LIGHT ENTERTAINEMENT, MAAR ZEER VERFIJND
Jaar van lancering: 2006
Laatst aangepast: 19/11/12
Neus: onbekend
Model: onbekend
Fotograaf: onbekend
Ik kan me nog goed herinneren dat ik voor het eerst de eerste geur van Agent Provocateur rook. Aan het begin van het nieuwe millennium in Londen. In eerste instantie was ik verbaasd – het leek op geliefde geuren die ik al heel vaak had geroken. Het was voor mij een soort vintage chypre. Maar het verbazingwekkende: de klassieke chypre-ingrediënten ontbraken.
De geur wordt daarom wel gezien als een van de eerste neo-chypres. Beter bekend als rose chypres. Heeft laatste omschrijving wellicht te maken met het feit dat Agent Provocateur is gehuld in een rose flacon en twee jaar later een gelijkgestemde geur verscheen ook in roze: For Her van Narciso Rodiriguez… Beide worden inmiddels gezien als moderne klassiekers. In ieder geval, er verscheen een lichte versie: Eau Emotionelle. Agent Provocateur – de geur dus – laat in zijn onderhuidse intenties er geen twijfel over bestaan.
Om in de belevingswereld van het luxelabel te blijven: de lingerie wordt snel uitgedaan om – pats, boem, hupsakee, snel! – te genieten van ‘wanneer een vrouw en man er klaar voor zijn’. Eau Emotionelle blijft nog wat langer het voorspel in tact houden, is meer flirterig: tease and play, tease and play. En laat het daarbij.
Agent Provocateur zegt zelf over: ‘Agent Provocateur is stripped down to its bare essentials’ en deze basis werd verfrist en hierop bloemen geplant die ‘flirtatious en sexy’ zijn. Wat me verbaast: de fijnzinnigheid van dit ‘light entertainment’. Heel mooi gedaan, aan deze eau de toilette is niets ordi, ik vind het raffinement ten top.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Alleen als je Agent Provocateur kent, dan herken je ‘haar’ in Eau Emotionelle. En toch is het een op zichzelf staande geur met een eigen karakter. Geen lichtere variatie zoals Chanel dat bijvoorbeeld wel heeft met N°5 (1921). Het overrompelende bepoederde bloemenhart met die ‘donkerbossige’ en donkerfluwelige basis ligt als het ware verdekt opgesteld. Door de originele opening van rozemarijn en roze peper (verzin het maar) ruik je het.
En wijnmoer. Wat dat precies is, daar kom ik niet achter, ook niet hoe het ruikt. In het Frans heet het lie de vin en daar wordt eigenlijk alleen een kleur, geen geur mee aangeduid als ik het goed heb begrepen. Ik ruik wel heel subtiel de roos uit Agent Provocateur. En dit loopt, of flaneert, allemaal elegant over naar het hart waar nu een uiterst fragiel boeket bloeit: jasmijn, magnolia en osmanthus (foto). Ofwel stralende, teder-zoete en tedere sensualiteit opgelift door een noot van witte thee.
De basis geeft dit alles een musky, omfloerste ondertoon, maar dan zonder de leer en bosachtige houtnoot zo eigen aan Agent Provocateur. Ze wordt de charming sister genoemd van Agent Provocateur. Zit wel wat in: ze pronkt niet met haar seksualiteit in haar Agent Provocateur-setje, maar draagt het ‘bescheiden’ onder haar klassiek-modernistische look.
RUIK & VERGELIJK
Nou deze:
Agent Provocateur Agent Provocateur (2001)
En misschien qua roze chypre ook:
Narciso Rodriguez For Her (2004)
GEURENGOEROE 