GEURENGOEROE

OPIUM ‘BELLE’ GEBLAZEN DOOR EEN WATERPIJP

Jaar van lancering: 2010

Laatst aangepast: 07/09/10

Neus: Honorine Blanc, Alberto Morillas

Model: Mélanie Thierry

Artistic direction: Stefano Pilato/Akram Khan

Zitten we hierop te wachten? Een nieuwe Opium. In een wereld die overspoeld wordt door nieuwe geuren, zou je denken dat een ‘oude en vertrouwde’ naam meer gewicht in de schaal legt dan een zoveelste nieuwe variatie, die niet goed ontvangen, zo weer van het repertoire verdwijnt. Maar de ‘Verenigde Parfumeurs’ geloven nog steeds in nieuw-nieuwer-nieuwst in plaats van vertrouwd. Nou, een ‘beetje nieuw’ mag ook, lijkt nu een minitrendje.

Met andere woorden: neem naam van een klassieker, plaats daar een nieuwsgierige toevoeging voor of achter en een concept is geboren. Yves Saint Laurent – beter gezegd: de nieuwe eigenaar L’Oréal – speelt dit spel nu met Opium uit 1977. Waren we de afgelopen jaren gewend – afgezien van enkele geurvariaties – dat het zich elk najaar met een nieuwe campagne weer in ‘onze herinnering’ nestelde en daardoor aanzette tot kopen, nu is er een nieuwe campagne én een nieuwe geur. Wees niet bang: de oorspronkelijke versie van het parfum ‘voor de vrouwen die zich overgeven aan Yves Saint Laurent’ blijft te koop. Alleen vindt huidig creatief directeur  – Stefano Pilati – in samenwerking met L’Oréal de tijd rijp voor een nieuwe interpretatie.

Waarom? Omdat volgens Pilati ‘iedere generatie verlangt naar nieuwe legendes waarmee het zich kan identificeren’. Zeker naar een nieuwe legende van het parfum dat al zoveel generaties steeds opnieuw wist te verleiden. Het klassieke Opium presenteert hij daarom in een modern kader. Zowel wat uitstraling, zowel wat flacon, zowel wat de geur betreft. Naam: Belle d’Opium. Effect: ‘Contrastrijk, onweerstaanbaar verleidelijk, een parfum dat de emotie aanspreekt’. Even terzijde: dat doet elk parfum, toch?

Hoe beelden we dit uit? Pilati vond in actrice Mélanie Thierry – onlangs onderscheidden met een César (het Franse equivalent voor de Oscar) in de categorie meest veelbelovende actrice – de ideale nieuwe ‘legende’. Zij vertolkt voor Belle d’Opium een choreografie van Akram Khan waarin de ‘mythische en fatale dans van Salomé met de zeven sluiers tot leven komt’ op een speciaal voor de gelegenheid gecomponeerd werk van Nitin Sawhney.

Effect: ‘De intimiteit van dans wordt onthuld en toont wat de toeschouwer gewoonlijk niet ziet: de huidtextuur, de adem, de spanning… gecombineerd met een kinderlijke kwetsbaarheid en immense vastberadenheid, controle en overgave die de vrouwelijkheid van de draagster van Belle d’Opium perfect symboliseert’. Wat lezen we hier eigenlijk…

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Het verschil met het klassieke Opium: minder nadruk op de zware amber-patchoeli-basis, wel een combinatie van oriëntaalse en bloemige noten die, om minder zwaar en overweldigend over te komen, als het ware door een Turkse waterpijp worden geleid. De dans wordt geopend met een spiraal van kruidig-witte bloemen: de vol-geurige Casablanca-lelie, fluwelig maar geprononceerde gardenia – deze onderscheid ik het meest duidelijk, zie foto – en elegant-frisse mandarijnbloesem.

Dan neemt Belle d’Opium een vlucht via een betoverende walm van een borrelende waterpijp. Het parfum lijkt te zweven door de etherische combinatie van tabak, amber en fruitige tonen (fluweelzachte perzik; ruik je ook goed) omhuld door een akkoord van gebrand hout en levendig wierook. De dans komt tot een hoogtepunt met witte peper vergezeld door warm en gloedvol patchoeli, crèmezacht sandelhout en verfijnde houtsoorten.

Aangenaam, maar voor mij toch iets te licht, te zacht, te fruitig, te fluwelig. Voor mij had het accent iets meer mogen liggen op de rokerige, waterpijp-nuance: dus meer peper, meer tabak, meer wierook.

RUIK & VERGELIJK

Maar hoe ruikt het parfum ook al weer waaraan in de jaren zeventig, jaren tachtig, jaren negentig van de vorige eeuw en de eerste tien jaren van het nieuwe millennium, miljoenen vrouwen verslaafd leken te zijn?

Yves Saint Laurent Opium (1977)