Moet gezegd: leuke naam en woordspeling (en de flacon is ook goed gelukt uitgerekt) die Lady Million past als een gouden lamé handschoen. Oh my Gold is een nieuwe eau de toilette-versie van Lady Million. Wat was er mis met de eerste uit 2012? Niets! Ik herinner me nog het goed gelukte meiklokje in de geur. In hetzelfde jaar verscheen ook Lady Million Absolutely Gold – het ‘parfumextract’. En dan is een geur verkooptechnisch rond en in feite ‘uitgeteld’. Dat is natuurlijk zonde. Vandaar een nieuwe eau de toilette om liefhebbers – dat zijn er heel veel – te triggeren. Want een eau de cologne past niet echt in deze ‘glitzy-bling-bling-tongue-in-cheek’-wereld die Paco Rabanne (of wat er van zijn invloed op het creatieve proces resteert) met Lady Million heeft gecreëerd.
Ach wat sneu, Dree Hemingway moet plaatsmaken voor Hana Jirickova, een Tsjechisch supermodel naar het schijnt. En dat is ook weer leuk voor de beautypers om als nieuwtje te communiceren.
Wat opvalt: de presentatie zit nu wel op een glijdende schaal – femme fatale in xxxxxxxl champagnecoupe (een goede coupe past precies om één vrouwenborst heen was ooit de mare. Nog even en welke ambassadrice dan ook, draagt bij welke nieuwe versie dan ook op het parfumpodium van de Folies Bergère ‘slechts één veer, en als de klanten het vroegen, dan viel de laatste veer tot algemeen genoegen’. Zing verder mee (met Wim Sonneveld): ‘Ze kon het lonken niet laten, ze lonkte naar iedere man… ‘.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Dit is zo’n retecommerciële geur waarvoor je ook bewondering kunt hebben. Bijna alle hippe ‘meisjessmaken’ van nu zijn vertegenwoordigt en Lady Million Oh my Gold heeft daarnaast een aangename warme finish en verschilt genoeg van de eerste eau de toilette die beduidend frisser was. Niet wereldschokkend, wel onschuldig zomergenot én een schot in de grapefruit, in de bergamot en in de neroli wat opening betreft: colognefris-prikkelend en exotisch ingepakt.
Smeuig-zacht gemaakt door een opvallend sterk mango-manadarijncombinatie die een onverwacht exotisch kokosachtig randje heeft. Het hart van oranjebloesem en knisperend viooltjesblad versterkt deze frisheid, amber en musk ‘verzwaren’ elegant de fruitnoten. Ceder- en sandelhout garandeert dat de geur – die voor mij zweeft tussen een eau de toilette en een eau – niet teveel een sprankelende fruitcocktail blijft.
Neus: Véronique Nyberg ism Anne Flipo, Olivier Polge, Dominique Ropion
Model: Nick Younquest
Fotografie: Nick & Warren
Regisseur: Alexandre Courtès
Muziek: Kanye West
Des te ouder Paco Rabanne, des te minder van zijn DNA bespeurbaar in zijn geuren. Minder mode, meer marketing. Erg? Nee. Het is een gouden wet in de parfumwereld: modeontwerper die zijn naam verbindt aan geuren wordt bij aanhoudende populariteit meer met parfums dan met kleding geassocieerd.
Zeker door nieuwe generaties; die weten vaak niet eens dat een ‘naam’ van oorsprong was gelinkt aan mode. Dat geldt voor Paco Rabbanne (inmiddels richting tachtig), maar ook voor – je zou het niet verwachten – Chanel en Dior.
En het is de vraag of het deze nieuwe gebruikers werkelijk interesseert. Wat tegenwoordig een gouden wet in de ketenparfumerie is: alleen met een opvallende tv- en printcampagne krijg je de klant winkel binnen. Maakt niet uit wie het levert. Toch in negen van de tien gevallen luxe modelabels. Pure marketing dus.
En de mensen ‘achter’ Paco Rabanne lijken hier steeds meer plezier in te krijgen. En ‘ziener’ Rabanne mag voor de vorm het totaalplaatje voorzien van een wijze opmerking, een diepere gedachte. Dus: Atleten zijn de helden van vandaag. We bewonderen niet alleen hun prestaties, maar laten ons dromen en fantaseren. In de oudheid werd aan atleten goddelijke karakteristieken toegeschreven, en dat doen we ook met hedendaagse sporthelden.
Hieraan koppelde de marketing de ware, tijdloze held van de halfgod Invictus die vanzelfsprekend verwijst naar krachtige mannelijkheid – onoverwinnelijk, niemand kan hem weerstaan. Invictus is geboren uit het verlangen om ‘nieuw’ over sport te praten, de fantasie die de geur symboliseert gaat verder dan de traditionele verhalen. Het oeroude thema – de onoverwinnelijke held – komt tot uiting in de benadering van de geur. Wie droomt er niet van een stadion of arena binnen te lopen – terwijl zijn naam wordt geroepen door het publiek – en een symbool van begeerte te zijn?
Alleen, de Invictus-held heeft zijn atletische prestatie al behaald. Hij heeft gewonnen, de beproeving voorbij. Hij krijgt energie door wat komen gaat, het sensationele gevoel van overwinning, het rumoer van toeschouwers die hem op handen dragen en aan zijn kleren trekken.
Zijn bejubelde fysieke verschijning straalt succes uit, en de belofte dat hem nog meer overwinningen te wachten staan. Hij is het ultieme mannelijke idool, een schepping van de mensheid in optima forma. Zijn mannelijkheid is rauw, bijna dierlijk. Hij is een icoon voor mannen, één en al fantasie voor vrouwen. Naast zijn goddelijke lichaam, is succes dat hem zo aantrekkelijk maakt.
