BESCHAAFD LEER, GEEN HOMOGEIL LEER
Jaar van lancering: 2008
Laatst aangepast: 29/05/11
Neus: Antoine Lie
Artistic direction: Etienne de Schwardt
Etat Libre Orange maakt erg goede geuren die door de tongue in cheek-namen en vaak te nichterig-kitschy styling aan de aandacht ontsnappen. Het is allemaal ‘too much so called funny’, dat je als buitenstaander denkt: ‘Zal wel niet veel wezen’. De geur Tom of Finland bevestigt weer eens dit terechte vooroordeel. Voor alle hetero’s die het niet weten: Tom of Finland (1920-1991) was een – inderdaad Finse – illustrator die het geheime seksleven en -verlangen van veel homo’s in de jaren zeventig, tachtig, negentig heeft vormgegeven met tekeningen die niets aan de verbeelding overlieten.
Alles in overdrijving: mannen hebben mega-opgepompte lichamen, tepels zijn ‘super’, billen te bol, lullen XXXL en doen maar één ding: nemen of zich laten nemen op alle plekken denkbaar: bos, park, kantoor, gevangenis, ‘thuis’ en natuurlijk in die ouderwets gezellige leertenten waar ‘dit soort mannen’ elkaar in ontspannen sfeer ontmoeten. Hij is vereerd met een geur. En die ruikt, logisch, naar leer. Alleen, iedereen die ooit een duistere homokroeg of honk van een motorclub heeft gefrequenteerd (en uitgezet wegens het iets te diep kijken in… ) moet ‘toegeven’ dat Tom of Finland een intense, maar beschaafde leergeur is.
Wat ik mis is de geur van ijzig metaal (kun je oproepen met aldehyden – ruik maar eens aan de opening van Yves Saint Laurents Parisienne uit 2009), sigaretten en as (wierook, gerookte vetiver), verschraald alcohol (ze kunnen tegenwoordig met scenttrack toch alles omzetten in geuren?) en verdovende middelen (in sommige geuren van Tom Ford zou coke zijn verwerkt).
Het idee: een man die net onder de douche vandaan komt en daarna in zijn leren broek glijdt. Maar mag volgens de Tom of Finland Foundation, die opdracht tot deze geur gaf, niet de natuurlijke geur van de drager maskeren. Niet makkelijk als je een geur opdoet, en helemaal niet met een leergeur. Voor mij is Tom of Finland een weliswaar sterke leergeur die later wordt getemd; een snoepje verpakt in leer.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Zoals gezegd: een klassieke en mooie leergeur die van start gaat met citroen ondergedompeld in aldehyden zonder het metalen effect ervan echter. Het hart van Tom of Finland klopt aangenaam door een stevige groene ‘macho’-mix van berkblad, dennennaald, galbanum, geranium, cipres en peper.
In de afronding – alsof je de rits van een lang gedragen leren broek opent – komt het ware leerkarakter naar boven met musk, ambergris, suède en ‘gepyrogeneerde’ styrax. Gepyrogeneerd? Wil zeggen dat deze hars (van de Sumatra-boom) met zijn met balsemachtige en wierookachtige noot (tekening) is bewerkt met koortsverwekkende stoffen, afkomstig van micro-organismen, die na intraveneuze injectie bij mens (en dier) verhoging van de lichaamstemperatuur gedurende meerdere uren veroorzaken… wat zou dat toch betekenen?
RUIK & VERGELIJK
Zet Tom of Finland naast onderstaande recente leergeuren, en je merkt dat de geur helemaal niet zo hitsig en heet is. Of je moet leergeuren over het algemeen te veel van het goede vinden.
Odori – Profumo di Firenze – Cuoio (2008)
Mona di Orio – Les Nombres d’Or – Cuir (2010)
Maria Candida Gentile Barry Lyndon (2010)
GEURENGOEROE 
Bijzondere merk met bijzondere geuren. Interessant, dat je ook zegt iets in deze geur te missen. Want in mijn beleving is deze leergeur ook niet echt “compleet” is om bij het imago van Tom of Finland te passen. Wat mij betreft zou er meer diepte, wat “body” of dierlijke aspecten in mogen zitten – castoreum, civette, berkenteer. En inderdaad, wat vetiver, wierook en whiskey zou er ook helemaal op zijn plaats zijn. Misschien is er iets om te layeren? 😉
Trouwens, volgens mij is er een misverstand over wat “pyrogene styrax” is door de niet correcte vertaling uit het Frans. Het gaat niet om de “pyrogene styrax”, wat eerder een koortsverwekkende styrax zou moeten zijn, maar om “pyrogenated styrax” olie. De laatste wordt gemaakt door de destructieve destillatie van de styrax hars. Destructieve destillatie meestal betekent, dat de grondstof verhit wordt zonder water waardoor het gedeeltelijk verbrandt (vandaar de “pyros”) en vervolgens lekker rokerige en rubberige aspecten verkrijgt.