GEURENGOEROE

LINDA I LOVE YOU

LELIETJE-VAN-DALEN IK HOU VAN JOU

Jaar van lancering: 2012

Laatst bijgewerkt: 22/09/12

Neus: Jacques Cavallier

Model: Malgosia Bela

Fotografie: David Sims

Om maar met de deur in de parfumerie te vallen: is de flacon van L. I. L. Y nou ongelooflijk prachtig of spuuglelijk? Ik zit er ‘best wel’ mee. Geintje. Laat ik het zo zeggen: heb de flacon al een tijdje op mijn bureau en vraag me af in welke stijlcategorie hij valt: nouvelle art deco, deconstructief, neo vintage, neo-kitsch. Oordeel zelf, de flacon valt in ieder geval prettig buiten de toon. Is zoveel meer dan een vierkant met rondingen met daar op een simpele dop (waar ontwerpers vaak zoveel meer inzien dan je met het blote oog kunt waarnemen). Je hebt ‘meer’ in je handen, en is om maar eens een vreselijk cliché te gebruiken, een sieraad voor de (bad)kamer. Het bedenken van de flacon was volgens Stella ‘een reis, verhaal opgebouwd uit herinneringen – visuele vermengd met geuren, en is geïnspireerd op Engels geslepen kristallen vazen.

En dat gevat in een metallic frame, zoals fotolijstjes van verzamelde herinneringen. Een ontmoeting tussen vintage glas en moderne kunst waar de facetten een grijs-roze kleur reflecteren van de geur die er in zit’. Ze rondt af met: ‘Een flacon die je wil laten zien, die deel van je leven wordt en je doorgeeft aan je geliefden’.

Dan de naam. Origineel. Niet alleen genoemd naar de hoofdrolspeelster van de geur, het lelietje-van-dalen de essentie van het voorjaar. ‘Delicaat en snel vervliegend. Onschuld. De puurheid van witte bloemen die hangen aan de breekbare groene takjes. Het zwart van de aarde en de puurheid van witte wortels. Het symbool van een nieuw begin’. Maar ook ‘een love story die een emotie verbeeldt. Een prettige jeugd doorgebracht op het Engelse platteland. Het doet me denken aan mijn moeder. Het koosnaampje van mijn vader voor haar was Linda I Love You’.

Dan de inspiratiebron: ‘Een reis door de zintuigen. Het begint met de geur van een lentemorgen, zonlicht schijnt door de bomen en dan het uitzicht op een lelietje-van-dalen. Het is het voorbijgaan van de tijd op de bodem van een bos. De toets van mos en de meer donkere intensiteit van truffel – mannelijker en aards, maar nog steeds sensueel en verleidelijk’. Zelf zegt ze: ‘Een geur creëren doe ik altijd erg visueel, ik sluit mijn ogen en zie een verhaal voor me. L. I. L. Y is verhaal van een meisje dat een vrouw wordt. Het begin van een nieuw hoofdstuk, een dat helemaal van haar zelf is’. Daarom besloot ze ook om geen piepjong model te kiezen, maar een ‘oudje’ van al 34.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Wat Stella zo fascineert aan zowel het lelietje-van-dalen als de truffel (foto) is dat ze maar één keer per jaar ‘naar boven komen’. Wat de laatste betreft, is volgens mij niet waar, truffels kunnen jaren in de aarde verblijven voor een hond of varken de sterke geur in eens opsnuift en als een gek begint te graven. Het is de bedoeling dat L. I. L. Y de spanning verbeeldt wanneer deze twee hoofdsmaakmakers samenkomen. Dat is gedeeltelijk gelukt in die zin dat het lelietje-van-dalen het toch uiteindelijk wint en een frisse, schoongewassen totaal indruk achterlaat.

En dat is ook indirect de bedoeling van Stella – ze wou een cleane en ongecompliceerde geur. Zo las ik op fragrantica.com. Het ‘probleem’ met het meiklokje is dat je het niet (meer) kunt ontrekken aan het bloempje. De neus wacht de schone taak om hier bloemen (en meer) te verzamelen die samen het bloempje maken. Jacques Cavallier koos voor een waterachtige jasmijn (hedione?) gecombineerd met roos die hij een onbestemde citrusachtige, groene, sprankelende infusie geeft versterkt door het verkwikkende roze peper.

In de basis wordt ‘le muguet’ mooi warm en ‘mossig’ ondersteund. Inderdaad door truffel die zijn aardse, champignonachtige noot al vanaf het begin verspreidt en steeds meer aan intensiteit wint door patchoeli en eikenmos. Maar het lijkt wel of de patchoeli, eikenmos en truffel naar de dry cleaner zijn geweest; het ‘vuil’ is er uitgestoomd. En de ‘schoongewassen’ witte musk versterkt dit effect, gelukkig wordt de felheid daarvan getemperd door ambrette, dat zaadje met die zoete natuurlijke muskachtige noot.

RUIK & VERGELIJK

Het is leuk dat Stella een moderne draai heeft gegeven het bloempje dat door nieuwe generaties vaak als oubollig wordt geïnterpreteerd. Weinig ontwerpers durven dat aan, veel lelietje-van-dalengeuren zijn vaak niet meer dan wat de naam zegt: een groene, frisse, sprankelende voorjaarsgeur. Uitzonderingen daargelaten – de nichesector dus.

Ben dan ook benieuwd wat de geur gaat doen. Ik heb begrepen dat L’Oréal grote plannen met L. I. L. Y heeft. Maar zoals ik wel vaker bij nieuwe geuren vermeld: een parfumextract zou me benieuwen. Echt in het diepe, donkere bos op een open plek een veld lelietje-van-dalen opsnuiven gevoed door de truffel die zich onder aarde aan de wortels van de eikenbomen heeft gehecht.

Ook een opmerkelijke moderne variant:

Tommy Hilfiger T Girl (2001)

Dé klassiekers:

Caron Muguet de Bonheur (1934)

Dior – Les Créations de Monsieur Dior – Diorissimo (1956, 2007)

In nichekringen wordt al langer op een moderne manier naar het meiklokje gekeken:

Annick Goutal Le Muguet (2001)

Dalrae Début (2004)

Maison Francis Kurkdjian Aqua Universalis (2009)

Van Cleef & Arpels – La Collection Extraordinaire – Muguet Blanc (2009)

Parfums de Nicolaï Weekend à Deauville (2011)

Guerlain Muguet (2012)