Dat geeft hem vleugels – zie je symbolisch op de verpakking -, werkt als een afrodisiacum. En toch is hij niet zoals de andere zonen van Olympus die neerstrijken op de aarde: hij heeft humor. Zijn glimlach is zijn ultieme wapen.
En een knipoog is een belangrijke verleidingstechniek van de parfumindustrie om de (jonge)man in de straat te pakken. Doe je het serieus: wordt vaak als te moeilijk – ‘Slaat nergens op!’ – gezien. Modieus en verfijnd: ‘Ben geen nicht’. Met humor geef je de (jonge)man een goed excuus om iets wat hij ‘best wel’ belangrijk vindt (maar uit schaamte, uit onvolwassenheid lacherig over doet) als heel gewoon te verkopen.
De Australische atleet Nick Younquest is ambassadeur. Niet doordat hij fotogeniek is, maar ook omdat zijn persoonlijkheid aansluit op de boodschap van de geur. Met zijn woeste mannelijkheid contrasteert hij met de steriele schoonheden en ééndimensionale beroemdheden uit hedendaagse campagnes. Met zijn indrukwekkende spiermassa, die de metroseksuele standaard doorbreekt, intense blik, een glimlach vol beloften en indrukwekkende, bijna nonchalante openhartigheid is hij erg nu. Aldus Rabanne.
Als het goed is, zie je dat in de promotieclip. We volgen een kampioen die het euforische gevoel van een overwinning beleeft, vanaf het moment dat hij het stadion betreedt tot hij in de kleedkamer wacht op een stomende rendez-vous na de match (na humor dus ook een vleugje sex sells).
Verschillende helden uit de klassieke mythologie hebben een cameo-moment. De campagnebeelden illustreren Invictus’ intense mannelijkheid zonder valse bescheidenheid. De flacon oogt als een object van begeerte: het lichaam van de kampioen zelf. Deze sexy grootspraak neemt een onverwachte wending door een glimlach. Door deze zelfrelativering wordt de halfgod Invictus nog meer een halfmens en dus kan de identificatie (en de overwinningsroes) door de kampioen in de straat beginnen…
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Het duurde meer dan twee en een half jaar van testen en balanceren van de ingrediënten voor de geur – gehuld in een trofee-flacon gevormd naar een overwinningsbeker die voor mij een hoog ‘kijk-eens-wat-ik-op-de-kermis-heb-gewonnen’-factor heeft – zijn ongekende orgastische akkoord bereikte.
De sensueel-frisse compositie staat in contrast met de traditionele opbouw – zegt wederom Paco Rabanne. Dus geen piramide maar een entiteit van twee lagen. Anders gezegd: ‘In Invictus botsen werelden, machten, sensaties en waarden’.
Nog anders gezegd: ‘Een frisse houtachtige geur, zowel gespierd en kruidig’. Véronique Nyberg: ‘Een perfecte combinatie van bijtende frisheid en dierlijke sensualiteit. We streefden naar het effect van een zoute huid – zonder de geur van de oceaan – die je zou willen proeven en likken. Een scherp contrast tussen twee geurfamilies die elkaar uitspelen, die zich met elkaar mengen en spanning creëren’.
De eerste laag: fris en verkwikkend door een marine-akkoord, grapefruit en laurierblad (foto). De tweede laag met zijn verslavende kwaliteit wordt opgeroepen met een houtachtig amberakkoord van guaiac, amber en patchoeli. Ofwel, ultra-mannelijkheid en dierlijk magnetisme. Het moet gezegd: het gevoel van een bezwete huid die je wil proeven, is goed gelukt. En de laurier – waar vroeger veel helden mee werden bekroond – geeft de frisse opening een mooie donkere en kruidige ondertoon. Opvallend, de houtige basis maakt een natuurlijke indruk: stoer, mannelijk maar tegelijkertijd zacht en zalvend door de amber. Maar orgastisch, dat niet. Eerlijk gezegd: een klassieke frisse mannengeur op een sterk fond van hout.
RUIK & VERGELIJK
Eerst waren de mythische helden symbool voor nieuwe mannelijkheid in de parfumerie: Antaeus van Chanel, Kouros van Yves Saint Laurent (beide 1981) en Givenchy’s Xeryus (1986). Nu, zijn het de hedendaagse helden uit de sportwereld waarmee we ons ‘moeten’ identificeren om een zekere vorm van onverschrokken en jaloersmakende mannelijkheid olfactief te ervaren. Alleen, de ene moderne held heeft het moeilijker dan de ander…
Moet gezegd: leuke naam en woordspeling (en de flacon is ook goed gelukt uitgerekt) die Lady Million past als een gouden lamé handschoen. Oh my Gold is een nieuwe eau de toilette-versie van Lady Million. Wat was er mis met de eerste uit 2012? Niets! Ik herinner me nog het goed gelukte meiklokje in de geur. In hetzelfde jaar verscheen ook Lady Million Absolutely Gold – het ‘parfumextract’. En dan is een geur verkooptechnisch rond en in feite ‘uitgeteld’. Dat is natuurlijk zonde. Vandaar een nieuwe eau de toilette om liefhebbers – dat zijn er heel veel – te triggeren. Want een eau de cologne past niet echt in deze ‘glitzy-bling-bling-tongue-in-cheek’-wereld die Paco Rabanne (of wat er van zijn invloed op het creatieve proces resteert) met Lady Million heeft gecreëerd.
Ach wat sneu, Dree Hemingway moet plaatsmaken voor Hana Jirickova, een Tsjechisch supermodel naar het schijnt. En dat is ook weer leuk voor de beautypers om als nieuwtje te communiceren.
GEURENGOEROE 