man in de straat eindelijk zo ver te krijgen tot de aankoop van een geur van naam en in Amerika de eerste designer fragrances verschenen: Geoffrey Beene lanceerde zijn Grey Flannel in 1975, Halston zijn 112 en Z 14 in 1977.

Met andere woorden: geuren die verder gingen dan een ‘anti-prik’ voor na het scheren voor de gewone man waren eigenlijk nauwelijks te koop. Marbert sprong in een gat samen met Jovan (Man en Monsieur Jovan ook uit 1977). Want Europa kende nog niet echt, hehalve dan Irisch Moos (1969) van Sir, dit soort mainstreamgeuren. Amerika wel: neem alleen al Shultons Old Spice (1937) en Brut van Fabergé (1964).  Opvallend: deze geuren zijn nog steeds te koop en nog steeds geliefd. En dat wil wat zeggen, gezien de duizenden geuren die de afgelopen decennia zijn verschenen en verdwenen.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROEMAN CLASSIC MARBERT 1De charme voor mij van Man Classic: het is zo’n duidelijke geur, niet een die je vleugels geeft, die je laat verwonderen over het raadsel parfum. Je blijft met beide benen op de grond. Mannelijk zonder te macho. En dat die nog steeds op een goede ontvangst kan rekenen, blijkt wel uit een bezoeker van basenotes.com: die noemt Man Classic een powerhouse die hem veel goede reacties van vrouwen heeft opgeleverd.

Hij kreeg ook regelmatig complimenten bij het dragen van Kouros (1981) en Body Kouros (2000) van Yves Saint Laurent, Guy Laroche’s Drakkar Noir (1982) en Horizon (1993), en Diors Eau Sauvage (1966). Zelfs bij Lanvins Arpège (1927)… maar nooit zoveel complimenten als bij ‘dit monster’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Staat op de verpakking: ‘Deze mannelijke-vitale geur combineert de scherp-kruidige noot van sandelhout en leder met de aromatische noot van kruidnagel en mos’. Vreemd: heb nooit geweten dat sandelhout dit effect heeft. Is toch eerder zacht, melkachtig met een roosnuance?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE JENEVERBESAnyway, echte sandelhout mag niet meer worden verwerkt in geuren, dus ik neem aan dat het amyris is of een synthetische houtnoot die in de buurt komt van kasjmierhout. Wat je wel goed ruikt na de opening van zachtzonnig lavendel, etherische jeneverbes (foto) en bittter-kruidig alsem (die lijken gewiegd te worden in een fris aldehyden-bad) is de krachtige kaneelnuance gedoopt in honing. Kruidig-zoet dus en voor die tijd origineel.

Die nuance zorgt er ook voor dat de scherpe basis van cederhout, patchoeli, amber, leer en mos (laatste twee ruik je op het einde het meest prominent) niet al te macho wordt. Zeg maar jaren zeventig-viriel. Zit Classic Man langer op de huid dan komt de jeneverbes en lavendel opnieuw af en toe voorbij, zo lijkt het wel.

De geur krijgt – hierdoor – een zepige toets zonder het ‘te-fris-gewassen-net-onder-de-douche-vandaan’-gevoel dat tegenwoordig zoveel geuren kenmerkt. Maar dat kan ook het effect van leer en aldehyden zijn.

RUIK & VERGELIJK

Ooit ook gemaakt voor de man door dit Duitse cosmeticahuis (anno 1936) waarvan de naam een samentrekking is van de voornamen van de oprichtsters Margaretha Sendler en Bertha Roebert.

Marbert Torro (1980)

Marbert Gentleman (1986)

Marbert Homme (1987)

Marbert Man Pure (1989)

Marbert Tycoon (1997)

Marbert Man Two (1998)

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE MAN CLASSIC MARBERT 2

GENTLEMAN ONLY GIVENCHY

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op mei 30, 2013
Geplaatst in: GEURENALFABET G. Getagd: . Een reactie plaatsen

JUST BE A GENTLEMAN

Jaar van lancering: 2013

Laatst aangepast: 30/05/13

Neus: onbekend

Model: Simon Baker, Cameron Russel

Fotografie: Patrick Demarchalier

Regisseur: onbekend

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE GENTLEMAN ONLY GIVENCHY MODELZie ik het verkeerd? Gezien de laatste mode-ontwikkelingen bij Givenchy – waardoor het couturehuis weer als maatgevend wordt gezien – had ik een meer uitgesproken concept verwacht. Meer in lijn dus met het nieuwe modemantra – gothic chic rules! – dat het huis onder Riccardo Tisci zich heeft eigen gemaakt. Ook bij de mannenmode. Maar het tegenovergestelde is het geval: de nieuwe Givenchygeur, voor de gentleman van het nieuwe millennium, staat bijna haaks op deze grensverleggende koers. Want het gepresenteerde beeld en de boodschap zijn very klassiek, zo niet very conservatief. Het lijkt wel of Parfums Givenchy nog niet dit nieuwe imago durft in te zetten: te heftig en te vreemd voor ‘de man in de straat’ waar natuurlijk op gemikt wordt.

