GOING (BACK) TO (THE) FUTURE
Jaar van lancering: 1967, 2009
Laatst bijgewerkt: 30/12/09
Neus: Aurélien Guichard
En ik maar altijd denken dat de parfums van couturier Robert Piguet (1899-1953) tot aan de herlancering in de jaren negentig van de vorige eeuw nooit in Nederland werden verkocht. Vind ik toch onlangs in een rommelwinkel een mini-glossy uit 1963 van Amsterdam’s Top Parfumerieën (waar later de Pour Vous-keten uit zou voortkomen). Hierin wordt Bandit (1944) en Baghari (1950) aangeboden – de eerste ook als cologne. Het zegt wel iets over de status van het voormalige couturehuis als parfumproducent. Ingetogen chic wat presentatie, overrompelend en ‘onbescheiden’ wat inhoud betreft. En dit alles is gelukkig niet verloren gegaan na de herintroductie van de geuren. Geldt ook voor Futur. Rare naam? Leuke naam? Koppel het aan parfum en er verschijnen beelden van iets onbestemds positiefs, een gelukzalig gevoel, dat het genot gaat komen weldra in de – nabije – toekomst.
Dat maakt de originele campagnefoto wel duidelijk. Niks geen ouderwets niche-getut, maar modern, space age, helemaal richting toekomst. Jammer eigenlijk dat de huidige producenten geen advertentiebeleid hebben – so not vintage! Want juist in de oude campagnes valt op hoe futuristisch (ook nu nog) en eigenzinnig het huis zich presenteerde!
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Very klassiek, very french, very ‘vintage’ de opening. Je merkt direct dat dit een parfum is van vroeger. Eerst bloemig-fris bergamot en fris-bloemig neroli gekoppeld aan een opvallende crispy noot van groen gebladerte die doet denken aan aldehyden (maar als zodanig niet aangegeven in de officiële samenstelling). Deze frisheid wordt voortgezet in het hart door het zoete viooltje. Dan treedt in Futur de transformatie op opgeroepen door jasmijn en ylang-ylang (die altijd een geur mooi extra bloemig maakt) die zich in de basis van Futur vasthaken aan vetiver en cederhout (een geliefde finale in damesparfums die begin jaren zestig verschenen) op een bedje patchoeli.
Eindresultaat: een mooie, klassieke en gelaagde geur die niet wordt ‘gehinderd’ door een alomtegenwoordige zoete hoofdsmaakmaker die je tegenwoordig in veel populaire parfums ruikt.
RUIK & VERGELIJK
Ik heb de originele Futur nooit geroken – die volgens ‘ervaringsdeskundigen’ opviel door de intense groenheid opgeroepen door tijm, basilicum, galbanum en vetiver. Kan dus ook niet zeggen of de nieuwe versie wel of niet een trouwe kopie is. Wat ik wel weet: Futur is ‘vintage-lekker’ en qua inhoud helemaal in lijn met geuren die in hetzelfde decennium verschenen.
Rochas Madame (1960)
Hermès Calèche (1961)
Guerlain Chants d’Arômes (1962)
GEURENGOEROE 