GEURENGOEROE

NICHECOLOGNE VOOR DOORSNEEPRIJS?

Jaar van lancering: 2005

Laatst aangepast: 22/03/13

Neus: onbekend

Flaconontwerp: onbekend

Het was natuurlijk zeer toepasselijk geweest: op de eerste lentedag een geur bespreken die de hoopvolle boodschap van dit favoriete jaargetijde bij uitstek symboliseert. Maar, koning Winter heerst nog steeds en we zijn voorlopig nog niet van hem af. Maart roert zijn staart. Ik merk aan mezelf dat ik er recalcitrant, humeurig en besluiteloos van wordt.

Uiteindelijk deed ik een dag later een blinddoek voor en de eerste beste flacon die ik pakte uit mijn ‘nog niet besproken’-collectie, werd mijn ‘parfum du jour’. Alsof de duvel er mee speelt: blijkt het een die honderd procent voorjaar is: Fleur d’Oranger van Fragonard.

Ligt al een tijdje in mijn kast te wachten – ongeopend op een rommelmarkt in Brussel gekocht – maar nog niet echt in verdiept gezien ik een beetje soliflor oranjebloesem-moe ben en me daardoor nog nauwelijks kan laten overtuigen, door wéér een variatie die doet wat alle pure oranjebloesemgeuren in feite doen: een ongecompliceerde frisbloemige sensatie schenken met klassieke cologne-achtige ondertoon. Merkwaardig: ik ken een paar pure oranjebloesemfans die juist Fragonard Fleur d’Oranger prefereren boven al die andere. De reden is me eigenlijk onduidelijk. Op een gegeven moment is het moeilijk ze blind van elkaar te onderscheiden.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Misschien is het de zeepachtige noot – ook eigen aan oranjebloesem, door de cologne-link, zie foto – die in de basis wordt benadrukt door een stevige witte musk-injectie. Misschien de honing die aan oranjebloesem een mooie, zon-zoetige allure geeft. Verder blijft het voor mij lekker-fris, fris-lekker. Opvallend wel dat alleen oranjebloesemwater (bijproduct tijdens de neroli-olieproductie) lijkt gebruikt en geen neroli (destillaat uit de bloesem), geen absolue (extract van de bloesem) en geen petit-grain (essentiële olie uit tak en blad), waardoor Fleur d’Oranger dicht bij eau de cologne blijft.

Want de geur is vlak, mist een gelaagdheid. Verder zeer voorspelbaar en/of vertrouwd de opbouw: dus na een citrusopening van bergamot en mandarijn, wordt de bloemige kant van de oranjebloesem gekoppeld aan jasmijn. Klaar. Het grote verschil: het huis – anno 1926 en genoemd naar de Franse rococoschilder Jean-Honoré Fragonard om de Franse uitstraling te benadrukken – is het tegenovergestelde van pretentieus en heeft een zeer prettig prijsbeleid.

Daarom kun je je afvragen of je bij veel niche-oranjebloesemgeuren voornamelijk voor de naam betaalt – niets op tegen. Daarnaast doet het huis veel moeite om de basiskennis van geuren bij boeren, burgers en buitenlui op een laagdrempelige manier te vergroten in hun musea in Parijs en Grasse en door het geven van cursussen.

RUIK & VERGELIJK

Toch een interessante ontwikkeling: terwijl het eeuwenlang zo’n eenvoudig cologne-ingrediënt is geweest, maakt de nichesector er in het nieuwe millennium vooral goede sier mee… tuigen haar op. De laatste jaren, herontdekken hierdoor ook ‘gewone’ parfumlabels weer oranjebloesem. Ook opvallend: er zijn weinig geuren waarin de zwoele, bijna animale kant van oranjebloesem wordt benadrukt, wel bij: Néroli van L’Occitane.

We beginnen en eindigen met Guerlain – somewhere in between zit vast en zeker jouw favoriet. Trouwens, Tunesië – zie sfeerimpressie – is een van de belangrijkste producenten. Bij Nabeul beschikte Guerlain ooit – misschien nog steeds – over een eigen oranjebloesemplantage.

Guerlain – Aqua Allegoria – Flora Nerolia (2000)

Frederic Malle Bigarade Concentrée (2002)

Annick Goutal Néroli (2003)

Jo Malone Orange Blossom (2003)

L’Occitane Néroli (2003)

Dior Pure Poison (2004)

Serge Lutens Fleur d’Oranger (2004)

Prada – The Exclusive Collection – N°4 Fleur d’Oranger (2004)

L’Artisan Parfumeur Fleur d’Oranger 2004 (2005)

Gap Spun Orange Blossom (2005)

Giorgio Armani Armani Code (2006)

Givenchy – Harvest Collection – Organza Fleur d’Oranger de Nabeul (2006)

Tom Ford – Private Blend – Neroli Portofino (2007)

Jil Sander Stylessence (2007)

Giorgio Armani – Armani Privé – Oranger Alhambra (2008)

Dior Escala à Portofino (2008)

Diptyque L’Eau de Neroli (2008)

Zara – Agua Parfumada – Flor de Azahar (2008)

Maison Francis Kurkdjian APOM (2009)

Prada Infusion de Fleur d’Oranger (2009)

Roger & Gallet Bois d’Orange (2009)

Cartier Eau de Cartier Essence d’Orange (2010)

Chloé – Eau de Fleurs – Neroli (2010)

Lush Orange Flower (2010)

L’Occitane Fleur Chérie (2010)

Givenchy – Harvest Collection – Organza Le Néroli d’Égypte (2011)

Elie Saab Le Parfum (2011)

Guerlain Aqua – Allegoria – Neroli Bianca (2013)