LICHT, MAAR INTENS
FRIS, MAAR SENSUEEL
Jaar van lancering: 2012
Laatst bijgewerkt: 03/06/12
Neus: onbekend
Waarom worden composities aangepast? Vele antwoorden mogelijk. Zoals: om te beantwoorden aan de nieuwe, heersende smaak – veel gebruikt ‘tegenwoordig’ als verantwoording. Heel wat vooroorlogse en naoorlogse klassiekers zijn door deze trendbreuk minder animaal en daardoor cleaner en ‘schoongewassener’ geworden. Een ander argument, die veel door marketingafdelingen wordt gebruikt: een nieuwe generatie op een ‘milde’ manier kennis laten maken met klassiekers. Minder publiekelijk gebruikt, maar vaak de logische reden: steeds meer ingrediënten mogen door veronderstelde negatieve effecten op de gezondheid niet meer of slechts in minuscule hoeveelheden worden gebruikt. Andere zijn daarentegen in de loop der jaren zo in prijs gestegen waardoor een brede commerciële verwerking ervan bijna onmogelijk wordt: sandelhout en patchoeli.
Bij de nieuwe versie van Opium – Belle d’Opium – hou ik het op een combinatie van bovenstaande beweegredenen. En dat geldt nog meer de eerste variatie hierop: Opium Vapeurs de Parfum. Tenminste al ruikende hieraan, kan het voor mij niet aldus Yves Saint Laurent ‘een lichte en frisse herinterpretatie dat het karakter van de originele creatie respecteert’ van de ‘vintage’ Opium zijn. Wel van Belle d’Opium, want daarvoor is voor mij deze – aldus het persbericht – ‘nevel, mist, wolken en kleine druppels die de huid in een geparfumeerde voile hullen’, geur te zacht, te lieflijk en te gepolijst.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
De ‘echte’ Opium kenmerkt zich – grosso modo – door zijn peperige anjerinjectie in het hart gecombineerd met de sterke patchoeli-basis. Dat ruik je niet in Opium Vapeurs de Parfum. Ook niet een echo ervan. Deze witte bloemennevel opent fris-zoet, maar scherp met mandarijn en roze peper. Achter deze ‘vapeur’ neem je een stralende oranjebloesem en dito sambacjasmijn waar die een kruidige ‘vapeur’ krijgt van wierook (foto), nootmuskaat en benzoïne die zich aan de warme basis vastplakt van amber, hout en vanille. En toch blijft de lichte, zomerse toets gehandhaafd. Ik vermoed dat hiervoor niet vermelde ‘zon en luchtmoleculen’ verantwoordelijk zijn.
RUIK & VERGELIJK
Smaken en voorkeuren schijnen dus per generatie te verschillen volgens de parfumindustrie. Dus heb je Opium (1977) en Belle d’Opium (2010)
Dus heb je:
Chanel N°5 (1921) en N°5 Eau Première (2007)
Guerlain Shalimar (1925) en Shalimar Parfum Initial (2011)
Estée Lauder Youth Dew (1953) en Youth Dew Amber Nude (2005)
Hermès Calèche (1961) en Soie de Calèche (1992)
Oscar de la Renta Oscar (1977) en Esprit d’Oscar (2011)

