GEVAARLIJK SPEL MET PARFUM
GEVAARLIJK SPEL MET LIEFDE
Jaar van lancering: 2007
Laatst bijgewerkt: 13/05/10
Neus: Caliche Becker
Artistic direction: Kilian Hennessy
De roman in brieven, Liaisons Dangereuses (1782), van Choderlos de Laclos spreekt nog steeds tot de verbeelding. Logisch: via een correspondentie tussen de hoofdpersonen – met name tussen het voormalige liefdesduo markiezin de Merteuil en burggraaf Valmont – ervaar je op verbijsterende wijze wat teleurstelling in de liefde (en de wraak die daarmee gepaard gaat) allemaal teweeg kan brengen: venijn, laster, roddel en achterklap culminerend in verderf en dood.
En dit alles geschreven in het meest speelse, spitsvondige en kokette Frans denkbaar. Woorden worden gewogen eer ze aan het papier toevertrouwd worden voor een zo’n optimaal mogelijk (vaak amusant, vaak wrang) effect.
In dit boek – bij het grote publiek helaas voornamelijk bekend geworden door de verfilming in 1988 met Glenn Close (Merteuil) en John Malkovich (Valmont) – komt het galante, kokette, bepruikte, gepoederde en geparfumeerde hofleven van Versailles ten tijde Lodewijk VX en zijn beroemde ‘eerste minister’ Madame de Pompadour als het ware tot leven.
Het is een belangrijke inspiratiebron voor L’Oeuvre Noire waarmee Kilian Hennessy (zie foto onderaan) in 2007 debuteerde. Dat lees je af aan de namen van de geuren die onderverdeeld zijn in drie groepen: The Ingenues for women (Love, Beyond Love), The Artificial Paradises for men (A Taste of Heaven, Straight to Heaven) en twee ‘androgyners’ onder de noemer The Parisian Orgies: Cruel Intentions en… Liaisons Dangereuses.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Interessant deze als fruitige chypre omschreven geur. Want moeilijk en makkelijk tegelijkertijd. Moeilijk voor de mannelijke drager: die is nog niet echt gewend aan een overdosis zoet fruit in een geur. En dat maakt Liaisons Dangereuses juist ‘très prêt-à-porter’ voor de vrouw: die is de laatste jaren veelvuldig getrakteerd op overvloedig rijpruikende fruitschalen in de opening van geuren. En dit gecombineerd met witte musk in de basis die 50 procent van de geur bepaald.
Nadeel vind ik: de geur wordt door deze overdosis een beetje vlak (vaak eigen aan witte musk). Ondanks de fluweelzachte pruim- en sensuele kokos-noten in de opening. Ook jammer: zowel het fruit als de musk maskeren de bloemen in het hart en het hout in de basis – neem je slechts vaag waar.
Kilian Hennessy doet niet geheimzinnig over zijn composities. Op zijn site worden alle formules in percentages vermeld. Liaisons Dangereuses is heel fruitig kokos (10), pruim (60), zwarte bes (20), perzik (10) extra zoet gemaakt door kaneel (5). Liaisons Dangereuses is niet zo bloemig: rosa damascena (10), geranium (10). Liaisons Dangereuses is hout: Australisch sandelhout (60), eikenmos (40), vetiver van Java (40), heldere houtsoorten (130). Liaisons Dangereuses is verdomde zwoel: amber (5) en witte musk (500).
De geur heeft trouwens wel een mooie sillage: de fruitigheid wordt mooi een met de huid.
RUIK & VERGELIJK
Neuzen stoppen musk vooral in de basis van een parfum. Waarom? Het geeft zo’n mooie, warme en (veronderstelde) sensuele en erotische afronding. De nichesector laat ons nu weer met volle teugen ervan genieten door musk in hart van hun geuren te plaatsen. Alleen: musk zelf is in de loop der jaren steeds minder dierlijk gaan ruiken. Het wordt nu vooral geassocieerd met clean, helder en ‘frisgewassen’.
Musk is zo’n belangrijk basisingrediënt waardoor er steeds meer variaties worden geleverd. Dat was ook wel noodzakelijk gezien de eerste synthetische versies in de jaren tachtig – na het verbod op dierlijke ingrediënten in parfums; musk was afkomstig uit de klieren van het Himalayahert – giftige bestanddelen bleken te bevatten die niet goed zouden zijn voor de gezondheid en dus werden verboden.
De meest populaire musksoorten nu gebruikt: muscone (met poederig effect), exaltolide (bloemig), habanolide (hout-poederig), ambrettolide (amber-fruitig) en cosmone (ook poederig). Sommige parfumhuizen ontwikkelen hun eigen musk. Guerlain bijvoorbeeld noemt zijn versie muscinade (als verwijzing naar het beroemde guerlinade) en verwerkte het in L’Instant Magic (2007).
Niet dat deze musksoorten gegarandeerd veilig zijn: volgens diverse consumentenorganisaties en Greenpeace is met name witte musk slecht voor de gezondheid. Overduidelijke bewijzen kunnen echter nog niet geleverd worden.
Een populaire geur met een overdosis aan witte musk in de basis:
Jean-Paul Gaultier Ma Dame (2008)
Recente niche en musk:
Annick Goutal – Les Orientalistes – Musc Nomade (2008)
Le Labo Musc 25 (2008)
Tom Ford – PrivateBlend – Urban Musk (2010)
Tom Ford – Private Blend – Jasmine & Musk (2010)
Tom Ford – Private Blend – Musk Pure (2010)
GEURENGOEROE 