Sterker, Gentleman Only speelt zich gewoon – en dat is wel weer grappig – af op straat. Het toont hoe een gentleman zich onderscheidt van de gewone man: altijd bereid ‘een vrouw in nood’ de helpende hand te bieden. Het regent, het stortregent, iedereen baant zich onder een paraplu een weg. Ook Simon Baker, maar zonder paraplu, kletsnat dus, die hij wel in zijn hand heeft, maar pas uitklapt – redder in nood – voor Cameron Russel. Givenchy ziet dit edele gebaar als ‘een tikkeltje tegendraads, maar met deze aangeboren elegantie is hij het mannelijke ideaal van de 21ste eeuw’.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE GENTLEMAN ONLY GIVENCHY BOTTLE DETAILIn breder perspectief ziet Givenchy de gentleman van de 21ste eeuw als volgt: ‘Hoewel hij zijn waarden trouw blijft, past zijn natuurlijke, geraffineerde elegantie volledig in het tijdsbeeld’. Vreemd: die waarden worden niet omschreven. En: ‘Modern en niet terugdeinzend zijn persoonlijkheid op bescheiden, maar vrijgevochten te doen spreken’.

Kenners weten natuurlijk dat met Gentleman Only wordt gerefereerd aan Gentleman, de derde mannengeur van Hubert de Givenchy uit 1974 (daar heb ik geloof ik in de loop der jaren drie flacons van leeggespoten). Zowel in naam, zowel in flacon: is geïnspireerd op de heupfles van de Engelse gentleman én flacon van Gentleman).

Over deze geur meldt het persbericht nu ‘dat de couturier brak met de traditionele waarden van de mannenparfumerie waarin cologne- en lavendelgeuren domineren’. Want Gentleman is ‘baanbrekend door het aromatische houtakkoord in de kern’ en blijft ‘de referentie voor veel mannen die in de gewaagd-elegante geur een bevestiging van hun eigen persoonlijkheid vinden’. Wat dat laatste betreft: fine by me. Wat het eerste betreft: zie Ruik & Vergelijk.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Ik heb Gentleman Only nu al een paar dagen op mijn linkerpols zitten. Wil zeggen: heb de geur dagelijks een paar maal opgespoten om de ontwikkeling goed te volgen. Want het is een vreemde geur, in die zin dat het eindresultaat zo anders is dan het begin doet vermoeden. Ontplooit zich langzamer dan verwacht. Of beter gezegd: de drydown is meer geschakeerd dan je in eerste instantie ruikt. De opening: woef, wat een fris-kruidige explosie! Stel je voor: volzoete mandarijn besprenkeld met nootmuskaatschaafsel en roze peper.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE WIEROOK Zeer prikkelend en tegelijkertijd ‘droog-kruidig’. Alleen het opgevoerde berkenblad ontgaat me een beetje. Dit gaat snel over een overheersend houtthema. In eerste instantie dacht ik: ‘Hout, what’s new?’

Want dat ruik je: hout! Maar dat blijkt opgebouwd uit drie thema’s: cederhout, patchoeli en vetiver. Die gaan met elkaar spelen, en het rare: ze blenden harmonieus waardoor je ze niet echt stuk voor stuk kunt ruiken… alhoewel voor mijn gevoel cederhout en patchoeli het uiteindelijk ‘winnen’.

En over dit krachtige houtakkoord blaast de neus een wierookwolk (foto) – uiteindelijk ook een soort hout, maar dan ‘verbrand’ – zonder dat het eindeffect verstikkend is. En: de basis houdt opmerkelijk lang aan, het lijkt wel een eau de parfum. Grappig: ik las op verschillende Amerikaanse parfumblogs dat Gentleman Only wordt geclassificeerd als een ‘office scent’.

Met andere woorden: kun je gewoon opdoen als je naar kantoor gaat. Een goede ontwikkeling denk ik dan; de Amerikanen raken aan meer gewend of zijn inmiddels ‘uitgeroken’ op al die mannengeuren die de indruk wekken dat de drager net onder de douche vandaan komt. Terzijde: ik kan me van Gentleman Only ook een ‘evening scent’-versie voorstellen: een kwestie van een pittige oud-injectie.

RUIK & VERGELIJK

Wat Givenchy nu beweert van Gentleman, klopt toch niet echt. Slechts een voorbeeld van een geur waarin cologne en lavendel niet domineert:

Lancôme – Maison Lancôme – Balafre (1967/2009)

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE GENTLEMAN GIVENCHY

URBAN HOMME DAVID BECKHAM

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op mei 29, 2013
Geplaatst in: CELEB FRAGRANCES, GEURENALFABET U. Getagd: , . Een reactie plaatsen

WAT GEBRUIKT DAVID BECKHAM ZELF? CREED? MONTALE?

