NIEUWE NAAM, NIEUWE GEUR
Jaar van lancering: 1989
Laatst bijgewerkt: 14/01/11
Neus: Michel Almairac
Model: onder meer Raymond Meier, Mario Kott
Art director: Joop!
Flaconontwerp: Joop!
‘Joop, who the f*** is Joop!’, vroegen veel mensen zich af toen deze naam zich in 1987 in de parfumerie presenteerde met een vrouwengeur en twee jaar later met een mannengeur. Alleen modekenners waren op de hoogte wie Wolfgang Joop was: een voormalig redacteur van het Duitse modeblad Neue Mode. En wat voor een mode maakte hij: door zijn eerste bontcollectie in 1978 werd hij door The New York Times enthousiast omschreven als ‘the father of the german style’.
Die bestond op dat moment eigenlijk nog niet. En Jil Sander had zich buiten de grenzen van Duitsland ook nog niet echt op de kaart gezet. Vanaf dat jaar heeft Joop zich ontwikkeld tot een internationale modebrand die klassieke kleding een strak, eigentijds maar vooral sexy en edgy uitstraling gaf.
Deze vraag oproepen, was juist de gedachte van Lancaster – toenmalige licentiehouder; inmiddels opgegeaan in Coty. Een bij het grote publiek onbekende naam introduceren en die uitbouwen tot een internationale brand. Vandaar het uitroepteken achter de naam! Dit is gelukt, want de geuren van Joop! zijn inmiddels ingeburgerd, een household name. En voor heel veel mannen al weer te gewoon en te middle of the road, popi-jopi geworden. Zie het door Coty in gang gezette verjongingsoffensief. Homme wordt nu gepromoot met Real men wear pink – natuurlijk met uitroepteken.
Homme Joop! is na de introductie uitgegroeid tot een moderne klassieker met wereldwijd nog steeds veel ‘oude’ én nieuwe fans. Zo is deze krachtige en aanwezige geur een paar jaar geleden pas door de Engelsen ontdekt. Sinds 2007 verschijnen ook zomerse variaties van Homme Joop!. En de geur is nog steeds gewild: Homme Joop! staat nog steeds in de top tien van Engeland en Duitsland. Tijd voor een nieuwe campagne. In 2010 geschoten door Ellen von Unwerth.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Homme Joop! is een overweldigende interpretatie van het oriëntaalse concept. Maar ondanks deze krachtpatserige toon is de geur in aanzet klassiek. Zie de opening: verfrissend bergamot op smaak gebracht met kaneel. Het hart is charmant: jasmijn en oranjebloesem laten zich hier van hun zwoele kant zien. Kamperfoelie zorgt voor wat frisheid.
De basis is zoals een oosterse geur moet zijn, dat wil zeggen sandelhout, vetiver en patchoeli worden gecombineerd met warm amber en zoete tonkaboon. Eigenlijk een moderne, meer strakke variatie op de oosterse mannenklassieker. Zie Ruik & Vergelijk.
RUIK & VERGELIJK
Oosterse geuren en mannen: veel mannen hebben er nog moeite mee. Die prefereren het liefst een fris citrus-, lavendel- of varengeurtje. Toch is duidelijk een verandering merkbaar: een nieuwe generatie consumenten (opgekomen in het midden van de jaren tachtig) is avontuurlijker en minder conventieel in geurvoorkeur. Het gevolg: merken presenteren steeds opvallender en uitgesprokener (lees: oriëntaalse) geuren. Zoals:
Yves Saint Laurent Opium pour Homme (1995)
Thierry Mugler A*Men (1997)
Lolita Lempicka Au Masculin (2000)
Frédéric Malle Musc Ravageur (2000)
Giorgio Armani Armani Code (2004)
En zoek je een echt klassiek oosters parfum voor de man:
Guerlain Habit Rouge (1965)
GEURENGOEROE 