GEURENGOEROE

DAT ENE MOMENT DAT JE JE ALTIJD BLIJFT HERINNEREN

Jaar van lancering: 2007

Laatst bijgewerkt: 28/06/08

Neus: Sylvaine Delacourte, Randa Hammani

Model: Michelle Buswell

Art director: Tim Walker

Iedereen kent wel een moment – soms zo kortstondig als een komeet door de nacht – dat je je hele leven blijft koesteren. Niet om eraan herinnerd te worden, maar om proberen er vat op te krijgen. Wat gebeurde nu werkelijk? Waar kwam dat magische moment vandaan dat je veranderde en iets wezenlijks in je achterliet?

Volgens Guerlain kan een parfum een dergelijk magisch moment veroorzaken. Zoals het moment dat je genoeg hebt van het feestgedruis en je zoekt naar een plek waar rust heerst en de tijd lijkt stil te staan. Maar je voelt het: er staat iets onwerkelijks te gebeuren. Plotseling word je overvallen door een aangenaam gevoel. Het is een warme adem, geen briesje dat ’s avonds opsteekt. Het doordrenkt je huid, schommelt delicaat tussen warm en fris.

Is het een nevel? Je gaat op in het magische moment en ziet plotseling een prachtige wenteltrap, zo stevig als smeedijzer, zo teer als kristal. Vanaf de eerste trede zie je niet waar de laatste eindigt. Trede voor trede bestijgt je de trap… trede voor trede ontwaar je geuren die bovenaan gekomen – een plek tussen hemel en aarde – samen het nieuwe parfum van Guerlain maken – L’Instant Magic. Zover het sprookje.

Nu de keiharde realiteit. Sylvaine Delacourte: ‘L’Instant Magic heeft geen directe overeenkomst met L’Instant de Guerlain (2003) behalve de frisheid die de hele compositie doordrenkt. L’Instant Magic drukt door witte musk en hout een andere sensualiteit uit. Ik noem het Muscinade, een knipoog naar Guerlinade. Beide dragen hetzelfde Guerlain-DNA in zich: een gewaagde dosering van bepaalde grondstoffen, natuurlijke ingrediënten met een onmiddellijk herkenbare signatuur’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Het begin van het magische moment wordt de draagster ingefluisterd door sprankelend bergamot. Dan kietelt een fris bloemakkoord in haar oor. Vervolgens is het de koninklijke roos die haar vraagt de trap naar de hemel te beklimmen. Daar ontmoet ze de fresia die, als een uitbundige sopraan, de draagster aanspoort haar tred te versnellen. Alleen de witte muskgeuren zwijgen. Maar zijn wel alom aanwezig en het parfum omhullen in een cocon van sensuele luchtigheid. Zachtjes duwen ze de draagster verder de trap op.

Daar ontmoet ze de witte musk die  tegen een achtergrondmozaiek van kostbaar hout (zoals ceder- en sandelhout) en amandel de geur-euforie uiteindelijk tot een hoogtepunt laat komen. Een merkwaardige, beetje rechthoekige geur die zweeft tussen hard (hout) en zacht (musk die eigenlijk ook hard blijft ondanks de toevoeging van amandel)… de bloemen lijken hierdoor niet te kunnen doorgroeien naar hun moment van volle wasdom en dus volle ‘geurdom’.

RUIK & VERGELIJK

Witte musk in overdrive…. je ruikt het steeds meer in geuren. Het heeft iets ongekend ‘plat-sensueels’ en heeft wel enige compensatie nodig van citrus, bloemen of fruit wil je er niet in verdrinken. Heel veel witte musk ruik je ook in:

Serge Lutens Clair de Musc (2003)
Jean Paul Gaultier Ma Dame (2008)