EEN AROMA VAN HERINNERING, EEN TOEVLUCHTSOORD
Jaar van lancering: 2010
Laatst bijgewerkt: 08/04/2010
Neus: Daphne Bugey, Alberto Morillas
Ik blijf het opvallend vinden: het grote verschil in sfeer en filosofie tussen de kleding en geuren van veel designers. Is vaak geen sprake van synergie. Maar je weet niet of dit nu wel of niet de bedoeling is. Zo ook Dsquared. Catwalken de modellen van Dean en Dan Caten altijd met geile en erotische gebaren over het plankier, lijken ze maar aan een ding te denken; in de geuren van dit Canadese duo heerst rust, stilte, wordt de natuur opgezocht. De modellen lijken alleen maar te denken.
En dit denken kan goed van pas komen bij de tweede editie van de Nature Always Wins-collectie waarin ‘hout gevierd wordt in een spectaculair decor, hout als vertrouwd materiaal’. The Catens lieten zich wederom inspireren door de majestueuze schoonheid van de pure, ongerepte natuur… die altijd wint. Een uitnodiging de natuur intens te beleven, je een te voelen met haar kracht en grootsheid. She Wood Ocean Crystal Creek brengt een hommage aan hun geboorteland met de overweldigende schoonheid van de majestueuze Rocky Mountains als uitgangspunt. She Wood Ocean Crystal Creek is ‘een aroma van herinnering, een toevluchtsoord’ en voert je langs fluweelgroene bossen en kristalheldere beken uitmondend in de oceaan’.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Leuk en lekker: eindelijk weer eens een geur waarin je meidoorn goed ruikt. Spray She Wood Ocean Crystal Creek en je ondergaat direct die typische ‘bitter-bloemig-houtige’ ruikende bloesems van de meidoorn. Hierop volgt snel de volbloemige en zoete geur van jasmijn. In het hart worden deze noten ondergedompeld in een kristalhelder waterakkoord – ‘een herinnering aan Canadese beken’ – waarin viooltje en viooltjesblad ronddrijven.
Eigenlijk is She Wood Ocean Crystal Creek een heel poëtische geur – waarbij je je een heel ander beeld en flacon kunt voorstellen – die een houtachtige afronding krijgt door vetiver, ‘plantaardig’ amber, wit hout en sandelhout.
RUIK & VERGELIJK
Het viooltje – viola odorata – is een klassiek ingrediënt in de parfumindustrie met een zeer rijke geschiedenis. De geslachtsnaam ‘viola’ is afgeleid van het Griekse ‘ion’ wat ‘kleinste deel’ betekent. Er is de Griekse mythe die vertelt dat Zeus verliefd was op Io, maar bevreesd was voor de toorn van zijn vrouw Hera. Hij veranderde Io daarop in een witte koe (!) en voerde haar… viooltjes.
De nu meest gebruikte variëteiten zijn Victoria (de lekkerste geur) en Parma (het makkelijkst te kweken), maar ook is er een aldehyde met een duidelijk viooltjesaccent. Het viooltje heeft trouwens een eigenzinnig karakter. Dat wil zeggen: als je er aan ruikt merk je de geur op, blijf je echter langer aan het viooltje ruiken dan kun je de geur niet meer waarnemen. Dit heeft William Shakespeare mooi in Hamlet beschreven: ‘The forward violet thus did I chide: sweet thief, whence didst thou steal thy sweet that smells, if not from love’s breath’.
De zoete bloemigheid van het ‘maarts viooltje’ ruik je heel goed en heel puur in:
Guerlain Après l’Ondée (1906)
Lolita Lempicka Lolita Lempicka (1997)
Annick Goutal La Violette (2001)
Guerlain Insolence (2006)
Creed Love in Black (2008)
Balenciaga Balenciaga Paris (2009)
GEURENGOEROE 