ZIGEUNERVROLIJKHEID GEBOTTELD
Jaar van lancering: 2008
Laatst bijgewerkt: 15/09/08
Neus: of Michel Almairac, of Jerome Epinette, of Olivia Giacobetti
Art director: Ben Gorham
Het is niet direct wat je met Zweden associeert: een parfumhuis. Maar vanaf nu heeft het land van Saab, Volvo, Ikea en Abba er een potentieel exportproduct bij. Byredo werd opgericht door Ben Gorham. Hij heeft een creatieve achtergrond. Hij doorliep de Stockholm Art School en heeft ervaring met binnenhuis-architectuur – hij schijnt in Zweden bekend te zijn geworden met zijn geurkaarsen. Dit zegt hij over zijn geur-vijfling: ‘Ik ben altijd gefascineerd geweest door de wereld van geur en de effecten van geuren op mijn herinneringen en indrukken. Met Byredo wil ik mijn persoonlijke ervaringen delen en bijdragen aan een bijna collectieve herinnering van tijd en plaats. Ik geloof in een moderne aanpak zonder de traditionele technieken te verwaarlozen. Simpelweg de samensmelting van het beste van het oude met het beste van het nieuwe’.
Hebben we vaker gehoord dit nobel streven. Beetje vaag ook. En het sluit nauw aan bij de huidige parfumcodes van de nicheparfumerie. Zie presentatie. Een slimme mix van de huisstijlen van Acqua di Parma, Frederic Malle met een vleugje Chanel. Clean, sec, minimal chic. Wel zijn de stemmige ivoorkleurige omdozen erg groot in verhouding tot de flacon. Voor de totstandkoming riep hij de hulp van parfumeurs Olivia Giacobetti (werkte voor L’ Artisan Parfumeur, Frederic Malle en Hermès), Jerome Epinette (new kid on the parfumblock) en Michel Almairac (vervaardigde veel Gucci-geuren en twee prachtparfums in de Privé-reeks van Giorgio Armani). Vakmanschap en kwaliteit staan centraal – lijkt me logisch gezien zijn streven. Met Gypsy Water brengt hij een oder aan de cultuur van de Roma’s waardoor Ben Gorham altijd gefascineerd is geweest. Maar hij heeft het dan alleen over aantrekkelijke kant van de ‘zigeunerlifestyle’. Denk Carmen, denk zigeunersaus, denk de hippie chic-stijl die om de zoveel seizoenen ontwerpers inspireert. Hij noemt de geur dan ook een fictieve ‘verglamouring’ van deze levensstijl vol mystieke hout- en aarde-invloeden’.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Wat je hoopt bij Byredo, gezien de inspiratiebronnen, is een bepaalde geur. Bij nadere kennismaking ruik je toch iets anders. Lekker daar niet van. Niet, zoals in Gypsy Water, de ‘mystieke- hout en aarde-invloeden’. Wat je wel direct bij de opening ondergaat is de zacht- en zoetheid van de basis en daarna geleidelijk de ‘hout- en aardenoten’ verzameld in het hart. De zigeunerwereld begint zoals de meest geuren citrusfris: bergamot en citroen. Voor de luchtige kruidigheid is er peper en jeneverbes. Het hart is een wolk van wierook en dennennaaldenhars (foto) zacht en aards gemaakt door iris.
Deze vier smaakmakers spelen een origineel spel van ‘etherisch’, ‘helder’, ‘groen’ en ‘stringent’. En dan de afronding; die is ‘getemder’ en aangepaster dan je van een ‘zigeunerwater’ – hoewel geromantiseerd – zou verwachten. Namelijk très klassiek oosters: amber, vanille, sandelhout.
RUIK & VERGELIJK
Vind je het concept van Byredo leuk, dan is de kans klein dat geen van de geuren je weten te charmeren. Byredo is als het ware van alle markten thuis: voor elke smaak een geur. Doet het zigeunerwater je niets, probeer dan:
Byredo Green (2008)
Byredo Pulp (2008)
Byredo Chembur (2008)
Byredo Rose Noir (2008)
GEURENGOEROE 