PARIS, PARISIENNE
Jaar van lancering: 2009
Laatst bijgewerkt: 07/07/09
Neus: Sophia Grosjman, Sophie Labbé
Model: hoe heet ze ook al weer…
Flaconontwerp: onbekend
Artistic direction: onbekend
Il est cing heures… Paris s’éveille, il est cinq heures je n’ai pas sommeil… deze inmiddels als klassieker bekendstaande hit zong Jacques Dutronc in 1967 naar de hoogste regionen van de hitparade. Kate Moss lijkt het te neuriën in haar rol van Parisienne. Want ‘in de laatste uren van de nacht draagt ze een geheim met zich mee. Nooit zullen we weten (willen we het?) wat er is gebeurd… het is het verhaal à la Parisienne. Kate Moss gehuld in het zwart die een slapeloze nacht achter de rug heeft. Een duivelse glamourvrouw met engelengezicht terwijl de dag zich aankondigt. Schandalig? Nee. Vrijgevochten. Een Yves Saint Laurent-vrouw. Een Parisienne en dat is een compliment’.
Enne, by the way, wie volgt haar op die brug tegenover de Eiffeltoren. Is hij dat? Jij? Een roos is het enige wat hij bij zich heeft. Waar komt die uitzinnige en zinnelijke bloem vandaan? Geplukt deze souvenir van een nacht in een Parijs’ tuintje in een hartstochtelijke bui…? Maar, euh, wat gebeurt er nu… Kate verdwijnt in een geurwolk van mysterie… als een Parisienne.
Let op de flacon: het ciseleerwerk verbeeldt de wirwar van Parijse straten waardoor Kate Moss haar weg zoekt, van de kreukels in de lakens die Kate Moss net verlaten heeft – toch nog iets van het geheim onthult!
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
De geur wordt omschreven als een grote bloemengeur met een houtachtige structuur vol paradoxen met lak aan conventies. Nou dat laatste is niet helemaal waar. Parisienne is een mooie, elegante maar bovenalles coventionele geur helemaal in lijn met de huidige parfumtrend. Dat wil zeggen: fruitige opening, transparant bloemenhart afgerond met houtige en sensuele noten.
Grappig de opening: een vinylakkoord die doet denken ‘aan nagellak of de gloss of het metaal van een naaldhak’. Ik zeg: nagellak. Deze ijzige en ijle toets, opgeroepen door aldehyden, maakt snel plaats voor de zurige veenbes (lekker!). Die paart zich vervolgens aan de zoetige braam. In het hart bloeit de damascenaroos met viooltje – vrouwelijkheid en zoetheid gecombineerd. Omdat zejong van karakter is, komt de pioenroos haar opwachting maken – luchtig, frivool en speels.
En door dit alles heen ruik je goed en op aangename wijze de houttonen van patchoeli, vetiver en sandelhout. Wat ik heel opvallend aan Parisienne vind, is het gedrag van de musk. Omringd door zoveel ‘hout’ krijgt deze sensuele verleider een minder fluwelige, ‘pluizige’ en omhullende toets.
RUIK & VERGELIJK
Parisienne zus, Parisienne zo. Hoe komt het toch dat de parfumwereld zo gek is op deze vrouw waarvan wel eens beweerd wordt dat ze in real life een verwend, vervelend en arrogant modepoppetje is, zeg maar een bitchy kreng? Of zou dat nu de reden zijn? In 2009 flaneert ze heel wat af.
Juliette has a Gun Citizen Queen (2008)
Dior L’Eau Miss Dior Chérie (2009)
Lolita Lempicka Si Lolita (2009)
Nina Ricci Ricci Ricci (2009)
En nog wat: ik vind de eerste jonge variatie op Paris (1983), wat geur betreft interessanter, prikkelender een meer uitgesproken.
Yves Saint Laurent Baby Doll (1998)
GEURENGOEROE 