MINDER MANDARIJN, MEER ROOS DAN VERWACHT
Jaar van lancering: 2006/2006
Laatst aangepast: 16/12/12
Neus: Camille Sorta, Aurélie Sorta
Concept & realisatie: familie Sorta
Vond het, achteraf gezien, eigenlijk raar dat ik niet ben begonnen met de recensie van Mandarina in plaats van Eszencia di Higo (2006). De reden: dacht dat ik de geur niet had. Niet goed gekeken: een sample bleek per ongeluk vastgeplakt op de flacon van Aqua di Rosas (2006). Die staat eigenlijk al een tijdje bij mijn rozengeuren, maar heb er eigenlijk nooit aandacht besteed. De reden? De ‘not niche’-uitstraling terwijl het merk dat wel is. Anyway: Mandarina (is 2006 wel de juiste lanceringsdatum, of betreft het een aangepaste versie) is dus ‘in het begin’ gemaakt door Camille Sorta met het door haar zelf gekweekte fruit en bloemen in haar tuin op Ibiza.
Klinkt natuurlijk leuk en werkt nog steeds op de fantasie van veel consumenten: ‘Wist je dat ze al roerende in de eigen keuken ooit is begonnen en dat het nu overal op de wereld wordt verkocht’.
Helemaal geloven doe ik het niet. De reden? Vraag me af of alle opgevoerde ingrediënten in haar tuin daadwerkelijk bloeiden. De vruchten prima, alhoewel het wel een aantal jaren duurt eer de bomen of struiken vruchten dragen. Verbena (ijzerkruid) heeft niet veel liefde nodig. Jasmijn ook niet echt. Groeit ook ‘vanzelf’. Lelietje-van-dalen… daarvan wordt al heel lang het parfum niet meer via dierlijk vet gevangen dat het vervolgens via stoomdestillatie ‘vrijgeeft’. Wordt in parfumlaboratoria nagebootst. Maar maakt dat uit? Nee, vooral als je de geur ruikt nu. Zie ruik & vergelijk.
En Agua di Rosas is een ‘surprisingly fresh version of the classic’ die ik dus niet ken. Gemaakt door de dochter van Camille. Haar naam: Aurélie. Viel samen, zo lees ik op de homsite, met de geboorte van haar dochter Rebecca. Is ‘deeply sensual, it symbolises love, tenderness and the beauty of simple things’. Prima. Maar dan de uitsmijter: ‘It is the ultimate refuge of complex souls’. Beetje typisch deze extremen van gevoelens: intense sensualiteit versus de schoonheid zien in eenvoudige dingen en alles wat daar tussen zweeft voor de complexe zielen terwijl het een eenvoudig rozenwater is.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Dat is merkwaardig: geen verwachte mandarijnuitbarsting maar een bittergroene, beetje stroeve frisheid die direct is te herleiden tot verbena. Gaat mooi samen met mandarijn en bergamot: fruitig zoet gecombineerd met bloemig zoet. Ruik je goed door dan neem jasmijn waar, en verdomd daar komt het lelietje-van-dalen bescheiden om de hoek kijken.
Maar eigenlijk ruik ik meer: een houtige ondertoon, met name cederhout. En dat is dan weer het vreemde: www.frangrantica.com geeft als extra ingrediënten: koriander, basilicum, galbanum, amber, musk, benzoïne en cederhout. Misschien betreft het de aangepast versie. De groene kruiden: forget it. Galbanum idem. De rest weer wel. Met name de (witte) musk. Die is eigenlijk ‘best wel’ overheersend op het eind. Ik doe de geur nog één keer op om me te vergewissen of ik nu wel of niet veel mandarijn ruik… hetzelfde effect blijft bestaan: mandarijn met verbena. Op zich een originele combi… en de bloemetjes komen weer voorbij en de houtige noot en… veel witte musk.
En dan Agua de Rosas. Doet denken aan de vele luchtige variaties op Paris (1983) van Yves Saint Laurent. Dat wil zeggen: het is niet zo zeer de roos die de toon bepaalt maar de ingrediënten die haar omringen. Een roos besprenkelt met regendruppels. De roos ruik je, dat is zeker. Maar niet ‘deeply sensual’ doordat ze is omringd met frisse en luchtige noten. Ruik je vanaf de eerste spray: bergamot, mandarijn en appelbloesem zorgen voor een onschuldig voorjaarsgevoel. In het hart gaat de roos bloeien, maar ze wordt begeleid door frisse bloemen (fresia), zachte (magnolia), zoete (viooltje), kruidige (anjer) en sensuele (ylang-ylang) in de basis zacht-sensueel gemaakt door musk, mos en sandelhout. Maar of je dit nu echt niche moeten noemen… ik weet het niet.
RUIK & VERGELIJK
Mandarijn ruik je ook goed, zo niet beter in:
Serge Lutens Mandarine Mandarin (2006)
Guerlain – Aqua Allegoria – Mandarin & Basilic (2007)
Donna Karan Mandarin Neroli (2012)
En dan een roos als een water, als een rozenwater:
Yves Saint Laurent Paris Premières Roses (2009)
Yves Saint Laurent Paris Premières Roses (2010)
Yves Saint Laurent Paris Premières Roses (2011)
Yves Saint Laurent Paris Premières Roses (2012)
GEURENGOEROE 