VILEINE VROUWELIJKHEID ‘COMES YVES FAUT’
Jaar van lancering: 2011
Laatst aangepast: 15/06/11
Neus: Carlos Benaïm, Anne Flipo
Model: Jac Jagaciak
Promoclip (the making of): Enrique Badulescu
Binnen modekringen legendarisch: de saharienne. Een elegant-provocerende ‘tuniek-blouse’ geïnspireerd op de tropendracht van westerlingen die op safari gingen die Yves Saint Laurent eind jaren zestig (zie foto onder) voor het eerst presenteerde. Het werd een klassieker van hem die om de zoveel seizoenen weer, maar anders verscheen. Dat is een. Dat is twee: Stefano Pilati, huidig ontwerper bij Saint Laurent, duikt voor inspiratie graag de archieven in van het modehuis. Bijna elk seizoen interpreteert hij een ontwerp dat als iconisch voor ‘de stijl van Yves’ geldt. Zoals de saharienne. Pilati koppelt er – origineel – een geur (beter gezegd: een eau) aan. Een ode op ‘vrouwelijkheid: vrij, sensueel, wild én provocerend’. Zover de feiten. Nu het sprookje: ‘Saharienne is de belofte van een onvergetelijke reis, een grenzeloos avontuur, een zinsbegoocheling met intense aantrekkingskracht’. We zijn er klaar voor.
Ook voor het volgende: ‘Saharienne is als een stralende zon die zijn warmte afgeeft aan het zwoele zand van de duinen’. En dan… zien we haar tussen de duinen lopen, we noemen haar Saharienne. ‘Ze is één met de elementen, die ze vol passie en vol vervoering omarmt. Haar huid rilt door de verfijnde koelte die in de lucht hangt, haar ogen worden bijna verblind door de zon’. Ze personifieert volgens Saint Laurent vileine vrouwelijkheid. Aan haar draagt hij deze ‘stralende en stoutmoedige geur op, bron van vrijheid waarmee ze haar animale natuur kan uiten’.
En dat wordt wel erg cliché, weinig Saint Laurent gepresenteerd. Al vaker deze naar een zonneverzorging- en make-uplijn neigende campagne gezien. Kan me bij vileine vrouwelijkheid in combinatie met Saint Laurent ook iets anders voorstellen. Is waarschijnlijk de marketingafdeling geweest die voor deze ‘Terracotta’-benadering heeft gekozen.
Flacon daarentegen: wel ‘comme Yves faut’. In het hart schittert als een zon het logo (ontworpen door Cassandre) waarvan de stralen energie verspreiden. Ondergedompeld in een bad van goud omdat volgens Saint Laurent dit edelmetaal – hier volgt onnavolgbare parfumpoëzie – ‘puurheid is, een elementaire bron die het lichaam vormgeeft totdat slechts een silhouet overblijft’.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Zeggen de neuzen: Saharienne schudt provocerend bestaande codes door elkaar, mengt extreme temperaturen (koel-verfrissend, warm-zwoel) resulterend in een eau doorgeven van licht. Gebeurt als volgt: in de opening tintelen Primo fiore-citroen, Italiaanse bergamot en mandarijn. Wat een eclatante frisheid, gelijk de klassieke opening van een ouderwetse eau de cologne.
En deze agrumes-pret houdt lang aan, volgens Saint Laurent als ‘blanc de blanc’-champagne. De ‘witte bloemblaadjes’ ruik ik niet echt. Wel de andere frisheid die nadert: bitterzoet sinaasappelblad, groen-fris-sensueel galbanum en fris-fruitig zwarte bes. Dit alles overwoekerd door een ‘gegalvaniseerde brutaliteit’ van roze peper en gember.
In de afronding van Saharienne treedt de ‘verwarming’ op, wordt de geur één met de huid: vochtige houtakkoorden (waaronder kreupelhout) dansen op warm zand waarin zoutkristallen glinsteren. Dennennaalden geven Saharienne tenslotte een zachte en balsemachtige finish. Aangenaam deze extreme frisheid die elegant overloopt in een warme gloed en toch sprankelend blijft.
RUIK & VERGELIJK
Ander Yves Saint Laurent-geurgenot dit jaar voor de vrouw:
Yves Saint Laurent Paris Premières Roses (2011)
Yves Saint Laurent Parisienne à L’Etrême (2011)
GEURENGOEROE 