HET CREEREN VAN DE CITRUS DER CITRUSGEUREN

Jaar van lancering: 2002

Laatst bijgewerkt: 17/12/09

Neus: Raphël Houry

De derde geur (en de laatste naar het laat uitzien) die de couturier Loris Azzaro in zijn Azzaro Collection voorstelt is een ode op de citroen. Volgens hem de ‘prime suspect’ als de verboden vrucht in de Tuin van Eden, niet de appel. De bedoeling van Azzaro: een klassiek geurconcept die de natuur uitdaagt tot een nieuw hoogtepunt. Citroengeuren zijn (vooral bij mannen) de meest geliefde, hetgeen verklaart waarom elke couturier/designer/cosmeticahuis met status en een uitgebreide ‘parfumgarderobe’ op z’n minst één citrus- of  hesperidegeur (is hetzelfde) heeft.

Cedrat betekent is het Frans muskuscitroen (waarvan sukade wordt gemaakt) en is in de loop der jaren ook naam geworden voor de familie van citrusachtige geuren. En dat een pure citrusgeur niet alleen een kwestie is van citroenschillen, -vruchten, -bladeren en -takken uitpersen, bewijst de opbouw van Pure Cedrat. Nog even dit: Azzaro was de eerste die met deze collectie in 2000 op zoek ging naar de essentie van een bloem, een vrucht, een wortel. Hij is wellicht te vroeg geweest: nu doet bijna iedereen het.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Azzaro koos voor zijn citrusgeuren der geuren de rijkst geurende der citroenen, namelijk de Siciliaanse variant – hij bepaalt dertig procent van de geur. En vermengde deze met Egyptische mandarijn, neroli en grapefruit. Hieraan toegevoegd voor het kruidige en ‘droge’ effect: tijm, rozemarijn, kardemon, salie en gember.

Verder ‘waterjasmijn’ (ofwel de synthetische smaakmaker hedione). Ter afsluiting bevindt zich samen met musk, eikenmos en patchoeli in Pure Cedrat volgens Azzaro een onbekende schoonheid: litsea cubeba, een grassoort uit Afrika met een stro-achtige sensatie vermengd met een hint van verbena. Eindresultaat: een citrusgeur die in eerste instantie explosief van start gaat, maar naar verloop van de tijd op de huid een aangename warmte nalaat.

RUIK & VERGELIJK

Onder pure citrusfans woedt al jaren een verhitte discussie: welk merk heeft de lekkerste en meest verfrissende ooit gemaakt? Het moeilijke in deze kwestie: er komen steeds meer nieuwe en interessante versies bij.

Dior Eau Sauvage (1966)
Givenchy Gentleman (1974)
Yves  Saint Laurent YSL Ligne pour Homme (1971)
Annick Goutal Eau d’Hadrien (1981)

Boucheron Boucheron pour Homme (1990)
Rochas Eau de Rochas pour Homme (1993)
Armani Privé Eau de Jade (2004)
Dior Escale à Portofino (2007)
Tom Ford – Private Blend – Neroli Portofino (2007)

NOG EEN HIP GEURTJE VOOR IEDEREEN

Jaar van lancering: 1996

Laatst bijgewerkt: 14/012/09

Neus: onbekend

Model: Daniel Koenig, Lisa Halme (niet afgebeeld)

Art director: Paco Rabanne

Flaconontwerp: Paco Rabanne

Tot aan de opkomst van de moderne parfumindustrie aan het begin van de twintigste eeuw maakte men niet echt onderscheid tussen mannen- en vrouwengeuren. Zowel man als vrouw uit de betere kringen genoten van dezelfde geuren. En die roken afhankelijk van modes sterk dierlijk (musk, civet, bevergeil), bloemig of eau de cologne-fris.