JE RUIKT HET IN URBAN HOMME

Jaar van lancering: 2013

Laatst aangepast: 29/05/13

Neus: Maurice Roucel

Model: inderdaad

Fotografie: onbekend

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE URBAN HOMME DAVID BECKHAM FACEAls ik het goed heb begrepen heeft David Beckham onlangs afscheid genomen van zijn professionele voetbalcarrière. What next? Lekker luieren, ambasseurtje blijven ‘spelen’ voor verschillende merken, een eigen zakenimperium uit de grond stampen? Contacten genoeg lijkt me. En, zeg nou zelf: met hem kun je ergens binnenkomen. Kijk eens hoe zakelijk maar met een knipoog dit portret is. Ook al ken je hem niet, met zijn nette urban look – strak pak zonder stropdas, three o’clock shaduw – wekt hij vertrouwen. En nee, hij verbergt zijn tatoeages niet, je bent of je bent niet een mannelijk mode-icoon. Want te netjes is niet cool, wel urban.

Zo heet dus zijn veertiende geur. Om het een beetje een kosmopolitisch-chique sfeer te geven werd er Homme achter geplakt. Volgens het persbericht heeft Beckham deze ongedwongen look niet alleen te danken aan zijn aangeboren (bestaat zo iets?) stijl, maar ook aan zijn zelfvertrouwen. En dat komt allemaal samen in Urban Homme: ‘de essentie van zijn persoonlijke stijl en attitude’.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE URBAN HOMME DAVID BECKHAM BOTTLEMaar wat ik me afvraag: gebruikt Beckham voor persoonlijk gebruik de geuren die onder zijn naam verschijnen? Ik denk van niet. Daarvoor ontbreekt ze het toch iets teveel aan raffinement en aan uitgelezen ingrediënten. For the fans moet je maar denken. Ik vind Beckham eerder een Creed- en Montale-gebruiker. Niet direct de heftige, indringende geuren van deze twee nichelabels, wél die die zich gedragen als verbeterde versies van populaire parfumthema’s in de ketenparfumerie. En die worden voornamelijk door snobs, niet door echte parfumliefhebbers gekocht.

Op een gegeven moment wil een bepaald soort man gewoon namen níet te koop bij Ici Paris XL en Douglas. Grappig: met een beetje fantasie komen in Urban Homme ‘keten’ en niche samen. Dat wil zeggen: de kwaliteit staat niet in de verhouding tot de prijs. Dat wil zeggen: de prijs is te laag. Het is gewoon een goede geur. Niet echt spannend, niet echt waar je van je stoel valt, maar Urban Homme zit goed in elkaar. Ben benieuwd hoe de geur had geroken, als de neus voor allerfijnste variëteiten van de gebruikte ingrediënten had mogen kiezen…

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE VIOOLTJESBLADWant de neus – Maurice Roucel – is geen onbekende en heeft zowel veel ervaring met mainstream-, prestige- en nicheparfums. Interessant aan de geur: géén klassieke, enorm scherpe citrusopening, maar groene appel en mandarijn. Leuk hieraan is dat de appel niet naar granny smith-shampoo ruikt, maar toch een prettig zuur-fruitig element geeft.

Het geheim: de link met tijm en knisperend viooltjesblad (foto). Maakt het geheel donkergroen. Heel eerlijk gezegd: de ananas ruik ik niet. De basis bevat een combi ‘best wel’ niche: amber, suède en cederhout.

Je ruikt ze alle drie ook nog afzonderlijk en gaan heel mooi samen. Suède, zij het bescheiden, wint uiteindelijk. En terwijl Urban Homme langer op de huid zit, lijkt het alsof er af en toe groene tijmdruppels op vallen. Het is een geur voor volwassen mannen. Logisch: Beckman is sinds zijn eerste geur (Instinct uit 2005) meer volwassen geworden, dat ruik je. Hopelijk zijn fans ook.

RUIK & VERGELIJK

Maurice Roucel. Need we say more? From mass, to masstige, to prestige and niche and back again:

Bond N°. 9 Broadway Nite (2003)

Donna Karan Be Delicious (2004)

Rochas Tocade (1994)

Adidas Natural Vitality (2008)

Giorgio Armani Onde Mystère (2008)

Gucci Envy (1997)

Guerlain Insolence (2006)

Hermès 24, Faubourg (1996)

Frédéric Malle Musc Ravageur (2000)

Le Labo Ciste 18 (2006)

Amouage Reflection (2007)

Frédéric Malle Dans tes Bras (2008)

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE URBAN HOMME DAVID BECKHAM CAMPAGNE

ACQUA NOBILE ACQUA DI PARMA

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op mei 27, 2013
Geplaatst in: GEURENALFABET A, GEURENALFABET G, GEURENALFABET I, GEURENALFABET M, NICHE, NICHE IN DE PARFUMERIEKETEN. Getagd: . Een reactie plaatsen

DE DRIE NOBILE-BLOEMENGEUREN LAVEN ZICH AAN HESPERIDE-FRISHEID

Jaar van Lancering: 2013

Laatst aangepast: 27/05/13

Neus: onbekend

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE ACQUA NOBILE IRIS ACQUA DI PARMAAcqua di Parma lanceert de lichtste variant tot nu op zijn drie bloementuingeuren: Iris Nobile (2004) wordt Acqua Nobile Iris, Magnolia Nobile (2009) wordt Acqua Nobile Magnolia, Gelsomino Nobile wordt (2011) Acqua Nobile Gelsomino. Met Profumo uit 2008 (gebaseerd op een parfum uit de jaren dertig van de vorige eeuw) is dit tuintrio duidelijk gericht op de vrouw.

