STAIRWAY TO THE STARS
Jaar van lancering: 2012
Laatst bijgewerkt: 18/05/12
Neus: Jean Christophe Hérault, Dominique Ropion
Model: onbekend
Fotografie: onbekend
Toch knap hoe Chopard het weer doet: een geur zo presenteren dat je bijna gaat geloven dat het de allereerste keer is dat zoiets gebeurt. En dat terwijl de Zwiterse juwelier met Enchanted wederom het boek der parfumclichés wijd openslaat. Dit keer het hoofdstuk parfum als toverdrank. En dat gepresenteerd in een ‘duizelingwekkende’ sfeer. Lees maar: ‘Er was eens een getalenteerd juwelier en parfumeur die een geheime toverdrank bedacht waarmee hij de grootste wens van iedere vrouw in vervulling kon laten gaan: haar in een prinses veranderen. Hij noemde het Enchanted’. Waarom deze invalshoek? Chopard zegt: ‘Elke vrouw verdient een sprookje. Niemand weet dit beter dan Chopard’.
Want: ‘al 50 jaar (ik dacht een ietsiepietsie langer) dromen, bedenken en creëren de ontwerpers van het bedrijf de meest extravagante en oogverblindende juwelen die het creatieve verbeeldingsvermogen weerspiegelen: onverwachte juwelensets, loepzuivere diamanten hangers, wonderlijke edelsteencombinaties. Uit deze uiterst vruchtbare geest kwamen ook bijzondere parfums voort: Casmir (1991) en Wish (1997) – nu klassiekers. Dit succes leidde vanzelfsprekend naar een parfum als symbool voor de romantische kant van het merk’.
Nu even de keiharde realiteit… Chopard heeft de laatste jaren moeite gehad om de juiste romantische toon aan te slaan in zijn parfums. Met veel bombarie en grootse verwachtingen gelanceerd, maar niet echt warm onthaald: Madness (2001), Infinement (2004), Happy Spirit (2007) en Cascade (2009). Zou het kunnen zijn dat de vrouw iets te clichématig wordt gepresenteerd, iets te ver van het echte leven, dat vrouwen tegenwoordig – ook met parfums – anders, dus eigentijds willen worden aangesproken. Of is het de inhoud geweest… Enchanted zal het uitwijzen en ‘toont een belangrijk moment in de mythologie van geuren: een eindeloze wenteltrap reikt tot aan een sterrenhemel. Als de klok middernacht slaat, daalt een prinses de trap af gevolgd door haar prins onweerstaanbaar aangetrokken als hij is door haar geurspoor dat zich met de sterren lijkt te vermengen…
… gehypnotiseerd staart hij naar haar en plotseling voelt ze zijn aanwezigheid. Ze blijft staan, haar hart maakt een sprongetje. In een paar seconden zal hij bij haar zijn’… en als het goed is leefden ze nog lang en gelukkig! Over de sprookjespompoenflacon, ‘die herinnert aan hét magische symbool van magische metamorfoses’, zegt Chopard: ‘Draagt de traditionele Chopard-signatuur: een Happy Diamonds-dop met drie stenen in een goudkleurige ring. In de traditie van het huis slaat dit ontwerp een brug tussen traditie en moderniteit, tussen magie van vervlogen tijden en de verfijnde elegantie van het moderne leven’. En: ‘De champagnekleurige vloeistof van het unieke elixer onderstreept het wonderlijke, luchtige en onbezorgde karakter van Enchanted’.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Nu de geur die bovenstaande tot leven moet wekken. Veel verheven woorden. Tenminste ik ga er altijd vanuit dat ‘de ontwikkeling tijd en vakmanschap vergde’ en ook dat de twee parfumeurs ‘alchemistische processen in gang zetten die uitnodigen tot dromen en geleidelijk akkoorden onthullen van een prachtig gecomponeerde geursymfonie’ – prima, past bij het sprookje van ‘dit unieke parfum’.
Ruik je tegenwoordig niet vaak meer in geuren: pruim (foto). Zoet, zacht met volgens Chopard een likeurachtige noot die – hierin heeft Chopard helemaal gelijk – perfect combineert sambacjasmijn. Mooi: de neuzen benadrukken niet de frisse en zonnige kant ervan, maar de dierlijke noot (indole) die deze bloem ook heeft. En dat wordt nog eens versterkt door de patchoeli in de basis vermengd met een ondefinieerbare kruidige noot… kasjmierhout zorgt ervoor dat de compositie blijft hangen en tegelijkertijd voor een superzachte finish zorgt.
Enchanted bezorgt me trouwens een vreemde gewaarwording: bij de eerste paar keer snuiven moest ik constant denken aan een iets vertrouwds en iets klassiek… na lang doorruiken kwam ik er achter: zowel Guerlains Mitsouko (1917) door de geprononceerde pruimnoot, zowel Shalimar (1925) door de zwoele jasmijnnoot.
RUIK & VERGELIJK
Chopard is niet de eerste en zal ook niet de laatste zijn die het ‘boek der parfumclichés’ heeft geraadpleegd om tot een nieuwe geur te komen. Het wordt nog steeds gezien als sleutel tot succes. Opvallend: bij onderstaande toverdranken sloeg de magische vonk niet echt over en leidde dus niet tot een nieuwe klassieker. Misschien brengt Enchanted hierin verandering…
Parfum als toverdrank in de vorm van een pompoenflacon:
Rochas Alchimie (1998)
Een klok die twaalf uur middernacht slaat:
Dior Midnight Poison (2007)
Een trap die voert naar magie:
Guerlain L’Instant Magic (2008)
GEURENGOEROE 