ARABISCHE ROZEN
Jaar van lancering: 2008
Laatst bijgewerkt: 19/02/12
Neus: Daniel Maurel (Lyric Man) , Daniel Visentin (Lyric)
Artistic direction: Christopher Chong
Lyric (of lyrisch) als adjectief. Betekenis nummer een: de emotionele uiting van een auteur – meestal kort, in stanza’s en herkenbare vorm. Betekenis twee: het schrijven op deze manier. Betekenis drie: het gebruik van een licht register: een lyrische sopraan met een licht en helder timbre. Als zelfstandig naamwoord betekent het een – lyrisch – gedicht of vers, een literair genre en de woorden van een lied.
Amouage houdt het op de derde en voegt daar als inspiratie (niet als naam) spinto aan toe. Komt van het Italiaanse werkwoord spingere (ofwel duwen). Werd in de jaren vijftig van de vorige eeuw bedacht voor een lyrische sopraan- of tenorstem met een krachtige, dramatische kwaliteit.
Dit zegt Amouage over Lyric en Lyric Man: ‘De zoektocht naar perfectie voorbij realiteit; de zeldzame en exquise lyric-spintostem die zowel verbazing als jaloezie uitlokt; een offer gemaakt in de queeste naar onsterfelijkheid’. Hoogdravende woorden passend bij het nieuwe vocubalaire van Amouage bedacht door Christopher Chong. Maar het is waar: beide geuren zijn ‘dramatisch’ in hun intenties. De roos is volgens mij de lyrische noot in beide geuren, de omringende ingrediënten garanderen een ‘spinto-effect.’ Maar ik vergelijk beide geuren liever met een Arabisch tapijt waarin de roos, bloeiend onder de stralende zon, het hoofdthema vormt met subtiel andere ‘afbeeldingen’ samen verweven tot een tuin vol verwonderingen.
Ook interessant: Amouage laat duidelijk zijn Arabische oorsprong gelden. Dat valt vooral weer op bij Lyric Man. Voor westerse begrippen is de geur het tegenovergestelde van mannelijk. De roos – gewoonlijk het cliché van supervrouwelijk – speelt hier geen bescheiden rol, wordt niet verdrongen door de cliché-basis van hout en wat subtiele ‘sensueelmakertjes’ zoals musk en diverse harsen.
Nee, hij eist net zoals een lyrische tenor alle aandacht op. En, een merkwaardige gewaarwording, Lyric voor vrouw is voor mij eigenlijk minder vrouwelijk dan Lyric Man.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Beide geuren laten de roos zweven. Worden nooit sticky en te ‘vanille-sensueel’. Beide geuren zijn luchtig, maar hebben alle twee toch een diepe en volle onderlaag. Vanaf de eerste spray neemt de roos je mee op traject van kruidig, naar bloemig, naar sensueel. Lyric opent haar aria direct in het hoogste register met een prikkelende kruidenmix van kardemon, kaneel en gember (die het sensuele van de grande finale al in zich draagt) die vervolgens in samenwerking met jasmijn en geranium de roos laten sprankelen.
Lyric wordt vervolgens dramatisch, zonder zich aan te stellen. Eerst door ylang-ylang, vervolgens door een ongelofelijke subtiele blend van vanille, tonkaboon, iris, hout en wierook.
Als je je goed in de nasleep van deze aria verdiept, dan valt pas goed op hoe deze sensuele verleiders met elkaar spelen, met elkaar verweven raken. Samen roepen een erg dierlijke intensiteit op. Lyric word heel ‘civetterig’, de vanille gedraagt zich animaal.
Lyric Man begint meer traditioneel door de lichte, luchtige opening (waarin je de bewierookte basis al licht te traceren is) van bergamot en gember die snel op sleeptouw wordt genomen door nootmuskaat en saffraan (een mooi ‘droog-kruidige combi).
Vervolgens de prachtige groen-fris-sensuele combinatie van galbanum en engelwortel. En toch ‘strak’. De eerste is meer zonnig, de tweede meer aards… maar zorgen ervoor dat de roos in het hart zogenaamd mannelijk wordt. Vanille maakt de roos iets zachter, romiger, maar blijft ‘stoer’ door een prachtig gedoseerde zeer aardse melange van patchoeli, vetiver sandelhout en wierook.
RUIK & VERGELIJK
Dat is niet makkelijk. Amouage is een van de weinige huizen die een vrouwelijke en mannelijke versie van een parfum inhoudelijk zo nauw verwant laten zijn. Dat ruik je al bij het eerste duo:
Amouage Amouage (1983)
Amouage Amouage Men (1983)
GEURENGOEROE 