ZEEP EN PARFUMHUIZEN: EERDER UITZONDERING DAN REGEL
MAAR DAT ROGER & GALLET BLIJFT DOEN WAAR HET GOED IN IS
Laatst aangepast: 13/02/12
Vandaag geen geur, maar een verwondering: parfumhuizen leveren haast geen zeep meer. Zou dat komen omdat uit een onderzoek van Unilever (begin 2000) blijkt dat consumenten steeds meer de voorkeur geven aan vloeibare zeep. Niet alleen om het gebruiksgemak, maar ook omdat aan een stuk zeep nog steeds een vooroordeel kleeft: het zou de huid uitdrogen.
Dat was vroeger misschien zo, de huidige zeep zit inmiddels ook vol ‘verzachtende omstandigheden’. En toch: zeep is niet echt populair. Merk je ook bij de klassieke parfumhuizen: steeds minder geuren kennen een zeepvariatie, hiervoor in de plaats: bad- en douchegel. Een parfum moet wel héél populair zijn wil een huis nog een zeepvariatie produceren.
Bij Dior alleen J’adore, bij Guerlain alleen Shalimar. Bij Givenchy geen, bij Yves Saint Laurent geen. Nina Ricci blijft L’Air du Temps natuurlijk voorzien van zeepvariatie – blijft toch een moederdagcadeau-klassieker. Alleen voor Chanel is het eigenlijk vanzelfsprekend: bijna alle populaire parfums hebben er een in het assortiment N°5, N°19, Allure, Coco, Coco Mademoiselle. De mannengeuren helaas niet meer. Voor ‘echte’ zeep moet je tegenwoordig zijn bij ‘nieuwe’ merken. Zoals Prada: die vindt zeep het tegenovergestelde van ouderwets. Die leverde het bij de Infusion-reeks. Zoals Jo Malone – twee van haar meest favoriete geuren hebben een zeepvariatie: Lime Basil & Mandarine en Nectarine Blossom & Honey. Zoals Lush, die levert zelfs verse zeep met beperkte houdbaarheidsdatum. Zoals Bon Savon, die produceert ook een variatie op de decennialang beroemdste en meest gebruikte soort: ‘Marseille’ die door de opkomst van de moderne wasmiddelenindustrie meer en meer een nostalgisch product is geworden die het vooral goed doet op gezellige en authentieke (bio)markten.
Maar er is nog een ‘zeepsoort’ die eigenlijk nooit is verdwenen: het in (soms met de hand) gevouwen vloeipapier stukje zeep. De uitvinder hiervan is Roger & Gallet, het parfumhuis dat in de 19de eeuw een aantal trends heeft gezet op verzorgingsgebied. Wat was er zo bijzonder aan de zeep die (Armand) Roger en (Charles) Gallet in 1879 presenteerden? Heel simpel: het was rond, dus makkelijker ‘handteerbaar’ dan het toen gebruikelijke, kloeke, vierkante blok (zoals Marseille) dat pas na een tijdje de gewenste vorm krijgt die letterlijk prettig in de handen ligt. Het leverde ze een aantal respectabele klanten op. Onder meer Koningin Victoria (1819-1901), en haar verre nazaat – Koningin Elizabeth II – schijnt ook nog steeds haar guest soaps bij Roger & Gallet te bestellen.
Call me old fashioned: maar het openen van een R&G-zeepje, blijft een leuke ervaring. Het is toch ‘een soort van ritueel’. Je opent eerst het doosje, pakt het met een zegel afgesloten geplieerde vloeipapier en… vindt het eigenlijk zonde om die te verscheuren. Zo mooi. Toch maar doen. Want R&G-zeepjes (100 gram per stuk) zijn niet echt duur én ruiken zo goed naar de cologne waarnaar ze genoemd zijn. Zo ervaar je met het stukje Jean Marie Farina de strak-frisse sensatie van deze klassieke eau de cologne. En dat geldt ook voor Cédrat, Bois d’Orange en Rose. Dus citroen, dus oranjebloesem, dus roos.
Zet flacon en zeep naast elkaar, ruik aan beide: dan valt pas op hoe ‘vast’ de geur ligt opgeslagen in de zeep. En ook hoe cheap, te weinig fris en te romig de zeepjes van bijvoorbeeld – die ooit andere ‘klassieke leverancier – zijn: Lux, of nog erger Dove. Geef je een set van Roger&Gallet-zeepjes cadeau aan vrienden en bekenden, en kijken ze bij het openen een beetje teleurgesteld – je ziet ze denken ‘had je oma die nog liggen’ – zeg dan dat zeep onder de douche en in bad nu rete retro-chic is. Vloeibare zeep uit een potje… so nineties!