Hoewel in de twintigste eeuw enkele parfumhuizen geuren duidelijk als ‘tweezijdig’ promoten, was het succes ervan niet groot. Zoals: Flèches van Lancôme (1938) en Yves Saint Laurents Eau Libre uit 1975. Pas in de jaren negentig lijkt het grote publiek rijp voor androgyne geuren. Sterker, nadat eerst op hoog niveau Bvlgari (1992) zijn uniseksgeur presenteerde (Eau Parfumée au Thé Vert), twee jaar later gevolgd door het mega-megasucces ck One van Calvin Klein, lijkt iedereen uit de geslachtsvervagende bron te willen tappen.

Waaronder Paco Rabanne. Hij noemt om de moderniteit ervan te onderstrepen zijn geur voor haar én hem naar zijn voornaam: Paco. Wordt nog eens versterkt door de eenvoudige cilindervormige metalen flacon die je niet als typisch mannelijk of vrouwelijk kunt omschrijven. Na gebruik gooi je’m gewoon in de recyclebak. Met andere woorden: dit parfum doet niet moeilijk, heeft geen verheven boodschap. Gewoon genieten.

Net zoals veel andere uniseksconcepten is ook Paco een citrusgroene jus met een licht bloemaccent. Opent zeer fris met limoen, grapefruit en vers gemaaid gras. Het hart van jasmijn wordt omringd met groene thee en ‘kruidig’ gebladerte. De basis van ‘vers gehakt hout’ en musk zorgt ervoor dat deze groene frisheid blijft hangen.

In 1998 verscheen Paco Engery. Gemaakt door de neus Rosendo Mateur. Hij blendde jeneverbes, grapefruit, neroli in de opening, cyclaam en vers gemaaid gras in het hart en cederhout, vetiver en musk in de basis.

RUIK & VERGELIJK

Dat het uniseksgeuren meer dan een kortdurige, maar heftige trend is, bewijzen onderstaande geuren. En de niche-parfumhuizen doen helemaal niet aan geslachtsdiscriminatie! Ze gaan er vanuit dat je een geur als consument wel of niet prettig vindt in de omgang.

Bvlgari Eau Parfumée au Thé Blanc (2003)
Roger & Gallet Eau de Gingembre (2003)
Serge Lutens Fleurs de Citronnier (2004)
Annick Goutal Mandragore (2005)
Mona di Orio Amytius (2007)

GEDREVEN DOOR PASSIE

Jaar van lancering: 2005

Laatst bijgewerkt: 14/12/09

Neus: onbekend

Art director: Ferrari

Flaconontwerp: Ferrari

Bij het horen van de naam Ferrari begint het hart van de snel-sneller-op-z’n-allersnelst-door-de-bocht-autoliefhebber snel-sneller-op-z’n-allersnelst te kloppen. En dat is niet voor niets. Het door Enzo Ferrari (1898-1988) opgerichte bedrijf (in Modena, Italië) heeft vanaf het begin auto’s en motoren ontwikkeld waarbij innovatie, technologie, toewijding en passie hand in hand gaan. Vroemm!

Heeft zijn vruchten afgeworpen: Ferrari is het enige automerk dat sinds het begin – vanaf 1950 – altijd heeft deelgenomen aan Formule 1-wereldkampioenschappen. En met dezelfde gedrevenheid ontwikkelt Ferrari ook geuren. Zoals Passion dat volgens het merk ‘perfectie nastreeft, emotie oproept en de passie versterkt’. Vroemm!

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

De kopnoot ‘vibreert van energie’. Denk aan een originele combinatie van galbanum (zie foto, een hars met een ongekend aards-fris en zwoel parfum) vleugje ozon, citroen en grapefruit. ‘Intense passie’, zo laat zich het hart omschrijven. Ofwel: een mannelijke kruidenmix van lavendel, jeneverbes, kardemon en tijm versterkt met de groen-droge geur van cipres.

De basis van Passion: cederhout, patchoeli, leer en tabak doen helemaal recht aan de omschrijving: ‘elegante viriliteit’. Laatste klopt: Passion is een volheftige geur die – lang leve het cliché – de passie aanwakkert. Als je er in gelooft! Vroemm!

