DE ‘FRAGIELE’ MAAR ÜBER-SENSUELE VROUW
Jaar van lancering: 1999
Laatst bijgewerkt: 29/03/09
Neus: Francis Kurkdijan
Model: onder meer Erin O’Conner
Art director: Jean Paul Gaultier
Wanneer je als ontwerper te boek staat als provocateur en ‘enfant terrible’ en je eerste parfum – inmiddels omgedoopt tot Le Classique uit 1994- overtreft alle verwachtingen, dan verwachten collegae en pers dat je opvolger nog origineler, lekkerder en (in geval van Gaultier) maffer oogt en ruikt. Geen makkelijke opgave. Waarschijnlijk de reden waarom Gaultier voor een juiste aanleiding zocht om zijn tweede parfum te lanceren. Het werd haute couture. Sinds hij hier in 1997 mee startte, rijpte in hem het idee een heus coutureparfum te lanceren. Het begrip ‘breekbaarheid’ vormde de inspiratiebron. Voor Gaultier is haute couture breekbaar. De Fransen hebben hier een beter woord voor ‘fragile’ – fragiel wordt in het Nederlands heel weinig gebruikt – de term die je ook ‘gestempeld’ ziet op verpakkingen van kunstwerken wanneer die voor een tentoonstelling in kisten getransporteerd worden – zie de verpakking.
Gaultier heeft woord gehouden: Fragile is in alle opzichten een opvallende geur. Heel klassiek maar verpakt in een gagdet: een toeristische ‘sneeuwbol’ dit keer niet gevuld met een kerstman, Eiffeltoren of vrijheidsbeeld die na flink schudden ‘ondersneeuwt’, wél een model in een dramatische zwarte couturejurk die bij gebruik wordt besprenkeld met een gouden confetti-regen. Grappig: tijdens de ontwikkeling van de flacon, had hij eerst een poppetje in de flacon gestopt met beide handen omhoog, maar dat riep toch te veel een associatie op met verdrinkingsnood… Jammer alleen dat beide sommige flacons de gouden regen verstopt raakt in het verstuiverslangetje.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
De tuberoos is eigenlijk een lelie waarvan de bloesems een zoete en zware geurspoor verspreiden door liefhebbers omschreven als bedwelmend en overrompelend met een romig en boterachtig effect. Sterker nog, een parfum waarin de hoofdrol is weggelegd voor de tuberoos werkt als een afrodisicum. Minder chic gezegd: de tuberoos is gewoon geil… eigenlijk niet zo vreemd als je weet dat tuberoos bij de Mexicaanse indianenstammen eeuwenlang werd gebruikt als een soort viagrapil avant la lettre.
Dat weinig mensen de erotiserende invloed van de tuberoos hebben ervaren, heeft te maken met de al jaren durende tendens van lichte en waterachtige geurtjes. En de prijs: tuberoosolie geldt als een van de duurste ingrediënten in de parfumindustrie. Het is Gianni Versace geweest die deze oorspronkelijk uit Mexico afkomstige bloem met het parfum Blonde (1995) in ‘bredere’ kring populair heeft gemaakt.
Francis Kurkdjian creëerde op verzoek van Gaultier Fragile, ook helemaal vol van tuberoos. Bleek nog niet zo makkelijk, want na de introductie werd Fragile toch als te heftig – inmiddels bestaat er een lichtere versie – ervaren. Volgens de regels is een klassieke tuberoosgeur een compositie van oranjebloesem, ylang-ylang, roos, jasmijn en tuberoos. Aan de parfumeur de opdracht daar de juiste verhoudingen voor te vinden en er zijn eigen geheime smaakmakers aan toe te voegen.
Kurkdjian pakt het iets anders aan. Hij begeleidt de tuberoos in de opening met frambozenblad en oranjesbloesem die dus de bloem een zoete toets geven. Verder roze peper en niet nader omschreven kruiden die volgens met nog meer tuberoos in de basis zich in de basis hechten aan witte houtsoorten en witte musk. Alleen, het nadeel van Fragile en eigen aan een solifleur van tuberoos: je ruikt eigenlijk alleen maar de bloem. Heel moeilijk om te temmen en er een echte originele draai aan te geven.
RUIK & VERGELIJK
De tuberoos is, hetzij ‘bescheiden’, bezig met een comeback. Hiervan getuigt niet alleen de herlancering van dé tuberoosgeur Fracas, maar ook:
Robert Piguet Fracas (1949)
Annick Goutal Tubéreuse (1984)
Serge Lutens Tubéreuse Criminelle (1998)
Frédéric Malle Carnal Flower (2000)
Michael Kors Michael Kors (2002)
Estée Lauder – Private Collection – Tuberose Gardenia (2007)
By Kylian Beyond Love (2007)
GEURENGOEROE 