AMBER IN EEN GODDELIJKE VERHOUDING
Jaar van lancering: 2010
Laatst aangepast: 23/09/10
Neus: Mona di Orio
Fotografie: Ludovic di Orio
Mona di Orio heeft een ‘probleem’. Haar parfums zijn te moeilijk. Zij vindt van niet, ik vind van niet, veel anderen ook niet, maar toch zijn er veel niche-parfumliefhebbers die haar creaties toch te uitgesproken vinden; ze lijken ze te weinig op andere geuren, ruiken te weinig ‘vertrouwd’. Of zoals Mona het zelf zei tijdens de introductie van Les Nombres d’Or: ‘Mensen wil iets nieuws ruiken dat ze al kennen’. Met deze serie, die in verhouding tot haar vorige geuren staan, zoals prêt-à-porter tot haute couture, brengt ze hierin verandering. Maar weer op niveau – blijkt uit de naam: Les Nombres d’Or.
Staat in de wereld van de architectuur voor de perfecte symmetrie en balans. ‘Bij ons’ heet dat de gulden snee. Mona ziet het als een mogelijke sleutel om schoonheid te – laten – begrijpen. Geïntrigeerd door deze esthetische theorie, besloot ze belangrijke en klassieke geurconcepten in de parfumwereld te herinterpreteren door het zoeken naar de perfecte verhoudingen tussen ingrediënten om ‘harmonie’ en ‘een goddelijke verhouding’ te bereiken. En dat vanzelfsprekend gemaakt van de beste voorhanden zijnde materialen. Waar Mona nu op hoopt? Dat mensen door deze meer toegankelijke creaties, minder moeite hebben haar haute couture te ontdekken.
Nu is Mona niet de enige die op deze manier ‘les geeft’. De geuren uit de Armani Privé-reeks etaleren ook één ingrediënt of parfumfamilie in al zijn glorie. Guerlain doet het met L’Art et La Matière. Zelfs Yves Rocher geeft zijn klanten onderricht met Secrets d’Essences. Het verschil: terwijl deze drie labels verschillende neuzen uitnodigen om (in overleg naar ik hoop) hun meeste ideale visie (op bijvoorbeeld amber) te geven, doet Mona het allemaal ‘zelf’. Dat levert als het ware een evenwichtiger, meer consistente visie op. Ze start de lijn met Cuir, Musc en Ambre. Om eerlijk te zijn, de laatste vind ik het minst interessant. De reden: amber is de laatste tijd al zo vaak herontdekt door de parfumindustrie. En misschien ook wel doordat ik zelf amber te veel associeer met geurkaarsen, niet met parfum. Niet dat Ambre niet klopt. Integendeel.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Mona heeft een erg elegante versie gemaakt van de materie die vroeger zogenaamd werd verkregen uit gefosileerde restanten van bomen, maar ‘nu’ een combinatie is van diverse natuurlijke harsen. Wat ik wel hoop: dat Mona deze gulden snee-zoektocht voortzet. Ik ben zo benieuwd naar haar ultieme visie – heeft u even – op tuberoos, viooltje, lelietje-van-dalen, mimosa, sering, patchoeli, civet, galbanum, ‘hout’ en natuurlijk de koningin der bloemen: de roos. Ambre wordt door Mona tot leven gewekt met de harsen benzoïne (geliefd om zijn vanille-achtige en fluwelen toets) en tolu-balsem (idem). Deze twee krijgen een mooie bloemig-sensuele ondertoon door ylang-ylang. De ‘houtige’ nuance komt op conto van cederhout en een gulle dosis vanille (van Madagaskar) versterkt het warme en ‘omhullende’ totaaleffect.
RUIK & VERGELIJK
Amber staat voor warm, gloedvol, ‘open haard’ en een ‘vloeibare’ kasjmier deken die geborgenheid en ‘troost’ verschaft. Sinds 2000 is dit bruine, fluwelen ingrediënt herontdekt. Ik beperk me, gezien deze recensie, tot:
Giorgio Armani – Armani Privé – Ambre Soie (2004)
Yves Rocher – Secret d’Essences – Voile d’Ambre (2005)
GEURENGOEROE 