RUIK & VERGELIJK

Vroeger veel gebruikt in mannengeuren omdat het werd geassocïeerd met ruig, stoer en dus viriel, heeft de tabaksplant het al twee decennia moeilijk. Reden: mannengeuren zijn steeds verfijnder en subtieler geworden. En dan heb je aan tabak een slechte. Edoch: verandering is in opkomst. Tabak wordt voorzichtig herontdekt en verleent nu in combinatie met minder typische mannelijke ingrediënten aan geuren een donkere diepte die weer als aangenaam wordt ervaren. Onderstaande geuren hebben ook een dergelijk modern ‘tabaktrekje’.

Shiseido Basala (1993)
Dolce & Gabbana Pour Homme (1994)
Versace Men (2003)
Giorgio Armani Black Code (2004)
Tom Ford – Private Blend – Tabacco Vanille (2007)

IN BAN VAN DE METALEN RING

Jaar van lancering: 2003

Laatst bijgewerkt: 14/12/09

Neus: Olivier Cresp, Jacques Cavallier

Model: Liliana Dominguez

Art director: Paco Rabanne

Flaconontwerp: Paco Rabanne

Sinds 2000 doet Paco Rabanne (geboortejaar 1934) het iets rustiger aan. Wil zeggen: de couturier laat het ontwerpen van zijn kleding nu voor een groot gedeelte over aan zijn jonge landgenote Rosemary Rodriquez (inmiddels vertrokken en vervangen door een Amerikaan die inmiddels ook is uitgebonjourt is… hij schijnt het inmiddels weer zelf te doen). En dat was toen te merken. Weg de statische statement-couture. Hiervoor in de plaats draagbare, elegante en vooral vrouwelijke kleding helemaal in tune met de tijdsgeest van nu. De typische Rabanne ‘herkenningstekens’ worden in ere gehouden: maliënkolders en ringen van metaal. De internationale modepers heeft deze verandering ook opgepikt en promootte zolang het duurde – niet lang – deze nieuwe prêt-à-porter-paco met veel enthousiasme.

Dit vernieuwde gevoel moest omgezet worden in geur. Rabanne heeft op dit gebied een naam hoog te houden. En het is de vraag of Pour Elle zich in de rij van Rabanne-klassiekers als Calandre (1969), Métal (1979) en Ultraviolet (1999) staande weet te houden. Pour Elle – we schrijven 2003 – is het nieuwe elan van Rabanne in een parfumflacon. En wat voor een flacon. Een smalle, witte rechthoekige vorm met daarin een metalen ring – waarin je de oranje-gele jus van het parfum ziet drijven. Vooral in het parfumextract komt de pure moderniteit van Pour Elle goed tot zijn recht.

In aanloop naar winter 2004/2005 lanceerde Rabanne twee 100 procent haute couture-edities. Een voor het eau de parfum, een voor het parfumextract. Naam: Metal Collection. De flacons spelen in deze gelimiteerde versie een spel van licht en kleur, van design en sensualiteit. Het metaal glanst hier en daar, en maakt van iedere uitgave aldus de couturier een must have.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

De nieuwe Rabanne is een geslaagde versie op het moderne fruit-bloemenconcept in drie verschillende ringen – past zo goed bij de flacon en het concept. De eerste ring is ‘gepeperd’ fris: mandarijn, witte fresia en peper. In de tweede ring bepalen roosabsolu, jasmijn en de exotische bloesem van de Afrikaanse karo karoundé de smaak. Perzik, amber en diverse houttonen zorgen in de derde ring van Pour Elle ervoor dat de geur een zwoele ondertoon krijgt zonder zijn fruitig-frisse toon te verliezen.

