MAAR DIE MADELIEF IS LIEF EN ERG ZOET

Jaar van lancering: 2013

Laatst aangepast: 02/03/13

Neus: Harry Fremont

Flaconontwerp: Coty Prestige en Marc Jacobs

Ik zag het vorig jaar al aankomen: de drie colognes (twee nieuw, een ‘oudje’) van Marc Jacobs verschenen slechts in een 100ml-variatie. Dat beloofde niet veel goeds. En dit jaar schitteren ze door afwezigheid. Is hiermee een definitief een einde gekomen aan de 21 splashes die vanaf 2006 de wereld met een nieuwe kijk de klassieke eau de cologne verraste? Hiervoor in plaats twee zomerse variaties op zijn, volgens sommige berichten op internet ‘niet aan te slepen’, Daisy (2007) en Daisy Eau So Fresh (2011).

Het grote verschil tussen de splashes en ‘daisies’: de funfragance-factor. Want dat ontbrak aan de colognes, die hadden door hun Chanel-look-a-like-presentatie een wel erg saaie en serieuze uitstraling. Nee, dan de gestyleerde ‘pop art, plastic fantastic’-vrolijkheid van de op madelief geïnspireerde, geuren. Die zou je alleen al om de flacon kopen.

Dus ook Daisy Sunshine en Daisy Eau So Fresh Sunshine. Want ik ben niet echt gecharmeerd van de inhoud, die is gelijk de glimmende bloemen, behoorlijk synthetic fantastic. Maar ik behoor dan ook niet tot de doelgroep: ik ben niet meer jong, ik ben geen meisje.

En die schijnt nog steeds weg te lopen met geuren die overlopen over van fruit en in feite het hele karakter bepalen. Ook opvallend: deze fruitmanden raken steeds meer verwijderd van de klassieke interpretatie van parfum. Je krijgt in één keer de volle zoete laag als een onverdunde vruchtenlimonadesiroop. Je moet heel goed ruiken om de verschillende nuances en ingrediënten te ruiken. En de klassieke knisperende citrusnoten – het ijs in de siroop – die voor een zomers en natuurlijk gevoel zorgen ontbreken ook. Maar misschien ben ik wel een oude geurzeur.

Toch geef/gaf ik voor een zomers gevoel ‘binnen’ de Marc Jacobs-geuren de voorkeur aan de splashes, met name het klassieke Orange (2007) en Grapefruit (2008). Maar ook de moderne ‘alternatieve’ interpretaties van de cologne – met name Cucumber (2007) en Ginger (2011).

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Direct vanaf de eerste spray, dompelt Daisy Sunshine je onder in fruit: rode bes, guave, mandarijn, abrikoos en lychee. Vooral laatste tropische vrucht ruik je in al haar exotische zoetheid. En zoals het geval is met zoveel andere overgedoseerde fruitgeuren: moeilijk om de bloemen in het hart te ruiken. Heel eerlijk gezegd: ik kan het lelietje-van-dalen niet detecteren. Het viooltje enigszins, maar dat komt alleen omdat dit bloemetje van zichzelf zo zoet is. De afronding van blonde houtsoorten en musk, houdt deze vruchtencocktail vast. Die ruik je ‘op het einde’ wel. Met name witte musk, die ruik je ‘achter het fruit’ ruikt en geeft Daisy Sunshine een frisse, cleane, katoenzachte toets.

Daisy Eau So Fresh (voor mij de lekkerste madelief van Jacobs) is, zoals de naam aangeeft, een frisse variatie op Daisy en die krijgt nu een, ja hoe moet je dat goed omschrijven, een ‘door de zon gesmolten fruit’-behandeling. Ik vind Daisy Eau So Fresh Sunshine, zoals de Vlamingen het zo mooi kunnen omschrijven, meer ‘gesofitikeerd’: meer parfum, minder fruit. Het is allemaal wat minder ‘hupsakee-een-twee-drie-klaar’.

Dat komt doordat de overzoetheid van de framboos (foto) in opening in balans wordt gebracht met roze grapefuit en je in het hart daadwerkelijk een bloemige sfeer ruikt die de zachtheid en onschuld van het madeliefje moeten verbeelden: appelbloesem, jasmijn, roos en lelie omringd door groen en fris-krokant viooltjesblad. Ook de afronding is meer ‘parfum’: een melange van eikenmos, amber en hout. En denk je: ‘Maar waarom kent mijn favoriete Jacobsgeur, Oh Lola uit 2011, geen variatie?’ Nou, die is er wel – Oh, Lola Sunsheer Edition – maar wordt niet geleverd in de Benelux. Hiervoor moet je het internet op.

RUIK & VERGELIJK

Blijft toch fascinerend dat een bloem die een nauwelijks waarneembare geur verspreidt symbool staat voor onschuld en puurheid: het madeliefje. Dat gevoel letterlijk in een geur vertalen, is ‘bijna niet te doen’. Onderstaande geur komt voor mij het dichtste in de buurt, terwijl het hiervoor kamille ‘in stelling brengt’.

Bvlgari Petits et Mamans (1997)