Wat nou typische vrouwelijke en typisch mannelijke geuren zijn, daarover kun je lang doorzagen. En deze indeling is niet door Moeder Natuur bedacht, maar door de industrie om de verkoop van (met name) mannengeuren na de Tweede Oorlog te bevorderen.

Ik vind een pure een heldere jasmijngeur eerder onzijdig, magnolia is zo zacht en teder, en ruik je zo nauwelijks (wordt in de laboratoria nagebootst) en staat in de parfumsymboliek voor breekbaar en teder – twee ‘deugden’ eerder met de vrouw dan met de man geassocieerd.

Dan de iris – decennialang gereserveerd voor vrouwen, maar door de opkomst van de niche-parfumerie (die niet echt aan geslachtsdiscriminatie doet) ook bij mannen doorgedrongen in de ketenparfumerie. Het beste voorbeeld Homme (2005) van Dior. Iris Nobile (een eau de toilette) uit 2004 vind ik ook erg gebruikersneutraal. Sterker, de geur neigt voor mij naar mannelijk.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE ACQUA NOBILE MAGNOLIA ACQUA DI PARMAAcqua Nobile kun je qua sfeer en zomerse lichtheid vergelijken met de Blu Mediterrano-reeks van Acqua di Parma. Het verschil: ze zijn meer gepolijst, hebben een duidelijker parfumcompositie en blijven voor mijn gevoel langer hangen: het trio balanceert tussen een eau de cologne en een eau de toilette. Ik krijg zin om deze Acqua Nobile’s te splashen, maar die mogelijkheid wordt niet geboden. En dat is opvallend: steeds meer colognes ‘moet’ je sprayen. Zoals ook Diors Homme Cologne (2013).

De langgerekte zware en mooi geslepen Acqua Nobile-flacons (inhoud 125 ml) zijn wel sierlijk door hun aangename vintage-uitstraling. Ze zijn ‘geïnspireerd door de schitterende natuur van een aristocratische, Italiaanse tuin. Sprankelende dauwdruppels, knoppen in delicate tinten, geurfonteinen en waterpartijen maken van de Acqua di Parma-tuin een schat van licht en transparantie met heldere lichtplekken. Nieuwe emoties ontluiken in geuren even zuiver als water gemaakt van de zeldzaamste en kostbaarste ingrediënten’.

‘Die verstrengelen zich in een vloeibare en delicate voile – telkens ontstaat een andere, unieke harmonie. De frisheid van het groen en de pittige accenten van citrusvruchten geven een tijdloze schoonheid’. En natuurlijk een spetterende cologne-toets aan de iris, de magnolia en jasmijn zonder dat de specifieke eigenschappen van deze drie hoofdingrediënten verloren gaan.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE AGRUMESDe overkoepelende factor van de Acqua Nobile’s: de frisse citrusaanzet die wordt gelinked met een heldere witte muskbasis waar tussen de iris, de magnolia en de jasmijn wiegen. Acqua Nobile Iris is anders dan de eau de toilette-versie. Het verschil: minder zoet door het ontbreken van steranijs en amber.

De hesperide-opening (tekening) van mandarijn, cedraat en grapefruit geven een energieke cologne-opening die associaties oproept met Colonia (1916). In het hart versterkt doordat de iris pallida wordt omringd door een krans van neroli waarin ook viooltjes zitten die de stroef-poederige noten van de iris temperen. Opvallend is de afronding: de witte musk (mooi gemaskeerd door vanille) versterkt het heldere en cleane effect van dit edele water.

Maar zonder dat het plat en ‘schoongewassen’ wordt. Acqua Nobile Magnolia opent net even anders: want naast mandarijn en cedraat ruik je duidelijk de toevoeging van bergamot, citroen en neroli waardoor het geheel wat ‘strakker’ overkomt. Nog meer cologne-effect als het ware.

Je verwacht bijna niet dat de magnolia een dergelijke ‘hesperide-stortregen’ kan verdragen. Het vreemde: er komt een zachte magnolia naar voren waarvan de fragiel-bloemige noten mooi opgaan in een fris-witte bloemenweelde van fresia, jasmijn en lelietje-van-dalen. Ook hier een vanillezoete en witte muskachtige afronding die iets meer staying power krijgt door patchoeli.

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE ACQUA NOBILE GELSIMO ACQUA DI PARMAIs Acqua Nobile Iris poederig fris (en tegelijkertijd meer aards) en Acqua Nobile Magnolia delicaat fris (en het meest een voile), Acqua Nobile Gelsomino is het meest bloemig-fris, maar dan groen.

De heldere jasmijn uit Calabrië (gezuiverd van indole en dus sensuele noot) drijft rond in een vijver waar een fontein bergamot, citroen en mandarijn op de jasmijn (die volgens mij is aangelengd met ‘waterjasmijn’, ofwel hedione) laat neerdalen die een opvallend pittig accent krijgt door roze bes.