In 2004 werd Pour Elle uitgebreid met een Eau D’Été die opent met het citruskwartet mandarijn, sinaasappel, bergamot en limoen. In het zomerse hart blijven roosabsolu en jasmijn duidelijk waarneembaar maar worden ’opgefruit’ met zwarte en rode bes.

RUIK EN VERGELIJK

Paco Rabanne was een beetje ontevreden met het imago van zijn mode- en parfumtak. Dus besloot hij zich er weer intenser mee te bemoeien en dat leidde in 2007 tot een nieuwe geur voor de vrouw die – heel opvallend – minder Rabanne is, maar des te meer inhaakt op de trend van het moment.

Paco Rabanne Black XS pour Elle (2007)

A PERFUMER TICKET

TO THE TROPICS

Laatst bijgewerkt: 03/12/09

Jaar van lancering:  2006

Neus: Philippe Romano

Modellen: Thoas Beaudoin, Kalyane, Jildou, Leif Stacey, Lorraine van Wijk

Art director: Stuart Ryan

En waar gaat het jaarlijkse, zomerse uitstapje van Escada in 2006 naar toe? Yes, lekker very far away-weg. Naar tropische stranden en de eindeloze blauwe energie van de Stille Zuidzee waar de branding een balsem voor je huid is. Naar de verleidelijke geuren van exotische vruchten en bloemen. Pacific Paradise dus. En iedereen is, zoals het hoort tijdens vakantie, in een feeststemming.

Pacific Paradise is een strandfeest voor de zintuigen: sensueel en vol plezier. Even stimulerend als dansen in de golven. Even verlokkelijk als bikini-dagen en zwoele nachten. Een heerlijke plek die de ziel verwarmt en de zintuigen bevrijdt. Een reis naar de zee. Sprankelend turquoise water dat verfrist en verkoelt.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Die zomerse uitstapjes van Escada vallen altijd op door de combinatie van ongewone, maar aangename smaakmakers. Eerst is er een ‘energieschok’ van limoen gecombineerd met kokosnootsorbet besprenkeld met ananasvrucht en -bes. Het tropische feest gaat in het hart zoetzalig door met een melange van – ta-dah, voor het eerst! – bananenbloem en suikerspin. Daar worden voor het verkoelende effect nog eens wat Hawaiiaanse zoutbloesems (nog nooit van gehoord) bijgevoegd. Dan de afronding; ook niet verkeerd: romig sandelhout, zwoel amber en ook voor het eerst, poedermusk.

RUIK & VERGELIJK

Ach we willen allemaal wel eens weg naar een ver, ver tropisch land… vlieg even naar de parfumerie… vraag om volgende geuren… en je hebt het altijd even bij de hand!

Eerst een ‘heel oud adresje’

Guy Laroche Fidji (1966)

En dan wat meer up to date tropische vakantiebestemmingen:

Estée Lauder Beyond Paradise (2003)
Estée Lauder Pleasures Exotic (2005)
Michael Kors Island Capri (2008)

NEW YORK ALS KINDERGARTEN

VOOR EEN UITBUNDIGE, SENSUELE VROUW

Jaar van lancering: 2006

Laatst bijgewerkt: 03/12/09

Neus: Alan Hirsh (van The Smell and Taste Foundation)

Model: Natasa Vojnovic

Art director campagne: Stephane Sednaoui

Flaconontwerp: Lutz Hermann

New York. Tijdstip: een dag als alle andere. Mensen doen wat ze elke dag doen: werken, onderweg, lopen door de stad. Eén vrouw – Natasa Vojnovic – vormt een uitzondering. Zij maakt louter door haar krachtige aanwezigheid de stad tot haar speelterrein. Stoepen, poorten, brandkranen en roltrappen vormen geen hindernissen maar zijn aanleiding tot een ‘volledig geïmproviseerde, adembenemende choreografie op de opzwepende beats van Mint Royale. Natasa Vojnovic is uitbundig, sensueel en vol bezieling. Zij beweegt zich vanuit haar volkomen persoonlijke innerlijke impuls’.

