VINTAGE ANNO NU
Jaar van lancering: 2009
Laatst aangepast: 16/12/10
Neus: Jeanne-Marie Faugier
MDCI werd opgericht in 2006 door Claude Marchal. Staat voor Marchal Design & Créations Indépendantes. Je kunt hem beschouwen als een soort Frédéric Malle. Ook Marchal nodigt neuzen uit vrij spel te geven aan hun fantasie, ook Marchal legt ‘zijn’ neuzen geen beperkingen op wat de keuze van ingrediënten betreft.
Het verschil: MDCI is minder afstandelijk, minder ‘intellectueel’ en laat je parfum op een ‘ouderwetse’ manier beleven. Zie de presentatie. Is geïnspireerd – heeft u even? – op de Galerie d’Apollon in het Louvre, het Uffizzi Museum in Florence, de ‘Schatzkammer’ in Wenen en de collectie van Griekse en Romeinse antieke beelden van kardinaal Mazzarin, de Medici-familie en de Lodewijk XIV. Dus: kristallen flacons met daarop ‘antieke’ bustes gemaakt van Limoges ‘biscuit’-porselein. Vinden sommige mensen chic, sommige mensen kitsch, voor anderen zweeft het er tussen.
Opvallend: op verzoek van veel fans werden de eerste geuren – simpelweg genoemd naar de initialen van de neus plus codenaam – veranderd in meer tot de verbeelding sprekende namen, meer in tune met de classicistische uitstraling. Inderdaad Enlèvement au Sérail, Invasion Barbare (beide 2006), Le Rivage des Syrtes, Vêpres Siliciennes (beide 2009), om er een paar te noemen, maken nieuwsgieriger. Zo ook Péché Cardinale. In het Nederlands betekent dat doodzonde of het minder gebruikte kardinale zonde, maar de naam ‘speelt’ in het Frans tegelijkertijd met de vrucht die een verzachtende rol in de geur speelt: perzik. Voor mij is Péché Cardinale erg neo-vintage. Roept beelden op van good old Hollywood-glamour; een film noir waarin een blonde femme fatale mannen met voorbedachten rade in de afgrond stort. Zoals Barbara Stanwyck (1907-1990) in Sorry, wrong number uit 1948.
Bij dergelijke blond-gevaarlijke vrouwen hoort een dito parfum. Welke bloem pluk je dan? Juist, de bedwelmende tuberoos: vol, geel, ‘overbloemig’, boterzacht en begeleid door die eigenaardige leertoets. En die gebruikte Jeanne-Marie Faugier in ruime mate en…
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
… geeft die een erg fruitig-zoete behandeling, want de tuberoos (foto) wordt samen met lelie begeleid door zwarte bes, pruim en perzik. Hierdoor wordt het narcotische effect van de tuberoos afgezwakt, maar je blijf haar wel door en door ruiken. In de basis wordt Péché Cardinale zachter en nog zoeter, zelfs een beetje romig. Hiervoor verantwoordelijk: ceder- en sandelhout, kokos en musk.
Het opgevoerde davana-gras in de opening met zijn fruitige en frisse groenheid ruikt mijn neus niet. De kwaliteit van Péché Cardinale is opvallend: de geur trekt echt in de huid en ruik je 24 uur na applicatie nog.
RUIK & VERGELIJK
Zeg je tuberoos, dan ruik ik als eerste de beroemdste versie: Fracas van Robert Piguet (1948). Dit vintage-parfum geldt als nog steeds als standaard en herken je ook in onderstaande recente ‘soli-fleur’ klassieke tuberoosparfums.
Estée Lauder – Private Collection – Tuberose Gardenia (2007)
By Kylian Beyond Love (2007)
Dior – La Collection Particulière – Passage N° 9 (2007)
Prada Infusion de Tubéreuse (2010)
GEURENGOEROE 