LIEFDE WAAR EEN TABOE OP HEERST
Jaar van lancering: 2009
Laatst aangepast: 11/12/10
Neus: Christophe Laudamiel
Artistic direction: Sebastian Fischenich en Tobias Muksch
Een oudere man met een veel jongere vaste vriendin (die zijn dochter had kunnen zijn). Nog niet echt ingeburgerd, maar kan maatschappelijk op meer goedkeuring rekenen dan een volwassen, ‘rijpe’ vrouw die een serieuze liefdesrelatie heeft met een adolescent (die haar zoon had kunnen zijn). Uitgangspunt van Geste. We hebben het dan niet over een toyboy, maar een ‘gewone’ jongeman in de bloei van zijn leven. Waarom? Wel, de intense geur is bedacht door Sebastian Fischenich en Tobias Muksch.
En dit duo is nogal serieus en anders in hun benadering van geuren: het duo neemt namelijk emoties als uitgangspunt. Dus beleeft de vrouw van Geste deze verhouding niet ‘glamorous’ en ‘vol lifestyle’, maar volgens het persbericht ‘met de frisheid van witte overhemden, de zoetheid van vers brood en het mysterie van een rijpe liefde’. En geloof het of niet: dat ruik je met een beetje fantasie, hoewel ik de geur anders ervaar.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Een rijpe vrouw – vreselijke omschrijving, alsof je het over kaas hebt – heeft door haar levenservaring haar onschuld verloren. Dus mag het viooltje (foto) – vaak symbool voor onschuld en ongeschondenheid – die centraal in Geste staat niet in haar pure ‘geurstaat’ gebruikt worden. Moet iets mee gebeuren. Gebeurt ook. Geste is bijzonder. In eerste instantie lijkt het bij opening een dichte wolk waarin alle ingrediënten aan elkaar lijken geplakt. Maar hoe langer Geste op de huid ligt, hoe duidelijker je de verschillende noten kunt detecteren. En die ontwaar je in omgekeerde volgorde lijkt het wel.
Eerst een volle laag van amber- en musknoten die een warm, behaaglijk maar onbestemd gevoel geven. Wat is de geur van plan vraag je je af. Maar vervolgens ontluikt op deze bodem het viooltje. En dan weet je het. Die ruikt niet zoals gewoonlijk puur en onschuldig, maar vol én stoffig. Laatste bedoel ik positief, ik moet bij Geste denken van oude fluwelen toneelgordijnen die door de jaren heen allerlei geuren in zich heeft opgenomen: rook, parfums en ‘bloemenhuldes’.
En ondertussen blijft het viooltje maar ‘doorgeuren’, door toevoeging van een ‘bloemige’ noot en groenig dennenhars. Warm, zacht, zoet en intens. Heel merkwaardig: hoewel de ingrediënten anders zijn, moet ik denken aan Quand vient la Pluie (2007) van Guerlain. Dat is dus een echt compliment.
RUIK & VERGELIJK
Humiecki & Graef maken geuren waar je de tijd voor moet nemen. Hoe beter je ze kent, des duidelijker wordt het hoe anders ze zijn. Ruik je ook in:
Humiecki & Graef Askew (2009)
Humiecki & Graef Bosque (2010)
Humiecki & Graef Clemency (2009)
Humiecki & Graef Eau Radieuse (2009)
GEURENGOEROE 