Daar stond ze op: ‘Ik wilde de vrije hand, ik wilde alle elementen van de stad als inspiratiebron gebruiken om daarmee mijn energie tot uiting te brengen. Ik werkte met geluiden, gebouwen, sfeer, voorbijgangers – de energie van New York werd het ritme dat mij tot dansen aanzette. Dat is Pure Purple ten voeten uit!’

Soms geloof je je eigen ogen niet, bij het lezen van het hoe en waarom van een geur. Maar het stond toch echt in het persbericht. Ook het volgende. Antwoordt Natasa Vojnovic op ‘waarom deze kleur’? ‘Omdat paars niet het nieuwe zwart is, maar altijd gewoon zichzelf blijft. Omdat paars brutaal, opwindend, uniek en moedig is. Omdat paars niet bloost. Omdat paars een mix is van vrouwelijkheid en energie. Omdat een vrouw altijd kleur moet bekennen. En last but not least: gewoon daarom!’ Wat een gekke, spotane meid die Natasa!

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

De zintuigen worden wakker geschud door een cocktail van witte cyclaam en nectarine. Het effect: ‘je gaat je zorgelozer en jonger voelen’. Het hart van Pure Purple is een soloboeket van zwart viooltje. Ach wat jammer: die bestaat niet. Wordt waarschijnlijk een heel donkerpaars viooltje (what’s in a colour?) mee bedoeld en dan weet je dat je iets heel zoets krijgt voorgeschoteld. Het effect: ‘intens vrouwelijk, op-en-top spontaan’. In de basis vormen amber, witte suède en witte marsepein een sensuele diepte. Het effect: ‘een zeldzaam samengaan van speelse onschuld en volle sensualiteit’.

RUIK & VERGELIJK

De cyclaam staat bekend als een beetje tuttige kamerplant. En doordat de plant de laatste tientallen jaren zo is doorgecultiveerd, is het zoete, licht naar amandelen ruikende aroma er geheel uit verdwenen.

Was vroeger anders: toen kocht je met een cyclaam nog een geurende plant. En Elizabeth Arden lanceerde in 1938 een parfum waarin het zelfs de hoofdrol speelde: Cyclamen. Neuzen hebben inmiddels de oorspronkelijke geur van deze bloem herontdekt en stopten het in:

Laura Biagiotti Sotto Voce (1996)
Montblanc Presence d’une Femme (2002)
Castelbajac Eau de Toilette (2004)
La Perla Blue (2005)
Biotherm Eau d’Énergie Awakening Mist (2006)

DE SENSUALITEIT EN HET MYSTERIE VAN PAPAVER

Jaar van lancering: 2005

Laatst bijgewerkt: 04/12/09

Neus: Alberto Morillas

Roger & Gallet presenteert Pavot d’Argent: een geur waarin de gouden papaver uit het Verre Oosten centraal staat. Het is tevens een hommage van een van Frankrijks oudste parfumhuizen (anno 1806) aan een van zijn grootste creaties. Pavot d’Argent is geïnspireerd op het gelijknamige, authentieke bloemenparfum uit 1927 in een flacon van Lalique. Werd alleen toen anders geschreven, en wel in meervoud: Pavots d’Argent. En helaas: er wordt geen verdere informatie gegeven. Je krijgt niets te zien en weet ook niet of de geur gemaakt is op basis van het oude recept.

Wat wel de bedoeling is: Pavot d’Argent roept verrukkingen van de papaverbloem op, in het bijzonder van de Papaver somniferum, bij ons bekend als slaapbol. Of zou Roger & Gallet de zaadjes bedoelen, want dat is een van de basisgrondstoffen van opium. En wat dat met de mens kan doen… denk roes, uit jezelf verdwijnen en zweven op wolken van gelukzaligheid… tot dat je weer landt op aarde…  en dat blijkt volgens ervarings-deskundigen niet bepaald zacht te zijn.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

In ieder geval geen papaver. Zie Ruik & Vergelijk. Pavot d’Argent opent fris met bergamot en yuzu. In het hart staat natuurlijk ‘de gouden papaver’ centraal die om de snel vervliegende geur ervan vast te houden wordt omringd met Bulgaarse roos, jasmijn, pioenroos en anjer. Niet verder vertellen: volgens diverse klaproosspecialisten is de gouden papaver nog nooit in de vrije natuur aangetroffen.

