DE GROENE FEE-GEUR VOLGENS LACROIX
Jaar van lancering: 2009
Laatst aangepast: 06/07/11
Neus: onbekend
Model: Vlada Roslyakova
Illustratie: Christian Lacroix
Fotografie: Sølve Sundsbø
Christian Lacroix, eind jaren tachtig van de vorige eeuw gelauwerd als ‘de redder van de haute couture’, heeft wat parfums betreft weinig geluk. Toen hij van Bernard Arnault (algemeen directeur van ’s werelds grootste luxeconcern LVMH) in 1987 zijn eigen maison de couture mocht openen, bleef hij de wereld verbazen met zijn ‘alle-culturen-van-de-aarde-verenigd’-kleding. Ook opzienbarend: hij maakte geen cent winst. Een parfum moest daarin verandering brengen. De verwachtingen waren dan ook hoog gespannen toen Lacroix in 1990 in de Parijse opera zijn premièreparfum presenteerde. Alleen: verdronk zijn haute couture in een overdaad aan eclectische referenties, zijn parfum is soberheid troef. Geen magische flacon, geen nieuwsgierig makende slogan, geen revolutionair parfum dat het predikaat coutureparfum waardig is. Wanneer, ondanks een geldverslindend mediaoffensief, ‘de vrouw in de straat’ er ook niet mee wegloopt, sterft C’est la Vie! een vroege dood in de discounter.
Daarna ook veel parfumpech onderweg. Lacroix (1999) geen succes. Iets meer, zijn prijsvriendelijke Bazar in 2002. Een voor haar, een voor hem. En toen Tumulte in 2005. Een voor haar, een voor hem. Daarna is het echt feest in 2007: C’est la Fête! (inderdaad in dezelfde flacon als C’est La Vie!) gevolgd door – moest dit nu? – C’est la Fête! Patchouli. En ondertussen maar overdadige couture presenteren. Arnault ‘kreeg’ genoeg van hem, maar wachtte tot 2009 voor hij de stekker er definitief uittrok. Gelukkig vond Lacroix direct een Amerikaanse investeerder die nog wel in hem gelooft. En ging Lacroix onverwacht samenwerken met Avon, Amerika’s eens favoriete ‘door to door’-cosmeticahuis dat nu vooral via internet opereert.
Eerste resultaat in 2007: Rouge voor haar en Noir voor hem. Tweede resultaat: Absinthe. Werd geïntroduceerd met ‘Now everyone can experience haute couture’ en de couturier liet weten dat ‘absint, het legendarische elixer uit de 19de eeuw, een van de meest verleidelijke mysteries is. Onweerstaanbaar, gevaarlijk… een grote inspiratiebron (heeft hij het genuttigd?) voor mijn mode en nieuwste geur’.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Absint, ofwel ‘de groene fee’ vertaald voor de massa. Geeft gewoonlijk absint (of alsem, of artemisia absinthium) aan geuren een donker, mysterieus en bedwelmend effect, in Lacroix’ Absinthe speelt het kruid een bescheiden rol. Absinthe is een ‘gele’ bloemengeur met bitterzoete nasleep (het absint-effect) die geen frisse introductie kent. Je ruikt direct een elegante mix van ‘gouden’ fresia (helder-fris), narcis (sensueel-bloemig) en orchidee (zacht, zoet) die eigenzinnig wordt gekruid met anijs (het absint-effect) en saffraan. De zoetigheid die je vanaf de opening al ruikt, wordt in de basis van Absinthe versterkt door amber, mirre en musk. Alleen had gezien de reputatie van Lacroix de geur van mij geprononceerder en brutaler mogen zijn.
RUIK & VERGELIJK
Dat het niet makkelijk is de geur van absint in een geur puur te verwerken, blijkt ook uit:
Nasomatto Absinth (2007)
By Kilian A Taste of Heaven (2007)
GEURENGOEROE 