Ook hier versterkt de neroli het frisse aspect van de bloemige sfeer. Witte musk treedt in deze geur het duidelijkst op de voorgrond in de basis, gelukkig zonder al te scherp, zonder al te clean te worden.

RUIK & VERGELIJK

Voor de vaste gebruikers is het een must de drie Acqua Nobile’s te vergelijken met hun originele uitgangspunt.

Acqua di Parma Magnolia Nobile (2009)

Acqua di Parma Gelsomino Nobile (2011)

Acqua di Parma Iris Nobile Sublime (2012)

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE COLONIA ACQUA DI PARMA FLACON 1

OSMANTHUS BLOSSOM COLOGNE JO MALONE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op mei 26, 2013
Geplaatst in: GEURENALFABET O, NICHE. Getagd: , . Een reactie plaatsen

EEN NIET MAKKELIJKE BLOEM GEVANGEN IN EEN COLOGNE

Jaar van lancering: 2013

Laatst aangepast: 26/05/13

Neus: Marie Salamagne

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE OSMANTHUS BLOSSOM JO MALONE MOODDat scheelt: je hoeft als Nederlandse Jo Malone-fan, binnenkort niet meer naar Brussel af te reizen om een geur van ‘haar’ te kopen. Want begin juni wordt een instore-shop geopend in de Bijenkorf van Den Haag. Natuurlijk, kun je Malone on line bestellen, maar dan mis je toch de personal touch (de handmassage niet eens mee gerekend) zoals ik al een paar keer bij Senteurs d’Ailleurs in Brussel heb ervaren, alleen of met een vriendin en/of met een vriend. Verbazingwekkend het effect: ze verlaten de parfumerie altijd met meer Malone’s dan ze van plan waren.

Ik blijf me verbazen over de ‘perfume policy’ van Jo Malone: die wordt steeds meer fff. Ofwel, fast forward fragrances: sinds een paar jaar zijn er elk seizoen op z’n minst vier nieuwe geuren (some limited editions, some here to stay) die tot gevolg hebben dat andere uit de collectie verdwijnen. Waar ik me evenzeer over verbaas: Estée Lauder – waaronder Malone sinds 1999 valt – concentreert zich zo weinig op haar eigen geuren. Alle aandacht wordt gericht op de merken die het bedrijf heeft overgenomen. De vanzelfsprekende perfume powerhouse-positie die het ooit zelf had, merk je steeds minder in de parfumerie. Doet Lauder uit eigen naam nog iets prikkelends, dan is het alleen te koop in het taxfree-circuit: zoals Wood Mystique (2011). Die wordt binnenkort door mijn ‘Nieuw-Zeelandse’ broer meegenomen gekocht – hoop ik – als hij op weg naar Nederland een tussenstop maakt in Singapore.

Anyway: een vriendin verraste mij met Osmanthus Blossom Cologne – een limited edition. Had ze voor mij in Londen gekocht na haar bezoek – de reden voor haar citytrip – aan de David Bowie-tentoonstelling in het Victoria & Albert Museum. De geur ligt in lijn met Malone’s Sakura Blossom (2011) en Plum Blossom (2012), ofwel: een tedere, transparante benadering van exotische bloesems die je soms met een beetje, soms met heel veel fantasie, de geur laat ruiken waarnaar de cologne is genoemd en die qua sfeer dicht in de buurt komen van Kenzo’s Eau de Fleur-collectie opgestart in 2008.

De osmanthus – oorspronkelijke habitat China en Japan – is geen makkelijke bloem. Dat wil zeggen: ze ruikt in eerste instantie niet mooi en echt naar bloem. Volgens liefhebbers zweeft de geur van de zilverwitte en goudoranje bloesems (en alle kleurnuances daartussen) tussen pruim en rozijn met nuances van amandel en honing. Krachtig, exquis en volzoet.

‘Tegenstanders’ menen een zweem van poep te ruiken, waarmee natuurlijk indole wordt bedoeld, de dierlijke noot die in verschillende witte bloemen van nature zit. En wat doet Jo Malone met de bloem die volgens dezelfde liefhebbers het ‘parfum der parfums’ is?

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE OSMANTHUSMarie Salamagne balanceert tussen beide opinies. De rijpe vruchten-noot van osmanthus (foto) geeft ze een zacht-fruitige wending door abrikoos. De dierlijke nuance linkt ze subtiel aan een leerachtige noot. Maar heel, heel bescheiden.

Logisch, Osmanthus Blossom Cologne is natuurlijk een cologne en is natuurlijk een Jo Malone: dus verspreidt de geur op eerste plaats heldere, klaterende noten die eerst een beetje wrang overkomen (denk aan gekneusd gebladerte) die de osmanthus aankondigen.