De basis moet een bedwelmende uitwerking hebben, gelijk wanneer je Papaver somniferum weet om te toveren tot opium: een mix van warme en houtachtige akkoorden. Groen vetiver, ‘vochtig-houtig’ patchoeli sensueel gemaak door vanille, benzoïne en amber. Ik had meer van de geur verwacht. Afgaande op naam, afgaande op inhoud. Wat je krijgt is een bloemenparfum met kruidige accenten. Wat resteert: een zeer klassieke bloemencombi.

RUIK & VERGELIJK

Over het algemeen ruikt papaver (ook wel bekend als klaproos) weinig tot niet. Wat neuzen proberen is het gevoel dat de bloem oproept in te vertalen. Dat is tot nu toe, zowel in beeld als in geur, het beste gelukt door Kenzo en wel met Flower (2000). Ook in onderstaande zit klaproos (maar niet heus).

Lancôme Poême (1995)
Celine Dion Celine Dion (2003)
Moschino Couture! (2004)

EEN NIEUWE KIJK OP MANNELIJKE UITSTRALING

Jaar van lancering: 2007

Laatst bijgewerkt: 01/12/09

Neus: Michel Girard, Gilles Romey

Flaconontwerp: Thierry de Baschmakoff

Model: Julien Hedquist

Fotograaf: Mark Segal

Artistieke begeleiding: Betite & Menant

Nino Cerruti heeft twee klassiekers op zijn naam staan. Nino Cerruti uit 1979 (niet meer verkrijgbaar) en Cerruti 1881 uit 1990 (nog wel). Gaat dat ook met de nieuwste geur gebeuren? Correctie: er is inmiddels een opvolger: L’essence de Cerruti (2009) waarvan de beschrijving weldra volgt. Pour Homme is de vertaling van de nieuwe Cerruti-mannenmode. En die is geheel conform de nieuwe codes, begin deze eeuw door Hedi Schlimane (voor Dior) in gang gezet. Wil zeggen: jonger en minder casual. Want de nieuwe man kleedt zich weer klassiek, maar dan minder stijf en formeel. Zie het model: strak gekleed in de geliefde zwart-wit-combinatie, maar nu zonder stropdas en zonder manchetknopen.

Deze relaxte houding, zie je ook terug in het geurconcept. Cerruti noemt Pour Homme zelf een nieuwe kijk op mannelijke uitstraling, een perfecte balans tussen stijl en emotie, tussen zelfvertrouwen en gevoel ‘die als een natuurlijke aantrekkingskracht gedragen wordt’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Dit hadden de neuzen voor ogen: ‘de eenvoud van frisheid gecombineerd met kruiden en de diepte van hout’. Het eerste wordt geleverd door de sprankelende energie van bergamot en mandarijn die rust op met dauwdruppels besprenkelde ‘verse bladeren’. Het tweede aspect verschijnt door ‘aromatisch geurende planten’ die zich elegant mengen met anijs, koriander en basilicum. De diepte van hout tenslotte is een levendige combinatie van ceder-, guajac- en sandelhout.

RUIK & VERGELIJK

Anijs geeft niet alleen aan veel drankjes, maar inmiddels ook aan geuren een levendige zoetheid die tegelijkertijd warm en ‘vertrouwd’ aanvoelt. Dat ruik en ‘voel’ je ook in:

Kenzo Pour Homme (1991)
Lolita Lempicka Au Masculin (2000)
Kenzo KenzoAir (2003)