MANGO BEDOLVEN ONDER POEDERSUIKER
Jaar van lancering: 2010
Laatst bijgewerkt: 24/04/12
Neus: Pierre Guillaume (foto onder)
Ik ‘moet’ er nog zeven doen. En maar hopen dat hij ondertussen geen nieuwe kunstwerken lanceert. Zou ze het liefst allemaal achter elkaar recenseren, want als je parfum tot achtste kunstvorm bevordert, lijken veel andere lanceringen overbodig te worden. Scheelt weer in werk, maar die moeten toch ook behandeld worden. Ik vind de opstelling van Pierre Guillaume lekker en aangenaam arrogant.
Door parfums als (achtste) kunstwerken te lanceren, daagt hij andere merken uit, maar hij stelt zich hierdoor ook makkelijker bloot aan kritiek. Stel, dat die nichehuizen vinden (en bloggers zoals ik) dat de lat die hij gelegd heeft, bij sommige exercities toch iets te hoog is, dat de kunstwerken niet beantwoorden aan de verwachtingen. Ik heb het – had het niet voor mogelijk gehouden – met Manguier Métisse.
De reden: omdat ik niet ruik, wat ik hoopte te ruiken: voor het eerst een geur die de essentie van een rijpe mangovrucht overtuigend weet te vangen – voor mij een van de mooist ruikende exotische vruchten: vol, fluwelig, honingachtig, zon, zoetsappig met op de achtergrond een lichtbloemige toets.
Om tot deze achtste kunstvorm te komen, heeft Pierre Guillaume een ‘nieuwe’ extractiemethode ontwikkeld: phytoperfumery. Kort door de bocht als ik het goed begrepen heb: in plaats van de klassieke parfumpiramide wordt de compositie lineair ‘neergezet’: in één stroom geven alle ingrediënten hun geuren prijs, ze wiegen samen zonder dat er één de hoofdrol kan opeisen. Het gevolg in dit geval van de mango: die gaat voor mijn gevoel toch kopje onder in de overheersende frangipani die extra zoet wordt gemaakt door een ‘suikernoot’.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Het kan aan mij liggen, maar ik ruik de ‘gedroomde’ versie van mango en frangipani niet. Ben Manguier Métisse nu al een paar dagen aan het detecteren, maar ik kan deze twee ingrediënten niet echt solo en niet echt in duet waarnemen. Ook geen thee. Eerst een opening die je als fris kunt omschrijven. Misschien dan heel even iets dat op mango lijkt. Wat ik eigenlijk direct waarneem is suiker in al zijn gezoete diversiteit: ‘bepoederd’, ‘gefruit’ en gesmolten. Het laatste bewerkstelligt ook een zekere karamel- en vanillenoot. Maar wat fruit betreft moet ik moet eerder aan een rijpe zoete meloen denken – heeft misschien dezelfde geurmoleculen als mango. Kortom, een warrig, diffuus gevecht tussen zoete, fruitige en bloemige noten die voor mij het effect hebben van een monoï-geur. Ik kan er helaas geen (achtste) kunst in ontdekken.
RUIK & VERGELIJK
Manguier Métisse is verwarrend, aangezien onderstaand ‘tussendoortje’ voor mij bijna hetzelfde gevoel oproept, terwijl een andere exotisch bloem wordt ‘bepoederdsuikerd’: tiaré.
Dior Sweet Sun (2004)
GEURENGOEROE 