Ofwel, groene en citrusachtige aroma’s met een petitgrain-ondertoon gecombineerd met oranjebloesem. Af en toe dwarrelt een lichte thee-toets voorbij lijkt het. Het effect: een impressionistische geur die eerder het idee van osmanthus oproept, dan dat je haar direct duidelijk en overtuigend ruikt. Wel ruikt de geur anders, omdat osmanthus echt anders ruikt, in vergelijk met jasmijn en roos bijvoorbeeld, en onbekender is.

Om de geur af te sluiten met kasjmierhout is slim: het versterkt en verzacht tegelijkertijd nog meer de ‘dubbele’ eigenschap van osmanthus. Minder wijs: de witte musk, want die heeft de eigenschap alle bloemen in zich op te zuigen en ruik je ook door het hout heen. Wat resteert: een crispy, diffuse bloemcologne waarin de kenner direct de osmanthusnoot detecteert, de niet-kenner een lekkere, frisse, cleane zomerse bloemengeur.

RUIK & VERGELIJK

Dat de osmanthus een ‘moeilijke’ bloem is, blijkt het feit dat ze voornamelijk bloeit in de nichesector. Het parfum dat heeft geprobeerd haar populair te maken bij het grote publiek – Ultraviolet van Paco Rabanne uit 1999 – is hierin niet echt geslaagd.

The Different Company Osmanthus (2001)

Hermès – Hermessence – Osmanthe Yunnan (2005)

Parfum d’Empire Osmanthus Interdite (2007)

Serge Lutens Nuit de Cellophane (2009)

Onderstaande geur combineert ook de essentie van een cologne met de moeilijke noten van de osmanthus:

Roger & Gallet Fleur d’Osmanthus (2011)

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE OSMANTHUS BLOSSOM JO MALONE BOTTLE

COUTURE LA LA JUICY COUTURE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op mei 23, 2013
Geplaatst in: GEURENALFABET C. Getagd: . Een reactie plaatsen

L.A-COUTURE IN A BOTTLE

Jaar van lancering: 2013

Laatst aangepast: 23/05/13

Neus: onbekend

Model: Karlie Kloss

Fotografie: Inez & Vinoodh

Muziek: Thee oh Sees

Concept & realisatie: Gela Nash-Taylor, Pamela Skaist-Levy

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE COUTURE LA LA JUICY COUTURE BOTTLEEen karakterschets van de draagster volgens LeAnn Nealz – ‘president and chief creative officer Juicy Couture’: ‘Er zijn vele, mooie en schitterende noten in Couture La La die overeenkomen met de essentie van het Juicy-meisje. Haar persoonlijkheid heeft verschillende lagen. Ze gelooft in zichzelf, kent geen angst maar tegelijkertijd is ze flirterig en vrouwelijk’.

Alleen, ik weet niet waar ze het geld vandaan haalt. Is ze in een goed nest geboren? Heeft ze een loterij gewonnen? Loopt haar topmodel-loopbaan toppie? Heeft ze rijk vriendje? Want ‘ze leeft en ademt couture; het is onderdeel van haar dagelijkse mode- en parfumkeuzes. Couture La La roept haar vrije geest op en ze maakt een statement zonder er veel moeite voor te doen’.

Krijg daar maar eens een couturespeld tussen! En tussen dit: ‘Juicy Couture omarmt het luchtige en glamoureuze plezier van het Los Angeles-erfgoed door de couture in het alledaagse te ontdekken, en hierdoor voor een element van verrassing zorgt in alle ontwerpen’. Vreemd, maar treffend verwoord, want dit is eigenlijk de filosofie van Juicy Couture: alledaagse streatwear (erfgoed) gecombineerd met couture-elementen.

Hiermee werd het merk ook bekend: het casual, doodgewone made-by-the-millions-trainingspak kreeg door de oprichters – Pamela Skaist-Levy en Gela Nash-Taylor – een ‘couture-velours-opwaardering’ omdat ze de bestaande zwangerschapskleding (ik weet niet wie van de twee toen zwanger was) so not fashionable vonden.

Mocht het nog onduidelijk zijn: Couture La La is het jonge zusje van de debuutgeur van het streatwear luxemerk: Juicy Couture (2006). En dat merk je omdat de geur ‘een klein vleugje punk rock en een hele vrije geest toevoegt’. Ze heeft ‘geen uitnodiging nodig om haar favoriete vintage couture aan te trekken, om drie uur ‘s ochtends te dansen op het strand of een geïmproviseerd feestje te geven. Ze is onvoorspelbaar, uitdagend maar… altijd in couture gekleed omdat ‘het de essentie vangt van vrouwelijkheid en de uitdagende allure van het onverwachte’. Alleen, wat je je precies bij het laatste moet voorstellen… En ook bij de naam: staat La La nu voor twee maal Los Angeles afgekort, of ‘oh la la’?

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE WATERLELIEOnverwacht is de opening, uitdagend het hart, vrouwelijk de nasleep. Zegt Juicy Couture. Ondanks het feit dat de Juicy Couture-geuren niet echt couture zijn, maar couture met een vette knipoog, hebben ze toch iets. De gemeenschappelijke factor voor mij: de lichte, waterachtige bloementoets (soms versterkt met gourmandnuances). En ook: ze zijn erg diffuus. Het is meer een samenvloeien van ondefinieerbare noten, dan dat er een bloem of bloemboeket wordt benadrukt.

