DE SUBTILITEIT VAN JEAN-PAUL GUERLAIN
Jaar van lancering: 1999
Laatst bijgewerkt: 04/04/09
Neus: Jean-Paul Guerlain
Dat was een mooi idee in 1999: bij Guerlain pakten ze de omgekeerde hartenflacon van Chamade (uit 1969) en sneden het over de lengte door midden. Zo ontstonden twee halve harten die samen tegen elkaar aangeschoven weer een flacon vormden. De ene helft werd gevuld met Chamade, de andere met een nieuwe geur: Chamade pour Homme. En de dragers van deze twee geuren, zijn net zoals de flacons, met elkaar verbonden. Zo ziet Guerlain het: twee mensen komen bij elkaar, voor een paar uur, voor een paar dagen. En weten dat deze intieme vereniging het lang van elkaar gescheiden draagbaar maakt.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
En zo ziet Guerlain de geur: een buitengewoon subtiele compositie met instant-aantrekkingskracht. Ja ik weet het, subtiel wordt te vaak gebruikt. Ook in de parfumwereld. Je zou bijna vergeten wat het betekent. Met Chamade pour Homme weet je het weer. Bekende en onbekende noten gaan in elkaar over en nemen je – aldus Guerlain – mee naar plaatsen die doen denken aan de ‘trappen naar oneindigheid’ afgebeeld op de etsen van Piranesi. De eerste treden: ‘koppig’ bergamot vermengd met zwarte peper. En hoe verder je de trap opgaat, hoe subtieler de noten. Zoals de groene trilling van viooltjesblad overgaand in de frisse nuance van hyacint. Loop verder omhoog en ontdek hoe mooi het warme nootmuskaat hiermee fuseert. Loop weer verder en je waant je in een wereld waar sensualiteit op een subtiele wijze heerst. Opgeroepen door vetiver en leer op een uiterst aangenaam bedje houtsoorten. Het opvallende eindresultaat: de wereld van Piranesi mag dan donker zijn, in Chamade pour Homme schijnt de zon aan een stuk door en geeft de compositie een aangename warmte.
RUIK & VERGELIJK
Chamade pour Homme heeft een subtiliteit die niet weggelegd lijkt voor geuren die mikken op een groot publiek door het ontbreken van die alomtegenwoordige (vaak te) frisse opening en/of de ‘hamerende’ nadruk op hout en musk in de basis. Hierdoor wordt het hart van de geur vaak uit het oog verloren, juist dat gedeelte dat eigenheid aan een geur verleent. En dat is eigenlijk ook zo met de meeste recente mannengeur van Guerlain, Homme uit 2008. Geldt niet voor Corolian uit 1998. Ook zo subtiel, en daarom wellicht niet aangeslagen bij het grote publiek? Sommige meenden dat de naam te moeilijk was. Kan zijn, volgens mij was het de jus. Hoogstwaarschijnlijk niet direct ‘herkenbaar’, te subtiel. Gelukkig, is de geur weer opnieuw in roulatie gebracht. Onder een andere (even stoer-verfijnde) naam, maar in dezelfde serie als Chamade pour Homme, Les Parisiens. Qua karakter en gevoeligheid komen ze bij elkaar in de buurt.
Guerlain – Les Parissienes – L’Ame d’un Héros (2007)
GEURENGOEROE 