EEN BLOEM DIE ‘BLOEIT’ OP DE HUID
Jaar van lancering: 2005
Laatst bijgewerkt: 18/08/08
Neus: Mona di Orio
Art directon: Jeroen oude Sogtoen
Flaconontwerp: Jeroen oude Sogtoen
Ik ben er eindelijk achter waarom Mona di Orio zo goed en origineel is en hierdoor boven veel van haarcollega’s verheven: ze neemt zichzelf als uitgangspunt bij het creëren van een parfum. Ze gaat niet uit van een bepaalde parfumfamilie – nu erg bon ton in de nichesector – en wordt niet gehinderd door een verlanglijstje van andere belanghebbenden. Het gevolg: je ruikt geuren die je niet eerder hebt geroken, maar je wel direct een wereld insturen waarin de fantasie de vrije loopt neemt. Je gaat associëren, er verschijnen beelden in je hoofd, je uit woorden die je nooit eerder hebt geuit… En dan denk je: dit vermag parfum dus ook!
Ze omschrijft het zelf als volgt: ‘Met mijn parfums schep je verhalen en herinneringen. Voor vrouwen, voor mannen. Ik maak de weg vrij voor de essentie van de emoties die onze dromen en verbeelding vullen’. Dit klinkt wellicht geëxalteerd, als je haar parfums ruikt, dan begrijp je het als verfijnde neus direct. Ze hebben allemaal dat ‘je ne sais quoi’-gevoel. Ze zijn niet makkelijk, dat wil zeggen: ze volgen niet de beproefde fruitige-rozige parfumtrend van de laatste jaren. Je moet ze ontdekken. Een ding staat buiten kijf: ze blijven intrigeren.
Carnation, Frans voor ‘vleeskleur’ en ‘vlees’, moet je in dit geval opvatten als een huid die opbloeit door de streling van een romig, licht-gekruid en gevaarlijk senseel parfum dat volgens Mona di Orio de huid hult in een warme gloedvolle omarming. Carnation is daarnaast een ode op de Franse schrijfster Colette die volgens Mona di Orio zo beeldend over geuren kon schrijven dat je ze als het ware kon ruiken.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Hoe te omschrijven? Ongelooflijk zacht. Tegelijkertijd een beetje stroef. Alsof kiezels beplakt met hout over fluweel tegen de gleuf in glijden. Misschien een beetje vaag, daarom nu gewoon de opbouw. Let wel: Carnation geeft zijn charmes in een keer prijs, en terwijl het op de huid ‘groeit’ ontwaar je geleidelijk de verschillende noten – na een half uur bijvoorbeeld het viooltje, na een uur de amber-musk-versmelting.
Het begin van de gloedvolle omarming: bergamot, kruidig-zoet-groen geranium besprenkeld met kruidnagel. Het hart: zwoel en volbloemig ylang-ylang, teder viooltje en superieur jasmijn die neerdalen op kostbare houtsoorten. De Carnation-finale: een sierlijke omkadering van musk, amber en styrax.
RUIK & VERGELIJK
Niet makkelijk. Ruiken aan Mona di Orio, is constateren dat ze ‘hors concours’ is, dat ze een parfumwereld op zichzelf vertegenwoordigt. Dus moet je, om te beginnen, het doen met de andere twee premières van haar. Later gaan ik het wel eens hebben over Mona di Orio versus de klasskieke parfumgarde.
Mona di Orio Nuit Noire (2005)
Mona di Orio Lux (2005)
GEURENGOEROE 