SANDELWOOD REVISITED

DRIES ZONDER ZIJN KLEURRIJKE BLOEMEN- EN GESCHIEDENISMOTIEVEN

Jaar van lancering: 2013

Laatst aangepast: 13/04/13

Neus: Bruno Jovanovic

Concept & realisatie: Frédéric Malle, Dries van Noten

Ik hoorde jaren geleden al in het geruchtencircuit dat Dries van Noten door verschillende grote jongens uit de industrie was benaderd voor een parfum onder zijn naam. Onder meer L’Oréal. Maar, zoals vaker gebeurt, lagen de wensen van beide partners te ver uiteen. Martin Margiela, of de mensen die het huis na vertrek van de oprichter voortzetten, vonden dat hun artistieke en ‘zwaar intellectuele’ uitgangspunt wel gewaarborgd kon blijven in een geur gemaakt door een grote jongen. Zo zag (untitled) het licht in 2010. Een topgeur in 2011 merkwaardigerwijze gevolgd door het Replicas-trio dat eigenlijk very mainstream verpakt is in ‘afstandelijk’ niche – om over de collectieve geurherinneringen waarop het was gebaseerd maar te zwijgen.

En toen klopte Frédéric Malle bij Van Noten (die in zijn Antwerpse boetiek al Malle’s geuren verkocht) op zijn privédeur. Die had namelijk een nieuw (en slim) idee: de wereld van mensen en merken die hij bewondert omzetten in geuren. Hoe noemen we deze categorie: new niche celeb fragrances? Wordt het een trend? Guerlain werkt al samen met lingeriemerk. Voor je het weet brengt Chanel (of Fendi) een olfactorische ode op Karl Lagerfeld. Krijgt hij eindelijk een parfum zijn naam waardig in plaats van wat er (niet echt succesvol) onder zijn naam bij Unilever en nu Coty verscheen – zijn klassiekers uit de jaren zeventig van de vorige eeuw niet meegerekend.

Dries van Noten is dus de eerste in de rij. Ik zou wel weten wat de verdeelsleutel is, of er meer geuren volgen en hoe het overleg is verlopen. Wat ik wel weet is dat Malle de essentie van de wereld van Dries van Noten de neus heeft toegelicht: ‘I spoke about the different themes and recurrent materials that my hero often uses’: Indian embroidery, 18th century engravings, or the very graphic and colorful prints that he juxtaposes to create unexpected harmony’.

En: ‘I also told him about the sober warmth of Flemish people, the softness of their cuisine and specifically of their desserts like waffles, speculoos biscuits or sugar tarts. I insisted that the sum of these elements generates the unique atmosphere that we needed to convey’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Wat ik me bij Dries van Noten voorstel? Wat Frédéric Malle nu presenteert gecombineerd met een felbloemige noot die refereert aan Van Notens zijdeprints. Het oordeel is dus geveld. Mooi, chic, beschaafd, understated, ‘gesloten’. Maar misschien iets te mooi, iets te beschaafd, iets te understated, enzovoorts en te sober. Nog wat: in de nichesector zijn recent een aantal ‘pure’ sandelhoutgeuren verschenen. En die ademen logischerwijze allemaal hetzelfde. De ene wat droger-houtiger, de andere wat romiger, boterachtig.

Dries van Noten kan zich in deze rij voegen. Leuk is dat je de noten in de opening en het hart bijna in volgorde van opkomst kunt ruiken: bergamot, citroen, vervolgens toefjes saffraan, nootmuskaat en kruidnagel, waar vanuit snel de ‘sustainable’ sandelhout – hoe heeft Malle dat voor elkaar gekregen gezien de ban op Indiaans sandelhout voor niet-religieuzen doeleinden? – te ruiken is.

Ik hoef niemand uit te leggen dat een goede kwaliteit sandelhout het vermogen heeft om alle noten in zich op te zuigen en daardoor sublimeert – een attar-effect. Ruik je zowel aan de kruiden, ruik je zowel aan de jasmijn en het viooltje (foto). In de nasleep ‘vergourmandiseert’ het sandelhout. Met dank aan sacraosol (dat ruikt naar vlees, noten, gist en brood), ondersteund door patchoeli en ‘vioolhout’, vanille, Perubalsem and musksoorten.

Met een beetje fantasie kun je dan de associatie maken met een Belgische wafel, niet met speculoos (de Vlaamse benaming voor speculaas) en wel wat mij betreft met gezoet korstdeeg… Maar is meer een kwestie van weten waardoor je het denkt te ruiken. Maar je kunt de geur ook als stof interpreteren: de ‘keerzijde’ van beige fluweel bewerkt met allerlei oplopende nuances en schakeringen tot een karamelkleur is bereikt. En waar geen plaats is voor een of twee spectaculaire bloemmotieven.

RUIK & VERGELIJK

Recent sandelhout als niche geïnterpreteerd:

Hermès – Hermessence – Santal Massoïa (2011)

Le Labo Santal 33 (2011)

Tom Ford – Private Blend – Santal Blush (2011)

Serge Lutens Santal Majuscule (2012)