Onderga je ook in Couture La La. De onverwachte opening: fruitachtige noten (mandarijn, appel, rode bes) begeleiden sprankelend het uitdagende hart van ‘aquarelbloemen’: waterhyacint, waterlelie (foto) en ‘witte bloemen’. Crispy groen en levendig gemaakt door lelietje-van-dalen en viooltjesblad. De zoete pioenroos zorgt ervoor dat de bloemennoten van het geheel worden versterkt. De vrouwelijke basis garandeert dat dit alles blijft hangen in een zachte wolk van wit hout en ‘bevroren, vloeibare musk’. Maar die basis is wel clean, katoenpluizerig en schoongewassen – eigen aan Amerikaanse geuren.

RUIK & VERGELIJK

Het Juicy Couture-parfumportefolio tot nu toe:

Juicy Couture Juicy Couture (2006)

Juicy Couture Dirty English (2008)

Juicy Couture Viva La Juicy (2008)

Juicy Couture Couture Couture (2009)

Juicy Couture Peace, Love & Juicy Couture (2010)

Juicy Couture Viva La Juicy Fleur (2012)

Juicy Couture Viva La Juicy Noir (2013)

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE COUTURE LA LA JUICY COUTURE MODEL BOTTLE

AMBER OUD – ARABIAN NIGHTS – BY KILIAN

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op mei 22, 2013
Geplaatst in: GEURENALFABET A, NICHE. Een reactie plaatsen

MEER AMBER DAN OUD, MAAR TOCH: ‘AMBER ANDERS’

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 22/05/13

Neus: Calice Becker

Concept & realisatie: Kilian Hennessey

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE BY KILIAN AMBER OUDJe hebt het koud. Je hebt behoefte aan warmte en comfort, dus aan oud en hout verwarmd met amber. En dát tijdens het jaargetijde waarin je volop zou moeten genieten van bijvoorbeeld het – bijna uitgebloeide – lelietje-van-dalen en de nu volop geurende pioenroos, sering en meidoorn. De regen blijft maar pleuren, je gemoed is vol treuren over dit wegblijven van de zon. Toch maar vanavond de open haard weer in vuur en vlam zetten? Kun je doen, maar een prettig alternatief: Amber Oud.

Ik heb het niet vaak – ben geen echte By Kilian-addict – maar als ik deze geur ruik dan denk ik prettiger wijs aan vlammen, sissende houtblokken, maar vooral aan comfortabele warmte.

Eerlijk gezegd: ik ben inmiddels al een tijd lang een beetje behoorlijk moe van al die ambergeuren in het niche-circuit. Met kleine verschillen, ademen ze allemaal dezelfde boodschap: warm, tegen het sensuele aan, een gevoel van comfort dat – hoe chic – aanvoelt als een grand foulard van kasjmier nabij een vlammende open haard met cognac en lover binnen handbereik.

En zoals ik vaker heb vermeld, is voor mij een pure ambergeur meer ‘ambiance’, meer geurkaars (dus open haard) in plaats van een echt parfum voor de huid: aangenaam om te ruiken, maar om te dragen… tot mijn verbazing vormt Amber Oud een uitzondering. De geur ‘glijdt’ op de huid; ik heb de neiging de geur constant te ‘controleren’, om mij te verdiepen in de verrassing.

Komt door, zoals Kilian het zegt, het zijn ‘doel was de traditionele ambergeur te deconstrueren en te reconstrueren door de animale eigenschappen van oud toe te voegen en het te verrijken met een overdosis vanille (uit Madagaskar) en benzoïne (uit Laos)’. Voor mij wordt de geur niet animaal, maar…

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE VANILLE… geeft me wel een enorm prettig gevoel. Niet alleen om te ruiken, maar ook om te prêt-à-porteren. De opening – na een frisse fluistering – lijkt wel een amber-bombardement. Tjonge! Bijna verstikkend. Alsof alle harsen zich gestold hebben tot een massief haardblok. Maar dan gaat de amber op reis, ontmoet metgezellen die de geur speelser, pittiger maken, maar ook ‘bevrijden’.

Ik ruik een overrijpe zwoele pruim, ik ruik een rijke cognac-nuance, ik ruik ‘iets van’ bittergroen (alsem of jeneverbes?). Ik weet: allemaal eigen aan amber. Want vergeet niet dat amber geen duidelijk omschreven geurpartituur kent; het is een op zichzelf gelaagde formule (meestal op basis van harsen) waar iedere neus zijn eigen interpretatie aan geeft. Daarnaast ruik ik ook een bloemige noot (jasmijn) die transformeert tot anjer en mooi harmonieert met het ‘bittergroene’.

Heel gracieus wordt dit gemengd met een oud-noot die nooit de kans krijgt zijn ware kracht te manifesteren door – inderdaad – de overdosis vanille en benzoïne. Beide nemen uiteindelijk de overhand. En wetende dat vanille (foto) en benzoïne vaak onderdeel zijn van een ‘amberpartituur’, kun je stellen Amber Oud, meer amber dan oud is.

