GEURENGOEROE

VETYVER, VETYVER, VETYVER!

Jaar van lancering: 1959, 2007

Laatst aangepast: 03/05/09

Neus: Françoise Donche in samenwerking met Givaudan

Flaconontwerp: Pablo Reinoso

Denk niet dat de meeste geuren alleen maar nu ‘marketing and money wise inspired’ zijn. Lees het volgende: hoewel de markt voor mannengeuren in de jaren vijftig nog klein was, kon je er geld mee als water mee verdienen – raakte je de juiste snaar. Had de couturière Madame Carven duidelijk gemaakt. Haar visie op vetiver: een schot in de roos. En aangezien Givenchy dezelfde doelgroep voor ogen had, was het niet meer dan slim een van zijn twee geuren in 1959 voor de man ook vetiver te noemen, maar anders te schrijven maar er wel naar laten ruiken.

Sterker, je kunt spreken van een marketingstunt. Want wat Givenchy – bekend om zijn chique en aimabele gedrag – doet, deed je eigenlijk niet in ‘de betere parfumkringen’: het kopiëren van de concurrent. Hij is niet de enige: in 1961 presenteert Le Galion en in 1964 Lanvin een vetivergeur (beide niet meer te koop). En Jean-Paul Guerlains eerste ‘sologeur’ die hij voor zijn familiebedrijf maakt, is ook opgebouwd rondom vetiver en heet ook zo.

Nu wordt Vetyver met andere ‘vergeten’ Givenchy’s weer gelanceerd onder de naam Parfums Mythiques. De reden: want het couturehuis zit in 2007 een halve eeuw in het parfumvak. Hubert de Givenchy beschouwde Vetyver door ‘de natuurlijke nobelheid’ van vetiver trouwens als zijn favoriet die hem dagelijks een pleziermoment schonk. Wordt nu gepresenteerd als het evenbeeld van de couturier: sterk, mooi en vol hoffelijkheid. Een omschrijving die tegenwoordig bijna aan geen enkele man, laat staan aan een geur wordt gegeven!

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Zo een puur naar vetiver ruikende geur, kom je zelden tegen in de parfumerie – de nicheafdeling en lokale Indiase markt uitgezonderd. En dat komt omdat vetiver (en wel een van de beste in zijn soort; die van het eiland Réunion) zowel in de top, het hart als in de basis is verwerkt. In de opening slechts vergezeld door de bloemige frisheid van bergamot, in het hart door kruidig koriander en in de afronding door sandelhout.

Françoise Donche, hoofd parfumontwikkeling Givenchy, heeft aangegeven dat ze geprobeerd heeft zo dicht mogelijk bij de originele receptuur te blijven. En volgens mij heeft ze met Vetyver woord gehouden, afgaande op een reactie van een Brusselse buurvrouw. Die verzuchtte een keer tegen mij ‘Ach, Vetyver van Givenchy, zo jammer dat die niet meer te koop is’.

De geur kwam bij haar weer in herinnering omdat ik op dat moment Vetiver van Carven droeg. Ik moest weten: haar man gebruikte het altijd. En ze voegde er humoristisch aan toe dat toen de geur eind jaren zestig uit de roulatie verdween is hij ‘nooit meer hetzelfde is geweest’. Toen ik haar een tijdje later trakteerde op de 2007-release liepen de tranen haar in de ogen. Haar man was inmiddels overleden maar toen ze aan Vetyver rook, had ze het gevoel dat hij er weer was! Echt gebeurd.

RUIK & VERGELIJK

Vetiver behoort tot een van de favoriete parfumingrediënten bij mannen. Niet zo vreemd omdat deze oorspronkelijk uit India afkomstige gedroogde wortel zo anders fris is. Niet citrusfris, niet fruitfris, niet marinefris. Maar wel houtig-droog fris met een groene zweem en een lichte sensuele toets.

Wil je deze klassieker eerlijk vergelijken dan moet je dat doen met vetivergeuren die ongeveer in dezelfde periode werden gelanceerd, dus met:

Carven Vetiver (1957)
Guerlain Vetiver (1959)