KERMISKRAAMLEKKERNIJEN DIE WE ONS HERINNEREN
Jaar van lancering: 2012
Laatst bijgewerkt: 26/06/12
Neus: Jacques Cavallier, Marie Salamagne
Dit concept van Maison Martin Margiela is geïnspireerd op de gelijknamige vintage-lijn van het huis: oude kleding opnieuw geproduceerd. Goed getroffen naam die op een originele manier parfum interpreteert. Een trio. De bedoeling: ‘Beelden en impressies oproepen. Positieve emoties die onze persoonlijke herinneringen reflecteren als ons gemeenschappelijke onderbewustzijn. Elke geur vangt een specifiek olfactief moment en roept herinneringen, die wij allen delen, op’. En: bijna alle geuren zijn gebaseerd op herinneringen die bij anderen weer nieuwe herinneringen oproepen. Verder zegt het huis dat de voltooiing ‘een uiterste en interessante exercitie is geweest. Vanaf het begin hadden wij precies de herinneringen van deze geuren in gedachten, maar konden ons de moeilijkheden en vele pogingen die wij nodig hadden om tot dit resultaat te komen, niet voorstellen’.
Dat is mooi. Funfair Evening is een achtergebleven indruk een bezoek aan een kermis in Santa Monica in 1996. ‘In de warmte van de nacht, het geluid van gelach en speelse melodieën. De duisternis is gebroken door stralen van veelvoudig gekleurd neon. Kleur heerst levendig en explosief. Een geur van snoep vult de lucht’. Dat klinkt ‘iedereen’ bekend in de oren… en de geuren die we denkbeeldig oproepen – en in gemeenschappelijke onderbewuste ligt opgeslagen – is die van een snoepkraan. Kaneelstokken, toverbollen, popcorn, suikerspin en om het geheel zoet af te ronden met een (soft)ijsje besprenkeld met suikerconfetti in de felste kleuren denken.
Niet echt lekker, eerder lekker vies. Met andere woorden: Funfair Evening is niet meer en niet minder dan een gourmandgeur waarvan ik dacht dat die nu wel overgewaaid zou zijn. Maar misschien ziet het zich nog steeds als zeer avant-gardistische, zeer niche afficherende huis het wel als een nieuwe vorm van vintage. Herinnering als vintage. De andere twee ‘memories des jours heureux’ zijn Beach Walk en Flower Market.
Persoonlijk hadden voor mij de herinneringen – gezien de status van Maison Martin Margiela – wel wat ‘alternatiever’ gemogen, want iedereen (her)kent de nu gepresenteerde geuren wel en heeft die op de een of andere manier wel eens ervaren en geroken. Meer in lijn van Series van Comme des Garçons – hoe ruikt een garage, een vliegtuig? – of de geuren van Humiecki & Graef, hoe ruiken emoties als woede en mededogen…
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Zegt Jacques Cavallier: ‘Vanaf de eerste adem komt de sfeer van de kermis naar boven. De zachte en ontwikkelende geur van zoetigheden… Noten van appel en steranijs gaan samen om een akkoord van marshmellow gemaakt van caramel en oranjebloesem, te onthullen. Zodat er van hen genoten kan worden zonder overweldigend te worden. Zoetere noten hebben contrast nodig. Hier zijn het de musk- ambernoten en bitterzoete petitgrain die Funfair Evening verlichten.
Zegt Geurengoeroe: ‘Interessant is het gebruik van oranjebloesem als hoofd-gourmandnoot, wetende dat het water ervan al eeuwen in de Arabische keuken wordt gebruikt. Als je in deze licht-bloemige, licht citrusfrisse noot zoetigheden stopt, zoals steranijs, dan beginnen die als het ware direct te smelten. De afronding geeft al deze zoetigheden een katoen- en amberachtige achtergrond: staat voor vertrouwen en comfort… dus misschien een prettige herinnering. Maar, heel vreemd, of heel toevallig, bij de eerste snif moest ik direct denken aan de gourmandknaller van Dior die inmiddels niet meer bestaat…
RUIK & VERGELIJK
… wil zeggen Chérie – dat symbool stond voor de suikerspinpret – werd er uitgezeefd. Nu heet de geur ‘gewoon’ Miss Dior
Dior Miss Dior Chérie (2005)
GEURENGOEROE 