Maar, dat dan weer wel: de oud-nuance manifesteert (in deze geur versterkt door jeneverbes-essence) zich kruidiger,  houtachtiger (het cederhout ruik je goed) en gelaagder dan de talrijke niche-ambergeuren op indringende houtbasis.

RUIK & VERGELIJK

Amber en oud wordt in de nichesector onder meer ook verkend door:

Montale Amber & Spices (2000)

Montale Aoud & Ambre (20??)

Giorgio Armani – Armani Privé La Collection de Mille et une Nuit – Ambre Orient (2011)

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE BY KILIAN PORTRET

REM & BOW REMINISCENCE

Geplaatst door Erik Maarten Jeroen Zwaga op mei 21, 2013
Geplaatst in: GEURENALFABET R, NICHE, NICHE IN DE PARFUMERIEKETEN. Een reactie plaatsen

EEN MANGO-ZON, EEN GEURENDE REGENBOOG

Jaar van lancering: 2013

Laatst aangepast: 21/05/13

Neus: Fabrice Pellegrin

Concept & realisatie: Nino Amaddeo

Aquarel: onbekend

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE REM & BOW REMINISCENCE ILLUReminiscence droomt de laatste tijd veel over Brazilië. Waarom? Vanwege een behoefte aan levendige kleuren, naar tropische vruchten en de levendige muziek van carnavalsoptochten. Stel je er dit bij voor: ‘een vrije en vrolijke vrouw gaat in Rio de Janeiro van strand naar strand, van festival naar festival, van carnaval naar carnaval. Ze omringt zich met kleuren, vriendschappen en muziek. Waar verlangt ze naar?

Verse mango’s, zwierende zomerjurken, bloemen in het haar, belletjes, golven en een rietje in haar cocktail’. Afgezien van de zwierende zomerjurken kun je van de vrouw ook een man ‘maken’, want voor mij is Rem & Bow erg androgyn. Even terzijde: wat de naam betreft. Rem is de Franse benaming voor de zee in ‘omgekeerde’ richting, Bow betekent boeg en steven. Fabrice Pellegrin kreeg de opdracht dit gevoel in een geur te vertalen. Zijn associatie: de vitaliteit van een geurende regenboog. Alleen, welke bloemen en vruchten kunnen een regenboog aan de lucht van Rio de Janeiro beschrijven…

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE REM & BOW REMINISCENCE FLACONWAT RUIK IK EIGENLIJK?

… hij koos voor een intense, exotische frisbloemige aquageur waarin de mango straalt als een zon. Opvallend: ik heb bij Rem & Bow een heel sterk Annick Goutal-zomergevoel. Alsof je Eau d’Hadrien (1981) en Eau du Sud (1996) mee op vakantie neemt naar Zuid Amerika en daar samen onderdompelt in exotische vruchtencocktail.

De regenboog opent geel door een mooie, zuivere blend van grapefruit, citroen en bergamot extra knisperend gemaakt door viooltjesblad. De regenboog kleurt vervolgens oranje, door een mango-akkoord. Zonnig, rijp, smeltend en toch met een frisse ondertoon die ruikt naar meloen en zwarte bes. Lekker.

Nu raakt de regenboog de zee en kleurt dus turquoise, dit dankzij de opvolger van de klassieke zeenoot, calone. Want cascalone ruikt nog frisser en nog meer naar water. In deze zee drijven typische exotische en nu erg ‘en vogue’-bloemen: tiaré en pua noa noa. De eerste zwoel met een kokosachtige nuance, de tweede – volgens mij een ‘inheemse’ benaming voor frangipane – met bijna hetzelfde karakter als tiaré.

Deze twee worden begeleid door jasmijn. Maar dat is in dit geval: hedione dat wel eens wordt omschreven als jasmijn golvend in een door de zon beschenen zee.

Even opvallend is de krachtige basis – een typisch Reminiscence-kenmerk. Je ruikt door alle bloemige, fruitige en frisse noten goed de ‘strakheid’ van cederhout (versterkt door groen-houtige toon van maté) en de animaalzoutige nuance van ambergris. Hierdoor wordt de geur als het ware mannelijker, dus androgyn. Leuk is de zoetmaker bruine suiker (versterkt door witte musk) die Rem & Bow in combinatie met mango een subtiele gourmandinjectie geeft.

RUIK & VERGELIJK

De Rem-collectie wordt door Reminiscence gepresenteerd ‘als een logboek voor een reis tussen de tegenoverliggende einden van de wereld. Het onthult zeeën en oceanen, oude legenden, hun weelderige landschappen en exotische stranden. Zoals doorschijnende keien, meegevoerd door de stroom, springen de ronde flacons van de Rem-parfums op uit zeeën en oceanen’.

Reminiscence Rem (1996)

Reminiscence Etoile de Rem (2008)

Reminiscence Sea Rem (2011)

Reminiscence Crazy Rem (2012)

ERIK ZWAGA GEURENGOEROE REMINISCENCE REM COLLECTION