Nog iets: jammer dat veel zeep na verloop van gebruikt scheuren vertoont. Ja, ook zeep kan uitdrogen. Vind je dat niet prettig ogen: verzamel restanten, stop ze in washandje, naai het dicht en hou het onder de kraan als je je wilt wassen of onder de douche. Voor je het weet, begint het te schuimen.
Twee bezoekers – zie hieronder – melden me dat zowel Atelier Cologne, Dyptique als Floris (of London) ook zeep hebben waarin hun geuren zitten verwerkt. Wist ik dus niet.


Beste Erik,
geweldig stuk over zeep!Heb een man die gek op zeep is,inderdaad steeds moeilijker te krijgen in de gewone parfumeriezaken..Maar gelukkig brengen de Niche geuren vaak nog zeep uit,pas geleden zeer goed geslaagd bij Skins,o.a Atelier Cologne en Diptyque.De zepen van R&G zijn heerlijk,maar dan met name de grote vierkante blokken,ken je die ook?Aanrader!
Dag Elisabeth,
Bedankt voor je reactie. Leuk. Wist eigenlijk niet dat Atelier Cologne en Diptyque ook zeep ‘voerden’. En welken vierkante blokken van R&G bedoel je?
Beste Erik,
die vierkante stukken zeep van R&G werden vroeger bij Douglas verkocht,niet in een doosje,maar met een stuk papier er om heen.Mocht ik ze nog eens tegenkomen,laat ik het je weten!
Dag Elisabeth,
Die kan ik me niet herinneren. Ik ga eens googelen.
Bedankt,
Erik
Floris London (nog zo’n klassiek parfumhuis) heeft van veel geuren, naast de obligate bad en douchegel, ook een zeep in het assortiment. Geldt voor zowel de heren- als damesgeurlijnen.
Toch is zeep niet echt aan mij besteed, ik heb het idee dat je het grootste gedeelte van de geur via de afvoer wegspoelt. Geef mij dan maar liever de eau de toilette.
Dag Bert,
Dank voor je bericht. Ga dat even in mijn tekst verwerken. Zeep is volgens mij vooral een kwestie van goed inzepen… En van heel veel eau de toiletes daarvan vervliegt de geur ook in een moordend tempo. Wat zijn jouw favoriete geuren, als ik mag vragen.
Geurige groet,
Geurengoeroe
Hallo Erik,
Momenteel favoriet: Floris Santal. Voorts nog L’Occitane Vétyver (erg goed en niet duur), Terre d’Hermes (parfum), Dior Homme Sport en Dirty English.
Ooit Grey Flannel geprobeerd maar niet echt “my cup of tea”, vind ik mijzelf toch te jong voor.
Dag Bert,
Volgens mij ben je ‘klaar’ voor niche-geuren. Ben benieuwd naar Santal van Floris – is sort of niche. Echt een sandelhoutgeur of meer in naam? L’Occitane vind ik een topmerk. Ken hun Vetiver. Klasse: strak, droog en fris. Moet ik binnenkort eens gaan beschrijven. Hun mimosa is ook zo mooi en hun Fleur d’Oranger zo zwoel. Terre: heel bijzonder als parfum en ruikt bijna bij elke man goed, gebaseerd op een houtmolecuul. Homme Sport. Is eigenlijk geen sportgeur, dus superverfrissend. Te chic. Die gembernoot is lekker maar niet echt origineel en voor sport te veel hout in de basis. Dirty English. Vond ik lekker zwoel, maar iets te ‘plat’.
Groet,
Erik
Ik moet toegeven nooit puur sandelhout geroken te hebben. Floris geeft aan dat er naast cederhout, patchouli en vetiver ook sandelhout in de basis zit. Zal meer de naam zijn denk ik.
De drydown van L’Occitane Vetyver lijkt op die van Floris’ Santal, Santal vind ik wat warmer en zoeter (vanille).
Als ik het zo lees is het bij mij vooral sandelhout, cederhout en vetiver wat de klok slaat in de basis van een geur.
Groet Bert
Volgens mij wordt zeep weer helemaal hip. Mijn favoriet van dit moment is de weelderige, incensy zeep ‘Emozioni in Toscana’ van Nesti Dante. Geen parfumhuis maar alleen zeepleverancier zeg maar. Een bijna religieus mysterieuze geur, echt zalig om de dag mee te beginnen onder de douche maar ook heerlijk voor in de linnenkast tussen bijvoorbeeld je t-shirts.
Van Roger&Gallet heb ik de frisse eau douce parfumee ‘Bambou’, maar ik ga nu zeker ook eens op zoek naar de zeep. Dank voor de tip!
Groetjes, Nicolle